یه روز خوب میاد که سرطان یه خاطره‌ی خیالیه
جای رفیقامون که نیستن حیف، خالیه


_Saleh tasbihi | صالح تسبیحی_



@uttweet

جمله سواد شعور نمیاره اشتباهه.
سواد با خودش جهان‌بینی و شعور میاره.
فهمیدن جزییات اینکه دنیا چطور کار میکنه، به شما بینش میده.
تحصیل علم یاد میده چطور باید سوال پرسید و چطور جواب پیدا کرد.
اگر کسی باسواد هست و همچنان بیشعوره، به این دلیله که قبلا بی‌شعورتر بوده و الان بیشعور شده.

°Gilfoyle°

@uttweet

Oxford dictionary department: brother, to madare maro gaayidi ke



-valitohasti-

@uttweet

ممنونم مانتوی مامانمه. چشمات خوشگل میبینه کتونی خواهرمه. قابل نداره پیرهن بابامه.


-pechi-

@uttweet

منم اگه پدر شم كاملا رسمي و كتابي با بچه هام تكست بازي ميكنم؛ اين سنت باس حفظ شه.

—اُرنج اِلف—

@uttweet

‏رائفی‌پور‌ نوشته حادثه قطار مشهد-یزد خیلی مشکوکه!
نوشته: برای به حاشیه بردن هشتگ قیام مردم علیه سلبریتی‌ها، این خرابکاری صورت گرفته!
قشنگ انگار مغزِ «ستون خیمه انقلاب» و «سردار جنگ فرهنگی»شون رو با پِهِن پر کردن!
مردک روانی



_Ehsam S_



@uttweet

‏به امید روزی که همکلاسیای دبیرستانم بگن اون کسخله بود زیست و شیمی رو زیر ده درصد زد تو کنکور، اونم رفت امریکا


_مارتین تایلر_

@uttweet

ببین ما واقعا شانسی زنده‌ایم تو این مملکت.
کاملا شانسی.

—◼️⁩ایمان—

@uttweet

حتما زیاد شنیدین می‌گن ما توی شبیه‌سازی زندگی می‌کنیم یا ما یکی از هزاران جهان موجودیم، یا درباره‌ی جهان‌های موازی می‌گن یا اینکه ما فقط یک رویاییم و هزار و یک مدل تخیل؟ خواستم بگم این یه جور نبود "تحمل ابهام" عه. یعنی همون چیزی که باعث می‌شد برای بعد از مرگ داستان سرایی کنیم الان باعث شده برای وجود جهان چون هنوز مبهمه داستان سرایی کنیم.
به مراتب ساده تره اینکه بگیم درحال حاضر نمی‌دونیم آیا ذرات جاودان بوده و هستند و یا چیز دیگری در جریان بوده. این یعنی ابهام. حالا عامه‌ی مردم تحمل ابهام رو بلد نیست و می‌گه "ما نمی‌دونیم ولی حتما باید یه چیزی باشه دیگه"! در صورتی که وقتی می‌گیم ما نمی‌دونیم، همونجا باید پشت حرفمون نقطه بذاریم و دیگه ادامه ندیم.
ما نمی‌دونیم. تلاش می‌کنیم بفهمیم. اگر نفهمیدیم هم سعی نمی‌کنیم تئوری پردازی کنیم و سر خودمون رو گول بمالیم.
واقعیت پر نقص، بهتر از مصنوعی پرفکته.



-Nika-

@uttweet

_R Kashef_


@uttweet

‏عرزشی ها هم اکنون



-آشیخ رضا-

@uttweet

تست مامان

توی اقتصاد و مارکتینگ یه اصطلاحیه بنام «تست مامان». خلاصه ش اینه که وقتی ما از بقیه نظر میپرسیم، ته دلمون میخواد که اون‌نظر رو تایید کنن. یعنی مثلا اگر ایده ت رو برای مامانت مطرح کنی، احتمال داره بخاطر حس مادری و از سر دلسوزی تاییدت کنه. برای همین باید تست کنی ببینی یه وقت جوری سوال نپرسیده باشی که طرف مقابل ملاحظه ت رو کرده باشه، یا از روی شفقت، حقیقت رو بهت نگفته باشه.

