Veil & Echo 🌘

Tomorrow အသစ်ရှိ

💘2👏1

77 views18:13

Veil & Echo 🌘

Tarot card resell
12000 နဲ့ယူပါ

❤2

79 views15:22

Veil & Echo 🌘

Diary

78 viewsedited 15:59

Veil & Echo 🌘

ခြောက်သွေ့တဲ့ အောက်တိုဘာ ညတစ်ည။ အချိန်က မီးပျက်နေကျ ညဉ့်နက် ၂ နာရီ။ ဖယောင်းတိုင်မီး မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်အောက်မှာ မေဦး တစ်ယောက်တည်း စာရေးကော်ပီစာအုပ်အဟောင်းတစ်အုပ်ကို လှန်လှော အလုပ်ရှုပ်နေမိတယ်။

သူမဟာ လူမှုကွန်ရက်ပေါ်မှာ ထိတ်လန့်စရာ သရဲစာပေတွေ ရေးသားပြီး အောင်မြင်နေတဲ့ စာရေးဆရာမတစ်ယောက်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်း ဇာတ်ကွက်အသစ် စဥ်းစားမရဘဲ စိတ်ကျပ်တည်းနေတာမို့ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်လောက်က ရေးခဲ့ဖူးတဲ့ ဒိုင်ယာရီနဲ့ မှတ်စုဟောင်းတွေကို စိတ်ကူးရနိုးနဲ့ ပြန်ရှာဖတ်နေတာ ဖြစ်တယ်။

စာမျက်နှာတွေကို တစ်ရွက်ချင်း လှန်ရင်း သိပ်မထူးခြားတဲ့ စာသားတွေကြားထဲမှာ စာအုပ်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုလောက် ရောက်တော့ မေဦး လက်ချောင်းတွေ တုန်ခနဲ ဖြစ်သွားတယ်။
"သူ ရောက်နေပြီ။"

စာမျက်နှာအပြည့်မှာ အနီရောင် မှင်ခြစ်ရာကြီးတွေနဲ့ အဲဒီစာသားတစ်ခွန်းတည်းကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ရေးထားတာ။ ပြီးတော့ ဖောင်တိန်အချွန်နဲ့ ဖိရေးထားလွန်းလို့ စာရွက်တွေတောင် ပေါက်ပြဲနေတယ်။ မေဦး မျက်မှောင်ကုတ်မိသွားတယ်။

‘ငါ ဒီလိုမျိုး အောက်လမ်းဆန်းတဲ့ ဇာတ်ကွက်တွေကို ရေးခဲ့ဖူးလို့လား?'
သူမ ကိုယ့်မှတ်ဉာဏ်ကိုယ် ပြန်တွေးကြည့်ပေမဲ့ လုံးဝ သတိမရဘူး။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ အခန်းထောင့်က မှောင်ရိပ်ခိုနေတဲ့ မှန်တင်ခုံဆီကနေ "ကျွိ..." ဆိုတဲ့ အသံ ခပ်တိုးတိုး ထွက်လာတယ်။

မေဦး ဖယောင်းတိုင်မီးကို မြှောက်ပြီး ကြည့်လိုက်တော့ ဘာမှမရှိ။ လေတို
က်လို့ ဗီရိုတံခါး လှုပ်တာပဲ ဖြစ်မှာပါလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်လိုက်ရတယ်။
သူမ စာအုပ်ကို နောက်တစ်မျက်နှာ ထပ်လှန်လိုက်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ စာသားက ပြောင်းသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ လက်ရေးကတော့ သူမရဲ့ လက်ရေးအတိုင်းပဲ။

"မင်း ဘာလို့ နောက်လှည့်မကြည့်တာလဲ?"

