▪️آفازی یا زبان‌پریشی چیست؟

عدم توانایی درک گفتار یا برقراری ارتباط با استفاده از زبان را آفازی یا زبان‌پریشی می‌گویند. در مغز ما دو بخش ورنیکه - ناحیهٔ ۲۲ برودمن - که غالباً درگیر درک زبان گفتاری و نوشتاری است و بروکا - متشکل از نواحی ۴۴ و ۴۵ برودمن - که غالباً درگیر تولید گفتار و ادای کلمات است، نقشی کلیدی دارند. این دو ناحیه با رشته‌های عصبی کمانی به یکدیگر متصل می‌شوند. صدمه به این مناطق مغزی موجب بروز دو مشکل جدی می‌شود. آسیب به ناحیهٔ بروکا باعث ایجاد زبان‌پریشی بیانی - آفازی بروکا - می‌شود و فرد آسیب‌دیده قادر به تکلم روان نخواهد بود. آسیب به ناحیهٔ ورنیکه باعث ایجاد زبان‌پریشی دریافتی - آفازی ورنیکه - می‌شود و فرد آسیب‌دیده صداها را می‌شنود، اما مفهوم آن‌‌ها را درک نمی‌کند و متون نوشتاری را می‌بیند، اما توانایی معنا دادن به آن‌ها را ندارد. ناحیهٔ بروکا غالباً در نیمکرهٔ چپ افراد دیده می‌شود. در ۹۵ درصد موارد ناحیهٔ بروکا در افراد راست‌دست در نیمکرهٔ چپ مغز قرار گرفته است، اما در ۶۰ درصد موارد ناحیهٔ بروکا در افراد چپ‌دست در سمت‌ چپ کورتکس قدامی واقع شده است.

Author: Mahtab Shojaei
@NeoSciensology

Broca’s aphasia:

https://youtu.be/6CJWo5TDHLE

The spatiotemporal resolution of some of the major methods used for measuring brain activity, as available in 2014. Colored areas represent the range of spatial and temporal resolution available for each technique. Open areas are measurement techniques and filled areas are methods based on perturbation, such as lesion studies. The inset is a comparison of methods available in 1988. Note the large gaps for certain domains of spatiotemporal resolution that were subsequently filled by the development of new technologies. In general, higher resolution techniques are more invasive. (Sejnowski et al. ,2014)

An interesting historical fact about Brodmann is that he wanted to do clinical practice in psychiatry. One day he met Alzheimer, and Alzheimer encouraged him to work on brain anatomy in the lab of Vogt and Vogt. Brodmann followed the advice, and few years later he published his seminal works on cytoarchitecture of human and monkey brain.

◾️مهارت خواندن؛ نحوه یادگیری و شیوه‌های آموزش آن
▪️مسیرهای پردازشی در مغز
▪️کاربردها و نگرش‌های مبتنی بر نوروساینس در ارتباط با آموزش زبان به کودک
▪️یادگیری و آموزش ریاضی
▪️با #استانیسلاس_دیان (#Stanislas_Dehaene)

✳️ تهیه شده در کانال: مغز، زبان، شناخت
❎ انتشار مطلب با درج آیدی کانال بلامانع است.
❇️ برینلینگوا را در اینستگرام و تلگرام به آدرس زیر دنبال کنید:

💢 @brainlingua

Atlas of Neuroanatomy and Neurophysiology

Special Edition

#Psychology
#Medicine
#Neuroscience

A strong position illusion:

Paper:

Video lectures for "Efficient coding in vision" by Li Zhaoping

▪️منظور از " مغز برای زبان آماده شده است " چیست؟
مایکل آربیب، عصب‌شناس، دیدگاه سنتی چامسکی را به چالش می‌کشد.

🔸 تهیه شده در کانال: مغز، زبان، شناخت
🔹 آدرس صفحه اینستگرام:

🔰 @brainlingua

Summer School: Mathematical Methods in Computational Neuroscience

28 Jul-14 Aug 2021, Fred Kavli Science Center, Eresfjord, Norway

سفیدی چشمان انسان ها ، یک مزیت تکاملی برای افزایش همکاری بین آن ها است

رفتارِ "دنبال کردن جهت نگاه" در نخستی ها ، مورد علاقه آن دسته از دانشمندان تکاملی است که در زمینه شناخت اجتماعی مطالعه می کنند. توانایی یک ارگانیسم در تعیین قصد و نیات احتمالی دیگران ، با استفاده از "جهت نگاه" آن ها ممکن است به افراد یک گروه اجتماعی یک مزیت بدهد و این مزیت می تواند همکارانه و یا رقابتی باشد.

انسان بخاطر داشتن صلبیه سفید رنگ متفاوت است در حالی که بسیاری دیگر از نخستی ها ، از جمله شامپانزه ها ، دارای رنگدانه صلبیه تیره هستند. منشأ مورفولوژی های صلبیه متفاوت در حال حاضر نامشخص است ، اگرچه اغلب تصور می شود که صلبیه سفید انسان زمینه ساز رفتارهای فراوان "همکاری" در ما باشد.

توضیحات مربوط به نظریات "چشم مشارکتی" و "خود-اهلی سازی" پیش بینی می کند که صلبیه سفید باعث ایجاد محیط هایی "همکارانه" (و نه رقابتی) باشد.

فرضیه "استتار نگاه" نیز پیش بینی می کند که رنگدانه صلبیه تیره باعث "استتار جهت نگاه" در محیط های اجتماعی "رقابتی" می شود.

ما در این تحقیق نشان می دهیم که صلبیه سفید در پستانداران با افزایش "رفتارهای مشارکتی و همکاری" در ارتباط است در حالی که صلبیه تیره با کاهش رفتارهای تعاونی و افزایش "پرخاشگری کُشنده" همراه است.

نتایج ما هر سه فرضیه درارتباط با تکامل صلبیه چشم را پشتیبانی می کند و نشان می دهد که مورفولوژی صلبیه پستانداران نخستی ، با تغییر در محیط اجتماعی تکامل می یابند.

https://www.biorxiv.org/content/10.1101/2021.07.25.453695v1