#دانشجوی_مطالبه_گر
دیدگاه یکی دیگر از دانشجویان محترم در مورد پیام قبل

سلام علیکم
در مورد پیام قبلی.
یه سری صحبتایی رو من به شخصه شنیدم از دکتر احمدنژاد. مبنی بر اینکه نظرشون روی اینه که فضای وسط دانشکده (که شامل فضای سبز و ساختمون چندضلعی داخلش میشه) رو باز کنن.
تنها چیزی که نیازه یه مقدار درخواست بیشتر از دکتر احمدنژاد و دانشکدس تا متوجه بشن دانشجوها میخوان این اتفاق بیوفته.تا این اتفاق همین ترم آینده بیوفته انشالا.مسئله ی قابل دسترسی ای هست اینی که میگن.

@Ui_Ltr

#دانشجوی_مطالبه_گر
دیدگاه دانشجوی محترم دیگر در مورد یادداشت اخیر:

کلا در مورد مشکلات دانشگاه و دانشکده بنظر میاد ما توی یه طیفِ دو سر گندیده گیر کردیم!طیفی که یک طرفش عاملیت(دانشجوها)هستند و یک طرفش ساختار.از طرفی دانشجوها مطالبه گر نیستند.شاید تاحالا هیچکدوم از دانشجو ها نرفته در اتاق رئیس دانشکده تحصن کنه بگه ما سالن مطالعه با نور و تهویه مناسب میخوایم(کاری که برای غذا زیاد انجام میشه!).و از طرفی ساختار هم مطالبات رو یا پاسخ نمیده یا یه وقتی و یه جوری پاسخ میده که اون موقع دیگه به دردِ یکی از بستگانِ پدری که نمیخوایم پاش به این ماجرا باز بشه میخوره!خب دانشجو هم میگه:سرِ فلان قضیه این همه درخواست دادیم نشد،حتما اینم نمیشه دیگه،بیخیالش!
و اینجوریه که این فرآیند بصورت دورانی انقدر ادامه پیدا میکنه تا کلا منقرض بشیم و یه گونه ی جدید انسانی وارد دانشگاه بشه!
و تشخیص اینکه کدوم سر طیف در این مسئله اولی است هم به اندازه تشخیص اینکه اول مرغ بوجود اومده یا اول تخم مرغ،سخت و غیرقابل حله!

#شیوا_امامی

@Ui_Ltr

⁉️ #کافه_تحلیل

#پرسش_اول:

در حال حاضر در دانشکده ادبیات و علوم انسانی، از لحاظ چیدمان صندلی های دانشجویان، دو نوع کلاس داریم.
نوع اول، شیوه ی سنتی و رایج در چیدمان صندلی هاست به این ترتیب که صندلی ها در چند ردیف پشت سر هم چیده میشوند (اغلب کلاسهای دانشکده از همین نوع است)؛ اما نوع دوم کلاسهایی است که یک میز بزرگ در میان کلاس قرار گرفته و صندلی ها دور آن میز چیده شده اند.
به نظر شما کدام چیدمان بهتر است؟ لطفا نظر خود را به شناسه ی کاربری زیر ارسال کنید (دیدگاههای شما منتشر خواهد شد).
🆔: @Ui_Lt

@Ui_Ltr

پاسخ یکی از دانشجویان محترم (خانم معنوی):

سلام
مسلما میزگرد
دراینگونه کلاسها دانشجو۱۰۰٪در کلاس است. کار باگوشی تاحد زیادی کم شده و حرف زدن با دوست کناردستی نیز کاهش می یابد..و جو صمیمی ودوستانه ای برکلاس حاکم است .

@Ui_Ltr

پاسخ یکی دیگر از دانشجویان محترم (خانم داوری):

سلام وقت بخیر.
از لحاظ متدهای تربیتی و فنونی که در فلسفه تعلیم تربیت هستش، چیدمان میز بزرگی که افراد دورش بشینند بهتره. چون افراد روبروی همند و ارتباط چشمی برقرار میشه و کمتر دانشجو میتونه هر کار خواست بکنه و استاد و تک تک اعضا هم احاطه بیشتری همزمان به کل افراد دارند. منتها یه اصل اساسی هست که میگه:
ای کاش کسی بخواد یاد بگیره، ایستاده و نشسته روی زمین و توی آفتاب و... براش فرقی نداره.