အေးစက်တဲ့ ချွေးစေးတွေ မေဦး ဂျပိုးဆီကနေ စီးကျလာတယ်။ အခန်းထဲမှာ လေထုက ရုတ်တရက် အေးခဲသွားသလိုပဲ။

အခန်းအပြင်ဘက်က ကြောင်ကလေးရဲ့ အော်သံကလည်း စူးစူးဝါးဝါး ထွက်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်း ပြန်ငြိမ်ကျသွားတယ်။

အမှောင်ထုက သူမကို ဝါးမြိုတော့မလို ထုထည်ကြီးမားလာသလို ခံစားရတယ်။ မေဦး ရင်ဘတ်တွေ တဒုန်းဒုန်း ခုန်နေပြီ။ စာအုပ်ကို ပိတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ လက်တွေက နာခံမှုမရှိဘဲ နောက်ဆုံးစာမျက်နှာကို ထပ်လှန်မိသွားပြန်တယ်။

နောက်ဆုံးစာမျက်နှာမှာတော့... စာသားက ဒီနေ့ရက်စွဲနဲ့ အချိန်အတိအကျ ရေးထားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

"၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၂၄ ရက်။ ညဉ့်နက် ၂ နာရီ ၃၅ မိနစ်။ မင်းအနောက်မှာ ငါ ရပ်နေတာ ကြာပြီ။"
မေဦးရဲ့ လက်ကိုင်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်တော့ အချိန်က ညဉ့်နက် ၂ နာရီ ၃၅ မိနစ် အတိအကျ။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ... သူမရဲ့ ပုခုံးပေါ်ကို အေးစက်ပြီး အရိုးငေါငေါ ထွက်နေတဲ့ လက်ချောင်းတွေက ခပ်ဖွဖွ လာတင်တာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဖယောင်းတိုင်မီးတောက်ဟာ ဖျတ်ခနဲ ငြိမ်းသွားပြီး အခန်းတစ်ခုလုံး လုံးဝ မှောင်အတိ ကျသွားပါတော့တယ်။

