🇦🇲ՈՉ ԹԵ ՄԱՆԴԱՏՆԵՐ, ԱՅԼ ԸՆԴԴԻՄՈՒԹՅԱՆ ԳՈՅՈՒԹՅԱՆ ՀԱՐՑԸ

Վեճերը, թե ընդդիմությունը պետք է վերցնի՞ մանդատները, թե՞ հրաժարվի դրանցից, աստիճանաբար երկրորդական բնույթ են ստանում։ Խնդիրը վաղուց արդեն միայն խորհրդարանական աթոռների հարց չէ։ Քաղաքական դաշտում ձևավորվող միտումները ցույց են տալիս, որ խոսքը կարող է վերաբերել ընդդիմության քաղաքական դերակատարության սահմանափակմանը կամ նույնիսկ դրա աստիճանական դուրսմղմանը քաղաքական համակարգից։ Այդ համատեքստում մանդատների շուրջ բանավեճը դառնում է ընդամենը ավելի լայն գործընթացի մի հատված։

Վերջին հայտարարություններն ու զարգացումները տպավորություն են ստեղծում, որ հասարակությանը նախապատրաստում են ընդդիմության լեգիտիմությունը կասկածի տակ դնելու սցենարի։ Եթե գործող ընդդիմադիր ուժերը ներկայացվում են որպես «ապօրինի գործունեության արդյունք», ապա հաջորդ քայլը կարող է լինել քաղաքական դաշտի վերաձևավորումը՝ արդեն նոր կանոններով և նոր սահմանափակումներով։ Նման պայմաններում «Հայաստան» դաշինքի, «Ուժեղ Հայաստանի» և այլ ընդդիմադիր կենտրոնների համար հիմնական մարտահրավերը ոչ թե խորհրդարանում տեղ զբաղեցնելն է, այլ սեփական քաղաքական գոյությունն ու ազդեցությունը պահպանելը։

Միաժամանակ ուշագրավ գործընթացներ են ընթանում նաև ընդդիմադիր դաշտի ներսում։ Տարբեր գործիչներ առաջ են մղում բացառապես խորհրդարանական պայքարի ռազմավարությունը՝ ընդգծելով փողոցային դիմադրության սահմանափակ հնարավորությունները։ Սակայն եթե իշխանությունն իսկապես շարժվում է ընդդիմության ապալեգիտիմացման ուղղությամբ, ապա նման մոտեցման արդյունավետությունը հարցականի տակ է հայտնվում։ Հետևաբար այսօր գլխավոր հարցն այն չէ, թե ընդդիմությունը կվերցնի՞ մանդատները, այլ այն, թե արդյոք բավարար չափով գիտակցում է իր առջև կանգնած քաղաքական սպառնալիքների մասշտաբը և պատրաստ է դրանց համարժեք պատասխան տալ։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺НЕ МАНДАТЫ, А ВОПРОС СУЩЕСТВОВАНИЯ ОППОЗИЦИИ

Споры о том, должна ли оппозиция брать мандаты или отказаться от них, постепенно отходят на второй план. Вопрос давно уже не сводится к распределению парламентских кресел. Складывающиеся политические тенденции показывают, что речь может идти об ограничении роли оппозиции или даже о её постепенном вытеснении из политической системы. В этом контексте дискуссия вокруг мандатов становится лишь частью гораздо более масштабного процесса.

Последние заявления и политические события создают впечатление, что общество готовят к сценарию, при котором будет поставлена под сомнение легитимность оппозиции. Если действующие оппозиционные силы начинают представляться как результат «незаконной деятельности», то следующим шагом может стать переформатирование политического поля уже по новым правилам и с новыми ограничениями. В таких условиях для блока «Армения», партии «Сильная Армения» и других оппозиционных центров главным вызовом становится не участие в парламенте само по себе, а сохранение собственного политического существования и влияния.

Одновременно примечательные процессы происходят и внутри самого оппозиционного лагеря. Ряд политических деятелей продвигают стратегию исключительно парламентской борьбы, подчёркивая ограниченный потенциал уличного сопротивления. Однако если власть действительно движется в направлении делегитимации оппозиции, эффективность такого подхода вызывает серьёзные вопросы. Поэтому сегодня главный вопрос заключается не в том, возьмёт ли оппозиция мандаты, а в том, осознаёт ли она масштаб стоящих перед ней политических угроз и готова ли дать им адекватный ответ.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՀԱԿԱԿՈՌՈՒՊՑԻՈՆ ԱԶԳԱՅԻՆ ՆԱԽԱՁԵՌՆՈՒԹՅՈՒՆ. ՀԱՐՑԵՐԻ ԺԱՄԱՆԱԿԸ ԵՎ ՊԱՏԱՍԽԱՆՆԵՐԻ ԱՆՀՐԱԺԵՇՏՈՒԹՅՈՒՆԸ

2018 թվականի քաղաքական փոփոխություններից հետո կոռուպցիայի դեմ պայքարը հռչակվեց նոր իշխանության գլխավոր առաջնահերթություններից մեկը։ Սակայն տարիների ընթացքում հանրային ուշադրության կենտրոնում սկսեցին հայտնվել արդեն գործող իշխանության ներկայացուցիչների գույքային հայտարարագրերը, նրանց հետ փոխկապակցված բիզնես կառույցները, պետական գնումներն ու ֆինանսական հոսքերը։

Հենց այս պայմաններում ստեղծվեց «Հակակոռուպցիոն ազգային նախաձեռնությունը» (ՀԱՆ), որի նպատակն է կոռուպցիայի վերաբերյալ քննարկումները տեղափոխել փաստերի, փաստաթղթերի և մասնագիտական վերլուծության դաշտ։

Նախագծի շրջանակում ուսումնասիրվում են պետական կառավարման տարբեր ոլորտներ և բարձրաստիճան պաշտոնյաների գործունեությունը։ ՀԱՆ-ի ուշադրության կենտրոնում են Ազգային ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանի շրջապատի հետ կապված ավելի քան 22 միլիարդ դրամի պետական պատվերները, Երևանի քաղաքապետ Տիգրան Ավինյանի և նրա ընտանիքի ակտիվների աճը, վարչապետի աշխատակազմի 21 միլիարդ դրամը գերազանցող ծախսերը, ինչպես նաև պաշտպանության և առողջապահության ոլորտներում իրականացված բազմամիլիարդանոց պետական ծրագրերը։

Առանձին ուսումնասիրության թեմա է դարձել նաև Աննա Հակոբյանի «Իմ քայլը» հիմնադրամը, որը գործունեության առաջին ամիսներին ստացել է ավելի քան 859 միլիոն դրամի նվիրատվություններ։ ՀԱՆ-ը վերլուծում է հիմնադրամի ֆինանսավորման աղբյուրները, ծախսերի կառուցվածքը և վարչական ծախսերի արդյունավետությունը։ Նախաձեռնության գլխավոր նպատակը անկախ հանրային վերահսկողության համակարգի ձևավորումն է, որպեսզի պետական միջոցների օգտագործումը, հայտարարագրերը և պետական գնումները լինեն առավել թափանցիկ, իսկ հասարակությունը ստանա ոչ թե հայտարարություններ, այլ ստուգելի և փաստարկված տեղեկություններ։


🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին


🇷🇺АНТИКОРРУПЦИОННАЯ НАЦИОНАЛЬНАЯ ИНИЦИАТИВА: ВРЕМЯ ВОПРОСОВ И ВРЕМЯ ОТВЕТОВ

После политических изменений 2018 года борьба с коррупцией была провозглашена одним из главных приоритетов новой власти. Однако с течением времени в центре общественного внимания оказались имущественные декларации представителей действующей власти, связанные с ними бизнес-структуры, государственные закупки и финансовые потоки.

