ولی میخواستم با اونایی که الان نمیتونن اونجا باشن حرف بزنم. قهرمانای بزرگ و با غیرتی که تمام فکر و روحشون اونجاست ولی جسمشون نشسته یه گوشه تو خونشون و هی چشمشون به گوشیشونه تا هر خبری اومدو بخونن. اون دلیلی که نگهت داشته رو من میفهمم. میفهمم چقدر سخته که نتونی جایی باشی که باید. ولی ببین هم من میدونم هم بقیه و بهتره خودتم بدونی که تو اون جبری که نگهت داشته و نمیذاره بری نیستی. تو تمام اون غیرت و شرف و عزتی هستی که تو وجودت داره قل میزنه که پاشی بری پیش هم وطنات.
همه ما بهت افتخار میکنیم. همه ما از وجودت خوشحالیم و همه ما پشتمون بهت گرمه.

شاید دیگه دوستت نداشته باشم
ولی خب جای خالیت خیلی حس میشه.

با لبات فاتحه هر غمیو میشه خوند(:

یکی از بدترین سکانسای زندگی اونجاس که به خودت میگی «ولی من داشتم زندگیمو‌ میکردم»

ما کسی و میخوایم که از دست خودمون بهش پناه ببریم
نه اینکه همش‌‌خودمون رو یادش بیاریم :)

بدترین و مزخرف ترین حس دنیا حرف نزدن
با آدمیه که عادت داشتی هرروز باهاش حرف بزنی :)

میشه برا زندگی‌ مرد :)🖤

میشه برا آزادی حبس شد 🕊️

نشنیدی هرچی صدات کردم

درمیری از کی؟انگار از من(:

نپرس چرا رفتم!

اینهمه تو؛

یبارم من(:

من همینم که میبینی ساکتم واسه آدمایی که
نمی‌خوامشون پرحرفم واسه اونایی که دوسشون دارم مغرورم واسه آدمای بی لیاقت و مهربونم واسه اونایی که با ارزشن :)

جدیدنا از کسیم خوشم بیاد حسش دیگه حسش نیست

زندگی هرروز به شدت مشغول اثبات اینکه
تازه کجاشو دیدی این که چیزی نیست

من واقعا نیاز دارم برای مدت زیادی بخوابم
نیاز دارم مدت زیادی فکر نکنم.نیاز دارم مدت زیادی هیچی نفهمم،هیچ چیز نشنونم،هیچ چیز نبینم.من واقعا نیاز دارم برای مدت کوتاهی نباشم.

الان کجایی که وقتی از عالم و آدم بریدم تو بغلت گریه کنم!؟