صبور باش...
انتظاری که داری می‌کشی رو
به چشم مجازات نبین.
این راه و رسم روزگاره که مجبورت کنه
برای چیزی که قراره بهش برسی قوی‌تر بشی...

روزتون بخیر 🌹🌨

توی زندگیت از شر این ۵ آدم خلاص شو:

۱- استفاده کننده: اونا فقط تا زمانی که بدردشون بخوری دوست دارن، به محض اینکه چیزی که میخوانو بهشون ندی، ناپدید میشن.

۲- شکایت کننده: اونا با شکایت و ناله مداوم درباره‌ی چیزایی که حاضر به تغییرشون نیستن آرامشتو ازت میدزدن.

۳- سرزنش گر: اونا تورو مقصر جلوه میدن و خودشون چیزیو گردن نمیگیرن، اونقد ماهرانه گولت میزنن که آخرش خودتم باور میکنی که مقصری!

۴ـ رقابت طلب: اونا شاید بخوان تورو موفق ببینن ولی هرگز نمیخوان تورو موفق تر از خودشون ببینن!

۵- و در نهایت سو استفاده گر: اونا از بخشش، وفاداری و اعتمادت سو استفاده میکنن و تو فقط موقعی متوجه این میشی که دیگه توی زندگیت نباشن.

همین که سرانجام به جایی برسید که سکوت را دارای ارزشی والا بدانید، به زیربنایی بنیادین از زیستنِ در حاشیه دست یافته‌اید.


📕 بر قله‌های ناامیدی
✍ امیل چوران

آرامش واقعی یعنی حتی وقتی همه‌چیز مبهمه،زمینِ زیر پات نلرزه.

اگه آرامشت وابسته به درست پیش رفتن همه‌چیزه،اون آرامش نیست؛ نیاز به کنترل کردنه همه چیزه،رشد روانی یعنی بتونی ابهامو تحمل کنی و با وجودش به زندگیت ادامه بدی..

آنان که از اتفاقات ناگوار زندگی خود چیزی نمی‌آموزند، وجدان هستی را مجبور می‌کنند تا آن اتفاقات را تا آنجا که نیاز باشد تکرار کند، تا فرد آن چیزی را که آن اتفاقات ناگوار می‌خواهند آموزش دهند، یاد گیرد. آنچه که انکار میکنی تو را شکست می‌دهد، آنچه که قبول می‌کنی تو را تغییر می‌دهد.

📕 زندگى و انسان زیستن
✍️ کارل_گوستاو_یونگ

استمرار یعنی همون هنری که تو هر روز، حتی وقتی حال و حوصله نداری، یه قدم کوچیک ولی واقعی برمی‌داری.

مثل بارونی که قطره‌قطره میاد اما کوه رو هم تغییر می‌ده.
استمرار یعنی نگه داشتن شعله‌ی انگیزه حتی وقتی بادهای سخت می‌وزن
یعنی باور به اینکه موفقیت از یک‌باره دویدن نیست، از قدم‌های آرام اما همیشگی ساخته می‌شه.

ممکنه یه روزی حتی اصلا حوصله ام نداشته باشی ، اشکالی نداره اون روز رو استراحت کن ولی از فردا ادامه بده...ادامه بده...

*
شیک‌ترین دروغی که به خودمان می‌گوییم این است:
«هنوز وقتش نیست، باید بیشتر تحقیق کنم.»

ما خیال می‌کنیم «آمادگی» نقطه‌ای در آینده است؛
جایی که تمام ترس‌ها دود می‌شوند،
شک‌ها می‌میرند و یقین مطلق از راه می‌رسد.
پس در «اتاق انتظارِ زندگی» می‌نشینیم و خودمان را صیقل می‌دهیم.
کتاب می‌خوانیم، دوره می‌بینیم و نقشه‌ها را دقیق‌تر می‌کنیم.
فکر می‌کنیم داریم «جلو» می‌رویم، اما فقط داریم «درجا» می‌زنیم.
غافل از اینکه زمان، منتظرِ اعتمادبه‌نفسِ ما نمی‌ماند.
او کارِ خودش را می‌کند: موها را سفید می‌کند، پوست را چروک می‌اندازد و فرصت‌ها را یکی‌یکی از روی میز برمی‌دارد.

کمال‌گرایی، قاتلِ خاموشِ پتانسیل‌هاست.
او به ما وعده‌ی یک «شروعِ بی‌نقص» می‌دهد،
اما در نهایت، تنها چیزی که نصیبمان می‌شود، یک «پایانِ پُر از حسرت» است.

آمادگی یک «حس» نیست که بیاید؛ یک «تصمیم» است که وسطِ ترس می‌گیریم.
با صدای لرزان، با دست‌های خالی، با همین دانشِ نصفه‌ونیمه شروع کن.

نسخه‌ی ناقصِ تو که «عمل» می‌کند، هزار بار ارزشمندتر از نسخه‌ی کاملی است که فقط «فکر» می‌کند.

صبحتـون زیبـا و با شکوه🌸🍃
امیدوارم امـروز هـر چی
از دنیـا می‌گیرید
فقط مـهربونی و صداقت
و امید و عشق و محبت🌸🍃
و صفا و آرامـش باشـه 
امـروز و هـر روزتـون
پر از انگیزه و ذوق🌸🍃

روزتون بخیر❄️🌹

‍ اگر تو ثروتمند باشی، سَرما یک نوع تَفریح می شَود تا پالتو پوست بخری، خودَت را گرم کنی و به اسکی بروی...
اگر فَقیر باشی بَر عکس، سَرما بَدبختی می شَود و آن وَقت یاد می گیری که حتی از زیبایی یک منظره زیر برف مُتنفر باشی؛
کودکِ مَن!
تَساوی تَنها در آن جایی که تو هَستی وجود دارد، مثلِ آزادی...
ما تنها تویِ رَحِم بَرابر هَستیم...

📕 نامه به کودکی که هرگز زاده نشد
✍🏻 اوریانا_فالاچی

سوگند میخورم که بسیار دانستن یک نوع مرض است، ناخوشی است، ناخوشی کامل و حسابی است.
برای رفع احتیاجات زندگی دانایی معمولی یک نفر انسان عادی بیشتر لازم است!

داستایوفسکی