شاید اگر جبر جغرافیا به ما اجازه میداد
ما همگی انسان های خوشحال تری بودیم 🖤

یجوری صدا داره میاد که خدا بخیر کنه :))

قلبم:)

ایران اینجوری شده که وقتی خانواده و دوستاتو بغل میکنی باید یه جوری بغل کنی که انگار آخرین باره چون اصن هیچی از فردامون معلوم نیست :))))

کلی مراقب خودتون باشید :)🫂

من از مردن نمیترسم
از، ازدست دادنتون میترسم:)

کاش میشد تو این لحظه های پر استرس آدمایی که دوسشون دارمو تو بغلم نگه دارم :)

رها کردن سخت بود،اما نه به اندازه‌ی نگه داشتن چیزی که واقعی نبود.:)

بعدا؟
اگه دیگه فردایی نباشه چی؟

اگه تو حسرت دوباره دیدنش بمونم چی؟؟:)

اگه تو حسرت دوباره بغل کردن آدمای مهم زندگیمون بمونین ، چی؟ :)

بابا این چه کصکش خونه ایه ما توش بدنیا اومدیم اخه

وضعیتم جوری شده که اگه از بمب و موشک ‌هم جون سالم به در ببرم، از بی‌خوابی و فشار روانی قطعا میمیرم :)

نگران آدمیم که حتی نمی‌دونم حالش چطوریه:)

روزی در تاریخ نام ما جان سخت خواهد بود ...
برای آنچه دیدیم شنیدیم و تاب آوردیم :)

من تورا دوست داشتم، در روزهایی که مسئله‌ی ما
‏زنده ماندن بود، نه عاشق بودن :)

و اما اگر مرگم فرا رسید و یکدیگر را ندیدیم،
بدان من تورا بسیار آرزو کردم

تو این اوضاع حالِ همه بده
همه ناراحتن،به جای اینکه هوای همو داشته باشیم
به‌هم دیگه ‌نپریم میاید هرچی از دهنتون درمیاد میگید
شعور داشته باشید و بدونید با یه دختر چجوری باید رفتار کنید :))

حداقل حالمو می‌پرسیدی، شاید منم زدن.