❤2

85 views16:02

Veil & Echo 🌘

Part-2

71 views16:02

Veil & Echo 🌘

အမှောင်ထုထဲမှာ မေဦးရဲ့ အသက်ရှူသံကလွဲလို့ ဘာသံမှ မရှိတော့ဘူး။ ပုခုံးပေါ်က အေးစက်စက် လက်ချောင်းတွေကြောင့် သူမ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းပြီး လှုပ်လို့တောင် မရတော့တဲ့အထိ ကြောက်လန့်နေမိတယ်။
စိတ်ထဲကနေ 'ဒါ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုပဲ... ငါ အိပ်မက်မက်နေတာ' လို့ အကြိမ်ကြိမ် အော်ဟစ်နေပေမဲ့ ပုခုံးပေါ်က အထိအတွေ့ကတော့ တကယ့်ကို အစစ်အမှန်ကြီး။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ အမှောင်ထဲကနေ ကုတ်ခြစ်သံတစ်ခု ထွက်လာတယ်။ မေဦး ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နဲ့ စားပွဲပေါ်ကို စမ်းတဝါးဝါး လုပ်ရင်း မီးခြစ်ဗူးကို ရှာပြီး ဒိုင်ယာရီစာအုပ်ဘေးတင်ထားတဲ့ ဖယောင်းတိုင်ကို အသည်းအသန် ပြန်ထွန်းလိုက်တယ်။
"ဖျတ်..."
မီးတောက် သေးသေးလေး ပြန်လင်းလာတဲ့အချိန်မှာ... သူမရဲ့ အနောက်မှာ ဘယ်သူမှ ရှိမနေခဲ့ဘူး။ လေထုကလည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသလိုပဲ။
မေဦး သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်မိတယ်။ 'ငါ စာရေးလွန်းလို့ စိတ်ချောက်ချားပြီး အာရုံချောက်ခြားတာ နေမှာပါ' ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်ရင်း စားပွဲပေါ်က ဒိုင်ယာရီစာအုပ်ကို အပြီးပိတ်ပစ်ဖို့ ကြည့်လိုက်တဲ့အချိန်...
သူမ သွေးပျက်သွားရပြန်တယ်။
ခုနက ဖွင့်ထားတဲ့ စာမျက်နှာရဲ့ အောက်ခြေမှာ လက်ရေးအသစ်တစ်ခု ထပ်တိုးနေတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဖောင်တိန်နဲ့ ရေးထားတာ မဟုတ်ဘူး။ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် သွေးညိုတွေနဲ့ လက်သည်းနဲ့ ကုတ်ခြစ်ပြီး ရေးထားတဲ့ လက်ရေးကြီး။
"မင်းအနောက်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းရဲ့ အထဲမှာ။"
မေဦး အလန့်တကြားနဲ့ စာအုပ်ကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး အခန်းထောင့်က မှန်တင်ခုံဆီကို ပြေးကြည့်မိတယ်။ မှန်ထဲမှာ ပေါ်နေတဲ့ သူမရဲ့ ပုံရိပ်ဟာ... သူမ ကိုယ်တိုင် မဟုတ်တော့ဘူး။
မှန်ထဲက မေဦးရဲ့ ရုပ်က သွေးဆုတ်ဖြူလျော်နေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်ကနေ တွဲကျမတတ် ဖြဲပြုံးကြီး ပြုံးပြနေတယ်။ ပြီးတော့ မှန်ထဲက ပုံရိပ်က လက်လှမ်းပြီး မေဦးရဲ့ ပုခုံးကို လာကိုင်လိုက်တယ်။
တကယ်တော့... ခုနက ပုခုံးပေါ်က အေးစက်စက် လက်ချောင်းတွေဟာ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လက်ချောင်းတွေ ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။
နောက်တစ်နေ့ မနက်မှာတော့ မေဦးရဲ့ လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာပေါ်မှာ စာသားအသစ်တစ်ပုဒ် တက်လာခဲ့တယ်။ အမြဲတမ်း ရေးနေကျ စာသားတွေနဲ့ မတူဘဲ ထူးဆန်းလွန်းတဲ့ စာသားတစ်ခွန်းတည်း...
"ဒီအကောင့်ကို ဒီနေ့ကစပြီး ငါပဲ သုံးတော့မယ်။"

❤2

83 views16:03

Veil & Echo 🌘

ဘယ်လို သရဲကြောင်းရေးသင့်လဲ
အသစ်ရေးမလို့ idea မရလို့ပါ

Anonymous Poll

အရမ်းကြမ်း အောက်လမ်းပါ

47%

ငြိမ်ငြိမ်လေးနဲ့ကျောချမ်းလာတာ

❤5❤‍🔥1

72 voters305 views16:12

Veil & Echo 🌘

Comment မှာ အကြံပေးလို့ရပါတယ်နော်

❤5❤‍🔥1

75 views16:26

Veil & Echo 🌘

နံရံနောက်က တံခါးခေါက်သံ

Part-1

❤‍🔥3💘1

53 viewsedited 17:25

Veil & Echo 🌘

မေလင်း တစ်ယောက်တည်း နေဖို့အတွက် မြို့ဟောင်းဘက်က တိုက်ခန်းအဟောင်းလေးတစ်ခုကို စျေးပေါပေါနဲ့ ငှားလိုက်ရလို့ တော်တော်ဝမ်းသာသွားတယ်အခန်းက ကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း တိတ်ဆိတ်ပြီး အေးချမ်းတာပဲ

ပထမဆုံးအိပ်တဲ့ည
ညသန်းခေါင် ၂ နာရီ ဝန်းကျင်မှာ မင်းခန့် နိုးလာတယ်

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်လွန်းလို့ ကိုယ့်နှလုံးခုန်သံကိုယ်တောင် ပြန်ကြားနေရတယ်

အဲဒီအချိန်မှာပဲ မေလင်း အိပ်ရာဘေးက ကပ်လျက်နံရံဆီကနေ အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရတယ်

တောက်... တောက်... တောက်...