@Ui_Ltr

پاسخ یکی دیگر از دانشجویان محترم (خانم مریم کریمی):

سلام
با توجه به نوع سیستم آموزشی کشور که معلم محور و استاد محور است بهترین حالت همین صندلی ها یا نیمکت های ردیفی پشت سر هم هست که در همه ی کلاس های دانشکده که به این صورت هستند صندلی ها به هم جوش داده شدند که شمای دانشجو یا استاد تغییری در این ساختار ندید ! که دانشجویان رو مجبور میکنه در غالب و فرم اجباری تعیین شده به یک سمت توجه داشته و افرادی که پشت سر شما و جلوی شما هستند رو نبینید و هیچ تعاملی بین دانشجویان شکل نمیگیره و صرفا استاد با تمام دانشجویان و دانشجو با استاد تعامل خواهند داشت که ارتباط و یادگیری و کشف نکات جدید که گاها در اثر تعاملات شکل میگیره رو مانع میشه و همین فرم باعث میشه محتوای خوبی نداشته باشیم در کلاس ها از نظر نوع یادگیری ،بازدهی و خلاقیت و گاها دلزدگی و خستگی از کلاس رو به همراه میاره .
اما در مقابل کلاس های دکتری و چند کلاس دیگر که به شکل U چیدمان شدند تعامل رو بیشتر میکنه و معایب حالت قبل رو نداره اما در این فرم اساتید و دانشجو ها هنوز بلد نیستند چطور تعامل داشته باشند چطور استفاده کنند چطور مباحث مطرح بشه و یا از شیوه های اموزشی این چنینی که در این قالب وجود داره استفاده کنند و نکته مهم تر کلاس های ما اگر ظرفیت دانشجویان رو در این فرم نداشته باشه چی میشه? کلاس ها بعضا گنجایش دانشجویان به همان شکل سابق را هم ندارند به خصوص در ورودی های امسال که جمعیتشون بیشتر بود و این میشه که باز یک ردیف پشت همین ردیف U شکل صندلی میذارن که بازهم به شکل قبل میشه...
اما مسئله اینجاست با ظرفیت های فعلی دانشکده چه امکاناتی قابل اجراست ... دانشکده ها و کلاس هایی که طبق حالت قبل و نظام اموزشی سنتی ایران که چندین سال هست به همین شکل است با اندک تغییرات که هنوز در حال ازمون و خطاست ساخته شدند و درحال ساخته شدن هستند ، اگر قرار باشد تغییراتی کند این ساختار ها همه به هم میریزند وباید تغییر کنند ،ایا این امکان وجود دارد ?!

@Ui_Ltr

پاسخ یکی دیگر از دانشجویان محترم (خانم پوران خورشیدی):

باسلام، به نظرم نوع دوم،دراین روش1_ استادروی همه دانشجویان تسلط داردوهمه دانشجویان یکسان دردیداستادن2_دراین روش دانشجو مشارکت بیشتری میتوانددرکلاس داشته باشد3_دانشجویان دردیدیکدیگرند وهنگام توضیحات دانشجویان بقیه شاهدحرکات دانشجومتکلم میباشند3_برای بیرون از یکنواختی هرچندوقت یکبار باید مدل تغییرداد4_این حالت باروش مدرسه فرق داردودانشجووضعیت خودراباگذشته متفاوت میداندوازروشی آموزشی کلاسی به پژوهشی تبدیل شده، 5_دراین روش کلاس میتواندبه مباحثه مشترک دانشجویی باتسلط استادتبدیل میشود

@Ui_Ltr

پاسخ یکی دیگر از دانشجویان محترم (خانم آقانوری):

سلام. پاسخ برای پرسش اول:
برای کلاسهایی که از تابلو باید استفاده کرد کلاس های که صندلی گرد دارند مناسب نیست ولی به طور معمول برای جو صمیمی با جمعیت کم ، این کلاسها مناسب تراند. البته باز هم نظرات در این موضوع میتواند سلیقه ای باشد.