Именно в этих условиях была создана «Антикоррупционная национальная инициатива» (АНИ), целью которой является перевод дискуссии о коррупции в плоскость фактов, документов и профессионального анализа.

В рамках проекта изучаются различные сферы государственного управления и деятельность высокопоставленных должностных лиц. В центре внимания АНИ находятся государственные заказы на сумму более 22 миллиардов драмов, связанные с окружением председателя Национального собрания Алена Симоняна, рост активов мэра Еревана Тиграна Авиняна и членов его семьи, расходы аппарата премьер-министра, превысившие 21 миллиард драмов, а также многомиллиардные государственные программы в сферах обороны и здравоохранения.

Отдельным предметом исследования стал также фонд «Мой шаг» Анны Акопян, который в первые месяцы своей деятельности получил пожертвования на сумму более 859 миллионов драмов. АНИ анализирует источники финансирования фонда, структуру его расходов и эффективность административных затрат. Главная цель инициативы — формирование независимой системы общественного контроля, чтобы использование государственных средств, декларации и государственные закупки стали более прозрачными, а общество получало не заявления, а проверяемую и аргументированную информацию.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՇՈՒՇԻԻ ԱՆԿՄԱՆ ՄԱՍԻՆ ԱՆՊԱՏԱՍԽԱՆ ՄՆԱՑԱԾ ՀԱՐՑԵՐԸ

Արցախյան 44-օրյա պատերազմից տարիներ անց էլ Շուշիի անկման պատմությունը շարունակում է մնալ բազմաթիվ հարցերի և չպարզաբանված հանգամանքների կենտրոնում։ Արթուր Համբարձումյանի համոզմամբ՝ պատերազմի վերջին օրերի իրական պատկերը մինչ օրս ամբողջությամբ չի բացահայտվել, իսկ Շուշիի պաշտպանության կազմակերպման և քաղաքի կորստի հետ կապված կարևոր հարցեր շարունակում են մնալ անպատասխան։

Համբարձումյանը հատուկ անդրադառնում է Շուշիի պաշտպանական մարտերի կազմակերպման համար պատասխանատու Սերգեյ Առստամյանի գործունեությանը՝ նշելով, որ նրա դերը պատերազմի վերջին օրերին գրեթե չի քննարկվել։ Նա նաև պնդում է, որ Շուշիի համար ընթացող մարտերի ընթացքում իրականացվել են խոշոր ֆինանսական միջոցների տեղափոխման գործողություններ, որոնցում, ըստ իր ներկայացրած տեղեկությունների, ներգրավված են եղել Սերգեյ Առստամյանն ու Արգիշտի Քյարամյանը։

Համբարձումյանի կարծիքով՝ հասարակությունն իրավունք ունի իմանալու պատերազմի ընթացքում որոշ պաշտոնյաների գործունեության ամբողջ ճշմարտությունը, հատկապես հաշվի առնելով, որ պատերազմից հետո նրանցից ոմանք բարձր պաշտոններ են ստացել պետական համակարգում։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺НЕОТВЕЧЕННЫЕ ВОПРОСЫ О ПАДЕНИИ ШУШИ

Спустя годы после 44-дневной Арцахской войны история падения Шуши по-прежнему остается в центре множества вопросов и невыясненных обстоятельств. По мнению Артура Амбарцумяна, реальная картина последних дней войны до сих пор полностью не раскрыта, а важные вопросы, связанные с организацией обороны Шуши и потерей города, остаются без ответа.

Амбарцумян особо обращает внимание на деятельность Сергея Арстамяна, отвечавшего за организацию обороны Шуши, отмечая, что его роль в последние дни войны практически не обсуждалась. Кроме того, он утверждает, что во время боев за Шуши осуществлялись операции по перемещению крупных финансовых средств, в которых, по представленным им сведениям, были задействованы Сергей Арстамян и Аргишти Кярамян.

По мнению Амбарцумяна, общество имеет право знать всю правду о деятельности отдельных должностных лиц в период войны, особенно учитывая, что после ее окончания некоторые из них получили высокие посты в государственной системе.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ԱՐՑԱԽՑԻՆԵՐԸ «ԲԵՌ» Ե՞Ն. ԹՎԵՐՆ ԸՆԴԴԵՄ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԴԵՄԱԳՈԳԻԱՅԻ

Վերջին ամիսներին հասարակությանը համառորեն ներշնչվում է, թե բռնի տեղահանված արցախցիներն ապրում են Հայաստանի քաղաքացիների հաշվին։ Սակայն Արցախի փաստաբանների պալատի նախագահ Էրիկ Բեգլարյանի ներկայացրած թվերը լիովին քանդում են այդ թեզը։ Այսօր շուրջ 50 հազար արցախցի ստանում է ամսական աջակցություն, որի ընդհանուր ծավալը կազմում է մոտ 1,5 միլիարդ դրամ, մինչդեռ Հայաստանում աշխատող շուրջ 30 հազար արցախցիների վճարած հարկերը հասնում են մոտ 2,4 միլիարդ դրամի։
Ինչպես նշում է Բեգլարյանը,

«Նույնիսկ ամենապարզ թվաբանությունը հստակ ցույց է տալիս, որ արցախցիները չեն ապրում որևէ մեկի հաշվին։ Ընդհակառակը՝ իրենց աշխատանքով, վճարած հարկերով և տնտեսական կյանքին մասնակցությամբ նրանք իրենց ներդրումն են բերում Հայաստանի տնտեսության մեջ»։

Ավելին, պետական աջակցության գրեթե ամբողջ գումարը կրկին վերադառնում է Հայաստանի տնտեսություն՝ հարկերի, բնակարանների վարձակալության, գնումների և ծառայությունների դիմաց կատարվող վճարումների միջոցով։
Այս ամենի ֆոնին «արցախցիները բեռ են Հայաստանի համար» պնդումը ոչ միայն փաստերով չի հաստատվում, այլև ամբողջությամբ փլուզվում է։ Խնդիրն այն չէ, որ իշխանությունները չեն տիրապետում այդ տվյալներին, այլ, ավելի ճիշտ, այն, որ կառավարությունը միտումնավոր լռության է մատնում այդ թվերը։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺АРЦАХЦЫ — «ОБУЗА»? АРИФМЕТИКА ПРОТИВ ДЕМАГОГИИ

Последние месяцы обществу настойчиво внушают, будто насильственно перемещённые жители Арцаха живут за счёт граждан Армении. Однако цифры, опубликованные председателем Палаты адвокатов Арцаха Эриком Бегларяном, полностью опровергают этот тезис. Сегодня около 50 тысяч арцахцев получают государственную помощь на сумму примерно 1,5 млрд драмов в месяц, тогда как около 30 тысяч работающих арцахцев ежемесячно перечисляют в бюджет около 2,4 млрд драмов налогов.
Как отмечает Бегларян,

«Даже простая арифметика ясно показывает, что арцахцы не живут за чей-либо счёт. Напротив, своим трудом, уплатой налогов и участием в экономической жизни они вносят вклад в экономику Армении».