လက်သည်းနဲ့ နံရံကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခြစ်လိုက်၊ ခေါက်လိုက်သံမျိုး မေလင်းက ဘေးခန်းကလူ တစ်ခုခုလုပ်နေတာနေမှာပါဆိုပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြန်အိပ်လိုက်တယ်

ဒုတိယည၊ တတိယညတွေမှာလည်း အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် အဲဒီအသံက ပုံမှန်လေး ထပ်ထွက်လာတယ်

တောက်... တောက်... တောက်...

ဘေးခန်းကလူက ညဉ့်နက်သန်းခေါင် ဘာတွေ လျှောက်လုပ်နေမှန်း မသိတာမို့ နောက်နေ့မနက်မှာ အိမ်ရှင်ဆီ ဖုန်းဆက်ပြီး တိုင်တော့တာပေါ့

"အန်တီ... ကျွန်မဘေးခန်းကလူက ညဘက်ဆို နံရံကို ခေါက်ခေါက်နေလို့ အိပ်လို့မရဘူး။ နည်းနည်းလောက် ပြောပေးပါလား"

အိမ်ရှင်အန်တီကြီးက ဖုန်းထဲကနေ ခဏလောက် တိတ်သွားပြီးမှ တုန်တုန်ရီရီအသံနဲ့ ပြန်ပြောတယ်

"သမီး အခန်းရဲ့ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ဘယ်သူမှမရှိဘူးကွယ် သမီး အခန်းက အဲဒီအထပ်ရဲ့ အစွန်းဆုံးအခန်း လေ
သမီး ပြောတဲ့ နံရံရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းက... အပြင်ဘက် လေဟာနယ်ကြီး..."

မေလင်း ကြက်သီးတွေ ဖြန်းခနဲ ထသွားတယ်
ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး အခန်းထဲက အဲဒီနံရံကို ကြောင်ကြည့်နေမိတယ်

‘ငါ့အခန်းက အစွန်းဆုံးအခန်းပဲ။ အပြင်ဘက်မှာက တိုက်နံရံအပြင် ဘာမှမရှိတာ’
တွေးရင်းနဲ့ပဲ အဲဒီနံရံဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားမိတယ်။ နံရံကို သေချာစိုက်ကြည့်နေတုန်းမှာပဲ...

ညဘက်မှ ကြားရလေ့ရှိတဲ့ အသံက နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးမှာ တိုးတိုးလေး ထွက်လာပြန်တယ်။

တောက်... တောက်... တောက်...
ဒီတစ်ခါတော့ မေလင်း သေချာနားထောင်လိုက်မိတယ် အသံက နံရံရဲ့ အပြင်ဘက်ကနေ ခေါက်နေတဲ့အသံ မဟုတ်ဘူး

အုတ်ရိုးတွေ၊ ဘိလပ်မြေတွေရဲ့ အထဲထဲကနေ... တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ဆီကို ရောက်အောင် နံရံကို အတွင်းထဲကနေ ကုတ်ခြစ်ပြီး ခေါက်နေတဲ့အသံ..

❤‍🔥2❤1💘1

54 views17:29

Veil & Echo 🌘

နံရံနောက်က တံခါးခေါက်သံ

Part-2

❤‍🔥3💘1

43 views17:35

Veil & Echo 🌘

မေလင်း ခြေဖျားလက်ဖျားတွေ အေးစက်ပြီး သွေးပျက်သွားရတယ်နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးမှာတင် အုတ်နံရံအထဲက ထွက်လာတဲ့ အဲဒီ "တောက်... တောက်... တောက်..." ဆိုတဲ့ အသံက

