တုံ့ပြန်မှု သင်္ခါရ၌ အတ္တ 😈 ကို ဖယ်ခွါခြင်း (ဝိမုတ္တိအစဉ်)
​
၁။ လှုပ်ရှားမှုတွင် 'ငါ' ကို စတင်ဖြုတ်ချခြင်း (Action without the Doer)
🍃 ငါက တုံ့ပြန်နေတာ မဟုတ်ဘဲ၊ တုံ့ပြန်ခြင်း (သင်္ခါရ) ဆိုတဲ့ သဘောတရားလေး သူ့ အလုပ်လုပ်သွားတာပါလား။
​
၂။ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ မရှိကြောင်း ပိုင်နိုင်စွာ သိခြင်း (Absence of a Reactor)
🍃 တုံ့ပြန်သူ မရှိဘူး။ တုံ့ပြန်နေတဲ့ သဘောမျှသာ ရှိပါလား။
​
၃။ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုကို မြင်ခြင်း (Dependent Origination)
🍃 ဒီတုံ့ပြန်နေတဲ့ သဘောဆိုတာလည်း ခံစားမှု (ဝေဒနာ) လေး ပေါ်လာလို့သာ နောက်ကနေ တုံ့ပြန်တဲ့ (သင်္ခါရ) သဘောလေး ပေါ်လာတာပဲ။ အကြောင်းဖြစ်တဲ့ ခံစားမှုချုပ်ရင် အကျိုးဖြစ်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုပါ ချုပ်တာပါလား။
​
၄။ တုံ့ပြန်မှုကိုယ်တိုင်သည် ဓမ္မသက်သက်ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း (Mental Formation as a Conditioned Phenomenon)
🍃 တုံ့ပြန်မှုဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ပေါ်လာတဲ့ သင်္ခါရ ဓမ္မသက်သက်သာပါလား။
​
၅။ ပျက်ကိန်း (ဘင်္ဂ) ကို မြင်ရာတွင် 'ငါ' မကပ်စေခြင်း (Perceiving Dissolution as Non-Self)
🍃 တုံ့ပြန်မှုလေး ချုပ်ပျက်သွားတာ ငါပျက်သွားတာ မဟုတ်ပါလား။ တုံ့ပြန်ပြီး ပျက်သွားတဲ့ သဘောတရားလေး သက်သက်ပါလား။
​
၆။ အလုံးစုံကို လွှတ်ချနိုင်သော ဝိမုတ္တိ ရောက်ခြင်း (Ultimate Release/Equanimity)
🕊️ အရာရာဟာ ငါတုံ့ပြန်စရာတောင် မလိုဘဲ၊ သူ့အကြောင်းနဲ့သူ ဖြစ်ပြီးပျက်နေတဲ့ သဘောတရား သက်သက်ပဲ ရှိပါလား။

━ ​ ဝိမုတ္တိ AI

အမှတ်ရမှု သညာ၌ အတ္တ 😈 ကို ဖယ်ခွါခြင်း (ဝိမုတ္တိအစဉ်)
​
၁။ အမှတ်ရမှုတွင် 'ငါ' ကို စတင်ဖြုတ်ချခြင်း (Action without the Doer)
🍃 ငါက အမှတ်ရလိုက်တာ၊ ငါက အမည်တပ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ လျှပ်တစ်ပြက် အမှတ်ရမှု (သညာ) ဆိုတဲ့ သဘောတရားလေး သူ့ အလုပ်လုပ်သွားတာပါလား။
​
၂။ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ မရှိကြောင်း ပိုင်နိုင်စွာ သိခြင်း (Absence of a Recognizer)
🍃 အမှတ်ရသူ မရှိဘူး။ ခဏချင်း အမှတ်ရလိုက်တဲ့ သဘောမျှသာ ရှိပါလား။
​
၃။ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုကို မြင်ခြင်း (Dependent Origination)