@Ui_Ltr

پاسخ یکی دیگر از دانشجویان محترم:

در باب مسئله چیدمان کلاس ها :
به نظر من چیدمان کلاس ها به صورت قدیمی (ردیفی) مناسب است زیرا با توجه به ماهیت درس ها ومعلم محوری ،این نوع چیدمان که در قسمتی از کلاس خانم ها و در قسمت دیگر آقایان به صورت جداگانه بنشینند. توجه بیشتر دانشجویان به درس را در پی دارد . و برای کنفرانس دادن هم مناسب تر است
اما چیدمان میزگردی بیشتر در دوره دکتری یا دروس تفکری کاربرد دارد

@Ui_Ltr

تذکر آقای انصاری در مورد نحوه ی نگارش پیامها:

درود
گرامیان گمان می کنم دانشکده ادبیات و دانشجویان عزیز،قبل از اعلام نظر برای نوع چیدمان صندلی کلاس ها، بهتر است به چیدمان و کاربرد درست واژه ها بیاندیشیم.
به کارگیری زبان گفتاری و محاوره در نوشتار کاری پسندیده ای نیست به ویژه اگر این اشتباه فاحش را دانشجوی ادبیات فارسی که خود مروج درست نویسی است،مرتکب شود دیگر اینکه شاید واژه(گاها) شنیدنش نازیبا نباشد اما واژه فارسی را با نشان تنوین عربی به کاربردن، پسندیده نیست.
(باشه، میشه،نداره، میگه و ...) کاربرد این واژه ها در زبان نوشتاری درست نیست و جز تباهی زبان نوشتاری ،ارزشی ندارد.
بیایید انصاف داشته باشیم و تلاش کنیم درست بنویسیم.

@Ui_Ltr

✅ #یادداشت

یادداشت زیبای یکی از دانشجویان دانشکده ادبیات و علوم انسانی با عنوان #کتابخانه_و_کتابدارها (پیرامون کتابخانه های دانشکده ادبیات):

