راهبان ذن حدودا دویست سال پیش به ساده‌ترین اشکال بنیادی هندسی دست یافته و از آن برای تصویر، ایجاد فضا بر روی سطح دوبعدی و نیز عاملی برای تمرکز، وده برده اند.

پل سزان طبیعت را رر قالب همین فرم ها دید و ساده نمود.
"سیب ها و پرتقال ها اثر پل سزان"

پل استرند، عکاس معاصر، برای معرفی فضای غیرانسانی در شهرهای صنعتی امروزی‌، دیدی از فراسو را انتخاب کرده است. دیوارهای بلند و عظیم، پنجره ای رو به بیرون نداشته و هم چون زندانهای بی‌منظری سر به فلک کشیده‌اند. ریتم کلی عکس بر اساس سطوح هندسی تنظیم یافته است.

Paul Strand (Wallstreet) , The Court, New York, 1924

طبیعت گرایی (ناتورالیسم) :

ناتورالیسم، به مواضع فلسفی مختلف گفته می‌شود که در آنها پدیده‌ها یا فرضیه‌های فراهنجار و فراطبیعی غلط یا ذاتاً متفاوت از پدیده‌ها و فرضیه‌های طبیعی انگاشته می‌شوند.
از نظر فلسفي ، به قدرت کامل و محض طبیعت که نظم بی نظیری داشته باشد گفته می شود. از جهت ادبی تقلید موبه مو و دقیق از طبیعت را گویند.

فرق مکتب ناتورالیسم با رئالیسم :

در آثار رئالیستی، انسان همیشه از محیط پیرامونش مهم تر بود، اما درناتورالیسم، اهمیت انسان از اهمیت اشیاء بیشتر نیست. نویسندگان ناتورالیست اغلب زشتی ها را بیان می کنند .مشهورترین نویسنده این سبک، زولا معتقد بود که ادبیات یا باید علمی بشود ، یا نابود شود.

برگشت به مزرعه اثر آلبرت چارپین

زن با گوسفندها اثر آلبرت چارپین

رئالیسم :

واقع‌گرایی یا رئالیسم در هنرهای تصویری و ادبیات، نمایش چیزها به شکلی است که در زندگی روزانه اتفاق می‌افتد، بدون هرگونه آرایش یا تعبیر افزون، این واژه همچنین برای شرح کارهای هنری که برای آشکار کردن راستی، چیزهایی چون زشتی و پستی را تأیید کرده‌اند نیز به کار می‌رود.
رئالیسم همچنین اشاره به جنبش فرهنگی میانه قرن ۱۹ دارد که از فرانسه ریشه گرفت و گونهٔ هنری سرشناس تا اواخر قرن ۱۹ بود. با آشنایی با عکاسی، این منبع جدید دیداری، شور ساخت چیزهایی که همچون واقعیت بودند را در مردم زنده کرد و این جنبش هنری شکوفا شد.رئالیسم به شدت با رومانتیسیسم مخالف بود.

ناتورالیست‌های نیمهٔ دوم سدهٔ نوزدهم بر طبق برنامه‌ای مشخص و با نوعی بی‌طرفی و فاصله‌گزینی، رونگاشتی از جهان و زندگی پیرامون خود ارائه می‌کردند، و غالباً از پرورش دنیای خیال، از باور به آنچه ملموس و محسوس نیست، از کاویدن معنای نهفته در چیزها، از تقلیل جنبه‌های ناخوشایند و پیش‌پاافتادهٔ پس‌رونده و خشن زندگی امتناع می‌جستند. این نگرشی متضاد با آرمان‌گرایی، و واکنشی در برابر رمانتیسم بود. اصطلاح ناتورالیسم، به‌مثابهٔ مکتبی خاص در نقاشی، نخستین بار توسط بلوری دربارهٔ پیروان کاراواجو به کار برده شد. به زعم او، اینان به تقلید وفادارانه از طبیعت (خواه زشت، خواه زیبا) می‌پرداختند. همچنین، کاستانیاری، منتقد فرانسوی، اصطلاح ناتورالیسم را جایگزین اصطلاح رئالیسم کرد تا بر عینی‌گرایی و پژواک‌های فعالیت علوم طبیعی تأکید بیشتری بگذارد. کاربرد اختیاری این دو اصطلاح باعث عدم صراحت معانی آنها شد.