🍃 ဒီအမှတ်ရလိုက်တဲ့ သဘောဆိုတာလည်း အာရုံလေး ပေါ်လာတဲ့ ခဏလေးမှာပဲ အတိတ်က အတွေ့အကြုံနဲ့ တိုက်ဆိုင်ပြီး ချက်ချင်း အမည်တပ်လိုက်တဲ့ (သညာ) သဘောလေး ပေါ်လာတာပဲ။ အာရုံပျက်တာနဲ့ သညာပါ တွဲပျက်တာပါလား။
​
၄။ အမှတ်ရမှုကိုယ်တိုင်သည် ဓမ္မသက်သက်ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း (Perception as a Conditioned Phenomenon)
🍃 လျှပ်တစ်ပြက် အမှတ်ရမှု (သညာ) ဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ခဏလေးပေါ်လာပြီး အမည်တပ် အရောင်ဆိုးလိုက်တဲ့ ဓမ္မသက်သက်သာပါလား။
​
၅။ ပျက်ကိန်း (ဘင်္ဂ) ကို မြင်ရာတွင် 'ငါ' မကပ်စေခြင်း (Perceiving Dissolution as Non-Self)
🍃 အမှတ်ရမှုလေး လျှပ်တစ်ပြက် ချုပ်ပျက်သွားတာ ငါပျက်သွားတာ မဟုတ်ပါလား။ အမည်တပ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပျက်သွားတဲ့ သဘောတရားလေး သက်သက်ပါလား။
​
၆။ အလုံးစုံကို လွှတ်ချနိုင်သော ဝိမုတ္တိ ရောက်ခြင်း (Ultimate Release/Equanimity)
🕊️ လောကကြီးတစ်ခုလုံးဟာ သညာက လျှပ်တစ်ပြက် အမှတ်ရပြီး နာမည်တပ် ပုံဖော်ပေးလိုက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေသာဖြစ်ပြီး၊ အမှန်တကယ်တော့ ဆုပ်ကိုင်စရာဆိုတာ မရှိဘဲ သူ့အကြောင်းနဲ့သူ ဖြစ်ပြီးပျက်သွားတဲ့ သဘောတရား သက်သက်ပဲ ရှိပါလား။
​

#ဝိမုတ္တိမနသိကာရ
​

[အလုပ်ခွင်] အောင်မြင်မှုနှင့် ရှုံးနိမ့်မှုအပေါ် မျှတစွာရှုမြင်ခြင်း ၁ - https://www.facebook.com/1118424981350921/posts/122115352305301069

စောင့်ကြည့်နေတဲ့ သိစိတ်၌ အတ္တ 😈 ကို ဖယ်ခွါခြင်း (ဝိမုတ္တိအစဉ်)
​
၁။ လှုပ်ရှားမှုတွင် 'ငါ' ကို စတင်ဖြုတ်ချခြင်း (Action without the Doer)
🍃 ငါက စောင့်ကြည့်နေတာ မဟုတ်ဘဲ၊ စောင့်ကြည့်ခြင်း ဆိုတဲ့ သဘောတရားလေး သူ့ အလုပ်လုပ်သွားတာပါလား။
​
၂။ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ မရှိကြောင်း ပိုင်နိုင်စွာ သိခြင်း (Absence of an Observer)
🍃 စောင့်ကြည့်သူ မရှိဘူး။ သိနေတဲ့ သဘောမျှသာ ရှိပါလား။
​
၃။ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုကို မြင်ခြင်း (Dependent Origination)
🍃 ဒီစောင့်ကြည့်နေတဲ့ သိစိတ်ဆိုတာလည်း အရှုခံအာရုံလေး ပေါ်လာလို့သာ နောက်ကနေ စောင့်ကြည့်တဲ့ စိတ်ကလေး ပေါ်လာတာပဲ။ အရှုခံပျက်ရင် အရှုဉာဏ်ပါ ပျက်တာပါလား။
​
