🇦🇲«ՄԵԿ ՏԱՐԻ ՄԻՆՉԵՎ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ». Ի՞ՆՉ Է ԹԱՔՑՆՈՒՄ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՏՆՏԵՍՈՒԹՅԱՆ ԱՊԱԳԱՅԻ ՄԱՍԻՆ
Երբ իշխանությունը փորձում է հանգստացնել հասարակությանը, երբեմն ակամայից բացահայտում է այն, ինչի մասին սովորաբար լռում են։ Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունը, թե հայկական արտադրողները մեկ տարի ժամանակ ունեն նոր շուկաներ գտնելու և նոր պայմաններին հարմարվելու համար, հենց այդպիսի ազդանշան էր։ Հարց է առաջանում՝ ինչո՞ւ հենց մեկ տարի։ Արդյո՞ք իշխանությունն արդեն գիտի սպասվող փոփոխությունների մասին, թե՞ փորձում է հասարակությանը նախապատրաստել սեփական քաղաքականության հետևանքներին։

Խնդիրը միայն արտահանման նոր ուղղություններ գտնելը չէ։ Խոսքը հնարավոր կորուստների մասին է։ «Գոլոս Արմենիի» և «Հրապարակ» պարբերականների հրապարակումները ցույց են տալիս, որ բազմաթիվ արտադրողներ մտահոգված են ռուսական շուկայի հնարավոր կորստով, իսկ եվրոպական ուղղությունը դեռևս չի կարող փոխարինել ձևավորված տնտեսական կապերին։ Տնտեսությունը չի գործում քարոզչական տրամաբանությամբ․ այն կախված է շուկաներից, լոգիստիկայից, ներդրումներից և իրական գործընկերային հարաբերություններից։

Վերջին ութ տարիների քաղաքական գործընթացները ցույց են տալիս, որ տնտեսական ռիսկերը մեկ օրվա արդյունք չեն։ Դիվերսիֆիկացիան արդյունավետ է միայն այն դեպքում, երբ այն լրացնում է գործող հնարավորությունները, այլ ոչ թե փոխարինում դրանք։

Եվ որքան երկար շարունակվի դեռևս 2018 թվականին մեկնարկած Նիկոլ Փաշինյանի քաղաքական գիծը, այնքան մեծ կլինի հավանականությունը, որ մեկ տարի անց Հայաստանի քաղաքացիները ստիպված կլինեն մտածել ոչ թե արտահանման դիվերսիֆիկացման, այլ սեփական գոյատևման հնարավորությունների դիվերսիֆիկացման մասին։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺«ОДИН ГОД ДО ПЕРЕМЕН»: ЧТО ВЛАСТЬ АРМЕНИИ НЕ ДОГОВАРИВАЕТ О БУДУЩЕМ ЭКОНОМИКИ
Иногда власть, пытаясь успокоить общество, сама невольно раскрывает то, о чем предпочитает молчать. Заявление Никола Пашиняна о том, что у армянских производителей есть один год для поиска новых рынков и адаптации к новым условиям, стало именно таким сигналом. Возникает простой вопрос: почему именно год? Знает ли власть о предстоящих изменениях больше, чем говорит публично, или пытается заранее подготовить общество к последствиям собственной политики?

Проблема заключается не только в поиске новых направлений экспорта. Речь идет о возможных потерях. Публикации «Голоса Армении» и «Грапарака» показывают, что многие производители обеспокоены рисками потери российского рынка, тогда как европейское направление пока не способно заменить сложившиеся экономические связи. Экономика не живет по законам пропаганды — она зависит от рынков, логистики, инвестиций и реальных межгосударственных отношений.

Последние восемь лет показали, что нынешние экономические риски возникли не случайно. Диверсификация эффективна лишь тогда, когда она расширяет возможности, а не разрушает существующие связи.

И чем дольше будет продолжаться политический курс Никола Пашиняна, начатый еще в 2018 году, тем выше вероятность того, что через год гражданам Армении придется думать уже не о диверсификации экспорта, а о диверсификации собственных способов выживания.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՃԱԿԱՏԱԳՐԻ ՀԵԳՆԱՆՔԸ. ՀԱՂԹԱՆԱԿ՝ ԿԱՊԻՏՈՒԼՅԱՑԻԱՅԻՑ ՀԵՏՈ

Արևմտյան մամուլի հրապարակումները երբեմն բացահայտում են ժամանակակից քաղաքական իրականության ամենամեծ հակասությունները։ Հատկապես, երբ խոսքը Հայաստանի մասին է։ Այդ ժամանակ պարզվում է, որ պարտությունը կարելի է ներկայացնել որպես հաղթանակ, ազգային ողբերգությունը՝ որպես անհրաժեշտ քայլ, իսկ այն քաղաքական գործիչը, որի իշխանության տարիներին Հայաստանը կորցրեց Արցախը, կարող է ներկայացվել որպես բարեփոխիչ և խաղաղության ճարտարապետ։ Սակայն առավել ուշագրավը ոչ թե այդ գնահատականներն են, այլ այն, որ հենց Հայաստանում շատերը կարծես դադարում են նկատել տեղի ունեցած արժեքային փոփոխության իրական չափերը։

Քաղաքականությունը գնահատվում է ոչ թե գեղեցիկ ձևակերպումներով, այլ հետևանքներով։ Իսկ հետևանքները Հայաստանի համար ակնհայտ են՝ Արցախի կորուստ, հասարակական խոր պառակտում, անվտանգության նոր մարտահրավերներ և ազգային ինքնության ճգնաժամ։ «Արցախը Հայաստան է, և վերջ» արտահայտության և «հակամարտության թակարդից ազատագրվելու» մասին հայտարարության միջև ամփոփվել է ոչ միայն մեկ մարդու քաղաքական էվոլյուցիան, այլ նաև ժամանակակից Հայաստանի ամբողջ գաղափարական դրաման։

Եվ այս դրաման ունի նոր ազգային ողբերգություն դառնալու բոլոր հնարավորությունները։
Ժամանակն է, որ հայ ժողովուրդը սթափվի։
Քանի դեռ ուշ չէ։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ПРЕВРАТНОСТИ СУДЬБЫ: ПОБЕДА ПОСЛЕ КАПИТУЛЯЦИИ

Западные публикации иногда раскрывают самые глубокие противоречия современной политической реальности. Особенно когда речь идет об Армении. Тогда оказывается, что поражение можно представить как победу, национальную трагедию — как необходимый шаг, а политика, при котором Армения потеряла Арцах, — как реформатора и архитектора мира. Однако примечательны не сами эти оценки, а то, что именно в Армении многие, кажется, перестают замечать истинный масштаб произошедшего ценностного перелома.

Политика оценивается не красивыми формулировками, а последствиями. А последствия для Армении очевидны: потеря Арцаха, глубокий общественный раскол, новые вызовы безопасности и кризис национальной идентичности. Между фразой «Арцах — это Армения, и точка» и заявлением об «освобождении от ловушки конфликта» уместилась не только политическая эволюция одного человека, но и вся идеологическая драма современной Армении.