Более того, почти вся государственная помощь вновь возвращается в экономику страны — через уплату налогов, оплату аренды жилья, покупку товаров и оплату услуг.
На этом фоне утверждение о том, что арцахцы являются «обузой» для Армении, не выдерживает элементарной проверки фактами. Проблема вовсе не в том, что власти не знают этих данных, а, скорее, в том, что правительство предпочитает о них молчать.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲«ԶԱՆԳԵՐԸ ՂՈՂԱՆՋՈՒՄ ԵՆ ԲՈԼՈՐԻՍ ՀԱՄԱՐ». ԱՆԴՐԱՆԻԿ ԹևԱՆՅԱՆԻ ՈՒՂԵՐՁԸ՝ ՔԿՀ-ԻՑ

«Մայր Հայաստան» կուսակցության նախագահ Անդրանիկ Թևանյանը «Երևան-Կենտրոն» ՔԿՀ-ից, փաստաբանի միջոցով տարածած ուղերձում հայտարարում է, որ իր և ընդդիմադիր գործիչների նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումները քաղաքական բնույթ ունեն։ Նա նշում է, որ վերջին շաբաթներին խուզարկություններ են իրականացվել իր, կուսակցության գրասենյակի և կուսակիցների բնակարաններում, իսկ իր կալանավորումը կապում է ընտրություններից հետո իշխանությունների վարած քաղաքականության հետ։

Թևանյանի գնահատմամբ՝ Հայաստանի ներկայիս իշխանությունը վերարտադրվել է աննախադեպ ընտրակեղծիքների միջոցով, իսկ ընդդիմության, հասարակական և եկեղեցական գործիչների նկատմամբ իրականացվող ճնշումները միտված են քաղաքական դաշտը վերահսկելի դարձնելուն։ Նրա համոզմամբ՝ այդ գործընթացները սպասարկում են արտաքին օրակարգեր և վտանգում Հայաստանի պետական շահերը։

Ուղերձի վերջում Թևանյանը կոչ է անում բոլոր ընդդիմադիր և ազգային ուժերին միավորել ջանքերը՝ պնդելով, որ տեղի ունեցողը վերաբերում է ոչ թե առանձին քաղաքական ուժերի, այլ ամբողջ հասարակությանը։ Նա զգուշացնում է, որ «չսպանված արջի մորթին կիսելու» տրամաբանությունը վտանգավոր հետևանքներ կարող է ունենալ, և եզրափակում է դասական խոսքերով. «Մի՛ հարցրու, թե ում համար են ղողանջում զանգերը, քանի որ դրանք ղողանջում են հենց քեզ համար»։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺«КОЛОКОЛА ЗВОНЯТ ДЛЯ ВСЕХ НАС». ПОСЛАНИЕ АНДРАНИКА ТЕВАНЯНА ИЗ СЛЕДСТВЕННОГО ИЗОЛЯТОРА

Председатель партии «Мать Армения» Андраник Теванян в обращении, переданном через адвоката из следственного изолятора «Ереван-Кентрон», заявил, что уголовное преследование в отношении него и других представителей оппозиции носит политический характер. Он напомнил об обысках в своем доме, офисе партии и квартирах соратников, а свой арест связал с политикой властей после парламентских выборов.

По оценке Теваняна, действующая власть воспроизвела себя посредством беспрецедентных фальсификаций выборов, а давление на оппозицию, общественных деятелей и Армянскую Апостольскую Церковь направлено на установление полного контроля над политическим полем. Он также утверждает, что эти процессы обслуживают внешнюю повестку и создают угрозу государственным интересам Армении.

В завершение Теванян призывает все оппозиционные и национально ориентированные силы объединить усилия, подчеркивая, что происходящее касается не отдельных политических партий, а всего общества. Он предупреждает, что попытки «делить шкуру неубитого медведя» приведут к тяжелым последствиям, и завершает обращение словами классика: «Не спрашивай, по ком звонит колокол, потому что он звонит именно по тебе».

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՀԵՏԸՆՏՐԱԿԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՊԱՏԱՅԻՆ ԻՐԱՎԻՃԱԿԸ ԿԱՄ՝ ԵՐԲ ՊԱՐՏՎԵԼ ԵՆ ԲՈԼՈՐԸ

Սահմանադրական դատարանի որոշմամբ ընտրությունների իրավական փուլն ավարտվեց, սակայն Հայաստանի քաղաքական ճգնաժամը միայն նոր փուլ է մտնում։ Պետական բոլոր լծակները վերահսկող իշխանությունը շարունակում է ուժեղացնել ճնշումը ընդդիմախոսների նկատմամբ, մինչդեռ ընդդիմությունը, սահմանափակվելով խորհրդարանական գործընթացներով, այդպես էլ չկարողացավ հասարակական դժգոհությունը վերածել կազմակերպված քաղաքական շարժման։ Արդյունքում հակամարտությունը ոչ թե թուլանում է, այլ ստանում է նոր դրսևորումներ։

Ստեղծվել է պարադոքսալ իրավիճակ․ պարտվողներ են թե՛ իշխանությունը, թե՛ ընդդիմությունը։ Իշխանությունը, ձգտելով վերջնականապես մաքրել քաղաքական դաշտը, վտանգում է սեփական քաղաքական լեգիտիմությունը։ Իսկ ընդդիմությունը, խուսափելով վճռական քայլերից, աստիճանաբար կորցնում է ընտրողների վստահությունը և վերածվում է իշխանության համար հարմար ու կանխատեսելի հակառակորդի։ Որքան երկար պահպանվի այս իրավիճակը, այնքան ավելի կխորանա քաղաքական համակարգի ճգնաժամը։

Սակայն ամենամեծ պարտվողը Հայաստանն է։ Բարդացող արտաքին քաղաքական միջավայրի, տարածաշրջանային աճող սպառնալիքների և ներքաղաքական այլընտրանքի բացակայության պայմաններում երկիրը մտնում է ռազմավարական անորոշության շրջան։ Եթե այս քաղաքական փակուղին չհաղթահարվի, դրա գինը կվճարի ոչ թե առանձին քաղաքական ուժը, այլ հայկական պետականության կայունությունն ու ապագան։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ПАТОВАЯ СИТУАЦИЯ ПОСТВЫБОРНОЙ АРМЕНИИ ИЛИ КОГДА ПРОИГРАЛИ ВСЕ

После решения Конституционного суда юридические споры вокруг выборов завершились, но политический кризис в Армении только вступает в новую фазу. Власть, получившая полный контроль над государственными институтами, продолжает усиливать давление на оппонентов, тогда как оппозиция, ограничившись парламентскими процедурами, так и не сумела превратить общественное недовольство в организованное политическое движение. В результате противостояние не ослабевает, а лишь приобретает новые формы.

