آموزش آواز
602 subscribers
212 photos
44 videos
10 files
4 links
Download Telegram
کتاب "گام ها و دستگاه های موسیقی ایرانی" نوشته دکتر مهدی برکشلی حاصل بیش از دو سال پژوهش در آزمایشگاه دانشکده فیزیک دانشگاه تهران است که در دوره تحصیل برکشلی در «دارالمعلمین عالی» زیرنظر دکتر محمود حسابی انجام شد. منظور از این آزمایش ها، حلّ اختلاف علینقی وزیری و مهدی قلی هدایت بر سر تعیین فواصل در موسیقی ایرانی بود که به عقیده مهدی قلی هدایت، برپایه ثلث پرده ـ مطابق نظریات فارابی و صفی الدین اُرمَوی ـ بنا شده‌است، در حالی که علینقی وزیری طبق گام موسیقی اروپایی (گام باخ یا گام معتدل) که دوازده نیم پرده ‌است، فواصل موسیقی ایرانی را ۲۴ ربع پرده مساوی می‌دانست که ابداع خود وی بود. پژوهش های برکشلی نادرستی نظریه وزیری را ثابت کرد.
به اعتقاد برکشلی، گامِ موسیقی شرقی برپایة پرده بندی تنبور خراسان است که فارابی آن را مفصلاً تشریح و صفی الدین ارموی تثبیت کرده است. برکشلی همچنین ثابت کرد که فارابی هشتصد سال قبل از یوهان سباستیان باخ، نظریة تعدیلِ مساویِ فواصل گام را پیشنهاد کرده بوده‌است، و این تأکید بر تقدّم، به معنای تأکید بر تجویز این نظریه برای موسیقی شرقی است چرا که در عین حال، وی از فارابی نقل می‌کند که توافق صداها و ملایمت ابعاد که براحساس طبیعی استوار است باید پایه و اساس گرفته شود نه عوامل مصنوعی، و این بحث در قضیة کاربرد نسبت معروفِ ۲۵۶۲۴۳ که اصطلاحاً بقیه نامیده می‌شود، به نتیجه رسیده‌است. این نظریه در حقیقت مؤیّد نظریه هرمان فون هلمهولتزدر پژوهشِ فواصل گام طبیعی است و نشان می‌دهد که ایرانیان از دیرباز به فواصل گام طبیعی آشنایی کامل داشته‌اند و در تبیین مبانی نظری و اجرای عملی، از آن انحراف حاصل نمی‌کرده‌اند. حاکمیت این موضوع در موسیقی سنتی ایران که وابسته به بخش فرهنگ رسمی ـ غیربومیِ برخاسته از تمدن ـ شهرهای بزرگ ایران است، تا حدود هفتاد سال پیش برقرار بود؛ تا اینکه ورود و حاکمیت نظریه‌های جدید، که برخاسته و تقلیدی از اصول نظری ـ علمیِ موسیقی اروپایی بود، مسائل جدیدی پیش آورد. با این حال، هنوز در بیشتر نقاطی که موسیقی مقامی ایران به صورت دست نخورده اجرا می‌شود، به خصوص منطقه خراسان، قابل حس و سنجش است.

@vocaltraining
داریوش طلایی، جمال سماواتی
@vocaltraining
Forwarded from آموزش آواز
استاد عبدالله دوامی

@vocaltraining
Persian Fusion .pdf
335 KB
تلفیق ژانر؛ مفهومی مبهم در تعامل عناصر غیر همسان موسیقی - محسن محسنی

@vocaltraining
چون است حال بستان؛ ای باد نوبهاری
کز بلبلان برآمد فریاد بی قراری

شناخت هنر موسیقی 21
شعر و موسیقی
پژوهش و اجرا: مجید کیانی

@vocaltraining
در اختتامیه سی و پنجمین جشنواره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، که کتب منتشر شده در سال 95 مورد ارزیابی قرار گرفتند; هیچ کتابی در حوزه موسیقی به عنوان کتاب سال معرفی نگردید.
این در حالی است که کتاب "شناخت هنر موسیقی ایران" نوشته استاد مجید کیانی تنها کتابی بود که در حوزه موسیقی شایسته تقدیر شناخته شد.

بنابراین بدیهی است زمانی که داوران جشنواره کتاب سال نسبت به چنین پژوهش جامعی در حوزه موسیقی کم لطفی می کنند، اوضاع قهقرایی فرهنگ و هنر موسیقی ایران وخیم تر خواهد شد.

@vocaltraining
مقایسه بین دو اجرای موسیقی مردم پسند و هنری

نمونه 1 : گونه ای از موسیقی پاپ اروپایی است. این نمونه بر اساس سونات شماره 14 مشهور به سونات مهتاب اثر بتهوون برای پیانو تنظیم شده است. که وزن و تمپو به طور یکنواخت اجرا شده و نحوه ی بیان نسبت به نمونه دوم عاری از اندیشه و محتوای زیباشناختی به نظر می رسد.

نمونه 2: همین سونات را نوازنده ی دیگر پیانو اجرا کرده که کاملاً عمیق و با حفظ اصالت ها و تصویر انسانی آن به گوش می رسد. شدت نواخت ها با معیارهای موسیقی کلاسیک نواخته شده است. حالت نوازندگی و اجرا جدی و با وقار است؛ موتیف ها به روشنی به گوش می رسند.

کیانی، مجید. شناخت هنر موسیقی (سماع ردیف)، تهران، سروستاه، 1395.

@vocaltraining
مقایسه بین دو اجرای موسیقی مردم پسند و هنری

نمونه 1 : قطعه ای در آواز ابوعطا که با ساز تار نواخته شده است.