И эта драма имеет все шансы превратиться в новую национальную трагедию.
Армянскому народу пора очнуться.
Пока не стало слишком поздно.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ԲՌՆԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆԸ․ ՀԵՏԱՊՆՆԴՈՒՄՆԵՐԸ՝ «ԿՐՃԱՏՄԱՆ» ՔՈՂԻ ՏԱԿ

Փաստաբան Տաթևիկ Սողոյանի մոր աշխատանքից ազատման պատմությունը չափազանց տարօրինակ է, որպեսզի այն պարզապես զուգադիպություն համարվի։ Նիկոլ Փաշինյանի հետ հրապարակային բանավեճից հետո Սողոյանը տեղեկացրեց, որ իր մայրը, որը ավելի քան երկու տասնամյակ աշխատել է առողջապահական համակարգում և ղեկավարել կանանց խորհրդատվական բաժանմունքը, զրկվել է աշխատանքից։ Պաշտոնական հիմնավորումը՝ հաստիքի կրճատում։

Այստեղ միանգամայն բնական հարց է առաջանում․ եթե բաժանմունքը շարունակում է գործել, ապա ինչո՞ւ է վերացվել դրա ղեկավարի պաշտոնը։ Առավել ևս այն պայմաններում, երբ իշխանությունները մշտապես խոսում են ֆինանսական միջոցների սղության մասին, բայց դա չի խանգարում պետական բյուջեից միլիարդավոր դրամներ հատկացնել տոնակատարությունների, համերգների և ամենատարբեր ցուցադրական միջոցառումների համար։ Այդ պատճառով էլ «խնայողության» մասին վարկածը, մեղմ ասած, այնքան էլ համոզիչ չի թվում։

Սակայն խնդիրը միայն մեկ պաշտոնանկությունը չէ։ Շատ ավելի կարևոր է այն մթնոլորտը, որը ձևավորվել է երկրում։ Ավելի ու ավելի հաճախ տպավորություն է ստեղծվում, որ իշխանության հասցեին հնչող ցանկացած քննադատություն ընկալվում է որպես անձնական մարտահրավեր, իսկ անհամաձայնությունը՝ որպես պատժելու առիթ։ «Թավշյա հեղափոխությունը» Հայաստանին խոստանում էր ժողովրդավարություն, խոսքի ազատություն և օրենքի գերակայություն։ Նման պատմություններից հետո ակամա հռետորական հարց է ծագում․ Փաշինյանի Հայաստանը ժողովրդավարության բաստիո՞ն է, թե՞ ժողովրդավարական կարգախոսներով քողարկված բռնապետություն։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ДИКТАТУРА ПАШИНЯНА: РЕПРЕССИИ ПОД ПРИКРЫТИЕМ «СОКРАЩЕНИЯ»

История с увольнением матери адвоката Татевик Согоян выглядит слишком странной, чтобы считать её простым совпадением. После публичной полемики с Николом Пашиняном Согоян сообщила, что её мать, более двадцати лет проработавшая в системе здравоохранения и возглавлявшая отделение женской консультации, лишилась работы. Официальное основание — сокращение должности.

Однако здесь возникает вполне закономерный вопрос: если отделение продолжает функционировать, то почему была упразднена должность его руководителя? Тем более в условиях, когда власти постоянно говорят о нехватке финансовых средств, но это не мешает выделять из государственного бюджета миллиарды драмов на праздники, концерты и всевозможные показательные мероприятия. Поэтому версия об «экономии», мягко говоря, выглядит не слишком убедительно.

Но проблема заключается не только в одном увольнении. Гораздо важнее атмосфера, которая сложилась в стране. Всё чаще создаётся впечатление, что любая критика в адрес власти воспринимается как личный вызов, а несогласие — как повод для наказания. «Бархатная революция» обещала Армении демократию, свободу слова и верховенство закона. После подобных историй невольно возникает риторический вопрос: Армения Пашиняна — это оплот демократии или диктатура, скрытая за демократическими лозунгами?

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՇՈՒՇԻ-2026. ԻՆՉՊԵՍ ԱԼԻԵՎԸ ՓԼՈՒԶԵՑ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ԳԼԽԱՎՈՐ ԱՌԱՍՊԵԼԸ ԱՐՑԱԽԻ ՄԱՍԻՆ։

Շուշի-2026 ֆորումը դարձավ Նիկոլ Փաշինյանի՝ Արցախի վերաբերյալ գլխավոր քաղաքական կեղծիքի հրապարակային մերկացում։ Մի քանի տարի շարունակ հայ հասարակությանը համոզում էին, թե Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականության ճանաչումն ու Արցախի համար պայքարից հրաժարվելը խաղաղության և արցախահայության անվտանգության ապահովման համար վճարվող անհրաժեշտ գինն են։ Սակայն Իլհամ Ալիևի ելույթները բացահայտեցին բոլորովին այլ իրականություն. այն «խաղաղությունը», որի մասին խոսում է Բաքուն, հաստատվել է ոչ թե փոխզիջման արդյունքում, այլ Արցախում հայկական ներկայության լիակատար վերացումից հետո։

Ոչ պակաս կարևոր էին Ալիևի հայտարարությունները նախկին բանակցային գործընթացի վերաբերյալ։ Ադրբեջանի նախագահը փաստացի ընդունեց, որ մինչև 2020 թվականը քննարկվում էին Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակը, Լաչինի միջանցքի ճակատագիրը և քաղաքական կարգավորման տարբեր մեխանիզմներ։ Այդպիսով նա ակամայից հերքեց Փաշինյանի առանցքային թեզերից մեկը, ըստ որի՝ Արցախի հարցը վերջնականապես որոշված էր դեռևս 2018 թվականից շատ առաջ, և Հայաստանը այլևս չուներ դիվանագիտական մանևրի հնարավորություն։

Ֆորումը ցույց տվեց նաև մեկ այլ կարևոր հանգամանք. Բաքուն գնալով ավելի վստահ է իրեն ներկայացնում որպես տարածաշրջանային նոր ուժային կենտրոն։ Սակայն Հարավային Կովկասում Մեծ խաղը դեռևս ավարտված չէ․ ավելի շուտ այն թևակոխում է նոր փուլ։ Հետևաբար Ադրբեջանի այսօրվա հաղթարշավը կարող է ընդամենը շարունակվող աշխարհաքաղաքական պայքարի միայն մեկ դրվագը լինել, որի վերջնական արդյունքը դեռևս հեռու է կանխորոշված լինելուց։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ШУШИ-2026: КАК АЛИЕВ РАЗРУШИЛ ГЛАВНЫЙ МИФ ПАШИНЯНА ОБ АРЦАХЕ

Шушинский форум 2026 года стал публичным разоблачением главной политической лжи Никола Пашиняна об Арцахе. На протяжении нескольких лет армянскому обществу внушали, что признание территориальной целостности Азербайджана и отказ от борьбы за Арцах являются необходимой ценой за мир и безопасность арцахских армян. Однако выступление Ильхама Алиева показало иную реальность: мир, о котором говорит Баку, наступил не после компромисса, а после полного исчезновения армянского присутствия в Арцахе.

Не менее важными стали заявления Алиева о прежнем переговорном процессе. Азербайджанский лидер фактически признал, что до 2020 года обсуждались статус Нагорного Карабаха, судьба Лачинского коридора и различные механизмы политического урегулирования. Тем самым он невольно опроверг один из ключевых тезисов армянских властей о том, что вопрос Арцаха был окончательно проигран задолго до 2018 года и у Армении не оставалось пространства для дипломатического маневра.

Форум показал и другое: Баку все увереннее позиционирует себя в роли нового регионального центра силы. Однако Большая игра на Южном Кавказе не завершена — скорее, она вступает в новую фазу. Поэтому нынешний триумф Азербайджана может оказаться лишь одним из эпизодов продолжающейся геополитической борьбы, исход которой еще далеко не предрешен.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՓԱՇԻՆՅԱՆԸ ԽՈՒՍՏՈՒՓԻ ԳԱԳԱԹԻՆ. ԱՐՑԱԽԻՑ ՀԵՏՈ՝ ՉԱՐԱԳՈՒՅԺ ՆԱԽԱՆՇԱ՞Ն

Հանրային Տրիբունալը բազմիցս գրել է, որ Հարավային Կովկասում ձևավորվող նոր աշխարհաքաղաքական իրողությունները Հայաստանի համար լրջագույն մարտահրավերներ են ստեղծում։ Այսօր արդեն ակնհայտ է, որ Սյունիքը դարձել է տարածաշրջանային և գերտերությունների շահերի բախման առանցքային կետերից մեկը։ Այդ ֆոնին ուշագրավ էր Նիկոլ Փաշինյանի որոշումը՝ արձակուրդն անցկացնել Սյունիքում և բարձրանալ Խուստուփ։ Սակայն Խուստուփը պարզապես լեռ չէ. այն Նժդեհի, Սյունիքի պաշտպանության և ազգային արժանապատվության խորհրդանիշն է։

