بازدارندگی یعنی کاری کنی که طرف مقابل اصلاً به فکر حمله یا اقدام علیه تو نیوفته. نه به این خاطر که اخلاقی شده، بلکه چون هزینه‌ی کارش خیلی بالا میره. در سیاست قدرت، بهترین جنگ همان جنگی است که اصلاً شروع نشود.
به زبان ساده:
اگر طرف بداند حمله کند ضرر بزرگی می‌کند احتمالاً منصرف می‌شود.

بازدارندگی سیاسی یعنی استفاده از اعتبار، ائتلاف‌ها، قوانین بین‌المللی و فشار دیپلماتیک برای جلوگیری از یک اقدام.
مثلاً وقتی چند کشور قدرتمند اعلام می‌کنند اگر کشوری حمله کند با انزوای سیاسی و فشار جهانی روبه‌رو می‌شود، در واقع دارند بازدارندگی سیاسی ایجاد می‌کنند.گاهی یک بیانیه‌ی مشترک یا یک ائتلاف سیاسی می‌تواند جلوی یک بحران را بگیرد.

یکی از نمونه‌های مهم، عضویت کشورهای اروپای شرقی در ناتو است. وقتی کشورهایی مثل لهستان یا کشورهای بالتیک عضو ناتو شدند، پیام روشن بود: اگر به این کشورها حمله شود، کل ناتو وارد ماجرا می‌شود .
همین تعهد سیاسی باعث شده هزینه‌ی حمله آنقدر بالا برود که عملاً تبدیل به یک سپر بازدارنده سیاسی شود.

واضح‌ترین نمونه بازدارندگی نظامی در جهان امروز سلاح‌های هسته‌ای است. آمریکا، روسیه، چین و چند کشور دیگر این سلاح‌ها را دارند.
اگر یک قدرت هسته‌ای به قدرت هسته‌ای دیگر حمله کند، پاسخ می‌تواند ویرانگر و متقابل باشد.
به همین دلیل از زمان جنگ جهانی دوم تا امروز، قدرت‌های هسته‌ای مستقیماً با هم وارد جنگ نشده‌اند.

بازدارندگی فقط با موشک و ارتش نیست؛ پول هم سلاح است.
تحریم‌های شدید اقتصادی علیه روسیه بعد از جنگ اوکراین نمونه‌ای از بازدارندگی اقتصادی است.
پیام این تحریم‌ها به دیگر کشورها روشن بود: اگر قواعد بین‌المللی را نقض کنید، ممکن است با قطع دسترسی به بازارها، بانک‌ها و سرمایه جهانی روبه‌رو شوید. یعنی بدون شلیک گلوله، هزینه‌ی رفتار یک کشور بالا می‌رود.

-سیاست و ائتلاف‌ها
-قدرت نظامی
-فشار اقتصادی

گفتن متن طولانی و اذییت میشیم ، تصویری کردیم واستون که راحت تر مطالعه کنید.

از هر راهی که میشه برا آگاه سازی استفاده میکنیم ، اگه واقعا سیاست به زبان ساده بدردتون خورد تو همین پست ریکشن بزنید.

1.میدان بازی✅
۲.لابی گری در عمل✅
۳.ابزارهای لابی گری✅
۴.کانال های نفوذ و کلیدی✅
۵.بحران قطر 2017✅

(فکت باشه ، نه با علوم ستاره
شناسی)

War time:
1.تمرکز بر بقا
۲.تصمیمات سریع ولی سخت
۳.تغییرات ناگهانی ( انعطاف پذیری)
۴.تحدید ساختار سازمانی

Peace time:

۱.تمرکز بر رشد ساختار
۲.فرهنگ سازمانی ارام
۳.فعالیت با چشم انداز بلند مدت

مدیریت در زمان «صلح» هنر است، اما مدیریت در زمان «جنگ» ضرورتِ بقاست. هاروویتز در این کتاب بر خلاف کتب تئوریک مدیریتی، پرده از چهره‌ی واقعی و در عین حال حیاتیِ «تصمیم‌گیری در بحران» برمی‌دارد. او با تفکیک دقیق بین «مدیرعامل زمان صلح» (که بر رشد تمرکز دارد) و «مدیرعامل زمان جنگ» (که بر بقا و تسخیر تمرکز دارد)، کالبدشکافی می‌کند که چگونه باید در شرایطی که تمام گزینه‌ها بد هستند، بهترین تصمیمِ ممکن را گرفت. این کتاب نه درباره‌ی موفقیت‌های شیک، بلکه درباره‌ی تقلا (The Struggle) و ایستادگی در میدانِ نبردِ رهبری است؛

- کسانی که در پی فهمِ عملیاتیِ استراتژی‌های بقا در شرایطِ آشوب و عدم‌قطعیت هستند.
- رهبران و مدیرانی که می‌خواهند بدانند چگونه در لحظاتِ فروپاشی، ساختار قدرت را حفظ و مدیریت کنند.
- استراتژیست‌هایی که به دنبالِ درکِ روان‌شناسیِ فرماندهی در میدانِ نبردِ کسب‌وکار و سیاست هستند؛