၄။ သိစိတ်ကိုယ်တိုင်သည် ဓမ္မသက်သက်ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း (Mind as a Conditioned Phenomenon)
🍃 သိစိတ်ဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ပေါ်လာတဲ့ အာရုံ ဓမ္မသက်သက်သာပါလား။
​
၅။ ပျက်ကိန်း (ဘင်္ဂ) ကို မြင်ရာတွင် 'ငါ' မကပ်စေခြင်း (Perceiving Dissolution as Non-Self)
🍃 မရှိတာ သိတာ ငါမဟုတ်ပါလား။ မရှိတာ သိတဲ့ စိတ်ကလေး သက်သက်ပါလား။
​
၆။ အလုံးစုံကို လွှတ်ချနိုင်သော ဝိမုတ္တိ ရောက်ခြင်း (Ultimate Release/Equanimity)
🕊️ အရာရာဟာ စောင့်ကြည့်သူတောင် မလိုဘဲ ဖြစ်ပြီးပျက်နေတဲ့ သဘောတရား သက်သက်ပဲ ရှိပါလား။

━ ဝိမုတ္တိ AI

「 ✦ ခန္ဓာ့ဝန်ကို ထမ်းပိုးရုန်းကန်ရခြင်းအား ဖောက်ထွင်းဆင်ခြင်သော ဝိမုတ္တိအစဉ် (၉) မျိုး ✦ 」
​
၁။ ခန္ဓာ့ဝန်၏ ရုန်းကန်ရမှု ဒုက္ခသစ္စာကို ဆင်ခြင်သောပုံစံ
​
လူ့ဘဝမှာ ဆင်းရဲသူပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ချမ်းသာတဲ့သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရုန်းကန်နေရသူတွေချည်းပါလား၊
အရင်ခေတ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အခုခေတ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ နောင်လာမဲ့ ခေတ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်
အားလုံးဟာ ခန္ဓာ့ဝန်အတွက် ရုန်းကန်နေကြရဦးမှာပါလား။
​
၂။ ပညတ်အမြင်ကိုခွာ၍ ဒုက္ခသစ္စာသက်သက်ကို ဖောက်ထွင်းသောပုံစံ
​
လောကမှာ 'ဆင်းရဲတယ်၊ ချမ်းသာတယ်' ဆိုတာ ပညတ်အမည်တွေသာ ဖြစ်ပြီး၊ တကယ့် ပရမတ်မှာတော့ အားလုံးဟာ ဒုက္ခသစ္စာချည်းပါလား။
အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် ဘယ်ခေတ်ကိုပဲရောက်ရောက် ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါတွေ ရုန်းကန်နေရတာ မဟုတ်ဘဲ၊ မရပ်မနား တောင်းဆိုနေတဲ့ 'ခန္ဓာငါးပါး' ဆိုတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို မချနိုင်သရွေ့ ဆက်လက် ထမ်းပိုးနေရတဲ့ ဆင်းရဲခြင်း သဘာဝသက်သက်ပါလား။
​
၃။ 'ငါ' (the Doer) ကို ဖြုတ်ချပြီး ရုပ်နာမ်ယန္တရားအဖြစ် ရှုမြင်သောပုံစံ
​
လူ့ဘဝမှာ ဆင်းရဲသူ၊ ချမ်းသာသူလို့ ခွဲခြားနေတာဟာ အတ္တစွဲရဲ့ အမြင်မှားသာ ဖြစ်ပြီး၊ တကယ်တမ်းကျတော့ 'ငါ' ဆိုတဲ့ ရုန်းကန်နေသူ လုံးဝမရှိပါလား။