သူမရဲ့ အသိစိတ်ကို ခြောက်ခြားစေလွန်းလို့ အခန်းထဲကနေ ဝုန်းခနဲ ပြေးထွက်ခဲ့မိတော့တယ်

အဲဒီနေ့ကစပြီး မေလင်း အိမ်ပြန်ဖို့ တော်တော်လေး ဝန်လေးနေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အိမ်လခတွေ ပေးထားရတာမို့လို့ ချက်ချင်းကြီး အထုပ်ဆွဲပြီး ဆင်းသွားဖို့ကျတော့လည်း မတတ်နိုင်ပြန်ဘူး

“ငါ စိတ်ချောက်ချားပြီး နားကြားမှားတာ နေမှာပါ” ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းနှစ်သိမ့်ရင်း အဲဒီညမှာ အိပ်ရာထဲ ဇွတ်မှိတ်ပြီး ဝင်လှဲလိုက်တယ်။

ဘယ်အချိန်ရှိသွားပြီလဲမသိဘူး... မေလင်း တစ်ကိုယ်လုံး လှုပ်မရဘဲ အိပ်စီးကပ်သလိုမျိုး ဖြစ်ပြီး အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲကို နစ်ဝင်သွားခဲ့တယ်။

အိပ်မက်ထဲမှာ... သူမဟာ အခုလက်ရှိ နေနေတဲ့ တိုက်ခန်းအဟောင်းလေးထဲမှာပဲ ရောက်နေတာ ဒါပေမဲ့ အခန်းက ခုနကလို မဟုတ်ဘဲ အေးစက် ညစ်ထေးပြီး သွေးညှီနံ့လိုလို၊ ပုပ်စော်နံတာလိုလို အနံ့အသက်တွေက နှာခေါင်းထဲ စူးခနဲ ဝင်လာတယ်

သူမ ကုတင်ဘေးက နံရံဆီကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိတဲ့အခါ... တုန်လှုပ်စရာကောင်းတာကို မြင်လိုက်ရတယ်

ဖြူဖျော့ပြီး အက်ကွဲကြောင်းတွေ ထနေတဲ့ အုတ်နံရံပေါ်မှာ သွေးညိုရောင် အရည်တွေက စီးကျနေပြီး နံရံတစ်ခုလုံးက တဖြည်းဖြည်း ပျော့ဖတ်လာသလိုမျိုး လှုပ်ရှားနေတယ်

အဲဒီနောက်... နံရံထဲကနေ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်က ဖောင်းကြွပြီး ထွက်လာတယ်။ ရုန်းကန်နေတဲ့ ပုံစံမျိုး။

"တောက်... တောက်... တောက်..."

အသံက ပိုကျယ်လာပြီး ပိုပြီးလည်း မြန်လာတယ်နံရံထဲကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ အဲဒီအရာက လက်သည်းတွေနဲ့ အုတ်ရိုးကို ကုတ်ခြစ်နေတာ

လက်သည်းခွံတွေ ကွာကျပြီး သွေးတွေ ရွှဲနေတဲ့ လက်ချောင်း ဖြူဖြူပြာပြာတွေက နံရံဘိလပ်မြေတွေကို ဖောက်ပြီး အပြင်ကို ထိုးထွက်လာတယ်

မေလင်း ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ အော်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ လည်ချောင်းထဲမှာ အသံက တစ်ဆို့ပြီး ထွက်မလာဘူး
ခဏနေတော့ နံရံထဲကနေ ခေါင်းတစ်လုံး ပြူးထွက်လာတယ်။

အဲဒါ... ဆံပင်စုတ်ဖွားနဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်။ သူမရဲ့ မျက်နှာက ဖြူဆုတ်ပြီး ညှိုးခြောက်နေတယ်၊ မျက်လုံးအိမ်တွေက သွေးတွေ စီးကျနေပြီး မျက်တွင်းတွေက ဟောင်းလောင်းပေါက်ကြီး ဖြစ်လို့