Складывается парадоксальная ситуация: проигрывают и власть, и оппозиция. Первая, пытаясь окончательно зачистить политическое поле, рискует утратить остатки политической легитимности. Вторая, избегая решительных действий, постепенно теряет доверие избирателей и превращается в удобного соперника, неспособного реально влиять на происходящее. Чем дольше сохраняется такая модель, тем глубже становится кризис политической системы.

Однако главным проигравшим оказывается не политический класс, а сама Армения. На фоне ухудшающейся внешнеполитической обстановки, роста региональных угроз и отсутствия убедительной альтернативы страна входит в период стратегической неопределенности. Если нынешний политический тупик сохранится, цена этого кризиса будет измеряться уже не рейтингами партий, а устойчивостью армянской государственности.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

20,6 միլիարդ COVID-ի դեմ պայքարի համար․ ո՞ւմ հասան համավարակի գումարները և ինչո՞ւ են հարցեր առաջանում գնումների գործընթացի վերաբերյալ
18 ՀՈՒՆԻՍ, 2026

Համավարակի դեմ պայքարին հատկացված միջոցների զգալի մասն ուղղվել է կորոնավիրուսով պացիենտներ ընդունող բժշկական հաստատություններին։ Պետական գնումների տվյալների համաձայն՝ միայն ստորև թվարկված բժշկական կենտրոններին առողջապահության նախարարությունը վճարել է ավելի քան 20,6 միլիարդ դրամ։ Ընդ որում, խոշորագույն պայմանագրերի զգալի մասը կնքվել է «մեկ անձից» գնման ընթացակարգով, իսկ պայմանագրերի մեծ մասը թվագրված է նույն օրով՝ 2020 թվականի դեկտեմբերի 28-ով։

​Միջոցների խոշորագույն ստացողներն են դարձել «Էրեբունի», «Նորք Մարաշ», «Արաբկիր», «Աստղիկ» բժշկական կենտրոնները, «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոնը, «Սուրբ Աստվածամայր» և «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոնները, Ինֆեկցիոն հիվանդությունների ազգային կենտրոնը, ինչպես նաև «Նաիրի», «Իզմիրլյան» և «Մեդլայն Կլինիկ» բժշկական կենտրոնները։

​Ամենամեծ վճարումները բաժին են ընկել «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնին, որը համավարակի շրջանում ստացել է ավելի քան 4,69 միլիարդ դրամ։ Դրան հաջորդում են «Նորք Մարաշ» բժշկական կենտրոնը՝ ավելի քան 2,41 միլիարդ դրամ, «Արաբկիր» բժշկական կենտրոնը՝ ավելի քան 3,04 միլիարդ դրամ, և «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոնը՝ ավելի քան 2,38 միլիարդ դրամ վճարումներով։

​Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի «Աստղիկ» բժշկական կենտրոնը, որը մտնում է «Նատալի Ֆարմ» ընկերությունների խմբի մեջ, ինչն ավանդաբար կապում են գործարար և նախկին պատգամավոր Սամվել Ալեքսանյանի («Լֆիկ») ընտանիքի հետ։

​«Աստղիկ» բժշկական կենտրոնի հետ «մեկ անձից» գնման ընթացակարգով կնքվել է յոթ պայմանագիր, բոլորը՝ 2020 թվականի դեկտեմբերի 28-ին։ Ընդ որում, նույն օրը ստորագրվել է ստացիոնար պայմաններում դիալիզի ծառայությունների մատուցման երկու պայմանագիր՝ յուրաքանչյուրը 1 129 440 000 դրամ արժողությամբ։

​Ընդհանուր առմամբ, «Աստղիկ» բժշկական կենտրոնի հետ կնքված պայմանագրերով վճարվել է 2 867 052 300 դրամ։

​Բացի այդ, համավարակի շրջանում «Նատալի Ֆարմ» ընկերությունն առանձին հաղթել է դեղամիջոցների մատակարարման բաց մրցույթում՝ 24 516 000 դրամ գումարի չափով։

«Մեդլայն Կլինիկ» բժշկական կենտրոնի հետ, որը հետագայում հայտնվեց առանձին հանրային սկանդալի և քրեական գործի կենտրոնում, համավարակի շրջանում կնքվել է չորս պայմանագիր՝ ընդհանուր 312 857 500 դրամ գումարի չափով։

Այսպիսով, COVID-19-ով պացիենտների բուժման համար հատկացված բյուջետային միջոցների հիմնական ծավալները կենտրոնացված էին խոշոր բժշկական հաստատությունների սահմանափակ շրջանակի շուրջ։ Ընդ որում, խոշորագույն պայմանագրերի զգալի մասը ձևակերպվել է «մեկ անձից» գնման ընթացակարգով, ինչը կրկին հարցականի տակ է դնում համավարակի շրջանում միջոցների բաշխման մեխանիզմների թափանցիկությունը։

Դոսյե

https://aniarm.info/hy/news/2026-06-18-20-6-miliard-covid-i-dem-paykari-hamar-o-wm-hasan-hamavaraki-gowmarnere-ew-incho-w-en-hartser-arhajanowm-gnowmneri

🇦🇲ՎԿԱՆԵՐԸ ՑՈՒՑՄՈՒՆՔ ՏԱԼՈՒՆ ՉԵՆ ՀԱՍՆՈՒՄ. «ԹԱՎՇՅԱ ՀԵՂԱՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆԻՑ» ՀԵՏՈ ՏԵՂԻ ՈՒՆԵՑԱԾ ԽՈՐՀՐԴԱՎՈՐ ՄԱՀԵՐԻ ԺԱՄԱՆԱԿԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆԸ

2018 թվականին Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության գալուց հետո Հայաստանը ուղեկցվում է խորհրդավոր մահերի մի ամբողջ շարքով, որոնց զոհ են դարձել կարևոր քաղաքական իրադարձությունների վկաներ կամ իշխանության բացահայտ քննադատներ։ Պաշտոնական վարկածները՝ «ինքնասպանություն», «սրտի կաթված» և «դժբախտ պատահար», յուրաքանչյուր նոր դեպքից հետո ավելի ու ավելի շատ հարցեր են առաջացնում։ Մահացածների թվում են լրագրող Մհեր Եղիազարյանը, ոստիկանության նախկին պետեր Հայկ Հարությունյանն ու Աշոտ Կարապետյանը, ԱԱԾ նախկին տնօրեն Գեորգի Կուտոյանը, ԱԱԾ տնօրենի նախկին տեղակալ Գուրգեն Եղիազարյանը, գեներալ Մանվել Գրիգորյանը և այլք։

