و گاهی مرگ آدم را از تنهایی در می‌آورد
و گاهی یاد تو نفس کشیدن من را ز یاد میبرد
و‌ گاهی لب‌های خشکم،نام تورا به یادم می‌آورند
و گاهی این دل در لحظه‌ای می‌ایستد
در انتظار آن‌گاه که تو “یار‌من”بیایی…!

عزیزم تو نترس خدا همیشه با مادرجنده هاست

اورثینک به بخشی از وجودم تبدیل شده.

مراقب بودم نشکنه دلت ‌ولی درک میشکونمش از این به بعد؛

چه بخوای چه نخوای شخصیت اول داستانی هستی که خودت ننوشتیش.

اگر من از تاریکی هایم بگوییم،باز هم جوری نگاهم میکنی که انگار خورشیدم؟

خسته
تنها
خالی از شوق
به رسیدن‌ها

‏آخرشم نفهمیدم مشکل از منه یا گیر آدمای ‌کصکشی ‌میوفتم

بفهم اعتماد کشکه بفهم سر اعتماد در میاد اشکت.

پروانه های وجودم خیلی وقته دیگه پرواز نمیکنن:)

یعنی معلوم نیست چقدر برام مهمی؟

بلادی یعنی سرم بره رفیقم نمیره،
اگه با کسی بده باید بره کفن بگیره🙌🏽😩

ولی من غصه‌ هامو با notification تو یادم میره.

تو فقط یه قسمت از داستان زندگی من بودی، ولی من کل کتاب زندگی توام.

خودت خودتو تو دلم کشتی.

من متاسفم ، ولی امیدوارم خیلی قلبت رو بشکنن

من عاشق “روحت” شدم
قبل اینکه
حتی بتونم پوستت رو لمس کنم.