အသားအရေတွေကတော့ ဘိလပ်မြေတွေ ကပ်ညှိပြီး ပုပ်သိုး စုတ်ပြတ်နေပြီ

အဲဒီ မိန်းကလေးက မေလင်းကို စိုက်ကြည့်ပြီး သွေးချင်းချင်းနီနေတဲ့ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ... ကူညီဖို့ တောင်းပန်မယ့်အစား၊ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အက်ကွဲသံကြီးနဲ့ သရော်သလိုမျိုး တဟားဟား အော်ရယ်တော့တယ်

❤‍🔥2❤2💘1

48 views17:42

Veil & Echo 🌘

နံရံနောက်က တံခါးခေါက်သံ

Part-3

❤‍🔥3❤1💘1

51 views17:42

Veil & Echo 🌘

"နောက်တစ်ယောက်ပဲ...!! မင်းက ငါ့အိမ်ကို ဝင်လာရဲတယ်ပေါ့လေ...

သူမရဲ့ ဒေါသတကြီးနဲ့ အော်ဟစ်သံက အခန်းတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေပြီး အရိုးပေါ် အရေတင် လက်ချောင်းကြီးတွေနဲ့ မေလင်းရဲ့ ခြေထောက်ကို လှမ်းဆွဲဖို့ ကြိုးစားလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ

"ဟင်...!!"

မေလင်း လန့်ဖြန့်ပြီး အိပ်ရာကနေ ဆတ်ခနဲ နိုးလာခဲ့တယ်။ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ချွေးစေးတွေ ပြန်လို့။
ညဘက် ပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်ဆဲ။ အသက်ကို လုရှူရင်း ရင်ဘတ်ကို ဖိထားတုန်း သူမရဲ့ ခြေထောက်နားဆီက အေးစက်စက် အထိအတွေ့တစ်ခုကြောင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်မိတဲ့အခါ

အိပ်မက်ထဲကအတိုင်း

ကုတင်ခြေရင်း နံရံနားကနေ ဖြူဖျော့ပြီး သွေးတွေ ပေကျံနေတဲ့ လက်တစ်ဖက်က အုတ်ရိုးကို ဖောက်ပြီး အပြင်ကို တကယ်ကြီး ထိုးထွက်နေတာကို မြင်လိုက်ရတော့တယ်

မဖြစ်နိုင်တာ... ဒါ အိပ်မက်ဆိုးပဲ ဖြစ်ရမယ်!"
မေလင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအော်ပြောရင်း အိပ်ရာပေါ်ကနေ ဝုန်းခနဲ ထထိုင်လိုက်ပြီး အခန်းမီးခလုတ်ဆီကို အသည်းအသန် ပြေးဖွင့်လိုက်တယ်။
ဖျတ်...!!

မီးလင်းသွားတဲ့အချိန်မှာတော့ ကုတင်ခြေရင်းက လက်ကြီးက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတယါ

ဒါပေမဲ့... အုတ်နံရံပေါ်မှာတော့ အက်ကွဲကြောင်းအသစ်တွေနဲ့အတူ လက်သည်းနဲ့ ကုတ်ခြစ်ထားတဲ့ သွေးကွက်တွေက ထင်ထင်ရှားရှားကြီး ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်

အိပ်မက်မဟုတ်ဘဲ အပြင်မှာ တကယ်ဖြစ်နေတာကို သေချာသွားတဲ့အခါ မေလင်း ညတွင်းချင်းပဲ ဖုန်းနဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ဆွဲပြီး တိုက်ခန်းပြင်ပကို အလန့်တကြား ပြေးထွက်ခဲ့တော့တယ်

❤4❤‍🔥1💘1

61 views17:48

Veil & Echo 🌘

နောက်ရက်မနက်မှာတော့ မေလင်း ရဲစခန်းကို သွားပြီး တိုင်ချက်ဖွင့်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ သက်သေအထောက်အထား ခိုင်ခိုင်လုံလုံ မရှိတာမို့ ရဲတွေက လူပျောက်တိုင်ချက်တွေကိုပဲ လှန်လှော ရှာဖွေပေးရှာတယ်