نمونه 2: قطعه ای در آواز ابوعطا که با ساز تار نواخته شده است.

هر دو اجرا سنتی هستند و بررسی و مقایسه به طور نسبی امکان پذیر است. لذا از لحاظ نحوه بیان، ساختار و چگونگی شیوه اجرا با هم کاملاً متفاوت به نظر می رسد.

کیانی، مجید. شناخت هنر موسیقی (سماع ردیف)، تهران، سروستاه، 1395.

@vocaltraining
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
گفتگو با جناب علیرضا میرعلینقی، شبکه 4، چشم شب روشن، 25 بهمن 96

@vocaltraining
آزادی در بدیهه پردازی

بدیهه پردازی یکی از خصوصیات بارز موسیقی اصیل ایرانی است. در قدیم بدیهه پردازی اساس موسیقی را تشکیل می داده ولی مرحله عالی آن به شمار می رفته و نوآموز حق بدیهه پردازی نداشته است. در قدیم موسیقیدان به کسی می گفتند که دو مرحله را طی کرده باشد. مرحله ی اول عبارت بوده از آموختن کامل ردیف (یعنی مجموعه گوشه ها و قطعات موسیقی اصیل با نظم و ترتیب مخصوص). این دوره سال ها طول می کشیده و معمولاً از ده سال بیشتر بوده. مرحله دوم که دوره تکمیلی به شمار می رفته عبارت بوده است از چند سال همراهی با استادان و خوانندگان به طوری که بتواند هرچه می شنود عیناً و بی کم و کاست و فوراً اجرا کند. یعنی فی الواقع می بایستی قوه ضبط فوق العاده ای کسب کند. چنین شخصی با چنین معلومات و محفوظات وسیعی اگر در مجلسی قرار می گرفت که مناسب حال او نبود هیچ ناراحت نمی شد و احتیاجی به توسل به وسائل مصنوعی نداشت. زیرا فوراً به اجرای ردیف می پرداخت. ولی اگر مجلس مطابق میل بود و به او حالی دست می داد می توانست بدیهه پردازی آغاز کند. این بدیهه پردازی عبارت بود از:

- خلق گوشه ها و قطعات ضربی یا غیر ضربی جدید البداهه. یعنی ضمن اجرا و بدون تمرین قبلی.

- ایجاد بعضی تغییرات جزئی یا کلی در وزن یا آهنگ یک گوشه از ردیف

- بسط و توسعه یک گوشه به نحوی که مثلاً گوشه ای که معمولاً دو سه دقیقه طول می کشد آن قدر بسط و توسعه پیدا کند که حتی تا بیست دقیقه ادامه یابد، بی آنکه از مایه خارج شده باشد.

- گاه یک گوشه با وزن آزاد را به قطعه ای ضربی تغییر می داده اند یا بالعکس.

- ضرب قطعات را عوض می کرده اند بی آنکه حالت آن از بین برود.

صفوت، داریوش. جنبه های عرفانی موسیقی اصیل ایرانی، امریکا، نیویورک، مرکز موسیقی سنتی و عرفانی شرق.
@vocaltraining
آلبوم تصنیف های قدیمی با اجرای استاد مجید کیانی منتشر شد.

@vocaltraining
نگاهی بر مشاغل تعدادی از استادان آواز ایران
@vocaltraining
اصل نقاشی صفی الدین ارموی موسیقیدان بزرگ قرن 13 میلادی، اثر استاد بهزاد، کاخ موزه سعد آباد، تهران.
@vocaltraining
تئوری خروج صدای مخروطی در آواز ایرانی را منسوب به صفی الدین ارموی دانسته اند. با این حساب تئوریزه شدن صدادهی آواز ایرانی در جهت تولید صدای گرم تر و مطبوع تر حداقل به بیش از 800 سال قبل بر می گردد. که این نظریه در دوره حفظ و اشاعه توسط استادانی چون نورعلی برومند مجدداً مورد تأکید و تشریح قرار گرفت. ازین رو بسیاری از نظریه های جدیدی که امروزه تحت عنوان فنون صداسازی و متأثر از تکنیک های آواز کلاسیک اروپایی در موسیقی ایرانی مرسوم شده است؛ عملاً سنخیتی با مبنای کار آواز ایرانی نداشته و رفته رفته به سمتی می رود که ماهیت صدای آواز ایرانی به کلی تغییر کند.
@vocaltraining
صدادهی آواز ایرانی

... از نظر علمی، در انسان سه نوع صدا قابل اجراست: صدای سر، صدای فرینجیل، و صدای سینه. صدای فرینجیل همان غنه در آواز ایرانی است؛ قدما نیز از آن استفاده می کرده اند. صدا در آواز ایرانی تا حدود زیادی با استفاده از فضای تشدید کننده سینه تولید می شود تا رزنانس مناسب در فضای دهان انجام شود. بنابراین تولید انواع دیگر صدا همچون صدای سر با رزنانس در بینی و صدای فرینجیل با رزنانس در فضای پشت حفره ی دهان و بینی به نام فارینکس، به عنوان مکمل های صوتی و تزئینات، در بستر بخش عمده ای از فضای سینه انجام می شود.
نکته ی مهم اینکه پهن بودن ته صدا در تئوری صدای مخروطی دارای تناسبی است که برای استفاده از سایر فضاهای تشدید کننده مانند غنه مانعی ایجاد نمی کند و این تناسب با تجربه به دست می آید. در غیر این صورت حذف صدای مخروطی طنین آواز ایرانی را نا مطبوع خواهد کرد. ...

* طنین: انعکاس صدا، پژواک، خوش آهنگی

محسنی، محسن. هزاردستان؛ انگاره موسیقی ایران، تهران، سوره مهر، 1396.

@vocaltraining