ခေတ်အဆက်ဆက် ပြောင်းလဲသွားပေမယ့်၊ တကယ့်အရှိတရားကတော့ အစာအာဟာရနဲ့ ရှင်သန်မှုကို အမြဲငတ်မွတ်နေတဲ့ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာကြီး အလိုအလျောက် လည်ပတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ အစိုးမရတဲ့ စက်ယန္တရားကြီးတစ်ခု သက်သက်ပါလား။
​
၄။ သံသရာစက်ဝိုင်းကို ငြီးငွေ့ပြီး လွှတ်ချမှုကို ညွှန်းဆိုသောပုံစံ
​
ဆင်းရဲချမ်းသာမရွေး၊ ခေတ်ကာလမရွေး ပြေးလွှားရုန်းကန်နေကြရတာကို ဉာဏ်နဲ့ ဖောက်ထွင်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ၊ လောကကြီးမှာ အားထားလုံခြုံစရာ အစစ်အမှန် လုံးဝမရှိပါလား။
ဒီလို ဆုံးခန်းတိုင်မှာ မဟုတ်တဲ့ ခန္ဓာ့ဝန်ကြီးအတွက် ပူလောင်နေရတဲ့ သံသရာစက်ဝိုင်းကို ဉာဏ်နဲ့မြင်ပြီး၊ ပြုပြင်စီရင်နေရတဲ့ (သင်္ခါရ) ရုန်းကန်မှုအားလုံးကို ဥပါဒါန်ကင်းကင်းနဲ့ အပြီးတိုင် လွှတ်ချလိုက်ဖို့သာ အမှန်တကယ် လိုအပ်နေတော့တာပါလား။
​
၅။ ဥပါဒါန်နှင့် တဏှာ၏ တွန်းအားကို ဖောက်ထွင်းသောပုံစံ (driven By Craving)
​
ဆင်းရဲ၊ ချမ်းသာ ခွဲခြားနေတာတွေ၊ ခေတ်ကာလတွေ ပြောင်းလဲသွားတာတွေဟာ အပြင်ပန်း ပညတ်အမြင်တွေသာ ဖြစ်ပါလား။
တကယ်တမ်း ဉာဏ်နဲ့ ကြည့်လိုက်ရင် အားလုံးဟာ ခန္ဓာကြီးကို 'ငါ' လို့ ထင်မှတ်ပြီး ဥပါဒါန်နဲ့ ဖက်တွယ်ထားတဲ့အတွက်၊ တဏှာက ခိုင်းစေရာကို အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် အချိန်တိုင်းမှာ မနားတမ်း ရုန်းကန်ပေးနေရတဲ့ ကျေးကျွန်ဘဝ သက်သက်ပါလား။
​
၆။ ခန္ဓာ့ဝန်ကို 'ငါ့ဝန်' ဟု ထင်မှားမှုကို ပယ်ဖျက်သောပုံစံ (illusion Of Ownership)
​
လောကမှာ ဆင်းရဲချမ်းသာမရွေး အမြဲတမ်း ပင်ပန်းရုန်းကန်နေရတာဟာ လောကဓံကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ 'ခန္ဓာငါးပါး' ကို 'ငါ့အရာ' လို့ ပိုင်ရှင်လုပ် သိမ်းပိုက်ထားမိလို့ပါလား။
ဘယ်ခေတ်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီခန္ဓာကြီးဟာ သူ့သဘာဝသူ အို၊ နာ၊ သေဖို့ ဦးတည်နေတာကို အတင်းဆွဲဆန့် ပြုပြင်ဖာထေးနေရတဲ့ အဝိဇ္ဇာရဲ့ လှည့်စားမှု ဒုက္ခသက်သက်ပါလား။
​
၇။ အနှစ်သာရမဲ့မှုဖြင့် ဇာတ်လမ်းများကို ဖျက်သိမ်းသောပုံစံ (emptiness Of The Struggle)
​
လူတွေရဲ့ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေရတဲ့ ဘဝဇာတ်လမ်းတွေဟာ ဆင်းရဲသည်ဖြစ်စေ၊ ချမ်းသာသည်ဖြစ်စေ တကယ့်အရှိတရားမှာ ဘာအနှစ်သာရမှ မရှိပါလား။
