To‘g‘ri yo‘ldan erta yurgan odam, adashib qayta topgan odamchalik qadrlamaydi.

-Oʻgʻlim erta turibsanmi?

-Hali uhlamadim ham..

Every window holds a life — a heartbeat, a secret, a moment that no one else will ever see.

Some are laughing, some are breaking, some are simply trying to make it through another night.

It’s strange how close we are, and yet how little we know about the worlds glowing beside ours.

Behind every light, a story — and maybe, somewhere in the dark, someone feels the same way you do.
🌙

Plates are called dirty after the food is finished.

So‘nggi yillarda “dofamin” so‘zini ko‘p eshitamiz. Uni ba’zilar “baxt garmoni”, boshqalar esa “mukofot hissi” deb ataydi. Aslida, dofamin insonni harakatga keltiradigan, zavqni his qildira oladigan eng muhim moddalardan biridir. Ammo uning ham sifatlisi, ham sifatsizi bor.

Bugungi raqamli davrda miya oson yo‘l bilan dofamin olishga o‘rganib qolgan: ijtimoiy tarmoqlar, qisqa videolar, tezkor zavq manbalari. Bu “sifatsiz dofamin”dir. Chunki u vaqtinchalik quvonch beradi, lekin tezda yo‘qoladi. Shundan keyin miya yana o‘sha hissani istaydi bu esa odatga aylanadi.

Sifatli dofamin esa buning aksi. U sabr, mehnat va intilish ortidan keladi. Masalan, kitob o‘qish, yangi til o‘rganish yoki ijodiy faoliyat bilan shug‘ullanishda miya asta-sekin mukofotlanadi. Har safar muvaffaqiyatga erishganda u bu zavqni eslab qoladi va keyingi safar bu ishni yana qilishni istaydi.

Men bunga shaxsan ishonaman. Chunki o‘zimda sinaganman. Masalan, ilgari kitob o‘qishdan unchalik rohat olmasdim. Ammo muntazam o‘qiy boshlaganim sari miyamda o‘sha “mukofot tizimi” ishlay boshladi. Endi har gal yangi sahifani ochganimda, miyam shu faoliyatni ijobiy hislar bilan bog‘laydi.

Xuddi shu narsa yozishda ham ishlaydi. Dastlab fikrni matnga joylashtirish, uni ifodalash qiyin bo‘ladi. Lekin vaqt o‘tib, miyang har safar sifatli matn yozganingda dofamin chiqarishni o‘rganadi. Natijada yozish osonlashadi, fikrlar oqib keladi, so‘zlar o‘z-o‘zidan joyiga tushadi.

Yumor, sarkazm yoki ijodiy ifoda ham xuddi shu tizimga asoslanadi. Masalan, biror mavzuda sarkazm qilsang va bu ishni ko‘p takrorlasang, miyang bu faoliyatni “mukofot” bilan bog‘lay boshlaydi. Keyingi safar sarkazm qilish osonroq kechadi. Ya’ni, miya o‘zi uchun yoqimli ishlarni avtomatik tarzda qulaylashtirib boradi.

Agar bunga ishonmasangiz, o‘zingiz sinab ko‘ring. O‘zingizga kichik “challenj” qo‘ying: bir hafta, o‘n kun yoki bir oy davomida foydali, diqqat talab qiladigan mashg‘ulotni tanlang. Masalan, har kuni 20 daqiqa kitob o‘qish, har kuni bir sahifa yozish yoki yangi narsani o‘rganish.

Birinchi kunlar qiyin bo‘ladi, lekin miyangiz asta-sekin bu faoliyatni “mukofot” bilan bog‘lay boshlaydi. Shunda siz sezmasdan turib foydali odatlarni shakllantirasiz.

Sifatli dofamin bu insonning o‘zini ustida ishlash mukofoti. U sizni ich-ichingizdan quvvatlantiradi, yangi g‘oyalar beradi va hayotni yengillashtiradi. Eng muhimi, u vaqtinchalik zavq emas, balki barqaror motivatsiya manbai.


Muhim eslatma: Porno ko'rmanglar. Bu tanada juda katta garmonal inqiroz keltirib chiqaradi.

P.S. Yeydigan ovqatingiz, uyqu va jismoniy faollik ham o'z o'rnida muhim. Ayniqsa uyqu.

Siyosiy hazil qanday bo'ladi, deyishsa, mana shu videoni ko'rsating. Ha, aytgancha, Sayohatchi Abu aytmoqchi bo'lgan davlat Efiopiya edi.

🇯🇵 Яхши эр доим соғ ва уйда бўлмайди.

Япон халқ мақоли.

@o'ylashimcha

Bugʻular gʻalati, ular qoʻrqan paytlarida qotib qolishadi garchi yugurish ularni qutqarib qolsa ham.

Mushuklar g‘alati, ular iliqlikni juda hohlashadi lekin yaqinlashishdan qo‘rqishadi.

Boyoʻgʻlilar gʻalati, ular hamma narsani koʻrishadi lekin bu haqida hechkimga gapirishmaydi.

Bo'rilar g'alati, ular sherik izlab uvillashadi, lekin yolg'iz yurishadi.

Insonlar g‘alati.
Ular tushunmagan narsasini yo‘q qiladi,
hech qachon ega bo‘lmagan narsasini esa sog‘inadi.

@wedonotsay

Birodarim kanali.
Qiziq gaplar bo'lopti bir koʻz tashlab koʻrin)