Առանձնահատուկ ուշադրություն են գրավում նաև Պետական պահպանության ծառայության նախկին պետեր Գրիգորի Հայրապետովի և Հրաչյա Հարությունյանի մահերը, դատարանի նիստի ժամանակ մահացած Արմեն Գրիգորյանի դեպքը, ինչպես նաև ընդդիմադիր քաղաքապետ Վոլոդյա Գրիգորյանի սպանությունը՝ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության թեկնածուին հաղթելուց հետո։ Նրանցից շատերը տեղեկություններ ունեին 2008 թվականի մարտի 1-ի իրադարձությունների, ՊՊԾ գնդի գրավման, 44-օրյա պատերազմի և Հայաստանի նորագույն պատմության այլ կարևոր դրվագների վերաբերյալ։

Յուրաքանչյուր մահ առանձին վերցրած կարող է ունենալ պաշտոնական բացատրություն։ Սակայն դրանց ամբողջությունը, ժամանակային համընկնումներն ու ուղեկցող հանգամանքները շարունակում են լուրջ հարցեր առաջացնել հասարակության շրջանում։ Քանի դեռ իշխանությունները չեն ներկայացրել համոզիչ պատասխաններ, այս ողբերգությունների քաղաքական ենթատեքստի վերաբերյալ կասկածները չեն դադարի։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺СВИДЕТЕЛИ НЕ ДОЖИВАЮТ ДО ПОКАЗАНИЙ. ХРОНИКА ЗАГАДОЧНЫХ СМЕРТЕЙ ПОСЛЕ «БАРХАТНОЙ РЕВОЛЮЦИИ»

С 2018 года после прихода к власти Никола Пашиняна Армению сопровождает череда загадочных смертей людей, которые были свидетелями важных политических событий или открыто критиковали власть. Официальные версии — «самоубийства», «сердечные приступы» и «несчастные случаи» — в каждом новом случае вызывают всё больше вопросов. Среди погибших — журналист Мгер Егиазарян, бывшие руководители полиции Айк Арутюнян и Ашот Карапетян, экс-директор СНБ Георгий Кутоян, бывший заместитель директора СНБ Гурген Егиазарян, генерал Манвел Григорян и другие.

Особое внимание привлекают смерти бывших руководителей Службы государственной охраны Григория Айрапетова и Грачьи Арутюняна, а также Армена Григоряна, скончавшегося прямо во время судебного заседания, и оппозиционного мэра Володи Григоряна, убитого после победы над кандидатом партии «Гражданский договор». Многие из погибших обладали информацией о событиях 1 марта 2008 года, захвате полка ППС, 44-дневной войне, а также других ключевых эпизодах современной истории Армении.

Каждая такая смерть по отдельности может иметь официальное объяснение. Однако их совокупность, совпадения и обстоятельства создают картину, которая продолжает вызывать вопросы в обществе. Пока власти не дают убедительных ответов, подозрения в политической подоплеке этих трагедий будут лишь усиливаться.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՌԴ ԱԳՆ-Ն ՔՆՆԱԴԱՏԵԼ Է ԱՐԾՐՈՒՆ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ ՆՇԱՆԱԿՈՒՄԸ․ ՄՈՍԿՎԱՅՈՒՄ ԴԱ ԳՆԱՀԱՏՈՒՄ ԵՆ ՈՐՊԵՍ ՊԱՏՄԱԿԱՆ ՀԻՇՈՂՈՒԹՅՈՒՆԸ ՎԵՐԱՆԱՅԵԼՈՒ ՓՈՐՁ

ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան քննադատել է Հայաստանի պաշտպանության նախարարության նախկին մամուլի քարտուղար Արծրուն Հովհաննիսյանի նշանակումը Հայաստանի Ազգային պաշտպանական հետազոտական համալսարանի ղեկավարի պաշտոնում։ Նրա խոսքով՝ Մոսկվայում այդ որոշումը գնահատում են որպես մտահոգիչ ազդակ՝ հիշեցնելով, որ Հովհաննիսյանը նախկինում սկանդալի կենտրոնում էր հայտնվել Ստալինգրադի ճակատամարտի և նացիստական Գերմանիայի՝ «Մեծ Հայաստանի» ստեղծման ծրագրերի վերաբերյալ իր հայտարարություններից հետո։

ՌԴ ԱԳՆ-ում նշել են, որ այդ հայտարարություններից հետո Մոսկվան պաշտոնապես բողոք էր հայտնել, իսկ Երևանը վստահեցրել էր, թե դրանք արտահայտում են բացառապես Հովհաննիսյանի անձնական կարծիքը։ Սակայն, Զախարովայի գնահատմամբ, նրա ներկայիս նշանակումը կարող է վկայել, որ նման տեսակետերը փաստացի արժանանում են Հայաստանի իշխանությունների հավանությանը։ Ռուսական կողմը նաև հայտարարել է, որ այս ամենը տեղավորվում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի արդյունքների և պատմական հիշողության վերանայման ավելի լայն միտման շրջանակում։

Զախարովան ընդգծել է, որ Մոսկվան նման գործընթացները գնահատում է որպես նացիզմի դեմ հաղթանակ տարած ժողովուրդների հիշատակի նկատմամբ դավաճանություն և ներկայիս հայկական իշխանություններին մեղադրել պատմական քաղաքականությունը վերանայելու մեջ՝ հիշատակելով նաև Հայոց ցեղասպանության թեման և Հայ Առաքելական եկեղեցին։

Ավելի վաղ «Հանրային տրիբունալը» հրապարակել էր նյութ Արծրուն Հովհաննիսյանի «հանճարեղ բացահայտման» մասին, ըստ որի՝ նացիստական Գերմանիան ծրագրում էր ստեղծել միացյալ Հայաստան։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺МИД РОССИИ РАСКРИТИКОВАЛ НАЗНАЧЕНИЕ АРЦРУНА ОВАННИСЯНА: МОСКВА УВИДЕЛА ПОПЫТКУ ПЕРЕСМОТРА ИСТОРИЧЕСКОЙ ПАМЯТИ

Официальный представитель МИД России Мария Захарова раскритиковала назначение бывшего пресс-секретаря Минобороны Армении Арцруна Ованнисяна руководителем Национального оборонного исследовательского университета. По ее словам, в Москве считают это решение тревожным сигналом, напомнив, что ранее Ованнисян оказался в центре скандала после своих заявлений о Сталинградской битве и планах нацистской Германии по созданию «Великой Армении».

