နံရံနောက်က တံခါးခေါက်သံ

Part-1

မေလင်း တစ်ယောက်တည်း နေဖို့အတွက် မြို့ဟောင်းဘက်က တိုက်ခန်းအဟောင်းလေးတစ်ခုကို စျေးပေါပေါနဲ့ ငှားလိုက်ရလို့ တော်တော်ဝမ်းသာသွားတယ်အခန်းက ကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း တိတ်ဆိတ်ပြီး အေးချမ်းတာပဲ

ပထမဆုံးအိပ်တဲ့ည
ညသန်းခေါင် ၂ နာရီ ဝန်းကျင်မှာ မင်းခန့် နိုးလာတယ်

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်လွန်းလို့ ကိုယ့်နှလုံးခုန်သံကိုယ်တောင် ပြန်ကြားနေရတယ်

အဲဒီအချိန်မှာပဲ မေလင်း အိပ်ရာဘေးက ကပ်လျက်နံရံဆီကနေ အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရတယ်

တောက်... တောက်... တောက်...

လက်သည်းနဲ့ နံရံကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခြစ်လိုက်၊ ခေါက်လိုက်သံမျိုး မေလင်းက ဘေးခန်းကလူ တစ်ခုခုလုပ်နေတာနေမှာပါဆိုပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြန်အိပ်လိုက်တယ်

ဒုတိယည၊ တတိယညတွေမှာလည်း အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် အဲဒီအသံက ပုံမှန်လေး ထပ်ထွက်လာတယ်

တောက်... တောက်... တောက်...

ဘေးခန်းကလူက ညဉ့်နက်သန်းခေါင် ဘာတွေ လျှောက်လုပ်နေမှန်း မသိတာမို့ နောက်နေ့မနက်မှာ အိမ်ရှင်ဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး တိုင်တော့တာပေါ့

"အန်တီ... ကျွန်မဘေးခန်းကလူက ညဘက်ဆို နံရံကို ခေါက်ခေါက်နေလို့ အိပ်လို့မရဘူး။ နည်းနည်းလောက် ပြောပေးပါလား"

အိမ်ရှင်အန်တီကြီးက ဖုန်းထဲကနေ ခဏလောက် တိတ်သွားပြီးမှ တုန်တုန်ရီရီအသံနဲ့ ပြန်ပြောတယ်

"သမီး အခန်းရဲ့ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ဘယ်သူမှမရှိဘူးကွယ် သမီး အခန်းက အဲဒီအထပ်ရဲ့ အစွန်းဆုံးအခန်း လေ
သမီး ပြောတဲ့ နံရံရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းက... အပြင်ဘက် လေဟာနယ်ကြီး..."

မေလင်း ကြက်သီးတွေ ဖြန်းခနဲ ထသွားတယ်
ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး အခန်းထဲက အဲဒီနံရံကို ကြောင်ကြည့်နေမိတယ်

‘ငါ့အခန်းက အစွန်းဆုံးအခန်းပဲ။ အပြင်ဘက်မှာက တိုက်နံရံအပြင် ဘာမှမရှိတာ’
တွေးရင်းနဲ့ပဲ အဲဒီနံရံဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားမိတယ်။ နံရံကို သေချာစိုက်ကြည့်နေတုန်းမှာပဲ...

ညဘက်မှ ကြားရလေ့ရှိတဲ့ အသံက နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးမှာ တိုးတိုးလေး ထွက်လာပြန်တယ်။

တောက်... တောက်... တောက်...
ဒီတစ်ခါတော့ မေလင်း သေချာနားထောင်လိုက်မိတယ် အသံက နံရံရဲ့ အပြင်ဘက်ကနေ ခေါက်နေတဲ့အသံ မဟုတ်ဘူး

အုတ်ရိုးတွေ၊ ဘိလပ်မြေတွေရဲ့ အထဲထဲကနေ... တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ဆီကို ရောက်အောင် နံရံကို အတွင်းထဲကနေ ကုတ်ခြစ်ပြီး ခေါက်နေတဲ့အသံ..

lucid dream ဖြစ်ရပ်မှန်

ကျွန်မညဘက် ကိုယ်လက်ကိုက်ပြီ အိပ်မပျော်လို့ မနက်သုံးနာရီလောက်မှာတစ်ခုခုစားပြီ ဒီဂိုဂျင်ကိုသောက်လိုက်မိတယ်