Ինքնին այդ քայլը կարելի էր ընկալել որպես հարգանքի տուրք Գարեգին Նժդեհի հիշատակին, եթե չլիներ մի կարևոր հանգամանք։ Նժդեհը պատմության մեջ մնաց որպես հայկական հողերի պաշտպան, մինչդեռ Փաշինյանի կառավարման տարիներին Հայաստանը կորցրեց Արցախը։ Առավել ևս, որ 2020 թվականին նա և իր տիկինը նույնպիսի ցուցադրականությամբ այցելում էին Արցախ՝ վստահություն և հաղթանակ խոստանալով, իսկ ամիսներ անց սկսվեց 44-օրյա պատերազմը։ Բավական է հիշել 2023 թվականի հուլիսին Աննա Հակոբյանի սոցցանցերում հրապարակած հայտնի լուսանկարը՝ «Փախստականն իր հետ նոր երկիր է բերում ոչ միայն իրերի կապոցը» գրությամբ շապիկով ։ Երկու ամիս անց Արցախի էթնիկ զտման արդյունքում տասնյակ հազարավոր հայեր դարձան փախստականներ ։

Իհարկե, խոսքը միստիկայի մասին չէ։ Սակայն վերջին ութ տարիների ընթացքում չափազանց շատ խորհրդանշական դրվագներ հետագայում ստացել են ողբերգական իմաստ։ Հենց այդ պատճառով էլ այսօր Խուստուփից արված լուսանկարներին նայում ենք անհանգստությամբ։ Տա Աստված, որ այս անգամ այդ մտահոգությունները չարդարանան։ Բայց Արցախի կորստից հետո ոչ ոք իրավունք չունի ասել, թե Սյունիքի շուրջ հնչող ահազանգերը չափազանցված են։ Ոչինչ բացառել չի կարելի։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ПАШИНЯН НА ВЕРШИНЕ ХУСТУПА: ЗЛОВЕЩЕЕ ПРЕДЗНАМЕНОВАНИЕ ПОСЛЕ АРЦАХА

Общественный Трибунал неоднократно писал о том, что новые геополитические реалии на Южном Кавказе несут для Армении серьезнейшие вызовы. Сегодня уже очевидно, что Сюник стал одной из ключевых точек столкновения интересов региональных и мировых держав. На этом фоне особое внимание привлекло решение Никола Пашиняна провести отпуск в Сюнике и подняться на Хуступ. Однако Хуступ — не просто гора. Это символ Гарегина Нжде, защиты Сюника и национального достоинства армянского народа.

Сам по себе этот шаг можно было бы воспринять как дань памяти Нжде, если бы не одно обстоятельство. Нжде вошел в историю как защитник армянских земель, тогда как в годы правления Пашиняна Армения потеряла Арцах. Тем более что весной и летом 2020 года он вместе с супругой столь же демонстративно посещал Арцах, звучали заявления о победе и уверенности, а спустя несколько месяцев началась 44-дневная война. Достаточно вспомнить широко обсуждавшуюся фотографию, опубликованную Анной Акопян в социальных сетях в июле 2023 года. На ней она была в футболке с надписью: «Беженец привозит с собой в новую страну не только узелок вещей». Спустя два месяца в результате этнической чистки Арцаха десятки тысяч армян стали беженцами.

Разумеется, речь не идет о мистике. Однако за последние восемь лет слишком многие символические эпизоды впоследствии приобретали трагический смысл. Именно поэтому сегодня фотографии с Хуступа вызывают тревогу. Дай Бог, чтобы эти опасения не оправдались. Но после потери Арцаха никто не вправе утверждать, что тревога за судьбу Сюника является преувеличением. Ничего исключать нельзя.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ՝ ԱՆԴՈՒՆԴԻ ԵԶՐԻՆ. ԻՆՉՈ՞Ւ Է ՍՅՈՒՆԻՔԸ ՀԱՅՏՆՎԵԼ ՄԵԾ ԽԱՂԻ ԿԵՆՏՐՈՆՈՒՄ

Վերջին ամիսներին Հայաստանի ներսում ակտիվորեն իրականացվում է տեղեկատվական արշավ, որի շրջանակներում իշխանամերձ և արևմտամետ շրջանակները հասարակությանը համոզում են, թե Ռուսաստանի պարտությունը ուկրաինական ճակատում ժամանակի հարց է։ Հանրությանը ներկայացվում է մի պատկեր, ըստ որի՝ Մոսկվային սպասում են տնտեսական ճգնաժամ, ներքաղաքական անկայունություն և ազդեցության կորուստ հետխորհրդային տարածքում։

Այս քարոզչական գծի հիմնական նպատակը, ըստ ամենայնի, հասարակական կարծիքը նախապատրաստելն է հակառուսական նոր քայլերի համար։ Քաղաքացիներին ներշնչվում է, որ Հայաստանը պետք է հնարավորինս արագ հեռանա ռուսական ազդեցության գոտուց և փնտրի նոր արտաքին հենարաններ՝ այդ գործընթացը ներկայացնելով որպես «պատմական անհրաժեշտություն»։

Նման պատկեր արդեն եղել է 2022 թվականին, երբ ռուսական բանակի առանձին անհաջողություններից հետո սկսվեց Ռուսաստանի դերի թուլացման մասին ակտիվ քարոզչությունը։ Հենց այդ ժամանակ էլ Արցախի շուրջ բանակցային գործընթացը ռուսական հարթակից տեղափոխվեց եվրոպական միջնորդության դաշտ։ Արդյունքը հայտնի է բոլորին․ Արցախը կորցչեցինք, իսկ արևմտյան միջնորդների խոստումները ողբերգությունը չկանխեցին։

Այժմ նույն ծխածածկույթի ներքո պատրաստվում են հանձնել Սյունիքը։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺АРМЕНИЮ НАД ПРОПАСТЬЮ: ПОЧЕМУ СЮНИК ОКАЗАЛСЯ В ЦЕНТРЕ БОЛЬШОЙ ИГРЫ

В последние месяцы внутри Армении активно разворачивается информационная кампания, в рамках которой околовластные и прозападные круги убеждают общество, что поражение России на украинском фронте является лишь вопросом времени. Гражданам внушается, что Москву ожидают экономический кризис, внутриполитическая нестабильность и утрата влияния на постсоветском пространстве.

Главная цель подобной риторики, по всей видимости, заключается в подготовке общественного мнения к новым антироссийским шагам. Обществу предлагают принять мысль о том, что Армения должна как можно быстрее дистанцироваться от России и искать новых внешних покровителей, представляя этот курс как «историческую необходимость».

Нечто подобное уже происходило в 2022 году, когда после отдельных неудач российской армии началась активная кампания о якобы неизбежном ослаблении Москвы. Именно тогда переговорный процесс по Арцаху был перенесен с российской площадки в европейскую. Итог известен всем: Арцах был утрачен, а обещания западных посредников не смогли предотвратить трагическое развитие событий.

Теперь под прикрытием той же дымовой завесы готовятся сдать Сюник.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲 POLITIK.AM․ ՄՈՍԿՎԱՆ ՊԱՀԱՆՋՈՒՄ Է 500 ՄԼՆ ԴՈԼԱՐԸ․ Ի՞ՆՉ ԿԱՊ ՈՒՆԻ ՄԻՆԱՍՅԱՆ-ՓԱՇԻՆՅԱՆ ԶՈՒՅԳԸ

Politik.am-ը հայտնում է, որ Մոսկվայի քաղաքային դատախազությունը պահանջում է շուրջ 43,9 միլիարդ ռուբլի (մոտ 500 մլն դոլար) բռնագանձել «Սպայկա Ռուս», «Սպայկա», «Գրինհաուզ» ընկերություններից, ինչպես նաև Դավիթ Ղազարյանից և Արաիկ Սարուխանյանից։ Հայցի համաձայն՝ 2016–2018 թվականներին արտաքին տնտեսական պայմանագրերի միջոցով կարող էին իրականացվել միջոցների դուրսբերում Ռուսաստանից, հարկերից խուսափում և փողերի լվացում։