در ساعت اداري هيچ‌گاه تعطيل نيست، اينجا هيچ وقت با دري بسته مواجه نمي‌شوي كه كاغذ يادداشتي بر روي آن خودنمايي كند: «امروز مرخصي هستم»، «امروز تا ساعت يك و نيم بيشتر خدمت نيستم»، «از اين تاريخ تا آن تاريخ كتابخانه مركزي هستم براي آمارگيري»، «در كتابخانه دانشكده علوم هستم»، «در صورت ضرورت به كتابخانه مجاور مراجعه كنيد» و ...، براي دانشجويان تحصيلات تكميلي مخزن باز است، كيف و كارت دانشجوييت را امانت مي‌گذاري و وارد مي‌شوي، وارد كه مي‌شوي مسئولان با لبخند به استقبالت مي‌آيند، به گرمي سلامت را پاسخ مي‌گويند، اينجا هراس نداري كه سلامت بي‌پاسخ بماند، اينجا از نگاه سربالاي كتابداران ترسي نداري، اينجا اصلا نياز نيست با ترس و اضطراب بگويي: ببخشيد، صدايتان را نشنيدم، ممكن است كمي بلندتر صحبت كنيد؟، اينجا هيچ‌گاه بيهوده معطل نمي‌شوي، اينجا از درخواست مطالعه چند ساعته كتاب مرجع در بيرون از كتابخانه تنگ و تاريك و دوست ناداشتني واهمه‌اي نداري، اينجا مجبور نيستي نگاه ترسناك و غضب‌آلود كتابدار را تحمل كني كه آرامشش را برهم زده‌اي و كتابي براي امانت درخواست داده‌اي...
اينجا كتابخانه ادبيات واقع در دانشكده علوم است، اينجا با دو كتابخانه ديگر ادبيات كه در طبقه دوم دانشكده است، فرق دارد بسيار...، اينجا هم فضايش چندان بزرگ نيست اما دل كتابدارانش بزرگ است...
پرسه زدن ميان راهروهاي اين كتابخانه يكي از بهترين تفريح‌هاي دنياست، آدم از بوي كتاب و قفسه‌هاي آن سرمست مي‌شود، دلش مي‌خواهد اينجا اتراق كند، دلش مي‌خواهد اينجا زندگي كند، دلش مي‌خواهد كتابش را ديرتر پيدا كند، اگر هم اصلا پيدا نكند، خوف برنمي‌دارد كه نكند با صداي اعتراض كتابدار مواجه شود، اينجا كتابدارها بسيار گرم و خوش برخوردند، دستش را مي‌گيرند، يادش مي‌دهند چطور راحت‌تر كتابش را جست‌وجو كند. اصلا يكي از مزاياي اين كتابخانه اينست كه كتابدارها هميشه در حال گشت و گذار ميان كتاب‌هايند، هميشه در حال كارند و در همان حال با هم بسيار گرم مشغول صحبتند، گويي يك خانواده صميمي‌اند، آدم را سرشوق مي‌آورند. من كه فكر مي‌كنم اين‌ها بهترين شغل دنيا را دارند، اصلا اين‌ها را براي همين كار آفريده‌اند، معلوم است كه عاشق كارشان هستند، با اشتياق كتاب‌ها را جا‌به‌جا مي‌كنند، با كتاب زندگي مي‌كنند، آدم را عاشق كتاب مي‌كنند، اصلا مگر كتابدار غير از اين هم مي‌تواند باشد؟ كتابدار واقعي اخلاقش كتابي مي‌شود، كتاب، يار مهربان آدم است...
اينجا همه چيز فراهم است، چند سيستم كامپيوتر براي جست‌وجوي كتاب، هم داخل مخزن و هم خارج (براي استفاده دانشجويان كارشناسي)، ميز مطالعه در بخش مرجع، دو سالن مطالعه مجزا كه تا شب فعال است.
اينجا همه تلاش مي‌كنند كه دست دانشجو را بگيرند حتي خدمت‌كاران محترم، اگر دانشجويي قبل يا بعد از ساعت اداري مراجعه كند، خدمت‌كاران سعي مي‌كنند تا حد توان مشكلش را حل كنند، اينجا سركتابدار و كتابداران و خدمتكاران و همه مسئولان مي‌كوشند فضايي آرام و دوست داشتني فراهم كنند، ما هم پاسشان مي‌داريم...
اما از آنجا كه انتقاد سازنده وظيفه ماست، مي‌بايست اشاره‌اي هم به كمبودها و نبودها داشت؛ شايد بزرگ‌ترين عيب اين كتابخانه اينست كه از دانشكده ادبيات دور مانده، قلب تپنده دانشكده را از تنش جدا كرده‌اند...
و اين در حالي است كه بيشترين و مهم‌ترين كتاب‌هاي مورد نياز دانشجويان دانشكده ادبيات در اين كتابخانه نگه‌داري مي‌شود. از سركار خانم حميدي، سركتابدار مهربان و كتاب‌دوست كتابخانه علوم، شنيدم كه مي‌گفت: من براي ادغام اين چند كتابخانه خيلي تلاش كردم، حتي طرح هم داده‌ام كه هر سه با هم يكي شود و مكانش را هم در خود دانشكده ادبيات پيشنهاد داده‌ام اما...
افسوس كه موانع و مشكلات مالي و اداري هيچ‌گاه دست از سر ما برنمي‌دارد...
گاهي آدم احساس مي‌كند اينجا همه چيز اهميت دارد جز دانشجو، مگر نه اينست كه دانشجو ولي‌نعمت دانشگاهيان است؟ اگر دانشجو نبود آيا دانشگاهي در ميان بود؟

@Ui_Ltr

قابل توجه دوستانی که در کلاس #ایروبیک ثبت نام کرده اند:

کلاس ایروبیک #فردا راس ساعت 14 تشکیل میشود. دوستانی که مایلند در کلاس شرکت کنند حداکثر تا ساعت 13 فرصت دارند تا با همراه داشتن کارت دانشجوئی و یک قطعه عکس به دفتر امور فرهنگی دانشکده ادبیات و علوم انسانی مراجعه کرده و اقدامات لازم جهت صدور کارت ورود به سالن را انجام دهند.
محل برگزاری کلاسها، مجموعه ورزشی حجاب، سالن ژیمناستیک میباشد.

