تمام آرزویم یک زندگی عادی است
بودن در امروز است.
فقط می‌خواهم امروز زندگی کنم
و فردا صبح با دلی آرام چایم را بنوشم،
به چیزی جز طعم نان و پنیر و شعرم
فکر نکنم‌. دنبال فتح هیچ قله‌ای نیستم.
فقط می‌خواهم پناه داشته باشم،
توانایی خندیدن داشته باشم، عشق بورزم
و حتی در عشق شکست بخورم.
زندگی جاودان نمی‌خواهم، چطور بگویم
که بزرگترین گمشده‌ی من، همین دقیقه‌ای
است که گذشت؟ می‌خواهم برای یک ساعت
زندگی را تجربه کنم. امروزم کجاست؟
بدون امروز، زمان را چطور بسنجم؟
من آدمِ زمین هستم، آدمِ امروز هستم،
انسان همین حالا هستم.
امروزم، دقیقه‌ام را می‌خواهم.

-معین دهاز




@unicornmagiccc

کسی نخواهد دانست که زیر هجوم افکار، چگونه هر تکه ام به گوشه ای از این اتاق افتاد و صبح بی آنکه همراهی داشته باشم ، خود را با زجر جمع کردم و ادامه دادم….

@unicornmagiccc

:)))))))))))

.زمان.

چرا رنجم می‌دهی؟ -چون دوستت دارم. آنگاه او خشمگین می‌شد. -نه. دوستم نداری. وقتی کسی را دوست داریم، خوشیش را می‌خواهیم نه رنجش را. -وقتی کسی را دوست داریم، تنها یک چیز را می‌خواهیم: عشق را، حتی به قیمت رنج. -پس، تو به عمد مرا رنج می‌دهی؟ -بله، برای این که از عشقت مطمئن بشوم. در فلسفه بارون جایی برای این گونه استدلال‌ها نبود. -رنج یک چیز منفی است. -عشق همه‌چیز است. -باید همیشه با رنج و درد مبارزه کرد. -هیچ‌چیز جلودار عشق نیست.

# بارون درخت‌نشین اثر ایتالو کالوینو

. نوستالژی .