စောင့်ကြည့်နေတဲ့ သိစိတ်၌ အတ္တ 😈 ကို ဖယ်ခွါခြင်း (ဝိမုတ္တိအစဉ်)
​
၁။ လှုပ်ရှားမှုတွင် 'ငါ' ကို စတင်ဖြုတ်ချခြင်း (Action without the Doer)
🍃 ငါက စောင့်ကြည့်နေတာ မဟုတ်ဘဲ၊ စောင့်ကြည့်ခြင်း ဆိုတဲ့ သဘောတရားလေး သူ့ အလုပ်လုပ်သွားတာပါလား။
​
၂။ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ မရှိကြောင်း ပိုင်နိုင်စွာ သိခြင်း (Absence of an Observer)
🍃 စောင့်ကြည့်သူ မရှိဘူး။ သိနေတဲ့ သဘောမျှသာ ရှိပါလား။
​
၃။ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုကို မြင်ခြင်း (Dependent Origination)
🍃 ဒီစောင့်ကြည့်နေတဲ့ သိစိတ်ဆိုတာလည်း အရှုခံအာရုံလေး ပေါ်လာလို့သာ နောက်ကနေ စောင့်ကြည့်တဲ့ စိတ်ကလေး ပေါ်လာတာပဲ။ အရှုခံပျက်ရင် အရှုဉာဏ်ပါ ပျက်တာပါလား။
​
၄။ သိစိတ်ကိုယ်တိုင်သည် ဓမ္မသက်သက်ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း (Mind as a Conditioned Phenomenon)
🍃 သိစိတ်ဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ပေါ်လာတဲ့ အာရုံ ဓမ္မသက်သက်သာပါလား။
​
၅။ ပျက်ကိန်း (ဘင်္ဂ) ကို မြင်ရာတွင် 'ငါ' မကပ်စေခြင်း (Perceiving Dissolution as Non-Self)
🍃 မရှိတာ သိတာ ငါမဟုတ်ပါလား။ မရှိတာ သိတဲ့ စိတ်ကလေး သက်သက်ပါလား။
​
၆။ အလုံးစုံကို လွှတ်ချနိုင်သော ဝိမုတ္တိ ရောက်ခြင်း (Ultimate Release/Equanimity)
🕊️ အရာရာဟာ စောင့်ကြည့်သူတောင် မလိုဘဲ ဖြစ်ပြီးပျက်နေတဲ့ သဘောတရား သက်သက်ပဲ ရှိပါလား။

━ ဝိမုတ္တိ AI

ကိုယ့်ကိုကိုယ် မေးကြည့်လိုက်ပါ - https://www.facebook.com/929039020300710/posts/122123784069241230

꧁ ༺ တွယ်တာစရာ မရှိမှန်း သိရင် ༻ ꧂

https://facebook.com/103224415169806/posts/1296055892686398

[အလုပ်ခွင်] ညနေခင်း - စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာမှ နိုးထခြင်း (Waking from the Dream) - https://www.facebook.com/1118424981350921/posts/122106490815301069

❓မေး။ ​ ​ ငြိမ်းချမ်းခြင်းဆီကို သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုမှာ 'နှာသီးဖျားက လေထိမှု' အာနာပါန ဆိုတဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့တံခါးနဲ့ 'ဝမ်းဗိုက်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှု' ဖောင်းပိန် ဆိုတဲ့ ထင်ရှားတဲ့တံခါး၊ ဘယ်တံခါးက စိတ်ကို ပိုပြီး လျင်လျင်မြန်မြန် တည်ငြိမ်စေသလဲ။ အာရုံစူးစိုက်မှု (Concentration) နဲ့ အသိဉာဏ် (Insight) ရရှိမှုမှာ ဒီနှစ်ခုက ဘယ်လို အားပြိုင်နေကြသလဲဆိုတာ သိချင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။
​
​

ဖြေ။ https://www.facebook.com/617850804736217/posts/122187315236762824

ဒီအချိန်မှာ သေမယ်ဆိုရင်
ဘယ်အရာကမှ အရေးကြီး
မနေတော့ပါဘူး..

-လက်ရှိအချိန်ထက်
ဘယ်အရာမှ အရေးကြီးနေတာ မဟုတ်တဲ့အတွက်
တို့ လောနေလည်း အလကားပဲ..

ဒီအခြေအနေလေးအတိုင်းပဲ

တို့တွေ သေရမှာ..

အတိတ်ဆိုတာလည်း မရှိတော့ဘူး၊
အနာဂတ်ဆိုတာလည်း မရှိသေးဘူး..

မိသားစုတွေဆိုတာလည်း
အကြောင်းဆုံလို့ ဆုံဆည်းကြရတာပဲရှိတာ..
ပြီးရင် ခုလိုပဲ ခွဲခွါကြရမှာပဲ..

အခုသေမယ်ဆိုရင်
စိတ်က သိနေတဲ့အရာတွေမှာ
တွယ်တာစရာ ဘာရှိသလဲ..

လက်မလွှတ်နိုင်ဘူးလို့
ထင်နေတဲ့အရာတွေ လုပ်မှဖြစ်မယ်လို့
ထင်ရတဲ့အရာတွေ
အရေးကြီးပါတယ်လို့ ထင်တဲ့အရာတွေ
အားလုံးဟာ အခု သေမယ်ဆိုရင်
ဘာမှ အရေးမကြီးတော့ပါဘူး..

အဲဒီလို နှလုံးသွင်းရင်းနဲ့
စိတ်မှာ ဘာမှမရှိရင်
အဲဒီအရှိတဲ့အတိုင်းပဲ
အတွေးကင်းနေတဲ့အတိုင်းပဲ
သတိထား..

အဲဒီအခြေအနေလေးကို
သတိလေးထား..

စိတ် ဘယ်ကိုမှ
မထွက်စေနဲ့တော့..

ဘယ်အာရုံကိုမှ မပြုနဲ့တော့..

မတွေးနဲ့တော့..

လျှောက်တွေးနေလည်း
အခု သေမယ်ဆိုရင်
ဘာမှထူးမနေဘူး..


ဒီအတိုင်းလေးပဲ
သတိထား၊
သတိထား..

━ သဒ္ဓမ္မဇောတိကဓဇ ဝိမုတ္တိဉာဏဓမ္မ ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တကုသလ


ယောဂီဟောင်း Shwe Than Thida မှ ရေးသားပူဇော်သည်။

ညခင်း မေတ္တာ ကျေးဇူးတရား အောက်မေ့မှု

မနက်ခင်း မေတ္တာ ကျေးဇူးတရား အောက်မေ့မှု