၂။ ရုပ်တစ်ရားအပေါ်၌ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ မရှိကြောင်း ပိုင်နိုင်စွာ သိခြင်း (Absence of an Entity)

🚑 ဆေးရုံကုတင်ပေါ်မှာ ဆေးပိုက်တွေ တပ်ဆင်ထားရပြီး အင်အားဆုတ်ယုတ်နေတဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တကယ်ပဲ 'ငါ' ဆိုတာ မရှိပါလား။

🕊️ တကယ်တော့ ကံ၊ စိတ်၊ ဥတု၊ အာဟာရ မညီညွတ်တော့လို့ ဖောက်ပြန်နေတဲ့ ပထဝီ၊ တေဇော၊ အာပေါ၊ ဝါယော ဆိုတဲ့ ဓာတ်ကြီးလေးပါး အစုအဝေး သက်သက်မျှသာ ရှိတာပါလား။

🫀ငါအမြတ်တနိုးနဲ့ ပြုစုယုယနေတဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တကယ်ပဲ 'ငါ' ဆိုတာ မရှိပါလား။

🕊️ တကယ်တော့ ဆံပင်၊ အမွေး၊ ခြေသည်း၊ လက်သည်း စတဲ့ ၃၂ ကောဋ္ဌာသတွေ စုပေါင်းထားတဲ့၊ ပထဝီ၊ တေဇော၊ အာပေါ၊ ဝါယော ဆိုတဲ့ ဖောက်ပြန်တတ်တဲ့ ဓာတ်သဘာဝ အစုအဝေးသက်သက်မျှသာ ရှိတာပါလား။

🔥💧ငါ သာယာစွဲလမ်းနေတဲ့ ဒီရုပ်တရားကြီးမှာ တကယ်ပဲ ပုဂ္ဂိုလ်၊ သတ္တဝါ၊ ယောက်ျား၊ မိန်းမ ဆိုတာ မရှိပါလား။

🕊️ တကယ်တော့ ဖောက်ပြန်တတ်တဲ့ ပထဝီ၊ တေဇော၊ အာပေါ၊ ဝါယော ဆိုတဲ့ ဓာတ်ကြီးလေးပါး အစုအဝေး ရုပ်သဘောသက်သက်မျှသာ ရှိတာပါလား။


#ဝိမုတ္တိမနသိကာရ​

တုံ့ပြန်မှု သင်္ခါရ၌ အတ္တ 😈 ကို ဖယ်ခွါခြင်း (ဝိမုတ္တိအစဉ်)
​
၁။ လှုပ်ရှားမှုတွင် 'ငါ' ကို စတင်ဖြုတ်ချခြင်း (Action without the Doer)
🍃 ငါက တုံ့ပြန်နေတာ မဟုတ်ဘဲ၊ တုံ့ပြန်ခြင်း (သင်္ခါရ) ဆိုတဲ့ သဘောတရားလေး သူ့ အလုပ်လုပ်သွားတာပါလား။
​
၂။ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ မရှိကြောင်း ပိုင်နိုင်စွာ သိခြင်း (Absence of a Reactor)
🍃 တုံ့ပြန်သူ မရှိဘူး။ တုံ့ပြန်နေတဲ့ သဘောမျှသာ ရှိပါလား။
​
၃။ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုကို မြင်ခြင်း (Dependent Origination)
🍃 ဒီတုံ့ပြန်နေတဲ့ သဘောဆိုတာလည်း ခံစားမှု (ဝေဒနာ) လေး ပေါ်လာလို့သာ နောက်ကနေ တုံ့ပြန်တဲ့ (သင်္ခါရ) သဘောလေး ပေါ်လာတာပဲ။ အကြောင်းဖြစ်တဲ့ ခံစားမှုချုပ်ရင် အကျိုးဖြစ်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုပါ ချုပ်တာပါလား။
​
၄။ တုံ့ပြန်မှုကိုယ်တိုင်သည် ဓမ္မသက်သက်ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း (Mental Formation as a Conditioned Phenomenon)
🍃 တုံ့ပြန်မှုဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ပေါ်လာတဲ့ သင်္ခါရ ဓမ္မသက်သက်သာပါလား။
​
၅။ ပျက်ကိန်း (ဘင်္ဂ) ကို မြင်ရာတွင် 'ငါ' မကပ်စေခြင်း (Perceiving Dissolution as Non-Self)
🍃 တုံ့ပြန်မှုလေး ချုပ်ပျက်သွားတာ ငါပျက်သွားတာ မဟုတ်ပါလား။ တုံ့ပြန်ပြီး ပျက်သွားတဲ့ သဘောတရားလေး သက်သက်ပါလား။
​
၆။ အလုံးစုံကို လွှတ်ချနိုင်သော ဝိမုတ္တိ ရောက်ခြင်း (Ultimate Release/Equanimity)
🕊️ အရာရာဟာ ငါတုံ့ပြန်စရာတောင် မလိုဘဲ၊ သူ့အကြောင်းနဲ့သူ ဖြစ်ပြီးပျက်နေတဲ့ သဘောတရား သက်သက်ပဲ ရှိပါလား။