В российском внешнеполитическом ведомстве заявили, что после этих высказываний Москва официально выразила протест, а Ереван тогда заверил, что речь идет исключительно о личном мнении Ованнисяна. Однако его нынешнее назначение, по мнению Захаровой, может свидетельствовать о том, что подобные взгляды фактически получают одобрение со стороны армянских властей. В МИД РФ также связали происходящее с более широкой тенденцией пересмотра итогов Второй мировой войны и исторической памяти.

Захарова заявила, что Москва рассматривает подобные процессы как предательство памяти народов, победивших нацизм, и обвинила нынешние власти Армении в пересмотре исторической политики, упомянув тему Геноцида армян и Армянской апостольской церкви.

Ранее «Общественный Трибунал» опубликовал материал о «гениальном открытии» Арцруна Ованнисяна, согласно которому нацистская Германия якобы планировала создание объединенной Армении.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՕԼԵԳ ՀՅՐԱՊԵՏՈՎ. ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ՏԱՆՈՒՄ Է ՊԵՏԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ԿՈՐՍՏԻ

EADaily-ին տված հարցազրույցում ռուս պատմաբան Օլեգ Հյրապետովը հայտարարել է, որ Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի քաղաքականությունը հանգեցնում է հայկական պետականության հետևողական ապամոնտաժմանը։ Նրա գնահատմամբ՝ վերջին տարիների գլխավոր արդյունքը եղել է Արցախի կորուստը, իսկ ռազմավարական պարտությունները հասարակությանը ներկայացվում են որպես ձեռքբերումներ։ Պատմաբանը մտահոգություն է հայտնել նաև պետության և Հայ Առաքելական եկեղեցու հակասությունների, ռուս-հայկական հարաբերությունների թուլացման և ազգային գաղափարի ճգնաժամի առնչությամբ։

Հյրապետովի կարծիքով՝ ներկայիս արտաքին քաղաքական կուրսը Հայաստանի համար ստեղծում է լուրջ տնտեսական և ժողովրդագրական ռիսկեր։ Նա կարծում է, որ եվրոպական ինտեգրումը չի ապահովում կայուն տնտեսական հիմք, այլ մեծացնում է արտաքին ֆինանսավորումից կախվածությունը։ Բացի այդ, պատմաբանը վտանգավոր է համարում Հայաստանի և հայկական սփյուռքի միջև կապերի աստիճանական թուլացումը։

Անդրադառնալով խորհրդարանական ընտրություններին՝ Հյրապետովը կասկածի տակ է դրել դրանց թափանցիկությունը և նշել, որ եվրոպական կառույցների աջակցությունը պայմանավորված է Բրյուսելի քաղաքական շահերով։ Նա նաև քննադատել է պատմական քաղաքականության վերանայումը, «Իրական Հայաստանի» հայեցակարգը և ընդգծել, որ Հայաստանի գլխավոր մարտահրավերն այսօր պետական ինստիտուտների և ազգային ինքնության ներքին ճգնաժամն է։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ОЛЕГ АЙРАПЕТОВ: ПОЛИТИКА ПАШИНЯНА ВЕДЕТ АРМЕНИЮ К УТРАТЕ ГОСУДАРСТВЕННОСТИ

В интервью EADaily российский историк Олег Айрапетов заявил, что политика премьер-министра Армении Никола Пашиняна представляет собой последовательный демонтаж армянской государственности. По его мнению, главным итогом последних лет стала потеря Арцаха, а стратегические поражения власти преподносятся обществу как достижения. Историк также выразил обеспокоенность конфронтацией государства с Армянской апостольской церковью, ослаблением связей с Россией и кризисом национальной идеи.

Айрапетов считает, что нынешний внешнеполитический курс несет серьезные экономические и демографические риски. По его оценке, европейская интеграция не создает прочной экономической основы, а лишь усиливает зависимость от внешнего финансирования. Кроме того, он предупреждает об ослаблении связей с армянской диаспорой, называя это одной из главных угроз будущему армянской государственности.

Комментируя парламентские выборы, историк усомнился в их прозрачности и заявил, что поддержка со стороны европейских структур объясняется политическими интересами Брюсселя. Он также подверг критике пересмотр исторической политики, концепцию «Реальной Армении» и подчеркнул, что главным вызовом для страны сегодня является внутренний кризис государственных институтов и национальной идентичности.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ԱԼԵՆ ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ ԱՆՈՒՆԸ՝ ՓՈՂԵՐԻ ՀՆԱՐԱՎՈՐ ԼՎԱՑՄԱՆ ՄԱՍԻՆ ՍԿԱՆԴԱԼԻ ԿԵՆՏՐՈՆՈՒՄ

«Հակակոռուպցիոն ազգային նախաձեռնոըթյունը» գրում է․
«Վերջին օրերին քաղաքական կուլիսներում լայն քննարկման առարկա է դարձել «Հրապարակ» օրաթերթի հրապարակումը, ըստ որի՝ իշխանության բարձրաստիճան ներկայացուցիչներից մեկը կապ է հաստատել Լոս Անջելեսի հայկական քրեական շրջանակների հետ՝ խոշոր գումարների օրինականացման հնարավորությունները ճշտելու նպատակով։ Խոսքը, ըստ հրապարակման, Հայաստանից ԱՄՆ խոշոր միջոցների տեղափոխման և դրանց հետագա «օրինականացման» մասին է, ինչը իրավական լեզվով որակվում է որպես փողերի լվացում։

Թերթի տեղեկություններով՝ միջնորդությունը կատարվել է նախապես՝ ապագա ֆինանսական գործարքների համար հող նախապատրաստելու նպատակով։ Հատկանշական է, որ նույնիսկ ամերիկյան հայկական հանցավոր շրջանակների ներկայացուցիչներին, ըստ աղբյուրի, հայտնի չի եղել այդ միջոցների իրական ծագումը, ինչը լրացուցիչ հարցեր է առաջացնում հնարավոր գործարքի բնույթի վերաբերյալ։

Ավելի ուշ «Bolola» տելեգրամյան ալիքը պնդեց, որ հրապարակման մեջ ակնարկվող պաշտոնյան Ազգային ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանն է։ Այս տեղեկությունը պաշտոնապես չի հաստատվել, սակայն նման մեղադրանքի շրջանառությունն ինքնին լուրջ հարված է իշխանության հակակոռուպցիոն օրակարգին, հատկապես այն պայմաններում, երբ գործող իշխանությունը տարիներ շարունակ պայքար է հայտարարել ստվերային տնտեսության և ապօրինի հարստացման դեմ։
Անկախ նրանից, թե որքանով կհաստատվեն այս տեղեկությունները, հանրությունը իրավացիորեն սպասում է պարզաբանումների։ Եթե հրապարակված տվյալներն իրականությանը չեն համապատասխանում, դրանք պետք է անհապաղ հերքվեն փաստերով։ Իսկ եթե առկա են նման գործարքների նախանշաններ, ապա իրավապահ մարմինները պարտավոր են ուսումնասիրել դրանք՝ անկախ ներգրավված անձանց զբաղեցրած պաշտոններից։»

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ИМЯ АЛЕНА СИМОНЯНА В ЦЕНТРЕ СКАНДАЛА О ВОЗМОЖНОМ ОТМЫВАНИИ ДЕНЕГ

«Антикоррупционная национальная инициатива» пишет:
«В последние дни предметом широкого обсуждения в политических кулуарах стала публикация газеты «Грапарак», согласно которой один из высокопоставленных представителей власти установил контакты с армянскими криминальными кругами Лос-Анджелеса с целью выяснения возможностей легализации крупных денежных сумм. Речь, согласно публикации, идет о переводе значительных средств из Армении в США и их последующей «легализации», что на юридическом языке квалифицируется как отмывание денег.

