ФАРҚИЯТИ НАСИҲАТ ВА ИЛМ!

Фарқияти насиҳат ва илм дар чи аст?

Насиҳат як фаҳмиши бузург буда, зиндагии инсонро ба тартиб ва қоидавӣ медарорад, ва аз хатогиҳои хавфноку пешомади боздоштан огоҳӣ медиҳад.
Лекин!!!
Насиҳат қувваи завқдори кашиши надорад, ҷисми хурду калон, насиҳатро қабул карда наметавонад. Инсони насиҳатшунав ҳангоми шунидан, нафрат пайдо мекунад, нисбати насиҳатгӯ ва атрофиёни он.
Насиҳат натиҷаҳои хуб дорад, аммо ба чашми инсон но намоён аст!

Илм ба худ сири пинҳоне дорад, ки бо шунидан ва амал кардан, аввалин натиҷа қалби инсон равшан мешавад, ва хотирҷамъиро дастрас мешавад.
Илм ба инсон шавқ, завқ, ва тавоноӣ медиҳад!
Дар соҳаи Бизнес ва корбари ҳам чун равшани ба инсон роҳнамо мешавад.
Илм инсонро аз фикри Коргари мебарорад, ва ба фикри Корбарӣ( соҳибкорӣ) лоиқ месозад.
Илм инсонро аз хатогиҳояш қавӣ месозад.

Насиҳат бо роҳҳояш, ки қалби инсонро нашиканад, ҳаёташро месозад.
Илм бо амалҳояш, инсонро ривоҷ медиҳад, то пешраву муваффақ шавад!!!

Хулоса:
Дар ҳаёту зиндагӣ
Илм ва Насиҳат фарқияти калон дошта, ҳарду ҳам ба инсон ҳам чун нерӯ руҳияро қавӣ месозад!!!

ҲАЗРАТИ МАВЛОНО КИСТ?

Шарқшиноси бузурги фаронсавӣ Ҳенри Мосйе дар ҷашни бознишастагияш дар Донишгоҳи Сорбонни Фаронса чунин гуфт:
_Ман умрамро сарфи адабиёти форсӣ кардам. _Барои он, ки ба шумо устодон ва равшанфикрони ҷаҳон бишносонам.
Ки ин адабиёти аҷиб чист, чорае надорам ҷуз ин ки ба муқоиса бипардозам ва бигӯям, ки адабиёти форсӣ бар чор сутуни аслӣ устувор аст!
-Фирдавсӣ,
-Саъдӣ,
-Ҳофиз,
-Мавлоно.
_Ҳаким Фирдавсӣ ҳамсанг ва ҳамтои Ҳоммери юнонӣ аст ва бартар аз ӯ.
_ Саъдӣ Анатол Франси файласуфро ба ёди мо меорад ва донотар аз ӯ.
_Ҳофиз бо Гётеи олмонӣ кобили қиёс аст, ки ӯ худро шогирди Ҳофиз мешуморад.
_ Аммо мисли Мавлоно ... дар ҷаҳон ҳеҷ чеҳраеро наёфтам, ки битавонам Мавлоноро ба ӯ ташбеҳ кунам.
_Ӯбеҳамтост ва беҳамто боқӣ хоҳад монд, бо Илми Худододааш,ва Худшиносиаш!
_Ӯ фақат шоир нест!
_ Балки бештар ҷомеашинос, қалбшинос, ва равоншиносӣ комил аст.
_ Зоти башар, ва Худовандро дақиқ мешиносад, бо вазифаҳои инсонӣ.
_Қадри дарсҳояшро бидонем, ва аз Илме ки Худованд равшан кард ба Мавлоно.
_Тариқи ҷустан ва дастрасӣ кардан, худро ва Худоро сидқан бишносем...

Насиҳати Мавлоно ба фарзандаш Султон Валад:
_Агар хоҳӣ доимо дар биҳишт бошӣ, бо ҳама дӯст шав!
_Ва кинаи касеро дар дил нагир!
_Зеро чун шахсеро аз рӯи дӯстӣ ёд кунӣ, доимо шодмон бошӣ!
_Ва он шодӣ, ҳамон биҳишт аст!
_Ва агар касеро аз рӯи душманию бадӣ ёд кунӣ!
_ Доим дар ғам бошӣ !
_ Ва нафратат бисёр шавад, мушкилиҳоят зиёд гардад!
_Чун дӯстонро ёд кунӣ, бӯстони дарунат аз хушӣ мешукуфад ва аз гулу райҳон пур мешавад!
_Ва чун зикри душманӣ мекунӣ, боғи) дарунат аз хорзору заҳри мор пур гашта, пажмурда мегардӣ!