Հրապարակման հեղինակները հատուկ ընդգծում են, որ այդ ժամանակահատվածում «Սպայկա» ընկերության բաժնետոմսերի 49 տոկոսը պատկանել է Միքայել Մինասյանի հետ փոխկապակցված անձի։ Ըստ հոդվածի՝ ենթադրյալ սխեման գործել է այն տարիներին, երբ Մինասյանը զգալի ազդեցություն ուներ իշխանական համակարգում, իսկ ընկերությունը համարվում էր իշխանական հովանավորչությունից օգտվող բիզնես կառույց։

Politik.am-ը հարց է բարձրացնում նաև Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության լռության վերաբերյալ։ Կայքը հիշեցնում է նախկին հրապարակումները Միքայել Մինասյանի և Փաշինյանի ընտանեկան թերթի ֆինանսական կապերի մասին և ենթադրում, որ հենց այդ հանգամանքներով կարող է պայմանավորված լինել պաշտոնական Երևանի զուսպ արձագանքը կես միլիարդ դոլարի շուրջ ծավալվող այս աղմկահարույց գործին։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺POLITIK.AM: МОСКВА ТРЕБУЕТ 500 МИЛЛИОНОВ ДОЛЛАРОВ. КАКОЕ ОТНОШЕНИЕ К ЭТОМУ ДЕЛУ ИМЕЕТ ТАНДЕМ МИНАСЯН–ПАШИНЯН?

По данным издания Politik.am, Московская городская прокуратура требует взыскать около 43,9 млрд рублей (примерно 500 млн долларов) с компаний «Спайка Рус», «Спайка», «Гринхауз», а также с Давида Казаряна и Араика Саруханяна. В иске утверждается, что в 2016–2018 годах через сеть внешнеторговых контрактов могли осуществляться вывод капитала из России, уклонение от уплаты налогов и легализация денежных средств.

Авторы публикации обращают внимание на то, что в рассматриваемый период 49% акций «Спайки» принадлежали лицу, связанному с бывшим послом Армении в Ватикане Микаэлом Минасяном. По версии издания, предполагаемая схема действовала именно тогда, когда Минасян обладал значительным политическим влиянием, а сама компания считалась близкой к властным кругам.

Politik.am также задается вопросом, почему власти Никола Пашиняна не проявляют публичной активности вокруг этого дела. Издание напоминает о прежних публикациях о финансовых связях между Микаэлом Минасяном и семейной газетой Пашиняна и предполагает, что именно этим может объясняться нынешнее молчание официального Еревана вокруг громкого иска на полмиллиарда долларов.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲POLITIK.AM․ ՕՍԻՊՅԱՆԸ ՍՊԱՌՆԱՑԵԼ Է ՊԱՏՄԵԼ ՍԵՐԺ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ և ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ԿԱՊԻ ՄԱՍԻՆ

Փետրվարի 19, 2026։ Politik.am-ը գրում է.

Օրերս հայտնի դարձավ, որ 2008 թվականի մարտի 1-ի գործով մեղադրանքներ են ներկայացվել Երևանի նախկին փոխոստիկանապետ Ռոբերտ Մելքոնյանին և Հայաստանի նախկին ոստիկանապետ Վալերի Օսիպյանին։
Այս լուրը հատկապես ուշագրավ է Փաշինյանի կառավարությունում, այսպես կոչված «հեղափոխությունից» անմիջապես հետո ոստիկանապետի պաշտոնը զբաղեցրած Վալերի Օսիպյանի մասով։
Փաշինյանը կոնկրետ պատճառ ունի Օսիպյանի աչքը վախեցնելու։ 2018 թվականի իրադարձություններին ծանոթ մարդիկ լավ գիտեն, որ Օսիպյանը եղել է Փաշինյանի և Սերժ Սարգսյանի իշխանության միջև կապող օղակ։ Այդ մասին իր հարցազրույցներից մեկում բավական ուղիղ ասել է նաև նախկին ոստիկանապետ Վլադիմիր Գասպարյանը։
Մեր լավատեղյակ աղբյուրների փոխանցմամբ՝ Օսիպյանը մի քանի անգամ տարբեր շրջանակներում ասել է, թե 2018 թվականի իրադարձությունները բեմադրություն են եղել, իսկ Փաշինյանը եղել է Սերժ Սարգսյանի իշխանության գործակալը։ Օսիպյանը վստահեցրել է, որ մի օր պատմելու է իր իմացածը և բացելու է այդ «ֆարսը»։
Այս խոսակցությունները, ըստ մեր տեղեկությունների, հասել են Փաշինյանի ականջին, և նա որոշել է դիմել կանխիչ գործողությունների։ Օսիպյանին այժմ մեղադրանք է առաջադրվել, և չի բացառվում, որ առաջիկայում նոր մեղադրանքներ ևս առաջադրվեն։ Այդ մեղադրանքները կարող են դառնալ մահակ Օսիպյանի գլխին՝ խոսելու ցանկությունը զսպելու համար։ Իսկ եթե նա «չհասկանա», թե ինչու են մեղադրանք առաջադրել, ապա, ըստ նույն աղբյուրների, կարող է շատ արագ հայտնվել կալանքի տակ։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին
 
🇷🇺POLITIK.AM: ОСИПЯН ПРИГРОЗИЛ РАССКАЗАТЬ О СВЯЗИ СЕРЖА САРГСЯНА И НИКОЛА ПАШИНЯНА

19 февраля 2026 года. Politik.am пишет:

Недавно стало известно, что по делу о событиях 1 марта 2008 года обвинения предъявлены бывшему заместителю начальника полиции Еревана Роберту Мелконяну и бывшему начальнику Полиции Армении Валерию Осипяну.
Особенно примечательной эта новость выглядит в части, касающейся Валерия Осипяна, который сразу после так называемой «революции» занимал должность начальника Полиции в правительстве Пашиняна.
У Пашиняна есть конкретная причина запугивать Осипяна. Люди, знакомые с событиями 2018 года, хорошо знают, что Осипян был связующим звеном между Николом Пашиняном и властью Сержа Саргсяна. Об этом достаточно прямо говорил в одном из своих интервью и бывший начальник Полиции Владимир Гаспарян.
По сведениям наших хорошо информированных источников, Осипян неоднократно в различных кругах заявлял, что события 2018 года были постановкой, а Пашинян являлся агентом власти Сержа Саргсяна. Осипян уверял, что однажды расскажет всё, что ему известно, и раскроет этот «фарс».
По нашим данным, эти разговоры дошли до ушей Пашиняна, после чего он решил прибегнуть к превентивным действиям. В настоящее время Осипяну уже предъявлено обвинение, и не исключено, что в ближайшее время ему будут предъявлены и новые обвинения. Эти обвинения могут стать своеобразной дубинкой над головой Осипяна, чтобы сдержать его желание говорить. А если он «не поймёт», почему против него выдвинули обвинения, то, по словам тех же источников, он может очень быстро оказаться под арестом.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ԱՐԴԱՐԱԴԱՏՈՒԹՅՈՒՆԸ՝ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՆՊԱՏԱԿԱՀԱՐՄԱՐՈՒԹՅԱՆ ՍԿԶԲՈՒՆՔՈՎ

Synergy International Systems-ի գործը լուրջ հարցեր առաջացրեց իշխանության հայտարարած հակակոռուպցիոն հռետորաբանության անկեղծության վերաբերյալ։ Քննությունը պնդում էր, որ պետական մրցույթի ընթացքում հնարավոր խախտումներ են թույլ տրվել, իսկ գործով մեղադրյալների թվում հայտնվեց նաև Անի Գևորգյանը՝ Ազգային ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանի եղբոր կինը։ Դրանից հետո իշխող մեծամասնության տասնյակ պատգամավորներ միջնորդեցին գործով անցնող անձանց ազատ արձակման համար, իսկ ավելի ուշ դատախազությունը դադարեցրեց քրեական հետապնդումը՝ գործի հանգամանքների ընդունման և քննության հետ համագործակցության հիմքով։

