شبِ همه‌ی ما یکی بود اما تاریکی‌هایمان فرق داشت.

از این فردا‌ها خوشم نمیاد
فردای مستی
فردای ی گریه عمیق
فردای فوت ی عزیز
فردای مهاجرت دوستت
فردای جدایی ی رابطه
فرداهارو اصلا دوستت ندارم:)

دیگه نه دوسش دارم، نه می‌خوامش، نه ازش متنفرم، و نه ذوقی دارم، اما هنوزم هرشب راجبش گریه می‌کنم :)

Sick Mind

منم احساس می‌کنم یه وقتایی اگه رها نباشه،باید از زندگیم خدافظی کنم:)

05:05🤍

رها🪽

مثل یک موسیقی زیبا در تاکسی بودی:
نصفه گوش دادم،کمی از آن در خاطرم ماند و تا ابد آن را پیدا نکردم :)

02:02✨

گفتم حرف نزنم باهات شايد بهتره
بذارم يه چند روزى بگذره
ناراحتيم ازت بپره
اين تقصير دليه كه نميخواد ازت بكنه :)

قبل اینکه بری…:)

منم یک روز “رهاکردن”یاد میگیرم،همه‌چیز همه‌کس رو رها میکنم و میرم!

انگار هرکی میاد سمتمون قصدش نابود کردنمونه
قصدش وابسته کردنمون و یهو رها کردنمونه
قصدش از بین بردن اعتمادمون و سخت اعتماد کردنمون به آدماست
قصدش شکستنه دلمون و خیلی راحت رد شدن ازشه
قصدش ضعیف کردنمونه، قصدش ساختن خاطراتیه که سخت فراموش میشن
اما هیچوقت قصدش موندن نیست چون اون آدم فقط یه رهگذر بوده، آدمی که به رفت و آمد عادت داره، آدمی که بدست آوردنش راحته اما نگهداشتنش سختِ

وضعیت ما هرشب🧘🏻‍♀️

oo:oo✨

چقدر زیباست کسی را دوست بدرایم،نه برای نیاز،نه از روی اجبار و نه از روی تنهایی،فقط برای اینکه ارزشش را دارد.

ببین چیکار کردی با من :)