အဲဒီမှာတင် ထိတ်လန့်စရာ အမှန်တရားတစ်ခုကို သူမ သိလိုက်ရတော့တယ်

လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က အဲဒီတိုက်ခန်းမှာ နေထိုင်သွားတဲ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဟာ အိမ်လခပေးပြီးနောက်ပိုင်း လုံးဝ အဆက်အသွယ်မရဘဲ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တာ

အိမ်ရှင်အန်တီကြီးကတော့ အဲဒီမိန်းကလေး ဆင်းသွားတာကြာပြီလို့ပဲ ရဲတွေကို အမြဲလိမ်ပြောနေခဲ့တာပေါ့

မေလင်း ရဲတွေ၊ အဆောက်အအုံ အင်ဂျင်နီယာတွေနဲ့အတူ အဲဒီတိုက်ခန်းဟောင်းဆီကို ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်

စိတ်ချောက်ချားစရာ ကောင်းလှတဲ့ အစွန်းဆုံးက နံရံကြီးကို ရဲတွေက လူအင်အားနဲ့ စတင်ပြီး ထုခွဲပစ်ကြတယ်။
ဘုန်း... ဘုန်း... ခွန်း...!!
အင်္ဂတေတွေ၊ အုတ်ခဲတွေ ကွာကျလာပြီး နံရံအလယ်ဗဟိုကို ရောက်တဲ့အချိန်မှာတော့ အခန်းထဲက လူအားလုံး သွေးပျက်မတတ် နောက်တွန့်သွားကြတော့တယ်

အုတ်ရိုးနှစ်ထပ်ရဲ့ ကြား လေဟာနယ်ကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲမှာ... ဆံပင်စုတ်ဖွားနဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းဟာ မတ်တတ်အနေအထားအတိုင်း ဘိလပ်မြေတွေ ကပ်ညှိပြီး ခြောက်သွေ့ပုပ်သိုးနေပြီ။ ပိုပြီး ရင်နာစရာကောင်းတာက... အဲဒီ ရုပ်အလောင်းရဲ့ လက်ချောင်းတွေက နံရံဘက်ကို ကုတ်ခြစ်ထားရင်း လက်သည်းခွံတွေ အကုန်ကွာကျပြီး အရိုးတွေပါ ထွက်နေတာပဲ။ သူမဟာ အဲဒီနံရံထဲမှာ အရှင်လတ်လတ် ပိတ်လှောင်ခံထားရရင်း အပြင်ကလူ ကြားအောင် သေအံမူးမူးနဲ့ နံရံကို ခေါက်ခဲ့တာ

ဒါဆို... အိပ်မက်ထဲက ဒေါသတကြီးနဲ့ ပြောသွားတဲ့ စကားက...

"နောက်တစ်ယောက်ပဲ မင်းက ငါ့အိမ်ကို ဝင်လာရဲတယ်ပေါ့လေ..." ဆိုတာ...
မေလင်း ကြက်သီးတွေ ဖြန်းခနဲ ထသွားရင်း အနောက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်မိတယ်။ တိုက်ခန်းတံခါးဝမှာ ရပ်ပြီး သွေးပျက်နေတဲ့ သူမကို သရော်သလိုမျိုး တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေတဲ့ အိမ်ရှင်အန်တီကြီးရဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ဆုံမိသွားတဲ့အချိန်မှာတော့... ဒီမိန်းကလေးကို ဘယ်သူက နံရံထဲ အရှင်လတ်လတ် ထည့်ပြီး အုတ်စီခဲ့တာလဲဆိုတဲ့ အဖြေကို မေလင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ရပါတော့တယ်