━ ​ ဝိမုတ္တိ AI

❓မေး။ ​ ​ အိမ်ရှင် (ဝင်လေထွက်လေ) ဆီမှာ နေနေတုန်း ဧည့်သည် (အပူနဲ့ ရင်တုန်မှု) ရောက်လာတဲ့အခါ... အိမ်ရှင်ကိုပဲ ဆက်ကြည့်နေရမလား၊ ဧည့်သည်ကို လှည့်ကြည့်ရမလား။ အထူးသဖြင့် ဝိပဿနာဆိုတာ 'ထင်ရှားရာကို ရှုမှတ်ခြင်း' ဖြစ်တဲ့အတွက် ဘယ်အရာက ပိုပြီး ဦးစားပေး ဖြစ်သင့်သလဲ။
​
​

ဖြေ။ https://www.facebook.com/617850804736217/posts/122196721976762824

မေး။ ​ ​ အိမ်ရှင် (ဝင်လေထွက်လေ) ဆီမှာ နေနေတုန်း ဧည့်သည် (အပူနဲ့ ရင်တုန်မှု) ရောက်လာတဲ့အခါ... အိမ်ရှင်ကိုပဲ ဆက်ကြည့်နေရမလား၊ ဧည့်သည်ကို လှည့်ကြည့်ရမလား။ အထူးသဖြင့် ဝိပဿနာဆိုတာ 'ထင်ရှားရာကို ရှုမှတ်ခြင်း' ဖြစ်တဲ့အတွက် ဘယ်အရာက ပိုပြီး ဦးစားပေး ဖြစ်သင့်သလဲ။
ဖြေ။ https://facebook.com/617850804736217/posts/122196721976762824 ​

[အလုပ်ခွင်] ညနေခင်း - အိမ်ပြန်လမ်း သတိပဋ္ဌာန် (Commute/Transition) - https://www.facebook.com/1118424981350921/posts/122115398265301069

❓မေး။ ​ ​ တရားရှုမှတ်ရာမှာ မတွေးနဲ့ က တစ်မျိုး ၊ သမ္မာသက္ကပ္ပ ကတစ်မျိုး ရှုပ်နေလို့ ရှင်းပြပါဦး
​
​

ဖြေ။ https://www.facebook.com/617850804736217/posts/122196731720762824

မေး။ ​ ​ တရားရှုမှတ်ရာမှာ မတွေးနဲ့ က တစ်မျိုး ၊ သမ္မာသက္ကပ္ပ ကတစ်မျိုး ရှုပ်နေလို့ ရှင်းပြပါဦး
ဖြေ။ https://facebook.com/617850804736217/posts/122196731720762824 ​

