من جات سکته کردم:))))))

چرااا خیلی خوش میگذره که
من یه ارتفاع پرنسن روانی‌م

وای به عنوان کسی که فقط دو ساعت خوابیده زیادی انرژی دارم

ذهنت درست همانند این چنل بهم ریخته است. گویی هزاران اطلاعات باهم وجود دارند که همه باهم اجرا میشوند. چند موزیک همزمان پخش میشوند و سرت را به دد میاورند. میخوایی با نوشتن ساکتشان کنی اما قلمت یاری نمیدهد. کلمات برای نشان دادن انچه در ذهن توست زیادی ناتوانند..
از طرف خانم مورتیمر.

واقعا مرسی از تله پاتی ای که باهام داری🤌🏻

خلافِ جهت آب شنا کردن جرئت می‌خواد !

https://t.me/vanilspace
چیزی که با امید بهش به زندگی ادامه میدی؟

نوشتن... مخصوصاً درباره‌ی کاپل مورد علاقه‌م.
و امید دارم یه روز کافه کتاب خودمو بتونم بزنم.

آماده شیم بریم بیرونو ازاین جور کارا

- ژانر: درام/برشی از زندگی.
- عنوان کتاب: چیزهایی که پنهان کردیم.
- جمله‌ی اول: زندگی ما از همان روزی تغییر کرد که هیچ‌کدام‌مان نفهمیدیم آخرین بار است.
- آخرین جمله‌ی کتاب: آدم‌ها می‌آیند که بروند، اما نبودن بعضی‌‌هایشان هیچ‌وقت عادی نمی‌شود.

- @vanilspace

وا قشنگ بود🥹

مرسی مهسا، مرسی نیکا...

To nevisandeye fic birahei doroste?