طرح بحث دوباره

در باب سبک کلاس ها، از جنبه های دیگر هم می توان به مساله نگاه کرد. مثلا در بسیاری از کلاس های دانشگاه تهران (و دانشگاه های خارج از کشور) به جای استفاده از صندلی، از نیمکتهای بزرگ استفاده میشود. مهمترین مزیت این نیمکت ها این است که فضای بیشتری را در اختیار دانشجو قرار می دهد. قرار نیست دانشجو همیشه فقط یک جزوه همراه داشته باشد و فقط بنویسد؛ شاید لازم باشد دو یا چند کتاب مختلف جلوی رویش باز کند یا حتی شاید بخواهد از لپ تاپ و وسایل اینچنینی استفاده کند، اما این صندلی ها چنین فضایی در اختیار او نمی گذارند. در سیستم چینش U شکل، بدلیل استفاده از میزهای بزرگ، این فضا بخوبی در اختیار دانشجویان قرار میگیرد. دانشجو میتواند براحتی کتاب ها و جزوه و غیره را باز کند بدون آنکه محدودیت فضا داشته باشد، همچنین میتواند براحتی حرکت کند بدون اینکه نگران افتادن وسایل خود یا نفرات کناری خود باشد. براحتی میتواند از جای خود برخیزد و از کلاس خارج شود بدون اینکه لازم باشد به سختی از لابلای صندلی ها عبور کرده و حواس بقیه را پرت کند.
پس مواردی از این دست هم میتواند در این گونه مقایسه ها مدنظر قرار گیرد.
مطمئنا این شیوه (چینش Uشکل) هم مشکلات و کمبودهایی دارد که با دقت و ریزبینی قابل طرح هستند.
همچنان مشتاقیم نظرات دوستان در این رابطه را از طریق شناسه کاربری زیر، دریافت و منتشر نماییم:

🆔: @Ui_Lt

@Ui_Ltr

#یادداشت

عنوان: کتابسرای تخصصی دانشکده ادبیات و علوم انسانی ؛ آری یا نه ؟

#بهنام_نصر_اصفهانی (دبیر انجمن علمی تاریخ وایرانشناسی)