အမှတ်ရမှု သညာ၌ အတ္တ 😈 ကို ဖယ်ခွါခြင်း (ဝိမုတ္တိအစဉ်)
​
၁။ အမှတ်ရမှုတွင် 'ငါ' ကို စတင်ဖြုတ်ချခြင်း (Action without the Doer)
🍃 ငါက အမှတ်ရလိုက်တာ၊ ငါက အမည်တပ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ လျှပ်တစ်ပြက် အမှတ်ရမှု (သညာ) ဆိုတဲ့ သဘောတရားလေး သူ့ အလုပ်လုပ်သွားတာပါလား။
​
၂။ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ မရှိကြောင်း ပိုင်နိုင်စွာ သိခြင်း (Absence of a Recognizer)
🍃 အမှတ်ရသူ မရှိဘူး။ ခဏချင်း အမှတ်ရလိုက်တဲ့ သဘောမျှသာ ရှိပါလား။
​
၃။ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုကို မြင်ခြင်း (Dependent Origination)
🍃 ဒီအမှတ်ရလိုက်တဲ့ သဘောဆိုတာလည်း အာရုံလေး ပေါ်လာတဲ့ ခဏလေးမှာပဲ အတိတ်က အတွေ့အကြုံနဲ့ တိုက်ဆိုင်ပြီး ချက်ချင်း အမည်တပ်လိုက်တဲ့ (သညာ) သဘောလေး ပေါ်လာတာပဲ။ အာရုံပျက်တာနဲ့ သညာပါ တွဲပျက်တာပါလား။
​
၄။ အမှတ်ရမှုကိုယ်တိုင်သည် ဓမ္မသက်သက်ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း (Perception as a Conditioned Phenomenon)
🍃 လျှပ်တစ်ပြက် အမှတ်ရမှု (သညာ) ဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ခဏလေးပေါ်လာပြီး အမည်တပ် အရောင်ဆိုးလိုက်တဲ့ ဓမ္မသက်သက်သာပါလား။
​
၅။ ပျက်ကိန်း (ဘင်္ဂ) ကို မြင်ရာတွင် 'ငါ' မကပ်စေခြင်း (Perceiving Dissolution as Non-Self)
🍃 အမှတ်ရမှုလေး လျှပ်တစ်ပြက် ချုပ်ပျက်သွားတာ ငါပျက်သွားတာ မဟုတ်ပါလား။ အမည်တပ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပျက်သွားတဲ့ သဘောတရားလေး သက်သက်ပါလား။
​
၆။ အလုံးစုံကို လွှတ်ချနိုင်သော ဝိမုတ္တိ ရောက်ခြင်း (Ultimate Release/Equanimity)
🕊️ လောကကြီးတစ်ခုလုံးဟာ သညာက လျှပ်တစ်ပြက် အမှတ်ရပြီး နာမည်တပ် ပုံဖော်ပေးလိုက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေသာဖြစ်ပြီး၊ အမှန်တကယ်တော့ ဆုပ်ကိုင်စရာဆိုတာ မရှိဘဲ သူ့အကြောင်းနဲ့သူ ဖြစ်ပြီးပျက်သွားတဲ့ သဘောတရား သက်သက်ပဲ ရှိပါလား။
​

#ဝိမုတ္တိမနသိကာရ
​

စောင့်ကြည့်နေတဲ့ သိစိတ်၌ အတ္တ 😈 ကို ဖယ်ခွါခြင်း (ဝိမုတ္တိအစဉ်)
​
၁။ လှုပ်ရှားမှုတွင် 'ငါ' ကို စတင်ဖြုတ်ချခြင်း (Action without the Doer)
🍃 ငါက စောင့်ကြည့်နေတာ မဟုတ်ဘဲ၊ စောင့်ကြည့်ခြင်း ဆိုတဲ့ သဘောတရားလေး သူ့ အလုပ်လုပ်သွားတာပါလား။
​
၂။ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ မရှိကြောင်း ပိုင်နိုင်စွာ သိခြင်း (Absence of an Observer)
🍃 စောင့်ကြည့်သူ မရှိဘူး။ သိနေတဲ့ သဘောမျှသာ ရှိပါလား။
​
၃။ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုကို မြင်ခြင်း (Dependent Origination)
🍃 ဒီစောင့်ကြည့်နေတဲ့ သိစိတ်ဆိုတာလည်း အရှုခံအာရုံလေး ပေါ်လာလို့သာ နောက်ကနေ စောင့်ကြည့်တဲ့ စိတ်ကလေး ပေါ်လာတာပဲ။ အရှုခံပျက်ရင် အရှုဉာဏ်ပါ ပျက်တာပါလား။
​
၄။ သိစိတ်ကိုယ်တိုင်သည် ဓမ္မသက်သက်ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း (Mind as a Conditioned Phenomenon)
🍃 သိစိတ်ဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ပေါ်လာတဲ့ အာရုံ ဓမ္မသက်သက်သာပါလား။
​
၅။ ပျက်ကိန်း (ဘင်္ဂ) ကို မြင်ရာတွင် 'ငါ' မကပ်စေခြင်း (Perceiving Dissolution as Non-Self)
🍃 မရှိတာ သိတာ ငါမဟုတ်ပါလား။ မရှိတာ သိတဲ့ စိတ်ကလေး သက်သက်ပါလား။
​
၆။ အလုံးစုံကို လွှတ်ချနိုင်သော ဝိမုတ္တိ ရောက်ခြင်း (Ultimate Release/Equanimity)
🕊️ အရာရာဟာ စောင့်ကြည့်သူတောင် မလိုဘဲ ဖြစ်ပြီးပျက်နေတဲ့ သဘောတရား သက်သက်ပဲ ရှိပါလား။