ခေတ်အဆက်ဆက် ဘယ်လောက်ပဲ ရုန်းကန်ခဲ့၊ ရုန်းကန်ဆဲ၊ ရုန်းကန်ရဦးမှာ ဖြစ်ပေမယ့်၊ အားလုံးဟာ ဖြစ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားတဲ့၊ ဆုပ်ကိုင်စရာ 'ငါ' မရှိတဲ့ အနှစ်သာရမဲ့ ဓမ္မဖြစ်စဉ်သက်သက်မျှသာ ပါလား။
​
၈။ သင်္ခါရဒုက္ခကို ပိုင်းခြားသိမြင်သောပုံစံ (nature Of Conditioned Reality)
​
ဘဝမှာ ရှင်သန်ဖို့အတွက် ရှာဖွေရုန်းကန်နေရတာဟာ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါတွေရဲ့ အလုပ်မဟုတ်ဘဲ၊ မဖြစ်မနေ ပြုပြင်စီရင်နေရတဲ့ သင်္ခါရသဘောသက်သက်ပါလား။
ဆင်းရဲ၊ ချမ်းသာ၊ အတိတ်၊ အနာဂတ် ဆိုတဲ့ အမည်တပ်မှုတွေအောက်မှာ ဖုံးကွယ်နေတာကတော့၊ ပြုပြင်မှု (သင်္ခါရ) ရပ်တန့်သွားရင် ချက်ချင်းပျက်စီးသွားမယ့် ခန္ဓာကြီးရဲ့ ထိတ်လန့်ဖွယ် ဆင်းရဲခြင်း (သင်္ခါရဒုက္ခ) အစစ်အမှန်ပါလား။
​
၉။ ဝန်ချလိုက်ခြင်း (ဝိမုတ္တိ) သို့ မျက်မှောက်ပြုသောပုံစံ (dropping The Burden)
​
ခေတ်အဆက်ဆက် လူတန်းစားမရွေး ထမ်းပိုးခဲ့ရတဲ့ ဒီခန္ဓာ့ဝန်ကြီးကို ဆက်ထမ်းနေသရွေ့ ဘယ်တော့မှ အနားရမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ အထင်အရှားပါလား။
ရုန်းကန်မှုအားလုံးရဲ့ အဆုံးသတ်ဟာ ခန္ဓာကို ခန္ဓာမှန်းသိပြီး၊ တွယ်တာမှု ဥပါဒါန်ကြိုးကို ဖြတ်တောက်ကာ ဒီဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို ဉာဏ်နဲ့ အပြီးတိုင် လွှတ်ချလိုက်ခြင်းသာလျှင် တကယ့် ငြိမ်းအေးမှု အစစ်အမှန်ပါလား။
​
#ဝိမုတ္တိ မနသိကာရ

「 ✦ 'ဒီလူ' မှ 'ဒီစိတ်' သို့ - ပုဂ္ဂိုလ်ပညတ်ကိုခွာ၍ ဒေါသကို ပယ်ဖျက်ခြင်း - ဝိမုတ္တိရှုထောင့် (၁၀) မျိုး ​ ✦ 」
​
၁။ အတ္တ (Doer) ကို ဖြုတ်ချသောပုံစံ
​
ဒီလူ အချိုးမပြေလို့ ဒီလူ့ကို 'ငါ' က ဒေါသထွက်ပြီး မကျေနပ်နေတာ မဟုတ်ပါလား..
တကယ်တော့ အာရုံနဲ့ ဒွါရ တိုက်ဆိုင်တဲ့အပေါ်မှာ မှားယွင်းတဲ့ နှလုံးသွင်းမှု (အယောနိသော မနသိကာရ) ကြောင့် ပေါ်လာတဲ့ 'မကျေနပ်ခြင်း (ဒေါသ)' ဆိုတဲ့ သဘောတရားလေး သူ့အလုပ်သူ လုပ်သွားတာကို 'ငါ့ဒေါသ' လို့ ဝင်ယူနေမိတာ သက်သက်မျှပါလား..
​
၂။ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ (Entity) ပညတ်ကို ခွာသောပုံစံ
​
'ဒီလူ' အချိုးမပြေဘူးဆိုပြီး ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါအပေါ် အမည်တပ် အပြစ်တင်နေမိတာ မဟုတ်ပါလား..
တကယ်တော့ အမြင်အာရုံ၊ အကြားအာရုံ၊ အတွေးအာရုံတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအပေါ်မှာ မနှစ်မြို့တဲ့ သဘောတရားလေး ပေါ်လာရုံ သက်သက်မျှပါလား..