По информации издания, соответствующие контакты были установлены заранее — с целью подготовки почвы для будущих финансовых операций. Примечательно, что, по данным источника, даже представителям армянских преступных кругов в США не было известно реальное происхождение этих средств, что вызывает дополнительные вопросы относительно характера предполагаемой сделки.

Позднее телеграм-канал «Bolola» заявил, что речь в публикации идет о председателе Национального собрания Алене Симоняне. Официального подтверждения этой информации нет, однако само появление подобных обвинений наносит серьезный удар по антикоррупционной повестке власти, особенно с учетом того, что действующее руководство страны на протяжении многих лет декларирует борьбу с теневой экономикой и незаконным обогащением.

Независимо от того, получат ли эти сведения подтверждение, общество вправе ожидать разъяснений. Если опубликованные данные не соответствуют действительности, они должны быть незамедлительно опровергнуты фактами. Если же существуют признаки подобных финансовых схем, правоохранительные органы обязаны дать им правовую оценку и провести проверку вне зависимости от должностей и статуса возможных фигурантов.»

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ԴԱՎԱՃԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ՝ ՀԻՄԱՐՈՒԹՅԱՆ ԴԻՄԱԿԻ ՆԵՐՔՈ

Ֆրանսիացի գրող Շառլ Նոդյեն ժամանակին նկատել էր, որ ոչինչ այնքան անխուսափելիորեն չի կրկնվում, որքան հիմարությունը։ Սակայն այսօրվա Հայաստանում տեղի ունեցող իրադարձությունները հուշում են, որ խոսքը պարզապես հիմարության մասին չէ, այլ մի քաղաքականության, որը ժողովրդավարության և եվրոպական ընտրության կարգախոսների ներքո երկիրը տանում է ներքին պառակտման, պետական ինստիտուտների թուլացման և արտաքին քաղաքական դիրքերի խարխլման ճանապարհով։

Յոթ տարի առաջ Նիկոլ Փաշինյանը իշխանության եկավ ժողովրդավարության, արդարության և ազգային վերածննդի խոստումներով։ Այսօր, սակայն, հայ ժողովուրդը կանգնած է այլ իրականության առաջ․ կորցվել է Արցախը, հազարավոր ընտանիքներ անդառնալի կորուստներ են կրել, իսկ անվտանգության հիմնարար հարցերը շարունակում են մնալ անպատասխան։ Միևնույն ժամանակ իշխանությունները շարունակում են խոսել «խաղաղության» և «եվրոպական ընտրության» մասին՝ անտեսելով վերջին տարիների ողբերգական հետևանքները։

Միաժամանակ խորանում է իշխանության հակամարտությունը հայկական պետականության ավանդական հենասյուների՝ Հայ Առաքելական Եկեղեցու, քաղաքական ընդդիմության և այլ անկախ կենտրոնների հետ, իսկ հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ՝ Հայաստանի կարևորագույն տնտեսական գործընկերներից մեկի, շարունակում են վատթարանալ։ Գլխավոր հարցն այն է, թե արդյոք այս ամենը սխալների և անգործունակության հետևա՞նք է, թե՞ գիտակցված քաղաքական ուղեգիծ։ Պատմությունը ցույց է տալիս, որ դյուրահավատության գինը երբեմն չափազանց ծանր է լինում ամբողջ ժողովրդի համար։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ПРЕДАТЕЛЬСТВО ПОД МАСКОЙ ГЛУПОСТИ

Французский писатель Шарль Нодье когда-то заметил, что ничто не повторяется с такой неизбежностью, как глупость. Однако происходящее сегодня в Армении заставляет задуматься, что речь идет уже не о простой глупости, а о политике, которая под лозунгами демократии и европейского выбора ведет страну к внутреннему расколу, ослаблению государственных институтов и ухудшению внешнеполитических позиций.

Семь лет назад Никол Пашинян пришел к власти под обещания демократии, справедливости и национального возрождения. Сегодня армянский народ столкнулся с иной реальностью: утрачен Арцах, тысячи семей понесли тяжелые потери, а ключевые вопросы безопасности государства остаются без четких ответов. Тем не менее власти продолжают говорить о «мире» и «европейском выборе», словно трагические последствия последних лет не имеют отношения к проводимой политике.

Одновременно усиливается конфликт правительства с традиционными институтами армянской государственности — Армянской Апостольской Церковью, политической оппозицией и другими независимыми центрами влияния, а отношения с Россией, одним из главных экономических партнеров Армении, продолжают ухудшаться. Главный вопрос заключается в том, являются ли эти процессы следствием ошибок и некомпетентности или результатом сознательного политического курса. История показывает, что цена доверчивости порой оказывается слишком высокой для целого народа.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ԴՐԱՄԱՇՆՈՐՀՆԵՐ, ՄԻՋԱՆՑՔՆԵՐ ԵՎ ԱՌՅՈՒԾԸ
Քաղաքականությունն ունի մի յուրահատկություն․ երբեմն մի ամբողջ դարաշրջան տեղավորվում է մեկ խորհրդանիշի մեջ։ 2026 թվականի Հայաստանի համար այդ խորհրդանիշը դարձավ Գագիկ Ծառուկյանի կենդանաբանական այգու առյուծը՝ հանկարծ հայտնվելով «մեծ» քաղաքականության կենտրոնում։ Թեև այդ «մեծությունը» կարելի է անվանել միայն հեգնանքով․ երբ վարչապետը ֆեյսբուքյան ուղիղ եթերներում սրտիկներ է ցույց տալիս, պառակտում հասարակությունը, իսկ խորհրդարանի նախագահը վիրավորում է քաղաքացիներին, դա ոչ թե մեծ քաղաքականություն է, այլ խայտառակություն։ Առավել ևս, երբ 70-ամյա Ծառուկյանին տեսախցիկների առաջ գետնին են տապալում՝ առանց դիմադրության։ Իսկ ուժի խորհրդանիշ առյուծին տեղափոխելու համար քնեցրին, և նա այլևս չարթնացավ։