ဒီဂိုဂျင်သောက်ပြီ ခဏအကြာမှာပဲကျွန်မ စအိပ်ပျော်သွားတယ်

ကျွန်မအိပ်ပျော်သွားပြီနော်ကျွန်မအိပ်မက်တယ်။ ကျွန်မ depression နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်နေပြီတဲ့

ကျွန်မကတော့ကျောင်းပြီးသွားပြီးသွပေမဲ့အိပ်မက်ထဲမှာတော့ကျောင်းမပြီးသေးဘူး။

ဒီလိုနဲ့ကျောင်းတက်နေရင်း ကျွန် မွမ်းကြပ်လာလို့ဆိုပြီ တိုက်ပေါ်ကနေခုန်ချမို့ကြိုးစားခဲ့တယ်

ကြိုးစားရင်းကိုယ့်ကိုကိုယ်ညှာရင်ကောင်းမလား မညှာရမလားစဉ်စားနေရင်း ကျွန်မ မညှာတော့ဘူးဆိုပြီ တိုက်ပေါ်ကခုန်ချခဲ့တယ်တဲ့

တိုက်အောက်ရောက်တော့ ကျွန်မ မသေဘူး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးနာကျင်နေတာပဲ အရမ်းကိုမှနာကျင်ခံစားရတာ

ကိုယ်မသေလို့ကိုယ့်ကိုသူများလာသော်ကတ်ရင်ကောင်းမှာပဲ‌ဆိုပြီတွေးနေရင်း ကျွန်မ ခြေထောက်နာနာ နဲ့ပဲ အရှေ့ကခုန်တန်းဆီ ထိုင်မို့ အမြန်လျှောက်ခဲ့တယ်

ခဏအကြာ ကျွန်မ အတန်း မသွားတော့ဘဲ အဆောင်ပဲပြန်မယ် လုပ်နေတုန်းမှာ ကျွန်မ ခုန်ချလိုက်တဲ့နေရာက လူတွေအုပ်အုပ်ကြပ်ကြပ်ဖြစ်လာတယ် ကျွန်မလဲ ဘာလဲဆိုပြီသွားကြည့်တာ ကျွန်မရဲ့ အသက်မရှိတော့တဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုမြင်ခဲ့ရတယ်

အဲ့ချိန်မှကျွန်မက အသက်မရှိတော့တဲ့ ဝိဉာဉ် ဖြစ်နေမှန်းနောက်မှသိရတယ်

ကျွန်မ ရက်လည် မရောက်ခင်ကျွန်မ အိမ်ထဲဝင်ချင်ပေမဲ့ ကျွန်မ အိမ်ထဲဝင်မရဘဲ အိမ်ရှေ့မှာ မိုးရေထဲမှာ စိုစိုနဲ့နေနေရတယ်

တစ်ကိုယ်လုံးချမ်းတက်လာလို့ အိမ်ပတ်ပတ်လည်လိုက်ကြည့်နေတုန်း ကျွန်မလိုမျိုးလူကိုတွေ့ခဲ့ရတယ် သူက ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကြီးနဲ့ သူ့ကိုတွေ့ပြီ ကျွန် လန့်သွားတယ် ကျွန်မကိုသူက ငါ့ကိုမြင်တာ နင်က သေပြီးသားလူဖြစ်နေလို့တဲ့ဆိုပြီ စကားပြောအပြီးမှာကျွန်မ နှိုးလာခဲ့တယ်

အိပ်မက်ထဲမှာ ချမ်းနေတဲ့ အချမ်းက အပြင်မှာပါ မေးရိုက်ပြီ တုန်နေတဲ့အထိ တကယ်ခံစားနေခဲ့ရလို့ အဲကွန်းများအေးတာလားဆိုပြီထကြည့်တာ မီးပျက်နေခဲ့တယ် ပန်ကာတောင်မလည်ပါဘူး မိုးလဲ မရွာဘူး

ကျွန်မ နှိုးလာတော့အရမ်းချမ်းတာ တုန်နေတာ မရပ်လို့ထ ထိုင်ပြီ အချမ်းပြေအောင်ရေနွေးထ သောက်ခဲ့ရတယ်