Միևնույն ժամանակ Սամվել Կարապետյանի նկատմամբ քրեական հետապնդման հիմք դարձավ Հայ Առաքելական եկեղեցու պաշտպանությանն ուղղված հրապարակային հայտարարությունը։ Նրան չէին մեղադրում պետական միջոցների յուրացման, պետական գնումների մանիպուլյացիաների կամ պետական պայմանագրերի բաշխման հետ կապված որևէ սխեմայի մեջ։ Սակայն այդ հայտարարությանը հաջորդեցին մեղադրանքը, կալանավորումը և իրավապահ համակարգի արագ արձագանքը։

Հենց այստեղ է ծագում հիմնական հարցը։ Եթե պետական մրցույթի վերաբերյալ քրեական գործում իշխանության բարձրաստիճան ներկայացուցչի ազգականի նկատմամբ հնարավոր է կիրառել առավել ճկուն մոտեցում, ապա ինչո՞ւ նույն ճկունությունը չի գործում քաղաքականապես անհարմար անձանց դեպքում։ Synergy-ի գործն ու Սամվել Կարապետյանի պատմությունը առաջ են մղում սկզբունքային հարց՝ Հայաստանում գործում է բոլորի համար հավասար արդարադատություն, թե՞ օրենքի կիրառումը կախված է քաղաքական նպատակահարմարությունից։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ПРАВОСУДИЕ ПО ПРИНЦИПУ ПОЛИТИЧЕСКОЙ ЦЕЛЕСООБРАЗНОСТИ

Дело Synergy International Systems поставило серьёзные вопросы об искренности антикоррупционной риторикой власти. Следствие заявляло о возможных нарушениях при проведении государственного тендера, а среди обвиняемых оказалась Ани Геворкян — супруга брата председателя Национального собрания Алена Симоняна. Затем десятки депутатов правящей фракции выступили с ходатайством об освобождении фигурантов дела, а позже прокуратура прекратила уголовное преследование в отношении ряда обвиняемых на основании признания обстоятельств дела и сотрудничества со следствием.

В то же время основанием для уголовного преследования Самвела Карапетяна стало публичное заявление в защиту Армянской апостольской церкви. Его не обвиняли в злоупотреблениях при госзакупках, хищении бюджетных средств или участии в схемах распределения государственных контрактов. Тем не менее за этим последовали обвинение, арест и максимально жёсткая реакция правоохранительной системы.

Именно здесь возникает главный вопрос. Если в деле о государственном тендере, где фигурирует родственница одного из высших должностных лиц страны, система демонстрирует гибкость и готовность к компромиссам, то почему такая же гибкость отсутствует в отношении политически неудобных фигур? Истории Synergy и Самвела Карапетяна поднимают вопрос о том, действует ли в Армении единый стандарт правосудия или применение закона по-прежнему определяется политической целесообразностью.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՂԱԶԱԽՍՏԱՆԻ ՇԱՀԸ. ԻՆՉՈ՞Ւ Է ԱՍՏԱՆԱՆ ՇԱՀԱԳՐԳՌՎԱԾ «ԶԱՆԳԵԶՈՒՐԻ ՄԻՋԱՆՑՔԻ» ԻՐԱԿԱՆԱՑՄԱՄԲ

Ղազախստանը, մնալով Հայաստանի և Ռուսաստանի դաշնակիցը ԵԱՏՄ-ի և ՀԱՊԿ-ի շրջանակներում, մեր կարծիքով, «Զանգեզուրի միջանցքի» նախագծի գլխավոր շահառուներից մեկն է։ Սյունիքով երթուղու բացումը Աստանային հնարավորություն կտա դառնալ «Միջին միջանցքի» առանցքային հանգույցը, որը Չինաստանը, Կենտրոնական Ասիան և Եվրոպան կապում է՝ շրջանցելով Ռուսաստանը, ինչպես նաև ամրապնդել իր դիրքերը «Մեծ Թուրան» նախագծի շրջանակում և նվազեցնել կախվածությունը ռուսական տրանսպորտային ուղիներից։ Ոչ պակաս կարևոր են նաև Ֆրանսիայի շահերը, որի համար Ղազախստանը շարունակում է մնալ ուրանի կարևոր մատակարար՝ աֆրիկյան մի շարք երկրներում Փարիզի ազդեցության թուլացման պայմաններում։

Միաժամանակ ռիսկերն ու կորուստները բաշխվում են անհամաչափ։ Հայաստանի համար խոսքը Սյունիքում ձևավորված հավասարակշռության խախտման և երկրի հարավի նկատմամբ արտաքին ճնշման ուժեղացման վտանգի մասին է։ Ռուսաստանի համար նախագիծը նշանակում է Հարավային Կովկասում դիրքերի հետագա թուլացում և իր տարածքը շրջանցող տրանսպորտային ուղիների զարգացում։ Իրանի համար՝ հյուսիսային սահմանների մոտ նոր աշխարհաքաղաքական մարտահրավերի ձևավորում։

Մեր կարծիքով, հենց այս տրամաբանության մեջ պետք է դիտարկել ինչպես Փարիզի ակտիվ դերակատարությունը Արցախի շուրջ բանակցությունները եվրոպական հարթակ տեղափոխելու գործընթացում, այնպես էլ Աստանայի բարեհաճ վերաբերմունքը Նիկոլ Փաշինյանի նկատմամբ։ Հատկանշական է, որ Արցախի կորստից և «Զանգեզուրի միջանցքի» թեմայի տարածաշրջանային օրակարգ մտնելուց հետո Փաշինյանը Կասիմ-Ժոմարտ Տոկաևի կողմից արժանացավ Ղազախստանի բարձրագույն պետական պարգևներից մեկին։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺КАЗАХСТАНСКИЙ ИНТЕРЕС: ПОЧЕМУ АСТАНА ЗАИНТЕРЕСОВАНА В РЕАЛИЗАЦИИ «ЗАНГЕЗУРСКОГО КОРИДОРА»

Казахстан, оставаясь союзником Армении и России по ЕАЭС и ОДКБ, по нашему мнению, является одним из главных выгодоприобретателей проекта «Зангезурского коридора». Открытие маршрута через Сюник позволит Астане стать ключевым звеном «Среднего коридора», связывающего Китай, Центральную Азию и Европу в обход России, а также укрепить свои позиции в рамках проекта «Великого Турана» и снизить зависимость от российских транспортных маршрутов. Не менее важны и интересы Франции, для которой Казахстан остается важным поставщиком урана на фоне утраты влияния в ряде африканских стран.

При этом риски и потери распределяются крайне неравномерно. Для Армении речь идет об угрозе изменения сложившегося баланса в Сюнике и усилении внешнего давления на юг страны. Для России реализация проекта означает дальнейшее ослабление позиций на Южном Кавказе и развитие транспортных маршрутов в обход ее территории. Для Ирана — появление дополнительного геополитического вызова на северных границах.

На наш взгляд, именно в этой логике следует рассматривать как активную роль Парижа в переносе переговоров по Арцаху на европейскую площадку, так и благожелательную позицию Астаны по отношению к Николу Пашиняну. Примечательно, что после утраты Арцаха и появления в региональной повестке темы «Зангезурского коридора» Пашинян был награжден президентом Казахстана Касым-Жомартом Токаевым одной из высших государственных наград республики.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՄԱՐՏԻ 1-Ի ԳՈՐԾԸ՝ ՉՊԱՏԱՍԽԱՆՎԱԾ ՀԱՐՑԵՐԻ, ԼՌՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՇԱՀԱՐԿՈՒՄՆԵՐԻ ԱՐԱՆՔՈՒՄ

Արթուր Համբարձումյանի գնահատմամբ՝ Մարտի 1-ի գործի շուրջ ստեղծված իրավիճակը գնալով ավելի աբսուրդային է դառնում։ Նա ուշադրություն է հրավիրում այն հանգամանքի վրա, որ մեղադրանքներ են առաջադրվում արդեն մահացած անձանց՝ նախկին ոստիկանապետ Հայկ Հարությունյանի և ԱԱԾ նախկին տնօրեն Գորիկ Հակոբյանի անուններով, մինչդեռ բազմաթիվ առանցքային հարցեր, նրա կարծիքով, շարունակում են մնալ անպատասխան։