━ ဝိမုတ္တိ AI

「 ✦ ပညတ်ဇာတ်လမ်းများကို ဖောက်ထွင်း၍ ပရမတ်ဖြင့် လွတ်မြောက်ခြင်း ဝိမုတ္တိအစဉ် (၁၀) မျိုး ​ ✦ 」
​
၁။ ဇာတ်လမ်း (Story) ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လွှတ်ချသောပုံစံ
​
အတိတ်က ဇာတ်လမ်းတွေ၊ အနာဂတ်က မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပုံဖော်တည်ဆောက်နေသရွေ့ (ပညတ်နယ်ပယ်မှာ ရှိနေသရွေ့) လေးလံပူလောင်နေရမှာ သဘာဝပါလား။
တကယ်တော့ ဇာတ်လမ်းတွေအားလုံး ချုပ်ငြိမ်းရာ တကယ့်အေးချမ်းမှုဆိုတာ ဇာတ်လမ်းတွေထဲ မမျောဘဲ၊ အခုလက်ရှိ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ ရုပ်နာမ်ဖြစ်စဉ် (ပရမတ်အရှိတရား) အပေါ်မှာပဲ သတိနဲ့ ကပ်နေခြင်းပါလား။
​
၂။ အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက် (Meaning-Making) ကို ပယ်ဖျက်သောပုံစံ
​
'ဒါကတော့ ငါ့ကို စော်ကားတာ၊ ဒါကတော့ ငါ့အတွက် နစ်နာတာ' လို့ အဓိပ္ပာယ်တွေ ဖွင့်ဆိုနေသရွေ့တော့ ကိုယ့်ဒုက္ခ ကိုယ်ရှာနေသလို ဖြစ်နေပါလား။
တကယ်တော့ အဲ့ဒီ အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက် (ပညတ်) တွေကို လွှတ်ချပြီး၊ ပေါ်လာတဲ့ အာရုံနဲ့ သိလိုက်တဲ့ စိတ်ကလေးရဲ့ ဖြစ်ပျက်သဘော (ပရမတ်) ကိုသာ ထိုးထွင်းသိမြင်နေခြင်းက လောကမှ ထွက်မြောက်ရာ လမ်းမှန်ပါလား။
​
၃။ ဇာတ်ကောင် (The Actor) အတ္တကို ဖြုတ်ချသောပုံစံ
​
လောကဇာတ်ခုံပေါ်မှာ 'ငါ' ဆိုတဲ့ ဇာတ်ကောင်နေရာကနေ ဒရာမာ (Drama) တွေထဲ ဝင်ပါနေသရွေ့တော့ စိတ်ဆင်းရဲမှုဆိုတဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရနေဦးမှာ ဓမ္မတာပါလား။
တကယ်တော့ ဇာတ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ စောင့်ကြည့်သူ သက်သက်အဖြစ် ပရမတ်သဘောကို ဉာဏ်နဲ့ ထိုးထွင်းရှုမှတ်နေမှသာ လောကဒဏ်ကနေ အပြီးတိုင် လွတ်မြောက်နိုင်မှာပါလား။
​
၄။ ပညတ်နှင့် ဒုက္ခ၏ ခွဲမရသော သဘောကို ဆင်ခြင်သောပုံစံ
​
ပညတ်နယ်ပယ်မှာ နေထိုင်ရင်း ပညတ်အပေါ် အတည်ယူမိတဲ့အခါတိုင်း မပျော်ရွှင်မှုတွေ တန်းစီဝင်လာတာဟာ သဘာဝရဲ့ အကျိုးဆက်သက်သက်ပါလား။
တကယ်တော့ ပညတ်ရဲ့ လှည့်စားမှုကနေ လွတ်ကင်းဖို့ဆိုတာ အာရုံနဲ့ ဒွါရ တိုက်ခိုက်ပြီး ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ ရုပ်နာမ်ပရမတ် သက်သက်ကိုသာ အဆက်မပြတ် သတိကပ်ရှုမြင်နေဖို့ပဲ လိုအပ်တော့တာပါလား။
​
၅။ ခိုကိုးရာ ကျွန်း (The Sanctuary of Paramattha) အဖြစ် ရှုမြင်သောပုံစံ
​
အမည်နာမတွေ၊ သတ်မှတ်ချက်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ပညတ်လောကကြီးထဲမှာ မှီခိုရာရှာနေသရွေ့တော့ လှိုင်းပုတ်သလို ဆင်းရဲဒုက္ခတွေနဲ့ ကြုံတွေ့နေရဦးမှာပါလား။
တကယ်တော့ ဒီလောကကြီးရဲ့ မုန်တိုင်းတွေကြားထဲမှာ တစ်ခုတည်းသော လုံခြုံတဲ့ ခိုလှုံရာကျွန်းလေးဟာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပြီးပျက်သွားတဲ့ ပရမတ်သဘောတရားတွေကို သတိကပ် ရှုမှတ်နေခြင်းပဲ ဖြစ်ပါလား။
