:)

و گریستم،به یاد تمام لحظاتی که قلبم عمیقا شکسته بود،اما لبخند زدم:)

دروصف زندگی فقط اونجایی که
سیمین دانشور میگه:
برای زندگی کردن دراین گوشه دنیا آدم باید از فولاد باشد تا دوام بیاورد!

02:00✨

زندگی شاید همینه،
کنار اومدن با چیزی که
نمی‌تونیم تغیرش بدیم،
دوست داشتن چیزی که همین حالا وجود داره،
و ساختن چیزی که هنوز نیومده

ترس از دست دادن اینجوریه که بغلش میکنی و میبوسیش و باهاش میخندی و حالت خوبه ولی هر لحظه که نگاش میکنی تو دلت یه دختر بچه با گریه میگه :یعنی کِی میری؟تورو خدا نرو…

+ با آدم هایی که نا امیدت کردند چه کردی؟
_ رها کردم ، گویی که هرگز نبوده اند .

تقصیر تو نیست، اون لحظه حس کردی ارزشش رو داره!

من تایمایی که خوب نیستم
ففط زورم به موهام میرسه🫠

خیلی بهت اومد🥲♥️

00:50

موهامو دوست دارم🫠

اصلیه چشامه که با کوچیک‌ترین ناراحتیم گریش میگیره!:)

تا میام بگم چشام و قلبم داره میخنده
یهو یه اتفاق میوفته گند میخوره به اون حال خوبه!:)

اگه نظریه نوامبر-دسامبر واقعی باشه، تو همون آدمی

@THTEEN