ကျွန်မတို့ခရီးသွားတာ ၃ ည အိပ် ၄ ရက် ခရီးလေးပါ

ပထမရက်တော့ဘာမှမဖြစ်ဘူး
ဒုတိယရက်ရောက်တော့ ကျွန်မ အိပ်မက်မက်တယ် ကျွန်မ အခန်းဖော်က ကျွန်မဘေးကုတင်မှာအိပ်နေတယ်

ကုတင်အလယ်မှာသစ်ရူးဘူးထဲက သစ်ရူးတွေက သူ့အလိုလိုအပေါ်ဆွဲနေသလိုအိပ်မက်မက်တယ်

အဲ့နောက် ကျွန်မက လန့်ပြီ ကျွန်မ အခန်းဖော်ကိုလှမ်းနှိုးမယ်လုပ်တာသူက မျက်လုံးနှစ်လုံးလုံး ပြူးပြီကျွန်မကိုစိုက်ကြည့်နေတယ်

ဘေးတစ်စောင်းအိပ်လျက် ညီမကိုကြည့်နေတာ မျက်လုံးပြူးပြီတော့

မျက်လုံးမှားတာအထင်နဲ့ မျက်လုံးပြန်ပွတ်ပြီသူ့ကိုပြန်ကြည့်တော့ သူကပြန်အိပ်နေတယ့် အနေအထားနဲ့မျက်စိမှိတ်ထားတယ်

ခဏကြာတော့ မှန်တင်ခုံနားမှာအရိပ်ဖြူဖြူ က မတ်တပ်ရပ်နေတယ်လို့မြင်တယ်

ဒုတိယအိပ်မက်ကကျတော့ မနက်မထသေးလို့ဆိုပြီလူတစ်ယောက်က ကျွန်မ ခြေထောက်ကိုလာဆွဲတာကျွန်မအခန်းဖော်ထင်နေတာ အခန်းဖော်မဟုတ်နေဘူး

သူလာဆွဲတော့ကျွန်မအသားကိုရေခဲကြီးလာကိုင်သလိုခံစားလိုက်ရတယ်

ကျွန်မပဲ အေးလို့အိပ်မက်ပေါက်ကရမက်တယ်ထင်နေတာ ပြန်မဲ့မနက်မှာ တံခါးကိုလာခေါက်တဲ့အသံကျွန်မကြားရတယ် ကျွန်မက ဘယ်သူခေါက်တာလဲဆိုပြီပြောတော့အခန်းဖော်က ဘယ်သူမှမခေါက်ဘူးတဲ့လေ

ကျွန်မပဲ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်တာလား တကယ်ပဲလား အရိပ်ဖြူဖြူကိုမြင်တာကရော တကယ်ပဲလားဆိုပြီ သုံးသပ်ကေးကြပါဦးနော်

လောင်းကစားကြောညာလက်မခံဘူးနော်

တစ်ခြား ကြောညာလက်ခံတယ်နော်

နေဝင်ရင် အမဲသားမယူလာနဲ့

ဖြစ်ရပ်မှန်

ကျွန်မက အမဲသား မစားတဲ့သူပါ
အမဲသားမစားတာ ၄ နှစ်ကျော်ပါပြီ

တစ်ရက် အစ်နေ့ရောက်တော့ ဘာသာခြားသူငယ်ချင်း အသိမိတ်ဆွေတွေက

အမဲသားတွေ လက်ဆောင်ယူလာပေးတယ် အဲ့တော့အိမ်မှာ အမဲသားတွေပိုနေတာပေါ့

ဒီလိုနဲ့ကျွန်မသူငယ်ချင်းတွေနဲ့တူတူ အမဲသားကင်စားကြမယ်လုပ်ကြတယ်

ကျွန်မက အမဲသားမစားတော့ တစ်ခြားအကင်တွေကိုဝယ်လာတယ် ကိုယ်စားမဲ့ဟာကိုယ် ဝယ်လာပြီသူတို့ကင်နေကြတာကို ဝိုင်းကူပေးတယ်

ညနေ ၄:၃၀ ကတည်းက ကင်လိုက်ကြတာ ၇:၃၀ လောက်မှစားပြီးတယ်

ဖြစ်ချင်တော့အမဲသာကပိုနေတော့ ပိုနေတဲ့အမဲသားကိုသူငယ်ချင်းအိမ်ကနေ ကိုယ့်အိမ်ပြန်ယူသွားမို့က နေဝင်မိုးချုပ်နေပြီ

နေဝင်ရင် အမဲသားမယူနဲ့တော့လို့ပြောတာကိုကျွန်မက လက်မခံဘူး တစ်ယောက်တည်းသယ်ပြီအိမ်ကိုပြန်ယူသွားမယ် နင်တို့နေခဲ့လို့ပြောတော့ ကျွန်မကိုဝိုင်းတားကြတယ်

အဲ့မှာ ကျွန်မမောင် ဝမ်းကွဲကသူလိုက်ခဲ့မယ်ဆိုပြီပြောတော့မှ သူနဲ့တူတူ အမဲသားထုတ်ကိုဆိုင်ကယ်ဘောက်ထဲထည့်ပြီယူလာခဲ့တယ်

ပါးစပ်ကနေလဲ “ နင်တို့ကိုငါမကျွေးဘူး နင်တို့မလိုက်လာနဲ့မခေါ်ဘူး “ ဆိုပြီပါးစပ်ကနေတော့ပြောလိုက်ပြီ ဆိုင်ကယ်မောင်းထွက်လာတယ်

လမ်းမှာအစကအေးဆေးဘဲ တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့စိတ်ကနေလေးလာတာ တစ်ခုခုဖြစ်တော့မယ်ဆိုပြီ အတွေးဝင်လာတယ်

ရုတ်တရက်ဆိုတလို ရှင်းနေတဲ့လမ်းကနေ ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ခွေးတစ်ကောင်ထွက်လာတာ ဆိုင်ကယ်မှောက်မလိုဖြစ်တယ်

နောက်ပြီဆက်သွားရင်းဘေးကနေ
အနောက်ကနေ ခွေးလိုက်တယ်ထင်လို့ကြည့််လိုက်တာ

လူတစ်ယောက်က လေးဘက်ထောက်ပြီ ကိုယ့်ဆိုင်ကယ်နောက်ကိုပြေးလိုက်နေတာကို ဆိုင်ကယ်မှန်ဘောင်ကနေတွေ့လိုက်တယ်

နောက်ပြီ ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့အရိပ်တွေပေါ်လာတယ်

ကျွန်မ ဘုရားစာဆိုပြီမြန်မြန်မောင်းထွက်လာခဲ့တာအိမ်ရောက်တဲ့အထိပါပဲ

အိမ်ရောက်ပြီ သူငယ်ချင်းအိမ်ပြန်အသွားမှာ သုံးဘီးနဲ့ကျွန်မဆိုင်ကယ်နဲ့တိုက်မလိုဖြစ်တယ်

သုံးဘီက လုံးဝကိုမရပ်ပေးတာ ကျွန်မဖြေးဖြေးပဲသွားနေတာကိုတောင်မးပ်ပေးဘူး

ဆိုင်ကယ်တိုက်မလိုနှစ်ခါဖြစ်တယ်

အသက်ယူချင်တာလား အမဲသားကိုလိုချင်တာလား မသိတော့ပါဘူး

ကျွန်မသာတစ်ယောက်တည်းသွားခဲ့ရင် ကျွန်မပေါ်တက်ခွပြီလိုက်လာမလားဆိုပြီတောင်တွေးမိတယ်

မှန်ကနေ ပေါ်လာတယ်