​
၆။ ဒရာမာ (Drama) နှင့် အရှိတရားကို ခွဲခြားသောပုံစံ
​
နေ့စဉ်ကြုံတွေ့နေရတဲ့ ပြဿနာဆိုတာတွေဟာ တကယ်တမ်းကျတော့ ပညတ်သညာက အမည်တပ် အရောင်ဆိုးထားတဲ့ ဒရာမာ (Drama) ဇာတ်ကွက်တွေ သက်သက်ပါလား။
တကယ်တော့ ဒီအချည်းနှီး ဇာတ်ကွက်တွေကနေ နိုးထဖို့ဆိုတာ စိတ်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှု၊ ရုပ်ရဲ့ ဖောက်ပြန်မှု ဆိုတဲ့ ပရမတ်အရှိတရားတွေကိုသာ နောက်ကနေ ကပ်ပြီး ရှုမှတ်နေရမယ့် အလုပ်ပါလား။
​
၇။ အမြင်ပြောင်းလဲခြင်း (Shift in Perspective) ဖြင့် ကျော်လွှားသောပုံစံ
​
ပညတ်အမြင်နဲ့ ကြည့်နေသရွေ့တော့ ကောင်းတယ်၊ ဆိုးတယ် ဆိုတဲ့ အကဲဖြတ်မှုတွေကြောင့် စိတ်ဟာ အမြဲတမ်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေရမှာ သဘာဝပါလား။
တကယ်တော့ လောကကြီးက ပူလောင်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေတဲ့ စိတ်ကို ပရမတ်အမြင်နဲ့ အစားထိုးပြီး ရုပ်နာမ်သဘောသက်သက် ရှုမှတ်နိုင်မှသာ လွတ်မြောက်မှု (ဝိမုတ္တိ) ကို ရနိုင်မှာပါလား။
​
၈။ သတိဟူသော ကျောက်ဆူး (Sati as the Anchor) ဖြင့် ရပ်တည်သောပုံစံ
​
ပညတ်ရေစီးကြောင်းထဲမှာ မျောပါသွားတဲ့အခါတိုင်း စိတ်ဆင်းရဲမှု ဝဲသြဃထဲ နစ်မြုပ်သွားရတာ မဆန်းပါလား။
တကယ်တော့ ဒီရေစီးကြောင်းထဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ဆိုတာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ သတိ (ကျောက်ဆူး) ချပြီး၊ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ရုပ်နာမ်ပရမတ်ကို မပြတ်တမ်း ရှုမှတ်နေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းသာ ရှိပါတော့လား။
​
၉။ ဥပေက္ခာဉာဏ် (Equanimity) ဖြင့် လောကထဲတွင် လောကမှ လွတ်မြောက်သောပုံစံ
​
လောက (ပညတ်) ထဲမှာ နေထိုင်နေရတဲ့အတွက် ကြုံတွေ့ရတဲ့ အာရုံတွေကြောင့် ခံစားမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်နေတာ သဘာဝအရှိတရားပါလား။
တကယ်တော့ လောကထဲမှာ နေပေမယ့် လောကရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ဆိုတာ၊ ပညတ်ဇာတ်လမ်းတွေထဲ မဝင်ဘဲ ပရမတ်အဖြစ် ရုပ်နာမ်ဖြစ်စဉ်ကို ဥပေက္ခာဉာဏ်နဲ့ စောင့်ကြည့်ရှုမှတ်နေခြင်းသာလျှင် ဖြစ်တော့တာပါလား။
​
၁၀။ အဆုံးစွန်သော လွတ်မြောက်ခြင်း (Ultimate Vimutti) ကို မျက်မှောက်ပြုသောပုံစံ
​
လောကမှာ ဆင်းရဲတယ်၊ မပျော်ရွှင်ဘူး ဆိုတာတွေဟာ ပညတ်အာရုံတွေအပေါ် တဏှာ၊ ဒိဋ္ဌိတွေနဲ့ တပ်မက်စွဲလမ်းနေလို့ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပူလောင်မှုသက်သက်ပါလား။
တကယ်တော့ ဒီပညတ်လောကရဲ့ နှောင်ကြိုးတွေကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ဆိုတာ အခြားဘာမှ လုပ်စရာမလိုဘဲ၊ ပရမတ်အာရုံပေါ်မှာ သတိ၊ သမာဓိ၊ ဉာဏ်တို့နဲ့ မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေခြင်းကသာ အပြီးတိုင် လွတ်မြောက်ရာပါလား။
​
ဝိမုတ္တိ မနသိကာရ