ذوقش کور شده بود،هیچیو قشنگ نمیدید!

نه بابا ناراحت چیه دیوونه ای؟(دیگه علاقه ندارم باهات حرف بزنم)

و Overthink خیلی کلمه کوتاه و ناچیزیه در قبال کاری که من با مغزم انجام میدم

تو این روزای تکراری
فقط تکرار شدن طُ قشنگه♥️

کیرم تو تابستونی که از ۱۴ مرداد باید رفت مدرسه.

باید نگه دارم ظاهرو با اینکه هرشب اشک میریزم زیر پتوم.

حال خونه تخمی
حال بیرون تخمی‌تر!

استرس چیه؟
اره همون،منو گاییده

ما صبور و محکم نبودیم،دچار و مجبور بودیم…!

این یدونه اورثینكم بکنم و بعدش فقط
خواب خواب خواب.

00:01

‏تقصیر خودمونه.
خیلی جدی گرفتیم؛ حرف‌ها رو، قول‌ها رو، آدم‌ها رو، حتی دنیا رو

«همه‌ی آدم‌هایی که حالا سکوت کرده‌اند، روزی خیلی فریاد زده‌اند ولی کسی صدایشان را نشنیده.»

شبِ همه‌ی ما یکی بود اما تاریکی‌هایمان فرق داشت.