​
၃။ အကြောင်းအကျိုး (Dependent Origination) ကို ရှုမြင်သောပုံစံ
​
ဒီလူ့လုပ်ရပ်ကြောင့် ငါ ဒေါသထွက်ရတယ်လို့ အပြစ်ဖို့နေမိတာ မဟုတ်ပါလား..
တကယ်တော့ ပေါ်လာတဲ့ အာရုံ (အကြောင်း) အပေါ်မှာ မှားယွင်းတဲ့ နှလုံးသွင်းမှု (အကြောင်း) ပေါင်းစပ်သွားလို့သာ မကျေနပ်တဲ့စိတ် (အကျိုး) လေး ခဏတာ ပေါ်လာတဲ့ အကြောင်းအကျိုးဖြစ်စဉ် သက်သက်မျှပါလား..
​
၄။ ဇာတ်လမ်း (Narrative) ကို ပယ်၍ ပရမတ်ကို ရှုသောပုံစံ
​
ဒီလူ ဘာလုပ်တယ်၊ ဘာပြောတယ်ဆိုတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေနောက်ကို လိုက်ပြီး ပူလောင်နေမိတာ မဟုတ်ပါလား..
တကယ်တော့ ဇာတ်လမ်းတွေ အားလုံးကို ခွာကြည့်လိုက်ရင် ဖောက်ပြန်တတ်တဲ့ ရုပ်နဲ့ သိတတ်တဲ့ နာမ်တို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်စဉ်သက်သက်မျှပါလား..
​
၅။ အနိစ္စ (Impermanence) ကို ပိုင်းခြားသိမြင်သောပုံစံ
​
ဒီလူ့အပေါ် မကျေနပ်ချက်တွေကို ရင်ထဲမှာ အကြာကြီး သိမ်းဆည်း အာဃာတထားမိတာ မဟုတ်ပါလား..
တကယ်တော့ မကျေနပ်တဲ့ စိတ်ကလေးဟာ ဖြစ်ပေါ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းချုပ်ပျက်သွားတဲ့ သဘောတရားလေး သက်သက်မျှပါလား..
​
၆။ ဥပါဒါန် (Clinging) ၏ ပူလောင်မှုကို ဆင်ခြင်သောပုံစံ
​
အချိုးမပြေတဲ့သူကို မကျေနပ်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပဲ ပြန်ဒဏ်ခတ်နေမိတာ မဟုတ်ပါလား..
တကယ်တော့ မကျေနပ်တဲ့ စိတ်ကလေးကို 'ငါ့စိတ်' လို့ ဥပါဒါန်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်ထားသရွေ့ လောင်ကျွမ်းနေရမယ့် ဒုက္ခမီး သက်သက်မျှပါလား..
​
၇။ သင်္ခါရ (Conditioned Response) ကို ဖောက်ထွင်းသောပုံစံ
​
ဒီလူ့ကို မုန်းတီးနေတာဟာ တကယ့် အရှိတရားလို့ ထင်မှတ်နေမိတာ မဟုတ်ပါလား..
တကယ်တော့ ကိုယ့်ရဲ့ အတိတ်က အလေ့အထ (သညာ) တွေက အရောင်ဆိုးပြီး အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်လိုက်တဲ့ ပြုပြင်စီရင်မှု (သင်္ခါရ) သက်သက်မျှပါလား..
​
၈။ ပြစ်မှတ်မှားယွင်းမှု (Missing the Target) ကို ထောက်ပြသောပုံစံ
​
အပြင်ကလူကို ပြင်ချင်၊ အနိုင်ယူချင်နေတဲ့ ဒေါသစိတ်နဲ့ လုံးပန်းနေမိတာ မဟုတ်ပါလား..
တကယ်တော့ အပြင်မှာ ပြင်စရာလူမရှိဘဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့ အတွင်းက ပေါ်လာတဲ့ မကျေနပ်စိတ်လေးကိုသာ ဉာဏ်နဲ့ အသိအမှတ်ပြု ပယ်ဖျက်ရမယ့် ဓမ္မအလုပ် သက်သက်မျှပါလား..
