Фаросатро як роҳи беҳтарин метавонад бедор созад, барои инсони хоҳишманд бениҳоят оссон, барои инсони намефаҳмида душвортарин амал.

Бо кадом роҳ?

ШУНИДА ТАВОНИСТАН.

Дар дунё аз ҳамма душвортарин амал шунида тавонистан аст.
Мо мешунавем, узви шунавои дорем.
Лекин!!!
Дар оила ва кору пешравӣ, ором якдигарро шунидан аз ҳамма душвортарин кор аст.

Якто хатогии шунида натавонистан, оилаи солимро пароканда карда метавонад. Ва як шахсро дар кору пешрави бадтарин ноумед карда метавонад.

Инсон дар ҳамин роҳ ба Илм ниёз дорад, ба Худшиносӣ вобастагии калон дорад.
Чи қадар роҳҳои пурпечу тоб, решаи он дар худди инсон аст.

Имруз,,,Дарси асосӣ ва беҳтарин ро бо тариқи смс ба акаи Нарзулло ҳадя мекунем.
Дар зиндаги ин дарс ро бо амал иҷро намоед, ва зиндагии беҳтарин ро лоиқ шавед.

Дӯстони азиз.
Аз имруза дарс чизе ба худ гирифта тавонистед?
Яъне сабаби якдигар нофаҳми на пул асту, на дигар.
Фаросат беҳтарин сифати инсони буда қимматтарин, ва пурарзиш тарин ҳаёт дар он ҷойгир аст.

Мо якдигаро намешунавем,ки ба чунин холат дучор мешавем

Ғолиби имрузаи мо
Акаи Нарзулло.
Шуморо табрик мегуем.
Дарси асосӣ ва беҳтарин ба шумо ҳадя месозем.

Ассалом алейкум
Дӯстон ва ҳамватанони азиз!
Рӯзатон ба хайру қалбатон пурнур бошад.
Ба ҳар яко яки шумоён саломатию сарбаландӣ мехоҳем.

Фаросат чист?
Ва дар ҳаёти инсон чи нақши муҳим дорад?

Дируз мо бо шумоён дар бораи Фаросат дарс гузаштем.
Лекин чи будани Фаросат барои ҳамагон як дарси асосӣ аст.

Касе ҷавоби дуруст медиҳад, як дарси асосӣ ва беҳтарин барояш аз "Умеди нав" тариқи смс ҳадя мешавад.

Вақте ки мо калимаи ФАРОСАТ ё БЕ ФАРОСАТ ро мешунавем. Вуҷуди инсон ин калимаро бад қабул мекунад.
Ба фикри аксарияти одамон чунин меояд.
Яъне бо Фаросат симои инсони хубро акс медиҳад.
БеФаросат як инсони чиркин,бесаранҷом, ноӯҳдабаро, бадзабон,ва бадбинро акс медиҳад.

Чаро?
Барои он ки фаросат калиди ақл аст.
Яъне равшанфикрӣ.

Ҳар шахсе ки равшан фикр карда метавонад, дур андешида метавонад. Худро аз тамоми одатҳои бад идора карда метавонад.
Идора кардани ҳар як шахс худро, аз фаросат вобастагии калон дорад.
Сифати инсонро фаросаташ нишон медиҳад.

Мо чи қадар беруна, яъне зоҳиран ба худ эътибор диҳем, аз ҷиҳати пӯшидан, гаштан, дорои, агар фаросати мо бедор набошад!
Ин ҳамма ҳеҷ аст.

Фаросат дарунан, яъне ботини мисли виҷдон масъулият дорад.
Аз ҳам ин сабаб инсоне ки худро мешиносат, ва фаросати худро бедор месозад.
Шахсияти касеро поймол карда наметавонад.
Инсонро "Фаросат " инсони ҳақиқи месозад.

Агар аз фаросат дар ҳаёти оилавӣ ва дар кору бизнес дар ҷомеъа кор барем.
Ҳар лаҳза ба ҳаёти инсон равшанӣ ва пешравӣ ҳосил мешавад.
Фаросат инсонро дар тамоми ҳолат бо ороми идора мекунад.

Фаросат қобилияти одамро ба дарки нозукиҳо, дуруст фаҳмидани аҳвол ва масъалаҳо, инчунин тавонмандии пешгӯӣ кардани натиҷаҳо меафзояд. Ин як хусусияти равонӣ аст ки ба ҳикмат, дониш ва таҷриба дар зиндагӣ вобаста мебошад. Касоне ки фаросат доранд, маъмулан қодиранд ки дар муносибат бо дигарон, дар ҳалли мушкилот, ва дахлдорӣ ба қарорҳои солим, амали нек анҷом диҳанд. Инчунин фаросат бо хирад, бо пайравии усулҳои ахлоқӣ ва бо масъулиятшиносӣ наздик аст.

Дар шароити гуногун, фаросат метавонад аз шахс ба шахс фарқ карда, ба вижагиҳои шахсият, фарҳанг ва тарбия вобаста бошад. Он ҳамеша ба вақте ки қодир бошед ки хуб фикр кунед, сабрвор бошед ва рӯйдодҳоро аз дидгоҳҳои гуногун арзёбӣ кунед, муҳим аст.