اگه بهت می‌گم من بیشتر دوست دارم؛
صرفاً منظورم این نیست که از‌ اندازه ای‌ که تو منو دوست داری، بیشتر دوستت دارم.
منظورم اینه از تموم روزای بد پیش رومون بیشتر دوستت دارم، از هر فاصله ای ‌که بینمونه بیشتر دوستت دارم، از هر آدمی که سعی کنه بینمون بیاد بیشتر دوستت دارم، از هر دعوایی که داشتیم بیشتر دوستت دارم، از هر نقصی که فکر می‌کنی داری بیشتر دوستت دارم، منظورم اینه من تورو بیشتر از خودم دوست دارم. منظورم اینه که من تورو بیشتر از هرچیزی دوست دارم.

‏به تو باز خواهم گشت؛
پس از مرگ،در لباسی دیگر
و جهانی دیگر،
دوباره تو را دوست خواهم داشت.

تعريف من از بهشت جغرافيا بود، مرز بود، سبزه زار و دريا بود، كلبه ي چوبي وسط جنگل بود، باد ِ خنك وسط ِ گرماي مرداد. اما بهشت نه مكان است، نه كافه هاي گران قيمت، نه ساندويچي هاي كثيف، نه هديه هاي آنچناني، نه حتي سفر هاي راه دور. بهشت موقعيت است، كه هر كدام از كوچكترين كار ها، در كنار درست ترين آدم ها، حكما و عرفا تعريف جامعي از بهشت است

#مهتاب_خليفپور
💌

اون لحظه‌ای که داره بهت خوش‌ می‌گذره ولی‌ یهو غم میاد سراغت چون می‌دونی عمر خوشیت کوتاهه و به این زودی‌ها هم قرار نیست دوباره تکرار بشه.

مکثی کرد و نوشت:
”ممنون که در دلم ریشه دواندی”
در جواب برایش نوشتم:
“خاکت خوب بود؛ من گیاهی نیمه‌جان بودم خسته از زیستن و از ماندن
هوای تو سبزم کرد.”

موهاش رنگ شب بود، خودش رنگ روز، یه آدم عجیبی بود، انگار خورشید باشی و همزمان ماه هم باشی.
بعد حالا اینا هیچی، تو صداش رنگین کمون داشت، از اون قوس رنگی‌ها که بچه بودیم تو کارتون‌ها بود، چه خوب بود وقتی بچه بودیم. انگشتای دستاش نازک بود، انگار شاخه ترد صنوبر باشه، هی خواستم دستشو بگیرم، ترسیدم دردش بیاد. گفت چرا حرف نمیزنی همه‌ش داری نگاه میکنی؟ گفتم حرف مال عاقلاست، شما بگو من میشنوم. الکی گفتم، حرفاشو نمی‌شنیدم، داشتم به صداش گوش میکردم.
بعد تاریک شد، گفت من میرم دیگه. یخ کرد استخون دلم، چرا آخرش همه همین رو میگن؟ رفت. خواستم بگم نرو، من هنوز دلم تماشا می‌خواد، دیدم خیلی قشنگه وقتی میره، هیچی نگفتم.

-حمید سلیمی-

می‌خواستم بهش بگم من نمیخوام تو تاریکی کنارم بمونی. میخوام اونی باشی که به خاطرش از تاریکیا برمی‌گردم.

رفته بود.

«آدم گاهی می‌داند که باید فلان کار را بکند، اما تردید هم دارد. دانایی، تردید‌های‌اش را نمی‌زداید. این، موقعیتی شکننده، گاه تراژیک، و بسیار انسانی‌ست: این کار را خواهم کرد اما نمی‌دانم چه بلایی بر سرم‌خواهد آمد.»

• ابراهیم سلطانی•

وقتي كسي ميميره، ميشه خاكسترش رو به شركت خاصي داد تا ازش بذر توليد كنه. فكر كن وقتي عزيزي رو از دست ميدي، با خاكسترش بذر بكاري و از چوب درختي كه ازش ريشه گرفته ساز بتراشي.
‏جنون آميز ترين نوع علاقه ست. هربار دلتنگ شدي ميتوني سازي رو بنوازي كه قسمتي از هستي اون شخص رو حمل مي كنه.

