Տեղական շուկայում կա մի հարց, որի մասին շատերը մտածում են, բայց քչերն են խոսում։

Ինչո՞ւ են լավագույն աշխատակիցները հաճախ մնում նույն տեղում։

Մարդիկ, ովքեր տարիներով ցույց են տալիս արդյունք, գիտեն ամբողջ գործընթացը ներսից և իրականում պահում են համակարգը։

Բայց երբ գալիս է առաջխաղացման պահը՝ ամեն ինչ կանգ է առնում։

Երբեմն պատճառը պարզ է - ուժեղ աշխատակիցը դառնում է չափազանց կարևոր իր ներկայիս դիրքում։ Նրան կորցնելը դժվար է, և համակարգը ընտրում է թողնել նրան այնտեղ, որտեղ նա ամենաօգտակարն է։

Բայց արդյո՞ք դա արդար է։

Արդյո՞ք փորձը, նվիրվածությունը և արդյունքը պետք է սպասեն միայն ճիշտ պահին կամ ճիշտ մարդու որոշմանը։

Շատերը պատրաստ են հաջորդ քայլին, բայց մնում են նույն կետում ոչ թե այն պատճառով, որ չեն կարող ավելին անել, այլ որովհետև համակարգը հաճախ ընտրում է հարմարավետությունը՝ զարգացման փոխարեն։

Հարցը մնում է բաց - լավագույններին պահո՞ւմ են իրենց տեղերում, որովհետև նրանք անփոխարինելի են…

թե՞ որովհետև նրանց առաջ տանելը կփոխի ամբողջ համակարգը։