Համբարձումյանը հիշեցնում է, որ Նիկոլ Փաշինյանը իշխանության եկավ Մարտի 1-ի բացահայտման և մեղավորներին պատժելու խոստումներով, սակայն հետագայում, նրա պնդմամբ, այդ իրադարձությունների հետ կապվող մի շարք անձանց և գործընթացների վերաբերյալ հանրությունը չի ստացել անհրաժեշտ պարզաբանումներ։ Նա նաև կոչ է անում ուշադրություն դարձնել ուժային կառույցների, մասնավորապես ԱԱԾ-ի հնարավոր դերակատարությանը և պատասխաններ պահանջել թե՛ նախկին, թե՛ ներկա քաղաքական գործիչներից։

Համբարձումյանի համոզմամբ՝ հանրային դաշտում գրեթե չի քննարկվում Սերժ Սարգսյանի, Հովիկ Աբրահամյանի և այդ ժամանակաշրջանի այլ առանցքային դերակատարների պատասխանատվության հարցը։ Նա քննադատում է նաև ընդդիմադիր ուժերին, մասնավորապես «Ուժեղ Հայաստանին», որոնք, իր գնահատմամբ, նախընտրական շրջանում չեն բարձրաձայնել մի շարք կարևոր խնդիրներ։


🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ДЕЛО 1 МАРТА — МЕЖДУ БЕЗОТВЕТНЫМИ ВОПРОСАМИ, МОЛЧАНИЕМ И ПОЛИТИЧЕСКИМИ СПЕКУЛЯЦИЯМИ

Артур Амбарцумян заявил, что ситуация вокруг дела 1 марта приобретает все более абсурдный характер. Он обратил внимание на то, что обвинения предъявляются уже умершим фигурантам — бывшему начальнику полиции Айку Арутюняну и бывшему директору СНБ Горику Акопяну, тогда как многие ключевые вопросы, по его мнению, так и остаются без ответов.

Амбарцумян напомнил, что Никол Пашинян пришел к власти под лозунгами раскрытия событий 1 марта и наказания виновных, однако впоследствии, по его утверждению, не были даны ответы на вопросы, связанные с деятельностью ряда лиц, которых ранее связывали с теми событиями. Он также призвал обратить внимание на роль силовых структур, в том числе СНБ, и потребовать объяснений от бывших и нынешних политических деятелей.

По мнению Амбарцумяна, в общественном поле фактически отсутствует полноценная дискуссия о роли Сержа Саргсяна, Овика Абрамяна и других ключевых фигур того периода. Он также подверг критике оппозиционные силы, в частности «Сильную Армению», за то, что они, по его оценке, не поднимали ряд важных вопросов во время избирательной кампании.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲VERELQ.AM. ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ԵՎ ՊՈՒՏԻՆԻ ՀԱՐԱԲԵՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ՀԱՍԵԼ ԵՆ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՍԱՌԵՑՄԱՆ ՍԱՀՄԱՆԻՆ

Verelq.am-ը, հղում կատարելով ռուս-հայկական շփումներին ծանոթ աղբյուրին, գրում է, որ Նիկոլ Փաշինյանի և Վլադիմիր Պուտինի հարաբերությունները գտնվում են խոր ճգնաժամի փուլում և մոտ են քաղաքական սառեցմանը։ Աղբյուրի պնդմամբ՝ պատճառներից մեկը TRIPP նախագծի շուրջ քննարկումների ընթացքում ծագած հակամարտությունն է եղել, երբ Հայաստանի վարչապետի խոսքերն ու արտահայտվելու ոճը Մոսկվայում ընկալվել են որպես Ռուսաստանի նախագահի հասցեին անձնական վիրավորանք։

Աղբյուրի խոսքով՝ դրանից հետո Փաշինյանը բազմիցս փորձել է կազմակերպել հանդիպում Պուտինի հետ, սակայն ապարդյուն։ Ճգնաժամի անուղղակի դրսևորումներից նա առանձնացնում է նաև այն հանգամանքը, որ 2026 թվականի հունիսի 7-ի խորհրդարանական ընտրություններից հետո Կրեմլը այդպես էլ շնորհավորական ուղերձ չի հղել Փաշինյանին, մինչդեռ նման ուղերձներ ստացվել են մի շարք այլ երկրների ղեկավարներից։

Զրուցակցի գնահատմամբ՝ հավելյալ ազդանշան են դարձել նաև հայկական գյուղատնտեսական արտադրանքի ներմուծման նկատմամբ Ռոսսելխոզնադզորի սահմանած սահմանափակումները։ Նրա պնդմամբ՝ Մոսկվայում համոզված են, որ Փաշինյանը վերջնականապես ընտրել է ամերիկյան TRIPP նախագիծը և Հարավային Կովկասի տրանսպորտային ու լոգիստիկ գործընթացներից Ռուսաստանին դուրս մղելու ուղին։ Պաշտոնական հաստատում այս տեղեկությանը չկա, սակայն վերջին զարգացումների համադրությունը ստեղծում է հետխորհրդային շրջանի ռուս-հայկական ամենախոր ճգնաժամի տպավորություն։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺VERELQ.AM: ОТНОШЕНИЯ ПАШИНЯНА И ПУТИНА ОКАЗАЛИСЬ НА ГРАНИ ПОЛИТИЧЕСКОЙ ЗАМОРОЗКИ

Verelq.am со ссылкой на источник, знакомый с российско-армянскими контактами, сообщает, что отношения между Николом Пашиняном и Владимиром Путиным переживают глубокий кризис и находятся на грани политической заморозки. По утверждению собеседника, одной из причин стал конфликт, возникший во время обсуждения проекта TRIPP, когда слова и тон армянского премьера были восприняты в Москве как личное оскорбление российского президента.

Источник утверждает, что после этого Пашинян неоднократно пытался добиться личной встречи с Путиным, однако безуспешно. В качестве косвенных признаков кризиса он указывает на отсутствие поздравления со стороны Кремля после парламентских выборов в Армении 7 июня 2026 года, несмотря на то что поздравления поступили от лидеров ряда других государств.

По словам собеседника, дополнительным сигналом стали ограничения на поставки армянской сельскохозяйственной продукции, введенные Россельхознадзором. В Москве, как утверждает источник, считают, что Пашинян сделал ставку на американский проект TRIPP и курс на вытеснение России из ключевых транспортно-логистических процессов Южного Кавказа. Официального подтверждения этой информации нет, однако совокупность последних событий создает впечатление самого серьезного кризиса в российско-армянских отношениях за постсоветский период.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲«ԹԱՎՇՅԱ ՀԱՋՈՂՈՒԹՅԱՆ» ՄՈԴԵԼԸ. ԻՆՉՊԵՍ ԵՆ ԱՃԵԼ ԱՐՄԵՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ ԵԿԱՄՈՒՏՆԵՐԸ ԵՎ ԻՆՉ Է ԿԱՏԱՐՎԵԼ ԱՅՆ ՈԼՈՐՏՈՒՄ, ՈՐԻ ՀԱՄԱՐ ՆԱ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՈՒ ԷՐ

Ինչպես գրում է «Ժողովուրդ» օրաթերթը, Հայաստանի Անվտանգության խորհրդի քարտուղար Արմեն Գրիգորյանի հայտարարագրերը վկայում են, որ 2018 թվականին իշխանության գալուց հետո նրա գույքային վիճակը էական փոփոխությունների է ենթարկվել։ Եթե պաշտոնը ստանձնելու պահին նա չուներ ո՛չ բնակարան, ո՛չ ավտոմեքենա և հայտարարագրել էր միայն դրամական միջոցներ ու վարկային պարտավորություններ, ապա արդեն 2020 թվականին ձեռք էր բերել բնակարան Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանում և Lexus ավտոմեքենա, որը հետագայում փոխարինել է 2020 թվականի արտադրության Toyota-ով։

