مدرنیسم :

نوگرایی یا نوین‌گرایی، که از آن به نام‌های تجددگرایی یا مدرنیسم (modernism) نیز یاد می‌شود، به معنی گرایش فکری و رفتاری به پدیده‌های فرهنگی نو و پیشرفته‌تر و کنار گذاشتن برخی از سنت‌های قدیمی در چارچوب مکاتب فلسفی - اجتماعی معینی است. نوگرایی، فرایند گسترش خردگرایی در جامعه و تحقق آن در بستر مدرنیته است. نوگرایی یا مدرنیسم، گستره‌ای از جنبش‌های فرهنگی را (که ریشه در تغییرات جامعهٔ غربی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم دارد) توصیف می‌کند. این واژه، مجموعه‌ای از جنبش‌های هنری، معماری، موسیقی، ادبیات و هنرهای کاربردی را که در این دوره زمانی رخ داده‌اند، دربردارد.
در حقیقت مدرنیسم از زمانی آغاز شد که ذهن‌گرایی جایزگزین عینی گرایی گردید.

اکثرا سال 1863، سالی که "ادوارد مانه"، نقاشی گستاخانه خود را با نام «ناهار در چمنزار» در آکادمی "سالن د رفوزی" (Salon Des Refusés) در پاریس به نمایش گذاشت، آغاز مدرنیسم می دانند. این نقاشی بر اساس اثری از رافائل در دوران رنسانس بود. «ناهار در چمنزار» به شدت مورد انتقاد واقع شد و عنوان رسوایی آورترین اثر آن دوران را از آن خود نمود.

خطوط منظم عمودی در اثر فیزیوکرومیِ کارلوس کروز دیاز

جنبش بی‌نظم اثر اوا هس

Honore Daumier

Skyscapers - Joseph Stella

صبح زود یک روز تعطیل اثر ادوارد هاپر
فضای آرام و خلوت یک صبح تعطیل با خط های افقی گوناگون و متداوم برای القای یک فضای آرام و ساکت.

Gray Tree - Pitt Mondrian

نقش ظروف سفالی عصر نوسنگی

دیوید هاکنی از جمله نقاشان معاصری‌ که با تاثیر از نقاشی شرقی و ایرانی دست به آمیزش نوینی در تصویر زده‌اند، دیوید هاکنی است.
نخستین آثار دیوید هاکنی که موجب شهرت و محبوبیت وی شد، از سطوح بسیار ساده هندسی ایجاد شده بود که نمایانگر زندگی معاصر بود.