از اجرای نهایی سینا ساعی تو کارناوال، کاش همین یه جمله رو یاد بگیرم:
رها کن، به صحنه بسپرش..
زندگی می‌تونه بی‌نهایت پرده بشمره!
گشوده‌تر از انتخاب‌های بسته توعه..✨

وقتی همه پرتت کردند کنار وقتی حقارت همه وجودتو گرفت،
پاشو برو تو اینه خودتو ببین نگاش کن به چشاش زل بزن اینا تقصیر اون نیست این زندگی برای اونم هست فقط برای تو نیست که بخوای با حس منفورت کنترلش کنی و با انزجار بهش خیره بشی ، دست خودتو بگیر ببرش به عرش وقتی باتمام یاخته هات بخوای که بلند شی کائنات هم بهت افکارت رو منعکس میکنن منتظر منجی نباش این احمقانه ترین کاره هیچ احدی نمیتونه مارو نجات بده. تو فقط خودتو داری و تهشم خودت خواهی موند.
پس بیدارش کن یه دستی به سرو روش بکش یک لیوان قهوه براش درست کن و و بهش بگو که باید شروع کنین!
زندگی بدون هدف پوچی بیش نیست <خودت خودتو از لجن بکش بیرون اونجا هیچکی نیست...

عجیبه، همه‌چیز می‌تونه به طرز وحشتناکی غیرصمیمانه و سرد بشه. نامه‌هایی که نوشته نمیشن، تماس‌هایی که آدم حرفی نداره بزنه.

- دیالوگی از فیلمِ «معلق روی آب»

وقتی مريض شدم توقع داشتم
همه حواس‌شون فقط به من باشه!
ولی بعد فهمیدم آدما باید زندگی
خودشون رو بکنن و اگه شد و
دوست داشتن گاهی کنارم باشن..
کنارم باشن و بی‌حوصله باشن،
کنارم باشن و دعوا کنن،
کنارم باشن و شاد باشن،
کنارم باشن و زندگی معمولی‌شون رو بکنن.

- جهان با من برقص(۱۳۹۷)سروش صحت

امروز خیلی حالم بد بود ؛ این گربه ی قشنگ با این وضعیت تو بیرون رها شده بود و من قلبم ترکید ...
خدایا من اصلا توان دیدن اینجوری بچه ها رو ندارم ..
من تا جایی که بتونم براشون غذا میریزم آب میذارم واسشون .
خدایا پناهشون باش مراقبشون باش😭❤️‍🩹

من شاید دیر برم
شاید بهم اهمیت ندی اما نرم
شاید حالمو نپرسی اما همیشه حالتو بپرسم
شاید وقتایی که ازت بیخبرم برای سلامتیت دعا کنم
شاید به همه بگم که باهات رابطم خوبه و نزارم هیچ نفر سومی بیاد
شاید دلم برات همیشه تنگ شه همه وقتایی که طوری برخورد میکنی که انگار وجود ندارم..
من به همه قسمتایی که تو رابطه وظیمه عمل میکنم
اما روزی ام که برم برای همیشه میرم از کارای نصفه نیمه و آدمای نصفه نیمه خوشم نمیاد!!

صبح بخیر🌱

آدم های امن :
آدمای امن ، آدمایی هستن که همه چيز مي‌تونی بهشون بگی بدون اينکه قضاوت يا تحقيرت کنند.
میتونی کنارشون فقط خودِ خودت باشی ، همچنین اونا هم سعی نمیکنن خودشونو جلوی تو طوری نشون بدن که نیستن.
خیالت راحته که از حرفایی که بهشون میزنی بعدها سواستفاده نمیشه یا به دیگران منتقل نمیشه.
حالت اگه خوب نباشه متوجه میشن و البته واسشون مهمه و تلاش میکنن حالتو بهتر کنن
به علاقمندی هات احترام میذارن و روی رفتارهایی که ممکنه ناراحتت کنه حساسن و رعایت میکنن.

یه روزی،وقتی دارم
تو کوچه پس کوچه های فرانسه قدم می‌زنم تو ذهنم به اون آدمی که ترکم کرده و دیگه نیست مثل لارا فابیان میگم:در این سکوت تلخ،تصمیم گرفتم ببخشمت.

چقدر تنهائیم، شبیه به بچه ای تکه تکه شده و پیچیده شده، در چادری سیاه، اما زنده!
در دورترین و خلوت‌ترین خیابان یکجا پرت شده ایم!
پرت‌مان کردند...
چقدر تنهائیم.

نوش جونت مادر 🌱🐈
از امشب غذا رسانی واسه گربه ها داریم🥺

یه تئوری خیلی قشنگی توی کتاب «کتابخانه‌‌ نیمه‌ شب»بود که میگه:

«خدا جوریه که ما نمی‌تونیم ببینیمش یا درکش کنیم، برای همین به شکل کسی در میاد که توی زندگیمون به عنوان آدم خوبی می‌شناختیمش.»