အိမ်ရှင်အန်တီကြီးဟာ ဒီတိုက်ခန်းကို လာငှားသမျှ မိန်းကလေးတွေကို ညဘက်ဆို ဆေးခတ်ပြီး နံရံထဲ အရှင်လတ်လတ် အုတ်စီထည့်လေ့ရှိတဲ့ လူသတ်သမား ဖြစ်နေခဲ့တာ။ အဲဒီကျောင်းသူလေးဟာ အန်တီကြီးရဲ့ ပထမဆုံးသားကောင်ဖြစ်ပြီး မေလင်းကတော့ သူမ စီစဉ်ထားတဲ့ ဒုတိယမြောက် သားကောင်ပေါ့

အိမ်ရှင်အန်တီကြီးကို ရဲတွေက ချက်ချင်းပဲ လက်ထိပ်ခတ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး ထိုတိုက်ခန်းအဟောင်းကြီးကိုလည်း အပြီးတိုင် ပိတ်သိမ်းလိုက်ကြတယ်။ မေလင်းလည်း အထုပ်အပိုးတွေကို အသည်းအသန်သိမ်းပြီး အဲဒီမြို့ဟောင်းဘက်က တိုက်ခန်းဆီကနေ ထာဝရ ပြေးထွက်ခဲ့တော့တယ်။
ဒါပေမဲ့... ဇာတ်လမ်းက ဒီတင်ပဲ ပြီးသွားခဲ့လားဆိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
အခုထိ... ညဉ့်နက်သန်းခေါင် ၂ နာရီရောက်တိုင်း... မေလင်း ဘယ်တိုက်ခန်းအသစ်မှာပဲ ပြောင်းအိပ်အိပ်၊ သူမရဲ့ ကုတင်ဘေးက နံရံဆီကနေ အဲဒီအသံကတော့ ပုံမှန်လေး ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာဆဲ ဖြစ်နေခဲ့ရပါတော့တယ်...။
"တောက်... တောက်... တောက်..."
(မင်း ဘယ်ပြေးပြေး... ငါ့လက်ထဲကနေ လွတ်မယ်မထင်နဲ့...)

❤5💘1

72 viewsedited 17:51

Veil & Echo 🌘

နံရံနောက်က တံခါးခေါက်သံ review plz
🙏🏻💕

Anonymous Poll

❤6🔥1

43 voters163 views17:55

Veil & Echo 🌘

lucid dream ဖြစ်ရပ်မှန်

❤1💘1

74 views11:09

Veil & Echo 🌘

ကျွန်မညဘက် ကိုယ်လက်ကိုက်ပြီ အိပ်မပျော်လို့ မနက်သုံးနာရီလောက်မှာတစ်ခုခုစားပြီ ဒီဂိုဂျင်ကိုသောက်လိုက်မိတယ်

ဒီဂိုဂျင်သောက်ပြီ ခဏအကြာမှာပဲကျွန်မ စအိပ်ပျော်သွားတယ်

❤2💘1

76 views13:03

Veil & Echo 🌘

ကျွန်မအိပ်ပျော်သွားပြီနော်ကျွန်မအိပ်မက်တယ်။ ကျွန်မ depression နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်နေပြီတဲ့

❤3💘1

76 views13:08

Veil & Echo 🌘

ကျွန်မကတော့ကျောင်းပြီးသွားပြီးသွပေမဲ့အိပ်မက်ထဲမှာတော့ကျောင်းမပြီးသေးဘူး။

ဒီလိုနဲ့ကျောင်းတက်နေရင်း ကျွန် မွမ်းကြပ်လာလို့ဆိုပြီ တိုက်ပေါ်ကနေခုန်ချမို့ကြိုးစားခဲ့တယ်

❤2💘1

75 views13:09

Veil & Echo 🌘

ကြိုးစားရင်းကိုယ့်ကိုကိုယ်ညှာရင်ကောင်းမလား မညှာရမလားစဉ်စားနေရင်း ကျွန်မ မညှာတော့ဘူးဆိုပြီ တိုက်ပေါ်ကခုန်ချခဲ့တယ်တဲ့

💘3

70 views13:11

About

Blog

Apps

Platform