شاید عنوان مطلب در ابتدای امر، گنگ و نامفهوم باشد و شاید از خود بپرسید که اصلا این عنوان به چه معنا است و اشاره به چه چیزی دارد .بگذارید با این مثال بحث را آغاز کنیم:هر دانشجوی دانشکده ادبیات برای واحد های درسی خود نیاز به منبع درسی و پژوهشی دارد و می بایستی برای امتحانات خود منبع درسی را مطالعه کند تا بتواند امتحانات خود را با موفقیت پشت سر بگذارد و برای پژوهش درسی و مکملی خود نیز منابع پژوهشی را می بایستی مطالعه کند.برای تهیه منابع نیز به خصوص منابع جدید می بایستی به کتابسرا های شهر اصفهان سر زد و آن ها را خرید البته با خود می گویید که کتابخانه مرکزی و دانشکده ها و گروه های آموزشی دانشگاه اصفهان منابع را دارند و نیاز نیست به کتابسرا ها مراجعه کنیم ولی خیلی از دانشجویان با این مشکل برخورد کرده اند که منابع یا در کتابخانه ها نیست یا تعداد جلد از منابعی که در کتابخانه ها وجود دارند محدود است و پوشش همه دانشجویان را نمی دهد و یا منابع قدیمی است وبرای امتحانات می بایست ویرایش جدید منابع را مطالعه کرد یا منابع به سبب استعمال زیاد کهنه شده اند و نمی توان آن ها را مطالعه کرد پس راه دیگر این است که منابع را تهیه کرد .از طرف دیگر با کمال احترامی که به تمامی کتابسرا های شهر اصفهان دارم اما به سبب مواردی منابع یا موجود نیست که می بایست سفارش داد تا از مراکز انتشاراتی برای دانشجو تهیه کنند یا برای تهیه منابع می بایستی به چندین کتابفروشی سر زد تا منبع را به دست آورد وکتابسرا های تخصصی علوم انسانی نیز محدود هستند .در کنار این موارد ،هدر رفتن زمان و انرژی و هزینه را هم درنظر بگیریم.
با این اوصاف به نظر نمی رسد که دانشکده ادبیات و علوم انسانی که یکی از قدیمی ترین دانشکده های کشور در حوزه علوم انسانی است ،نیاز به یک کتابسرای تخصصی که تمامی رشته های علوم انسانی را پوشش دهد و کتاب های تازه انتشار در حوزه علوم انسانی را به دانشجویان و استادان محترم دانشکده معرفی کند؛ داشته باشد ؟ به نظر می رسد که اگر اولیای امر دانشکده به ایجاد و افتتاح این کتابسرا اقدام کنند کار بسیار خوبی صورت می گیرد.بنا بر نظر سنجی که در موارد مختلف ازشرکت کنندگان در برنامه های انجمن تاریخ صورت گرفت و به خصوص در نظر سنجی مخصوص هفته رشته تاریخ 1395 ؛ حدود 70 درصد پاسخ دهندگان به آین پرسش که : ((آیا شما نیاز می بینید که انجمن علمی تاریخ کتابسرای تخصصی برای تهیه منابع علوم انسانی را ایجاد کند ؟)) پاسخ آری داده اند و درخواست کرده اند که انجمن تاریخ کتابسرا یا نمایشگاه کتاب تخصصی همان گونه که در هفته رشته تاریخ برگزار کرد، به صورت ثابت راه اندازی کند .حال ممکن است عزیزانی بعد از خواندن این مطلب می گویند که می رویم و کتاب ها را کپی می کنیم و نیازی به این مرکز نداریم یا با توجه به هزینه های خرید کتاب ،فایده این مرکز چیست؟ یا اگر اولیای امر دانشکده این مرکز را با همکاری کتابسرا های تخصصی شهر اصفهان ایجاد کردند .بعضا می گویند که انجمن تاریخ حالت تبلیغ برای کتابسرا های شهر اصفهان ایجاد کرده است و تبلیغت انجام می دهد .به این دسته از عزیزان عرض می کنم که ابتدا حق کپی رایت را می بایست رعایت کرد و باید در خودمان این موضوع را پروش دهیم که حق کپی رایت یکی از اصولی ترین حقوق برای مولفین و ناشرین می باشد و ضمن احترام ؛انجمن تاریخ فقط و فقط نتیجه نظر سنجی های خود را در این مقاله آورده است و شاید این نکته که فرهنگ کتابخوانی و گسترش آن در بین اقشار دانشجو را این مرکز می تواند با درصد بالایی ایجاد کندو یا اینکه دانشجو با کتاب ها و منابع آشنا باشد و بتواند روزی به این منابع مراجعه کند.یکی از نتایج مستقیم ایجاد این مرکز می باشد.

@Ui_Ltr

یادداشت فوق، طرح و تبیین یک پیشنهاد برای اهالی محترم دانشکده ادبیات و علوم انسانی است. از آنجا که اجرای هر طرح و موفقیت آن در گرو میزان اقبال اساتید و دانشجویان به آن طرح است بسیار نیکوست هر پروژه قبل از اجرا، در قالب یک یادداشت (یا هر قالب دیگر) برای مخاطبین تبیین و تشریح گردد تا اگر دیدگاهی اصلاحی یا انتقادی وجود داشت مورد بررسی قرار گرفته و در نهایت، نتیجه ی افکار به اجرا درآید.
این بار دانشجوی محترم، آقای نصر اصفهانی پیشنهاد خود را برای تاسیس #کتابسرای_تخصصی_علوم_انسانی برای دانشکده ادبیات و علوم انسانی تبیین کرده اند. شایسته است دوستان پس از مطالعه، نظرات خود در مورد این طرح را (اعم از نقد، پیشنهاد تکمیلی یا اصلاحی و ...) به شناسه ی کاربری زیر ارسال نمایند تا به اطلاع همگان برسد:

🆔: @Ui_Lt
پیشاپیش از همراهی شما بزرگواران سپاسگزاریم.
@Ui_Ltr

نظر شماره 1 در مورد این پیشنهاد:

سلام
پیشنهاد خوبیه ولی باید حواسمون باشه که کنار دانشگاه دوتا کتابفروشی بزرگ وجود داره. هم جهاد دانشگاهی و هم کتابفروشی حکمت کتابای علوم انسانی رو عرضه میکنن. رقابت کردن با اونها کار آسونی نیست، یعنی کتابسرای دانشکده باید اونقدر قوی باشه که بتونه کتابای جدید رو زودتر از اونا بیاره، بهتر از اونا معرفی کنه، و بیشر از اونا بفروشه. آیا این ممکنه؟

@Ui_Ltr

دیدگاه شماره 2 در مورد پیشنهاد ارائه شده:

دانشجویان بیش از اینکه مشکل کتابفروشی داشته باشند مشکل مالی دارند. برای این مشکل فکری کرده اید؟

@Ui_Ltr

دیدگاه شماره 3 در مورد این پیشنهاد (خانم معنوی):

سلام
آقای نصر طرحتون پرهزینه وزمان بره.
درسته حق کپی رایت باید رعایت بشه
ولی دانشجو با کپی شناخته میشه
اونم شب امتحانی.
بنظر منم طرح خوبیه ولی بسیار زمان بر
و‌همونطور که دوستمون اشاره کرد مشکل مالی رو‌ نمیشه نادیده گرفت.

@Ui_Ltr

دیدگاه شماره 4 در مورد پیشنهاد ارائه شده:

این چند ساله که نمایشگاه کتاب برگزار نمیشه خیلی به نمایشگاه نیاز داریم. نمایشگاههای پارسال که تو دانشکده بود خوب بود. تخفیف هم میدادن. اگر میشه دوباره نمایشگاه بذارید و کتابای بیشتری هم بیارید.

@Ui_Ltr

دیدگاه شماره 5 در مورد طرح کتابسرای دانشکده:

در پاسخ به طرح کتابسرا داخل دانشکده :

ببینین هدفتون واقعا از این کار چیه ؟... در دسترس بودن منابع تازه چاپ و کمیاب چیز ارزشمندیه ولی شما چند نفر رو میشناسین تو همین دانشکده ی عریض و طویل ادبیات که واقعا طالب یه همچین چیزی باشن ... اگر هم در نظرسنجی که انجام شده از طرح کتاب سرا استقبال شده فکرکنم اون تخفیف دائمی که پس ذهن هر دانشجویی در مورد نمایشگاه کتاب وجود داره نظرسنجی رو به این درصد بالای موافق رسونده. این پیشنهاد تقریبا موازی عمل خیلی از کتابفروشی های دیگه هست و در صورتی این طرح موفق خواهد بود که تفاوتی با کار کتابفروشی های بیرون از دانشگاه بکنه. یعنی یه تخفیف دائم حداقل 5 درصد داشته باشه (بعید می دونم با تخفیف بیشتری موافقت بشه)، رصد کننده برای کتاب های چاپ اول و تجدید چاپی داشته باشه و مهمتر از همه اینکه امکان تهیه کتاب هم از نشر وجود داشته باشه (حالا به هر شکلی) و در کنار همه این ها خریداری هم باشه که مایل و توانمند نسبت به "خرید" کتاب باشه( این طرح از این نظر برای هیئت علمی بسیار ایده آله ). ضمنا نگاه خیلی از ماها به کتاب تنها یه کالای زینتیه تشخص بخشه که میتونه برداشت دیگران در مورد ما رو به زیبایی مدیریت کنه...و از ما چهره ای فرهیخته پیش دیگران بسازه...
و اما در مورد عملی شدن این طرح باید بگم، این حماقت (ببخشید ولی واژه ی مناسبتری نیافتم) رو فقط دانشجوهایی که هنوز اول راهن و از برخورد ناشایست حراست دانشکده هنوز زخم نخوردن یا حراست اساسا مشکلی باهاشون نداره، فقط میتونن مرتکب بشن نه افرادی که وقت و هزینه گذاشتن و اصلا برخورد انسانی باهاشون نشد...
امیدوارم که حداقل با شما چنین برخوردی نشه...
طرح عملیه، نیاز به سرمایه و موافقت بالا دستیا و همت عالی داره ....
در ضمن آدرس کفش آهنی فروش خوب سراغ ندارم وگرنه حتما بهتون معرفی میکردم ...امیدوارم که موفق باشین.

@Ui_Ltr