Յոթ տարվա ընթացքում զգալիորեն աճել են նաև նրա եկամուտները։ Եթե 2018 թվականին Արմեն Գրիգորյանի տարեկան եկամուտը կազմել էր շուրջ 14,4 մլն դրամ, ապա 2025 թվականին այն հասել է 36,5 մլն դրամի, որից ավելի քան 31 մլն դրամը կազմել է աշխատավարձը։ Միաժամանակ աճել են բանկային հաշիվների մնացորդները, նվազել են հիփոթեքային պարտավորությունները, իսկ Արմեն Գրիգորյանի և նրա կնոջ՝ Մանե Մինասյանի ընտանիքի համախառն եկամուտը մոտեցել է տարեկան 45 մլն դրամի։

Միևնույն ժամանակ, Գրիգորյանի՝ Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնավարման ժամանակահատվածին են բաժին ընկել 2020 թվականի պատերազմը, Արցախի կորուստը, սահմանային բազմաթիվ ճգնաժամերը և ազգային անվտանգության ոլորտում իրավիճակի լուրջ վատթարացումը։ Մինչ երկրի անվտանգության ցուցանիշները հետևողականորեն վատթարանում էին, այդ ոլորտի համար պատասխանատու առանցքային պաշտոնյաներից մեկի անձնական բարեկեցությունը նույնքան հետևողականորեն աճում էր, ինչը բավական խոսուն փոխկապակցվածություն է։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺МОДЕЛЬ «БАРХАТНОГО УСПЕХА»: КАК РОСЛИ ДОХОДЫ АРМЕНА ГРИГОРЯНА И ЧТО ПРОИСХОДИЛО СО СФЕРОЙ, ЗА КОТОРУЮ ОН ОТВЕЧАЛ

Как пишет газета «Жоховурд», декларации секретаря Совета безопасности Армении Армена Григоряна показывают существенное изменение его имущественного положения после прихода к власти в 2018 году. Если на момент назначения он не имел ни квартиры, ни автомобиля, располагая лишь денежными средствами и кредитными обязательствами, то уже к 2020 году приобрел квартиру в ереванском районе Арабкир и автомобиль Lexus, который позднее сменил на Toyota 2020 года выпуска.

За семь лет значительно выросли и его доходы. Если в 2018 году годовой доход Григоряна составлял около 14,4 млн драмов, то в 2025 году он достиг 36,5 млн драмов, из которых более 31 млн драмов составила заработная плата. Одновременно выросли банковские накопления, сократились ипотечные обязательства, а совокупный доход семьи Армена Григоряна и его супруги Мане Минасян приблизился к 45 млн драмов в год.

При этом именно на период пребывания Григоряна на посту секретаря Совета безопасности пришлись война 2020 года, потеря Арцаха, многочисленные пограничные кризисы и серьезное ухудшение ситуации в сфере национальной безопасности. Пока показатели безопасности страны последовательно ухудшались, личное благосостояние одного из ключевых ответственных за эту сферу чиновников столь же последовательно росло, что выглядит весьма показательной корреляцией.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲TRIPP-Ը ՄՏՆՈՒՄ Է ՎԱՎԵՐԱՑՄԱՆ ՓՈՒԼ. Ի՞ՆՉ Է ԹԱՔՆՎԱԾ ՆՈՐ ՀԱՄԱՁԱՅՆԱԳՐԻ ՀԵՏԵՎՈՒՄ ԵՎ Ի՞ՆՉ ՎՏԱՆԳՆԵՐ ԵՆ ՄԱՏՆԱՆՇՈՒՄ ՓՈՐՁԱԳԵՏՆԵՐԸ

Հայաստանի կառավարությունը հաստատել է ԱՄՆ-ի հետ TRIPP («Թրամփի ուղի՝ հանուն միջազգային խաղաղության և բարգավաճման») ծրագրի վերաբերյալ համաձայնագրի վավերացման նախագիծը, որով նախատեսվում է ստեղծել զարգացման ընկերություն՝ ամերիկյան և հայկական մասնակցությամբ։ Հայտարարված պայմանների համաձայն՝ ընկերության բաժնետոմսերի 74 տոկոսը պատկանելու է ամերիկյան կողմին, իսկ կառույցը երկարաժամկետ իրավունքներ է ստանալու Հայաստանի տարածքում ենթակառուցվածքային ծրագրեր իրականացնելու համար։

APRI Armenia-ի գիտաշխատող Սերգեյ Մելքոնյանի գնահատմամբ՝ TRIPP-ը պետք է դիտարկել ոչ որպես տրանսպորտային կամ ենթակառուցվածքային նախաձեռնություն, այլ որպես Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական վերափոխման կարևոր բաղադրիչ։ Նրա կարծիքով՝ Վաշինգտոնը ձգտում է ամրապնդել իր ազդեցությունը տարածաշրջանում՝ ձևավորելով նոր առևտրային, էներգետիկ և լոգիստիկ կապեր, որոնք միավորելու են Կենտրոնական Ասիան, Հարավային Կովկասը և Եվրոպան։

Փորձագետը նաև ընդգծել է Իրանի աճող մտահոգությունը, Թուրքիայի ազդեցության ընդլայնումը և Ռուսաստանի վերաբերմունքի փոփոխությունը Հայաստանի նկատմամբ՝ Արևմուտքի հետ Երևանի համագործակցության խորացման պայմաններում։ Մելքոնյանի համոզմամբ՝ TRIPP-ի իրականացումը տարածաշրջանային քաղաքականության նոր փուլ է բացում՝ միաժամանակ առաջ բերելով հարցեր Հայաստանի ստանձնած երկարաժամկետ պարտավորությունների և դրանց՝ ազգային շահերին համապատասխանելու վերաբերյալ։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺TRIPP ВЫХОДИТ НА ЭТАП РАТИФИКАЦИИ: ЧТО СТОИТ ЗА НОВЫМ СОГЛАШЕНИЕМ И КАКИЕ РИСКИ ВИДЯТ ЭКСПЕРТЫ

Правительство Армении утвердило проект ратификации соглашения с США по проекту TRIPP («Путь Трампа во имя международного мира и процветания»), предусматривающему создание компании развития с участием американской и армянской сторон. Согласно озвученным параметрам, США получат 74% акций компании, а сама структура будет обладать долгосрочными правами на реализацию инфраструктурных проектов на территории Армении.

Комментируя происходящее, научный сотрудник APRI Armenia Сергей Мелконян отметил, что TRIPP следует рассматривать не просто как транспортный или инфраструктурный проект, а как часть масштабной геополитической трансформации Южного Кавказа. По его мнению, Вашингтон стремится закрепить свое влияние в регионе через новые логистические, энергетические и торговые маршруты, связывающие Центральную Азию, Южный Кавказ и Европу.

Эксперт также обратил внимание на обеспокоенность Ирана, усиление позиций Турции и изменение отношения России к Армении на фоне углубления сотрудничества Еревана с Западом. По оценке Мелконяна, реализация TRIPP открывает новую страницу в региональной политике и одновременно ставит вопрос о том, насколько долгосрочные обязательства Армении соответствуют ее национальным интересам.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՏԱՍԸ ՏԱՐԻ ԱՆՑ. ՊՊԾ ԳՆԴԻ ԳՐԱՎՈ՞ՒՄ, ԹԵ՞ ՊԱՅՔԱՐ՝ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՐԱՎԱՅԻՆ ԿՈՎԿԱՍԻ ԱՊԱԳԱՅԻ

ՊՊԾ գնդի գրավումից անցել է տասը տարի, սակայն այդ ողբերգությունը շարունակում է մնալ Հայաստանի նորագույն պատմության ամենացավալի էջերից մեկը։ Չնայած կայացված դատավճիռներին, իշխանափոխությանը և հազարավոր հրապարակումներին՝ մինչ օրս անպատասխան է մնում գլխավոր հարցը՝ ի՞նչ տեղի ունեցավ իրականում 2016 թվականի ամռանը։ «Քաղաքացիական պայմանագրի» նախկին անդամ Արթուր Համբարձումյանը պնդում է, որ դեռ առաջին օրերից տեղի ունեցածը համարել է այն ժամանակվա իշխանությունների կազմակերպած գործողություն և ներկայացնում է մի շարք հանգամանքներ, որոնք, իր կարծիքով, վկայում են հատուկ ծառայությունների հնարավոր ներգրավվածության մասին։

