The Nightingale, The Theme of Iranian Music
Miralinaghi, Mohseni
نقد و بررسی کتاب
"هزاردستان؛ انگاره موسیقی ایران"
شبکه رادیو فرهنگ، برنامه سیم و زر
جمعه 27 مرداد 96
با حضور : سید علیرضا میرعلینقی
محسن محسنی
@vocaltraining
"هزاردستان؛ انگاره موسیقی ایران"
شبکه رادیو فرهنگ، برنامه سیم و زر
جمعه 27 مرداد 96
با حضور : سید علیرضا میرعلینقی
محسن محسنی
@vocaltraining
موسیقی آخرین صنایعی است که در اجتماع و عمران پدید می آید و نیز اولین صنایعی است که در هنگام ویرانی و سیر قهقرایی یک اجتماع رو به زوال می رود. بنابراین موسیقی آئینه ای تمام نماست که در آن می توان پیشرفت یا سیر قهقرایی یک اجتماع را به طور واضح مشاهده نمود.
( مقدمه ابن خلدون، ج 2، ص 856 )
@vocaltraining
( مقدمه ابن خلدون، ج 2، ص 856 )
@vocaltraining
جشنواره موسیقی جوان در حالی به کار خود ادامه می دهد که برای پنجمین سال متوالی داوران رشته آواز که هر کدام نماینده یک شیوه در آواز ایرانی هستند، بلا استثنا از وضعیت آواز ایران ناراضی اند و سطح اجراها را ضعیف قلمداد می کنند.
این در حالی است که در رشته های نوازندگی هر سال شاهد رضایتمندی خیلی بیشتری از اساتید فن بوده ایم.
با نظر بر رویکرد کنونی آواز ایرانی به نظر می رسد بایستی تحولات بنیادی در آموزش آواز ایرانی صورت پذیرد.
@vocaltraining
این در حالی است که در رشته های نوازندگی هر سال شاهد رضایتمندی خیلی بیشتری از اساتید فن بوده ایم.
با نظر بر رویکرد کنونی آواز ایرانی به نظر می رسد بایستی تحولات بنیادی در آموزش آواز ایرانی صورت پذیرد.
@vocaltraining
miralinaghi.pdf
496.3 KB
میرعلینقی به قلم استاد محمدرضا لطفی
کتاب سال شیدا
(انتشار برای اولین بار در فضای مجازی)
@vocaltraining
کتاب سال شیدا
(انتشار برای اولین بار در فضای مجازی)
@vocaltraining
معرفی کتاب
"هزاردستان؛ انگاره موسیقی ایران"
امشب 26 شهریور 1396 - ساعت 23:00
شبکه 4 سیما - در برنامه زنده چشم شب روشن
@vocaltraining
"هزاردستان؛ انگاره موسیقی ایران"
امشب 26 شهریور 1396 - ساعت 23:00
شبکه 4 سیما - در برنامه زنده چشم شب روشن
@vocaltraining
نمودار مقایسه تمرکز فعالیت های اجرایی در دو حوزه تک نوازی و آهنگ سازی میان 5 نفر از موسیقیدانان متأثر از جریان مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران
@vocaltraining
@vocaltraining
آیا زمان آن نرسیده است که از زوایایی دیگر بر آواز ایرانی بنگریم ؟
(نقدی بر مصاحبه داریوش پیرنیاکان در شبکه بی بی سی – 4 مهر 96)
استاد داریوش پیرنیاکان که به عنوان نوازنده و آهنگساز در آثار متعددی هنرنمایی نموده؛ شاگردان بسیاری پرورش داده و مجموعه های ارزنده ای از خود به یادگار گذاشته اند؛ در این مصاحبه توضیحات قابل تأملی ارائه دادند که در بیش از 80 درصد موارد، اتفاق نظر وجود داشت. اما نحوه ی استدلال در توضیح و تفسیر منطقی برخی از مسائل به ویژه در مورد استاد شجریان قانع کننده نبود. ایشان استاد شجریان را فراتر از مجموعه ی استادان بی همتایی چون طاهرزاده، اقبال، قمر، ظلی، ادیب، تاج و ... توصیف می کنند. در صورتی که رسیدن به شاخصه های زیبایی شناسی هرکدام از استادان نامبرده نیازمند یک عمر تمرکز و ممارست منحصر است. پس چگونه ممکن است یک انسان، جامع محسنات آواز را در طول صد سال تاریخ آواز ایران به همراه داشته باشد؟ در حالی که از هیچ کدام این استادان، تعلیم مستقیم آواز نگرفته است. ما نبایستی حقیقت را فدای سیاست کنیم.
به تأیید صاحب نظران بس نکته های باریک تر زمو در آثار استادان گذشته وجود دارد که کمتر خواننده ای بدان توجه داشته و از پس اجرای آن بر آمده است و ما پس از گذشت بیش از 4 دهه، هنوز جناب شجریان را به عنوان مرجع اصلی آواز ایرانی معرفی می کنیم. و حاصلش جز رویکرد افول گرایانه آواز در دهه های اخیر نیست. شاید همین از دلایلی باشد که امروز شنونده ای برای آواز وجود ندارد. نگاهی بر آوازهای اجرایی پنج سال گذشته در جشنواره فجر و جشنواره موسیقی جوان بیندازید. هیچ یک نمونه ی یک آواز تمام و کمال نیستند.
آیا زمان آن نرسیده است که از زوایایی دیگر بر آواز ایرانی بنگریم ؟ دوامی ها، اقبال آذرها، طاهرزاده ها، برومند ها و ... از آواز ایران چه می گفتند ؟ آیا می توان گفت یک شاعر معاصر جامع محسنات حافظ، سعدی، مولوی، رودکی، خیام، فردوسی و ... را داراست ؟ این در حالی است که حتی این شاعران در دوره خود که به لحاظ جنبه های فکری و فرهنگی به یکدیگر نزدیک تر بودند چنین ادعاهایی در موردشان نمی شد.
اما نتیجه برخوردی اینچنین با موسیقی چیست ؟
تکراری بر شرایط بیماری که از دهه 70 تا امروز بر آواز ایران حاکم شده و فقط خوانندگی محمدرضا شجریان را مورد قبول می داند. تا جایی که یگانه استادان آواز ایران چون طاهرزاده را نیز در حد و اندازه ی او نمی بینند. این واقعاً عجیب است. اساساً این جور سخن وری در موسیقی کنونی ایران جز پیروی کورکورانه و تقلید بی حد و حصر عده ای از شیفتگان موسیقی ایرانی نسبت به آوازهایی که جناب شجریان اجرا کرده اند و سالهاست خوانندگان، آن آوازها را به بدترین وجه بازآفرینی می کنند؛ نتیجه دیگری در بر نخواهد داشت.
در جای دیگری عنوان شد تمام نوازندگی های تار امروز متأثر از مکتب علی اکبر خان شهنازی است. استاد شهنازی نوازنده ای آگاه، قدرتمند و صاحب سبک بود. موضوع پوشیده ای نیست. اما این گونه تمام و کمال نسبت دادن تار به مکتب شهنازی تنها در یک صورت صحیح است و آن اینکه چشمان خود را بر روی تأثیرگذاری عمیق مکتب میرزا عبدالله و تار نورعلی برومند بسته باشیم. که می بینیم پس از فوت استاد برومند؛ هنوز استادان و نوازندگان بسیاری ردیف و شیوه نوازندگی او را در تار و سازهای دیگر تداوم بخشیده اند.
@vocaltraining
(نقدی بر مصاحبه داریوش پیرنیاکان در شبکه بی بی سی – 4 مهر 96)
استاد داریوش پیرنیاکان که به عنوان نوازنده و آهنگساز در آثار متعددی هنرنمایی نموده؛ شاگردان بسیاری پرورش داده و مجموعه های ارزنده ای از خود به یادگار گذاشته اند؛ در این مصاحبه توضیحات قابل تأملی ارائه دادند که در بیش از 80 درصد موارد، اتفاق نظر وجود داشت. اما نحوه ی استدلال در توضیح و تفسیر منطقی برخی از مسائل به ویژه در مورد استاد شجریان قانع کننده نبود. ایشان استاد شجریان را فراتر از مجموعه ی استادان بی همتایی چون طاهرزاده، اقبال، قمر، ظلی، ادیب، تاج و ... توصیف می کنند. در صورتی که رسیدن به شاخصه های زیبایی شناسی هرکدام از استادان نامبرده نیازمند یک عمر تمرکز و ممارست منحصر است. پس چگونه ممکن است یک انسان، جامع محسنات آواز را در طول صد سال تاریخ آواز ایران به همراه داشته باشد؟ در حالی که از هیچ کدام این استادان، تعلیم مستقیم آواز نگرفته است. ما نبایستی حقیقت را فدای سیاست کنیم.
به تأیید صاحب نظران بس نکته های باریک تر زمو در آثار استادان گذشته وجود دارد که کمتر خواننده ای بدان توجه داشته و از پس اجرای آن بر آمده است و ما پس از گذشت بیش از 4 دهه، هنوز جناب شجریان را به عنوان مرجع اصلی آواز ایرانی معرفی می کنیم. و حاصلش جز رویکرد افول گرایانه آواز در دهه های اخیر نیست. شاید همین از دلایلی باشد که امروز شنونده ای برای آواز وجود ندارد. نگاهی بر آوازهای اجرایی پنج سال گذشته در جشنواره فجر و جشنواره موسیقی جوان بیندازید. هیچ یک نمونه ی یک آواز تمام و کمال نیستند.
آیا زمان آن نرسیده است که از زوایایی دیگر بر آواز ایرانی بنگریم ؟ دوامی ها، اقبال آذرها، طاهرزاده ها، برومند ها و ... از آواز ایران چه می گفتند ؟ آیا می توان گفت یک شاعر معاصر جامع محسنات حافظ، سعدی، مولوی، رودکی، خیام، فردوسی و ... را داراست ؟ این در حالی است که حتی این شاعران در دوره خود که به لحاظ جنبه های فکری و فرهنگی به یکدیگر نزدیک تر بودند چنین ادعاهایی در موردشان نمی شد.
اما نتیجه برخوردی اینچنین با موسیقی چیست ؟
تکراری بر شرایط بیماری که از دهه 70 تا امروز بر آواز ایران حاکم شده و فقط خوانندگی محمدرضا شجریان را مورد قبول می داند. تا جایی که یگانه استادان آواز ایران چون طاهرزاده را نیز در حد و اندازه ی او نمی بینند. این واقعاً عجیب است. اساساً این جور سخن وری در موسیقی کنونی ایران جز پیروی کورکورانه و تقلید بی حد و حصر عده ای از شیفتگان موسیقی ایرانی نسبت به آوازهایی که جناب شجریان اجرا کرده اند و سالهاست خوانندگان، آن آوازها را به بدترین وجه بازآفرینی می کنند؛ نتیجه دیگری در بر نخواهد داشت.
در جای دیگری عنوان شد تمام نوازندگی های تار امروز متأثر از مکتب علی اکبر خان شهنازی است. استاد شهنازی نوازنده ای آگاه، قدرتمند و صاحب سبک بود. موضوع پوشیده ای نیست. اما این گونه تمام و کمال نسبت دادن تار به مکتب شهنازی تنها در یک صورت صحیح است و آن اینکه چشمان خود را بر روی تأثیرگذاری عمیق مکتب میرزا عبدالله و تار نورعلی برومند بسته باشیم. که می بینیم پس از فوت استاد برومند؛ هنوز استادان و نوازندگان بسیاری ردیف و شیوه نوازندگی او را در تار و سازهای دیگر تداوم بخشیده اند.