Хулоса;
Нек будану неки кардан, ҳатто дар фикр, ин худ як биҳиште будааст, то руҳу ҷисми инсон нишонаи софу покӣ дорад, ва дар роҳат аст!

Ташакури зиёд устоди азиз 💚 факат пул ё чиз ин садака ба хисоб намеравад як сухани хуб ки дунёи одамро дигар мекунад ин садака аст Аллохи меҳрубон хамеша нигахбонт боша 👍🏻

ХУДРО БИШНОС!

_Айби мардум бипӯш!
_Чунки айбу гуноҳи туро ҲАҚ ҳамеша назди мардум панаҳ сохт!

Сармояи умрро ғанимат шумор !
_ Тоати ҳақро ғанимат дор!


_Наҷоти нафс дар ибодат ҷӯй!

_Дар ҳар коре, ки бошад, ёрӣ аз Ҳақ талаб!

_Нодида маҷӯй айби касон! _Бар айби худ бино бош!

_То напурсанд, магӯй, то нахонанд, марав!

_Баланди ба сабр ҷӯй!

_Аз омӯхтани илм дури маҷӯй!

_Бар тоат ҳарис бош!

_Дар ниҳон беҳтар аз ошкор бош!

_ Даргузар, то даргузаранд!

_ Аз худ лоф мазан!

_Он чӣ наниҳодаӣ, бармагир!

_ Ҳарчӣ ба худ раво надорӣ, бар дигарон раво мабин!

_ Наранҷ, ва наранҷон!

_ Аз мушкилот натарс,балки роҳи ҳаллашро оссон қабул соз!

ҲИКОЯИ ИБРАТОМЕЗ!

✔️ Ду марди нобино, дар як роҳе, ки зани подшоҳ мегузашт, нишаста умед мекарданд.
✔️Вақте ки зани подшоҳ мегузашт!
Якеашон мегуфт:

- Худовандо, маро аз фазли худ бениёз бигардон...

Дигари бошад!
Мегуфт :
- Худоё, маро аз фазилати зани подшоҳ бениёз бигардон.

✔️ Зани подшоҳ овози ин ду дарвешро шунида ба шахсе, ки "Фазли Худоро" талаб мекард, ду дирҳам ва ба шахсе, ки "фазилати зани подшоҳ"-ро талаб мекард, ҳар рӯз як мурғи бирён дар дохилаш даҳ динор мефиристод.

✔️ Соҳиби мурғи бирён ҳамарӯза мурғи бирёнро ба дарвеше, ки ду дирҳам мегирифт мефурухт.
Вале хабар надошт, ки дар дохили мурғ даҳ динор аст.

✔️Аз байн даҳ рӯз гузашт, зани подшоҳ назди шахсе, ки фазилати ӯро мехост, омад ва гуфт:
- Оё фазилати ман туро бениёз нагардонид?!

Дарвеш гуфт:
- Чаро?

✔️Зани подшоҳ гуфт:
- Дар ин даҳ рӯз барои ту сад динор фиристодам.

✔️Дарвеш гуфт:
- Не , балки бароям як мурғи бирён мефиристодӣ ва ман онро ба ду дирҳам ба ин гадо мефурухтам.

✔️Зани подшоҳ хандида гуфт:
- Ту ки аз "фазилати ман" хостӣ, Худованд туро маҳрум сохт ва рафиқат бошад аз "фазли Худо" хост, Худованд ӯро бениёз гардонид.

❗️Ибратҳо:
✔️ Шахсе, ки такя ба мардум мекунад, ночор мегардад.
✔️Шахсе, ки такя ба моли худ мекунад, молаш кам гардад.
✔️ Шахсе, ки такя бар илми худ мекунад, гумроҳ гардад.
✔️Шахсе, ки ба Илми Офаридгор амал мекунад, ободии ҳар ду оламро сазовор мегардад!!!

Хулоса:
Ҳар рӯзи мо, ҳар кори мо, ва ҳар нияту амали мо бо номи Худованд аст!
Мо роҳёбанда астем!!!

Ассалом алейкум.
Дӯстон ва ҳамватанони азиз!
Рӯзатон ба хайру пурбаракат, ва пур аз Меҳри Офаридгор бошад дӯстон.

ЯКДИГАР НОФАҲМӢ
ДАР ОИЛА ❗️

Имрузҳо дар ҷомеъаи мо ва қариб дар тамоми рӯи дунё якдигар нофаҳми дар оила бисёр шуда истодааст. Ҳатто ба парокандашавии оила ягон тарс нест, дар баъзе оилаҳои ҷавон.

Сабаби асосиро тамоми олимон ва чора ҷӯён дида баромада истодаанд.

Қариб 95% сабаби якдигар нофаҳмиро дар "айбдоркунӣ"-и якдигар дарёфт карданд.
Яъне шавҳар занро айбдор(гунаҳкор) мекунад.
Ва зан шавҳарро!

Аз аввал ҳеҷ кас ва "ҳеҷ гоҳ" хатоги ро аз худ наҷуст, ва намеҷуяд!
Чунки ҳар як шахс худро дида наметавонад.
Ва ҳамма вақт худро Ҳақ мешуморад!

Омадааст;
Аз бузургони мо, ки

Рӯзе ҳазрати Иброҳим баъди чанд вақти хонадор шавии писарашон Исмоъил ( Р) ба хонаи писар меоянд.

Дарро зани Исмоъил ( Р) ба падар мекушояд.
Баъди Салом аз ҳоли писар пурсон мешаванд. Зан шикоят ро сар мекунад, шавҳарам дар кор рафтааст, аз субҳ ба кор меравад бегоҳ дер меояд. Дар хона чизе барои хурдан надорем, зиндагии мо тамоман ҳолати хуб надорад. Ҳатто чорпоён шири дуруст намедиҳанд. Шири он ҳам руз аз руз кам шуда истодааст.
Зан дар ҳоле ки падари шавҳарашро намешинохт,дар марди ношинос шикоят аз тарзи зиндаги кард.
Ҳазрати Иброҳим мегуянд. Шавҳаратон оянд аз номи ман салом расонед,ва бигӯед. Остонаашро иваз намояд!

Бегоҳ шавҳар аз кор хаста бар мегарданд, ва зан имруза воқеъаро баён мекунад.

Исмоил( Р) мегуянд.
Он пир падари ман аст, ва мехоҳанд ман остонаамро иваз намоям. Яъне Остона зан аст, ва бояд ҷавоби туро диҳам, зани дигар бигирам.

Чунин карданд.

Пас аз чанд вақт боз ҳазрати Иброҳим ба дидор бини омаданд, ва боз зан ба рӯи он кас дарро кушод, ва Салом дод. Аз ҳоли шавҳар пурсон шуданд, ки зан бо адабу ҳаё ва забони шукргузори аз зиндагии обод кӯтоҳ ҷавоби аъло дод.
Ҳазрати Иброҳим гуфтанд ба шавҳаратон саломи маро расонед, ва бигӯед ;
Остонаашро бо эҳтиром нигоҳ дорад!
Бегоҳ Исмоъил ( Р) аз кор баргаштанд, ва ин хабари хушро шуниданд, ва гуфтанд он мӯйсафед падари ман аст, ва маънои гап острнаатро (занатро ) бо эҳтиром нигоҳ дор.
Дар зиндагии онҳо меҳр ва муҳаббати ҷорӣ шуд.

Аз ин қисса мо мефаҳмем ки, агар " МАРД" аз саҳар то бегоҳ кор кунад, зиндагиро бар дӯши худ 100% гирифта бошад, дар хона чорпоён ва ё ризқи зиёдатӣ бошад, он вақт мард ҳуқуқ доштааст занро иваз намояд, ё рафторашро бо он зан тариқи ғазаб, ва дигар ҳолатҳо дигар созад.

Агар мардеки зиндагиро дуруст пеш бурда наметавонад, ва ба сари зан шиканҷаҳои зиёд меорад, назди Худованд ҷавобгар аст.

Ин рафтор чанд асрҳо пеш буд.
Дар замони ҳозираи мо ки вазъият гуногун аст. Баъзан мардҳо кор ёфта метавонанд, баъзан наметавонанд, баъзан аз худ моли зиёдати доранду баъзан норасои доранд. Ин ҳолатҳо бениҳоят бисёр аст.

Дар чунин ҳолат мард агар ноомади дорад, ва пулҳояш баъзан норасои дорад, набояд бо зан даргир шавад!!!
___
Зан заифтарин ва мӯҳтоҷтарин офаридаи Худо аст, ки аз ба дунё омаданаш то охири умр, болои сар ҳукмрон ( падар, бародар, шавҳар, писар) дорад. Зан ҳеҷ гоҳ озод набуд, ва озод буда наметавонад. Зан ҳамеша мӯҳтоҷи падар ё шавҳар аст.
Мард дар ҳамма ҳолат МАРД аст.
Пулҳояш норасо аст, лекин тавонои Меҳр додан дорад.
Агар Мард нисбати зан худро "шоҳи одил" тасаввур созад, ҳеҷ гоҳ қасри ӯ вайрона нахоҳад шуд, мегуяд;
Мавлоно
Ҷалолидини Румӣ.

Агар Мард ёбанда асту, дар зиндаги ягон камбуди надорад, ва тамоми шароити занро муҳаё сохт.
Зан он вақт шахсияти шавҳарро по мол сохт, ва ношукри доими дорад.
Агар Мард нахоҳад ҳам, Худованд он занро аз зиндагии чунин мард берун месозад.

Хулоса;
Аз ин қиссаву ривоятҳо
маълум мешавад ки дар кадом ҳолат, як дигар нофаҳми ҳақиқат дорад.

Яъне инсон худашро шиносад, ҳеҷ гоҳ дигаронро айбдор намесозад.
Мушкили дар зиндаги омад, инсони равшанфикр айбдорро не, роҳи ҳаллашро мекобад.

Агар дар оилаи мо тамоми шароит муҳаё асту, оилаамон моро намефаҳмад!
Пас остонаро дигаргун не, балки Илм омӯзонем!

Илми Худшиносиро!
То худро шиносад, ва ба қадри неъмати бешумори Аллоҳи меҳрубон шукргузор бошад!
Мардҳо кӯшиш накунем, ки зан мисли мард шуда метавонанд.
Ҳеҷ гоҳ!
Баъзан занҳо аз маҷбурият, баъзан занҳо аз ноилоҷи мисли мард кору фаъолият мекунанд.
Худованд ҳеҷ гоҳ хато накардааст.
Мард ҳамеша, дар ақл, дар тавоноӣ,аз зан як қадам дар пеш аст.
Якдигар нофаҳмиро аввал мард роҳи ҳалашро медонад.

Баъзан мардҳои равшан фикр занро чароғи хона, нури хона меҳисобанд.
Баъзан мардҳое ҳастанд, занро мисли саг посбони хона меҳисобанд!


__
Пушти ҳар марди муваффақ
Як модар ё як зани оқила аст.
Яъне як зани шукргузор!!!

Дар бораи якдигар нофаҳми дар оила, ки сабаби асосиро дар айбдоркунӣ дарёфтем,ки ин ҳам аз каме норасоии Илм аст.


Якдигар нофаҳмӣ!
Ҳам ба саломатӣ
Ва ҳам ба кору ( бизнес) фаъолият ба пешравии инсон,файзу баракат,таъсири бадӣ калон дорад.
Аз инсон оромишро мегирад, ва асабро хаста месозад.

Шумо дар ин бора чи фикр доред, ва сабаби асосиро дар чи мебинед.
Фикратонро баён кунед дӯстон.

Дӯстони азиз!
Ба фикри шумо чи гуна мардҳо қадри занро паст мезананд ва дар ҳаёт бисёр занро хор мекунанд.
Яъне дар хона оромишро роҳ намедиҳанд?

Ва


Чи гуна занҳо қадри шавҳари худро намедонанд,ва дар қалби мард равшани ҷой карда наметавонанд?

Касе ҷавобашро ёфт, як дарси асосии беҳтарин барояш тариқи смс равон мекунем.

Як ҷавоби беҳтарин бошад, ки дар зиндагии сарватмандон ва норасои дошта( камбағал) дахл надошта бошад.
Яъне сабабаш дар будан ё набудани пул вобаста набошад.

Дар илми психология баъзан суханҳо ба қалби инсон сахт мерасад.
Лекин фикри инсонро равшан мекунад.

Ҳамон чизе ки дар зиндагии инсон якдигар фаҳми меорад, ба пешравиаш равшани меорад, ба ҳамма ҳаст, лекин на ҳар кас роҳи кор бурданро медонад.

Ҳар як инсон солим ақл аст, ва фаросат дорад.

Агар инсон "фаросаташро" бедор созад, ҳеҷ гоҳ дар зиндаги роҳгум намезанад.

Ҳаёт пастию баланди, ҳастию нестӣ, перавию ноомади дорад.
Инсон хатоги мекунад.
Лекин!!!
"Фаросат "агар бедор бошад, ҳеҷ гоҳ дар зиндаги якдигар нофаҳми ба миён намеояд.

Паст задани мард, ҳам сари худро, ва ба қатори инсон наҳисобидани он, худбини ва худтаърифкунии он, сабаб танҳо нуқс ва хатоги дар фаросати ӯ аст.

Зан ҳам агар фаросати худро бедор насозад, ҳеҷ гоҳ қалби мардро равшан карда наметавонад.

Дар мағзи Фаросат
Меҳр, Муҳаббат, зебогии қалб, ороми, тавонои ҳаст

Фаросат ро чи гуна бедор бояд кард?

Фаросатро як роҳи беҳтарин метавонад бедор созад, барои инсони хоҳишманд бениҳоят оссон, барои инсони намефаҳмида душвортарин амал.