همونجا که به صفحه گوشیت لبخند زدی،بلاکش کن.

تو برای من مثل همون باریکه‌ی سیگاری هستی که
از روی کنجکاوی امتحان کردم ولی وابستش شدم.

منم یک روز “رهاکردن”یاد میگیرم،همه‌چیز همه‌کس رو رها میکنم و میرم!

اگه واقعا یکی برات مهم باشه و نخوای از دست‌اش بدی، براش جنگ هم راه می‌اندازی. هرکاری می‌کنی بمونه. پس اگه نکردی یا دیدی نکرد، خودت‌و گول نزن.

بالاخره یه روز میفهمي
نیاز نیست دو دستي
به همه چیز بچسبي ؛چیزی که مال توعه از تو نمیگذره.

احساس میکنم امشب تموم “نا”ها هستم
ناراحت،نادرست،ناامید،ناکافی،ناچیز،و احتمالا
ناپدید:)

بگذار تا زندگی هرچقدر میخواهد پیله کند،یقین داشته باش روزی پروانه میشوی ✨

ولی جدی
نیست زندگی اصلا به میل.

POV:
اون میدونه که تو دوسش داری
-تو اون کسی نیسی که اون میخواد!

اونجایی کوروش میگه
سخته ترکت ‌ولی‌ بتونم میرم
چون هیج‌جای دنیا نیست عشق زورکی
نمیخاستم قلبتو بشکونم

عمیقا حسش کردم!:)

ماییم و آن نیم‌جانی آن هم به لب رسیده!:)

تنهام لا کلی ‌آدم!

فکر کنم به کارما اعتقاد نداری که انقد با خایه دل میشکونی

عشق تنها چیزیه که جلوی پیشرفتتونو میگیره.!

“زمین گرده و کارما هم کار بلد”