@vocaltraining
اعضای مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران
جلال ذوالفنون، ناصر فرهنگفر، نورالدین رضوی سروستانی، مجید کیانی، محمدعلی حدادیان، داوود گنجه ای
@vocaltraining
جلال ذوالفنون، ناصر فرهنگفر، نورالدین رضوی سروستانی، مجید کیانی، محمدعلی حدادیان، داوود گنجه ای
@vocaltraining
یادداشت استاد علی اکبر شکارچی نوازنده برجسته کمانچه بر کتاب "هزاردستان؛ انگاره موسیقی ایران"
96/7/16
@vocaltraining
96/7/16
@vocaltraining
بسیار خرسندم دوست و هنرمند نازنین آقای محسنی جور بخشی از وظایف ما موسیقیدانان حرفه ای را با شوق و در کمال تقبل کرده اند و اثر ارزشمند هزاردستان را با نگاه تیز بین منتشر نموده اند.
خیلی تقاضا کردم به یادگار برای من چند کلام بنویسند؛ ولی بزرگی و شاید شکسته نفسی، همه این ها باعث شد خط و اندیشه خود را از من دریغ کنند.
آنچه من نوشتم در اندیشه و قلب بزرگ این مرد بزرگ می جوشد و من صدای آن را می شنوم و برای من همین کافیست.
علی اکبر شکارچی
96/7/16
@vocaltraining
خیلی تقاضا کردم به یادگار برای من چند کلام بنویسند؛ ولی بزرگی و شاید شکسته نفسی، همه این ها باعث شد خط و اندیشه خود را از من دریغ کنند.
آنچه من نوشتم در اندیشه و قلب بزرگ این مرد بزرگ می جوشد و من صدای آن را می شنوم و برای من همین کافیست.
علی اکبر شکارچی
96/7/16
@vocaltraining
نیم نگاهی به تعاریف هنر:
فرهنگنامه سخن: هنر هر نوع فعالیت غیرمعطوف به سود مادی و مبتنی بر برداشتهای شخصی از محیط و طبیعت با استفاده از نیروی تخیل و قواعد زیباییشناختی است.
ویکیپدیای انگلیسی: هنر مجموعه آثار یا فرایندهای انسان ساختی است که تعمداً عناصری نمادین را در جهت اثرگذاری بر عواطف، احساسات یا هوش انسانی به کار میگیرد.
دانشنامه بریتانیکا: هنر بهکارگیری مهارتهای عملی و تصورات ذهنی در خلق اشیا یا محیطهایی زیباست، که با دیگران میتوانند به اشتراک گذاشته شوند.
نظریه نهادی: هنر مجموعه آثاری انسانساخت است که از جانب اهالی هنر، شأن هنری یافتهاند.
نظریه ایدهآلیستی: هنر مجموعه ایدهها یا احساسات ذهن هنرمند است، که به صورت جرح و تعدیل شده به افراد دیگر منتقل میگردند.
نظریه صورت معنادار: هنر مجموعهٔ آثاری است که دارای نسبت معینی میان اجزای خود هستند؛ که بر اساس آن در میان منتقدان حساس، احساس زیباییشناسانه برمیانگیزند.
@vocaltraining
فرهنگنامه سخن: هنر هر نوع فعالیت غیرمعطوف به سود مادی و مبتنی بر برداشتهای شخصی از محیط و طبیعت با استفاده از نیروی تخیل و قواعد زیباییشناختی است.
ویکیپدیای انگلیسی: هنر مجموعه آثار یا فرایندهای انسان ساختی است که تعمداً عناصری نمادین را در جهت اثرگذاری بر عواطف، احساسات یا هوش انسانی به کار میگیرد.
دانشنامه بریتانیکا: هنر بهکارگیری مهارتهای عملی و تصورات ذهنی در خلق اشیا یا محیطهایی زیباست، که با دیگران میتوانند به اشتراک گذاشته شوند.
نظریه نهادی: هنر مجموعه آثاری انسانساخت است که از جانب اهالی هنر، شأن هنری یافتهاند.
نظریه ایدهآلیستی: هنر مجموعه ایدهها یا احساسات ذهن هنرمند است، که به صورت جرح و تعدیل شده به افراد دیگر منتقل میگردند.
نظریه صورت معنادار: هنر مجموعهٔ آثاری است که دارای نسبت معینی میان اجزای خود هستند؛ که بر اساس آن در میان منتقدان حساس، احساس زیباییشناسانه برمیانگیزند.
@vocaltraining