Եթե այս վարկածը դիտարկենք որպես հնարավոր սցենար, ապա առաջ է գալիս դրա նպատակի հարցը։ 2016 թվականի իրադարձությունները պետք է դիտարկել Ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման շուրջ ընթացող աշխարհաքաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Մոսկվան փորձում էր կյանքի կոչել «Լավրովի պլանը»՝ Հարավային Կովկասում ապակայունացումը կանխելու նպատակով, մինչդեռ թե՛ Երևանը, թե՛ Բաքուն շահագրգռված չէին առաջարկվող փոխզիջման իրականացմամբ։ Այդ համատեքստում Սերժ Սարգսյանի և Իլհամ Ալիևի շահերը համընկել էին։

Այս տեսանկյունից 2016 թվականի ապրիլյան պատերազմը, ՊՊԾ գնդի գրավումն ու դրան հաջորդած ներքաղաքական զարգացումները ընկալվում են ոչ թե որպես առանձին ճգնաժամեր, այլ որպես Հարավային Կովկասի ապագայի համար մղվող մեկ ընդհանուր աշխարհաքաղաքական պայքարի տարբեր փուլեր։ Այսօր, երբ նույն գործընթացը շարունակվում է արդեն TRIPP նախագծի շրջանակում, առավել կարևոր է ոչ միայն հարգել զոհված ոստիկանների հիշատակը, այլև հասկանալ այն քաղաքական միջավայրը, որի պայմաններում տեղի ունեցան այդ իրադարձությունները։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ДЕСЯТЬ ЛЕТ СПУСТЯ: ЗАХВАТ ППС ИЛИ БОРЬБА ЗА БУДУЩЕЕ ЮЖНОГО КАВКАЗА?

Спустя десять лет после захвата полка ППС в Ереване эта трагедия остается одной из самых болезненных страниц новейшей истории Армении. Несмотря на вынесенные приговоры, смену власти и тысячи публикаций, главный вопрос до сих пор остается без ответа: что в действительности произошло летом 2016 года? Бывший член «Гражданского договора» Артур Амбарцумян утверждает, что с первых дней считал произошедшее операцией, организованной тогдашними властями, и приводит ряд обстоятельств, которые, по его мнению, указывают на возможную причастность спецслужб.

Если рассматривать эту версию как гипотезу, возникает вопрос о мотивах. События июля 2016 года следует анализировать в контексте попыток урегулирования карабахского конфликта. Москва стремилась реализовать «план Лаврова», рассчитывая снизить риски дестабилизации Южного Кавказа, тогда как ни Ереван, ни Баку не были заинтересованы в предлагаемом компромиссе. Именно этим объясняется совпадение интересов Сержа Саргсяна и Ильхама Алиева в вопросе затягивания переговорного процесса.

В этой логике апрельская война 2016 года, захват полка ППС и последующие внутриполитические события выглядят не отдельными кризисами, а звеньями единой геополитической борьбы за будущее Южного Кавказа. Сегодня, когда региональный проект реализуется уже под названием TRIPP, особенно важно не только помнить о погибших полицейских, но и понимать политический контекст, в котором разворачивались события десятилетней давности.


🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՀԱՂԹԱԿԱՆ ՓՈՂԵՐԻ ՀՆՉՅՈՒՆՆԵՐԻ ՍՏՎԵՐՈՒՄ

2020 թվականի հուլիսի տավուշյան մարտերը դարձան հայկական բանակի վերջին խոշոր հաղթանակներից մեկը 44-օրյա պատերազմից առաջ։ Հայկական ստորաբաժանումները պահպանեցին իրենց դիրքերը և զգալի կորուստներ պատճառեցին հակառակորդին։ Ադրբեջանը կորցրեց տասնյակ զինծառայողների, այդ թվում՝ 3-րդ բանակային կորպուսի շտաբի պետ, գեներալ-մայոր Փոլադ Հաշիմովին։ Սակայն եթե Երևանում հաղթանակ էին տոնում, ապա Բաքվում կատարվածից բոլորովին այլ հետևություններ արեցին և Թուրքիայի ակտիվ մասնակցությամբ սկսեցին լայնածավալ պատերազմի արագացված նախապատրաստությունը։

Տավուշյան մարտերից հետո Հայաստանի իշխանությունները կենտրոնացան հաղթանակի ցուցադրական ներկայացման վրա։ Օգոստոսի 10-ին Սարդարապատում կազմակերպվեց լայնածավալ պարգևատրման արարողություն, որի ընթացքում շուրջ 70 զինծառայողներ արժանացան բարձր պետական պարգևների։ Մինչդեռ տոնական միջոցառումների ֆոնին Ադրբեջանը շարունակում էր զորքերի կուտակումը, անցկացնում էր զորավարժություններ, ձևավորում էր հարվածային խմբավորումներ և նախապատրաստվում հարձակման։

Ինչպես հետագայում խոստովանել էր Նիկոլ Փաշինյանը, հայկական կողմին հայտնի էր պատերազմի հավանական մեկնարկի ժամանակահատվածը։ Ավելին, երկրի ղեկավարությունը տեղեկություններ ուներ ադրբեջանական զորքերի կուտակումների, վերախմբավորումների, լայնածավալ զորավարժությունների և հարձակման նախապատրաստության մասին։ Սակայն բանակը բարձր մարտական պատրաստականության բերելու, տեխնիկան տարաբաշխելու և առավել խոցելի ուղղություններն ամրապնդելու փոխարեն իշխանությունը նախընտրեց զբաղվել քաղաքական ինքնագովազդով և Տավուշյան հաղթանակը ծառայեցնել քարոզչական նպատակներին։

Արդյունքում 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Հայաստանը դիմավորեց պատերազմը բոլորովին անպատրաստ իրավիճակում։ Այդ պատճառով այսօր, հիշելով Տավուշի հուլիսյան մարտերը, անհրաժեշտ է խոսել ոչ միայն հայ զինվորի խիզախության մասին, այլև այն քաղաքական պատասխանատվության մասին, որը կրում է իշխանությունը՝ ունենալով պատերազմի նախանշանների մասին անհրաժեշտ տեղեկությունները, սակայն չօգտագործելով վերջին ամիսներն ու շաբաթները երկիրը և բանակը մեծ պատերազմի նախապատրաստելու համար։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺 ЗА ФАНФАРАМИ ПОБЕДЫ

Июльские бои 2020 года в Тавуше стали одной из последних побед армянской армии перед 44-дневной войной. Армянские подразделения удержали позиции и нанесли противнику серьезный урон. Азербайджан потерял десятки военнослужащих, включая начальника штаба 3-го армейского корпуса генерал-майора Полада Гашимова. Однако если в Ереване праздновали успех, то в Баку сделали иной вывод и начали ускоренную подготовку к масштабной войне при активном участии Турции.

После тавушских событий власти Армении сделали ставку на демонстрацию победы. 10 августа в Сардарапате состоялась масштабная церемония награждения, в ходе которой около 70 военнослужащих получили высокие государственные награды. Между тем за пределами торжеств Азербайджан наращивал войска, проводил учения, формировал ударные группировки и готовился к наступлению.

Как позже признавал сам Никол Пашинян, армянской стороне была известна предполагаемая дата начала войны. Более того, в распоряжении руководства страны находились сведения о наращивании азербайджанских сил, переброске войск, военных учениях и подготовке к крупномасштабному наступлению. Однако вместо приведения армии в повышенную боевую готовность, рассредоточения техники и укрепления наиболее уязвимых направлений власть предпочла заниматься политическим самовосхвалением и эксплуатацией тавушской победы в пропагандистских целях.

В результате к 27 сентября 2020 года Армения подошла абсолютно не подготовленной к войне. Именно поэтому, вспоминая сегодня июльские бои в Тавуше, следует говорить не только о мужестве армянского солдата, но и о тяжелой ответственности политического руководства, которое, располагая информацией о надвигающейся угрозе, не сумело или не захотело использовать драгоценное время для подготовки страны к одному из самых тяжелых испытаний в ее новейшей истории.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal