Bugun “Super kitobxon” loyihasining taqdimotiga bordim. Eski qadrdonlarni koʻrdim, yangi muxlislar bilan tanishdim, kitob markazidagi bir qancha kitob doʻkonlarga kirib yangi kitoblarni tomosha qildim.

Loyihaning afzal tomonlarini taqdimotchilar tushintirishganidan keyin anglab yetdim. Ammo, toʻlaqonli qaror qabul qilishim uchun bir nechta savollar hozircha ochiq turibdi:

1. Tez oʻqish koʻnikmasi keyinchalik ham boshqarib boʻlmaydigan odatga aylanib qolmaydimi? (Ya’ni, kerakli vaqtda sekin oʻqigisi kelgan odamda betoqatlikni keltirib chiqarmaydimi?)

2. Tez oʻqilganda ma’lumotlar gippokampdagi uzoq muddatli xotiraga koʻchadimi?

3. Tez oʻqish koʻnikmasi badiiy asarning his-tuygʻularini, zavqini, botiniy ma’nolariga chuqurroq shoʻngʻishdan bebaxra qilib qoʻymaydimi?

Bu savollarni kursni bitirganlardan kamida 6 oy oʻtib aniqlashtirib olish mumkin. Shu bilan birga bu texnikaning bir qancha afzallik tomonlari ham bor. Inshaalloh, natijalarni vaqt koʻrsatadi.