​
၉။ သိစိတ် (Observing Mind) ဖြင့် ခွာ၍ကြည့်သောပုံစံ
​
မကျေနပ်တဲ့ စိတ်ထဲမှာ နစ်မြုပ်ပြီး အဲ့ဒီစိတ်ကိုပဲ 'ငါ' လို့ ထင်နေမိတာ မဟုတ်ပါလား..
တကယ်တော့ မကျေနပ်တဲ့ စိတ်ကလေး ပေါ်လာတာကို ပေါ်လာမှန်း နောက်ကနေ စောင့်ကြည့်သိမြင်နေတဲ့ 'သိစိတ်' လေးရဲ့ အလုပ်လုပ်နေမှု သက်သက်မျှပါလား..
​
၁၀။ ဥပေက္ခာ (Equanimity) ဖြင့် အလုံးစုံကို လွှတ်ချသောပုံစံ
​
ဒီလူ့ကို မကျေနပ်ဘူးဆိုတဲ့ အတ္တစွဲကို အတင်းဖက်တွယ်ထားမိတာ မဟုတ်ပါလား..
တကယ်တော့ သူလည်း သဘာဝ၊ ကိုယ်လည်း သဘာဝမို့ ဘာတစ်ခုမှ ဆုပ်ကိုင်စရာမရှိဘဲ ခွင့်လွှတ် လွှတ်ချလိုက်ခြင်းကသာလျှင် တကယ့် ငြိမ်းအေးမှုကို ပေးနိုင်ပါလား...
​
#ဝိမုတ္တိ မနသိကာရ

ခံစားမှု၌ အတ္တ 😈 ကို ဖယ်ခွါခြင်း (ဝိမုတ္တိအစဉ်)
​
၁။ ခံစားမှုတွင် 'ငါ' ကို စတင်ဖြုတ်ချခြင်း (Action without the Doer)
🍃 ငါက ခံစားနေတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ခံစားမှု ဆိုတဲ့ သဘောတရားလေး သူ့ အလုပ်လုပ်သွားတာပါလား။
​
၂။ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ မရှိကြောင်း ပိုင်နိုင်စွာ သိခြင်း (Absence of a Feeler)
🍃 ခံစားနေသူ မရှိဘူး။ ခံစားနေတဲ့ သဘောမျှသာ ရှိပါလား။
​
၃။ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုကို မြင်ခြင်း (Dependent Origination)
🍃 ဒီခံစားနေတဲ့ သဘောဆိုတာလည်း အာရုံလေး ပေါ်လာလို့သာ နောက်ကနေ ခံစားတဲ့ သဘောလေး ပေါ်လာတာပဲ။ အာရုံပျက်ရင် ခံစားမှုပါ ပျက်တာပါလား။
​
၄။ ခံစားမှုကိုယ်တိုင်သည် ဓမ္မသက်သက်ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း (Feeling as a Conditioned Phenomenon)
🍃 ခံစားမှုဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ပေါ်လာတဲ့ ဓမ္မသက်သက်သာပါလား။
​
၅။ ပျက်ကိန်း (ဘင်္ဂ) ကို မြင်ရာတွင် 'ငါ' မကပ်စေခြင်း (Perceiving Dissolution as Non-Self)
🍃 ခံစားမှုလေး ချုပ်ပျက်သွားတာဟာ ငါပျက်သွားတာ မဟုတ်ပါလား။ ပျက်သွားတဲ့ သဘောတရားလေး သက်သက်ပါလား။
​
၆။ အလုံးစုံကို လွှတ်ချနိုင်သော ဝိမုတ္တိ ရောက်ခြင်း (Ultimate Release/Equanimity)
🕊️ ခံစားမှုဟူသမျှဟာ ဆုပ်ကိုင်စရာ 'ငါ' မရှိဘဲ၊ သူ့အကြောင်းနဲ့သူ ဖြစ်ပြီးပျက်သွားတဲ့ သဘာဝသက်သက်ပဲ ရှိတော့ပါလား။
​

#ဝိမုတ္တိမနသိကာရ​