لازمه که این «تست مامان» رو توی زندگی روزانه هم بکار بگیریم. چرا؟ چون بعضی ایده ها و باورهامون رو زیادی از حد دوست داریم. انقدر که هیچوقت عمیق و‌ اساسی نقدشون‌ نمیکنیم. یعنی یه جایی تو‌ ناخودآگاهمون دلمون نمیاد از دستشون بدیم.

این توی درازمدت میتونه به ضررمون تموم‌ بشه. چون اندیشه های غلط قبلی، «پیش فرض» باورهای جدید خواهند شد، و بعد از یه مدت، انقدر ایده های غلط روی همدیگه ساختیم که سقوط میکنیم توی گرداب کژ اندیشی.

البته احتمالا یه روزی سیلی حقیقت رو میخوریم، اما تا اون روز ممکنه یه عالمه برای ایده های اشتباهمون‌ هزینه داده باشیم.



-رشنالیست-

@uttweet

پاسخ تراز



-pumk-

@uttweet

هرجا شنیدید حرف از عَدالت اقتصادی می‌زنند بدونید منظورشون تقسیم فقره.
البته تقسیم مساوی فقر بین رعایا و غیر خودی ها، نه همه
تو فرایند افزایش عَدالت اقتصادی همیشه:
- افراد نوکیسه‌ی غیر مولد نچسب بی مایه، ظهور پیدا می‌کنند و قدرت‌شون افزایش پیدا می‌کنه.
- فَساد از هر جهت افزایش پیدا می‌کنه و ...

خلاصه که رفاه فقرا ، وضعیت روانی‌ای که تبعیض ایجاد می‌کنه و ... بدتر می‌شه.

( جزئیاتی از وضعیت افزایش حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی)



-mghlteh-

@uttweet

ریزش سکوی کودکان هنگام اجرای سلام فرمانده!


-bic-

@uttweet

مکالمه ی بنده با استاد تحویل پروژه


_اليگِيتور_


@uttweet

سفره نذری تراز.


_شبانه‌ در لامینور_



@uttweet

‏من این انرژی لعنتی هسته‌ای رو نمی‌خوام.
‌

_پدرام ابراهیمی_


@uttweet

ویدیویی از یک روحانی که زهرا امیرابراهیمی و سازندگان فیلم عنکبوت مقدس را تهدید به قتل و اعدام می‌کند...



-sahandiranmehr-

@uttweet

‏سواد نگارشی استاد دانشگاه:



-Outmajid-

@uttweet

یک اصلی که در کشورهای با اقتصاد رو به زوال وجود داره اینه که وقتی سفره اقتصاد کوچیک‌ میشه، مدیریتِ اقتصادی «نوچه پروری» میکنه.

یعنی از اونجایی که نارضایتی عمومی زیاد شده، مجبوره به حامیان خودش بیشتر برسه تا در صورت وقوع شورشها نگهش دارن. این موجب ثروتمند شدن طبقه حامیان و فقیر شدن بقیه طبقات جامعه میشه. که خودش یه مشکل عمیقتر رو ایجاد میکنه. اینکه سود حامیان در بدبخت موندن کشوره!

حامیانی که ثروتمندتر شدن و‌ بالطبع قدرتشون هم بیشتر شده، حالا دائم تلاش میکنن که اقتصاد کشور پا نگیره. طبیعتا این‌ طبقه نوظهور هیچوقت اعتراف نمیکنه که دلش میخواد کشور در بدبختی بمونه، بلکه میره پشت یه سری شعار پنهان میشه. ممکنه شعارهای وطن پرستانه، استقلال طلبانه یا ایدئولوژیک بده، ولی هدفی بجز حفظ منافع اقتصادیش نداره.



-رشنالیست-

@uttweet