Հունիսի 7-ի ընտրություններում իշխանությունը պայքարում էր ոչ թե ծրագրերով, այլ ընդդիմախոսների դեմ․ քրեական գործեր, խուզարկություններ, ձերբակալություններ՝ ամբողջ պետական համակարգը գործում էր այնպես, կարծես գլխավոր վտանգը երկրի ներսում էր։ Եվ այնուամենայնիվ «Քաղաքացիական պայմանագիրը» չստացավ սահմանադրական մեծամասնություն։ Սակայն գլխավոր խնդիրը խորհրդարանում չէ, այլ Սյունիքում, որտեղ տարածաշրջանի դերակատարները բացահայտ խոսում են «Զանգեզուրի միջանցքի» և դեպի Թուրան տանող ճանապարհի մասին։ Իսկ Երևանում դա շարունակում են անվանել լոգիստիկա։ Հայաստանին առաջարկվում են դրամաշնորհներ քննարկումների համար, մինչդեռ Ադրբեջանն ու Թուրքիան ստանում են հենց միջանցքը։ Մեկներին՝ աշխարհաքաղաքականություն, մյուսներին՝ PowerPoint։

Եվ մի օր, հետ նայելով, հայ ժողովուրդը դառնությամբ կհասկանա. առյուծի մասին խոսակցություններն ամենևին էլ առյուծի մասին չէին։ Դրանք հենց իր մասին էին՝ ժողովրդի, որին Նիկոլ Փաշինյանը հենց հիմա քնեցնում է քաղցր խոսքերով, որպեսզի առանց ավելորդ աղմուկի զրկի ապագայից։ Առյուծին քնեցրին տեղափոխելու համար, իսկ հայ ժողովրդին քնեցնում են դավաճանության համար։ Եվ եթե գազանն առնվազն արթնանալու հնարավորություն ուներ, ապա Փաշինյանը մարդկանց այդ հնարավորությունը չի թողնում. նա զգուշորեն, քայլ առ քայլ, գողանում է մեր երկիրը խաղաղության, բարգավաճման և եվրոպական դրամաշնորհների մասին խոստումների նվագակցությամբ։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ГРАНТЫ, КОРИДОРЫ И ЛЕВ
У политики есть свойство: целая эпоха может уместиться в одном символе. Для Армении 2026 года таким символом стал лев из зоопарка Гагика Царукяна, оказавшийся в центре «большой» политики. Хотя назвать её большой можно лишь с иронией: когда премьер в утренних фейсбучных эфирах показывает сердечки, раскалывает общество, а спикер парламента унижает граждан — это не большая политика, а большое позорище. Особенно когда 70-летнего Царукяна валят на землю перед камерами без сопротивления. А льва, символ силы, усыпили для перевозки — и он не проснулся.

На выборах 7 июня власть боролась не за программы, а с оппонентами: дела, обыски, задержания — государственная машина работала так, будто главный враг внутри страны. Но «Гражданский договор» всё же не получил конституционного большинства. Настоящая проблема, однако, не в парламенте, а в Сюнике, где открыто говорят о «Зангезурском коридоре» и пути в Туран. Только в Ереване это продолжают называть логистикой. Армении предлагают гранты на обсуждение коридора, а Азербайджану и Турции достаётся сам коридор. Одним — геополитика, другим — презентации PowerPoint.

И когда-нибудь, оглянувшись назад, армянский народ с горечью осознает: разговоры о льве были вовсе не про льва. Они были про него самого — про народ, которого Никол Пашинян прямо сейчас усыпляет сладкими речами, чтобы без лишнего шума лишить будущего. Льва усыпили для перевозки — армянский народ усыпляют для предательства. И если зверь хотя бы имел шанс проснуться, то людям Пашинян этого шанса не оставляет: он аккуратно, шаг за шагом, крадет нашу страну под аккомпанемент обещаний о мире, процветании и европейских грантах.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲«ՄԵԿ ՏԱՐԻ ՄԻՆՉԵՎ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ». Ի՞ՆՉ Է ԹԱՔՑՆՈՒՄ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՏՆՏԵՍՈՒԹՅԱՆ ԱՊԱԳԱՅԻ ՄԱՍԻՆ
Երբ իշխանությունը փորձում է հանգստացնել հասարակությանը, երբեմն ակամայից բացահայտում է այն, ինչի մասին սովորաբար լռում են։ Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունը, թե հայկական արտադրողները մեկ տարի ժամանակ ունեն նոր շուկաներ գտնելու և նոր պայմաններին հարմարվելու համար, հենց այդպիսի ազդանշան էր։ Հարց է առաջանում՝ ինչո՞ւ հենց մեկ տարի։ Արդյո՞ք իշխանությունն արդեն գիտի սպասվող փոփոխությունների մասին, թե՞ փորձում է հասարակությանը նախապատրաստել սեփական քաղաքականության հետևանքներին։

Խնդիրը միայն արտահանման նոր ուղղություններ գտնելը չէ։ Խոսքը հնարավոր կորուստների մասին է։ «Գոլոս Արմենիի» և «Հրապարակ» պարբերականների հրապարակումները ցույց են տալիս, որ բազմաթիվ արտադրողներ մտահոգված են ռուսական շուկայի հնարավոր կորստով, իսկ եվրոպական ուղղությունը դեռևս չի կարող փոխարինել ձևավորված տնտեսական կապերին։ Տնտեսությունը չի գործում քարոզչական տրամաբանությամբ․ այն կախված է շուկաներից, լոգիստիկայից, ներդրումներից և իրական գործընկերային հարաբերություններից։

Վերջին ութ տարիների քաղաքական գործընթացները ցույց են տալիս, որ տնտեսական ռիսկերը մեկ օրվա արդյունք չեն։ Դիվերսիֆիկացիան արդյունավետ է միայն այն դեպքում, երբ այն լրացնում է գործող հնարավորությունները, այլ ոչ թե փոխարինում դրանք։

Եվ որքան երկար շարունակվի դեռևս 2018 թվականին մեկնարկած Նիկոլ Փաշինյանի քաղաքական գիծը, այնքան մեծ կլինի հավանականությունը, որ մեկ տարի անց Հայաստանի քաղաքացիները ստիպված կլինեն մտածել ոչ թե արտահանման դիվերսիֆիկացման, այլ սեփական գոյատևման հնարավորությունների դիվերսիֆիկացման մասին։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺«ОДИН ГОД ДО ПЕРЕМЕН»: ЧТО ВЛАСТЬ АРМЕНИИ НЕ ДОГОВАРИВАЕТ О БУДУЩЕМ ЭКОНОМИКИ
Иногда власть, пытаясь успокоить общество, сама невольно раскрывает то, о чем предпочитает молчать. Заявление Никола Пашиняна о том, что у армянских производителей есть один год для поиска новых рынков и адаптации к новым условиям, стало именно таким сигналом. Возникает простой вопрос: почему именно год? Знает ли власть о предстоящих изменениях больше, чем говорит публично, или пытается заранее подготовить общество к последствиям собственной политики?

Проблема заключается не только в поиске новых направлений экспорта. Речь идет о возможных потерях. Публикации «Голоса Армении» и «Грапарака» показывают, что многие производители обеспокоены рисками потери российского рынка, тогда как европейское направление пока не способно заменить сложившиеся экономические связи. Экономика не живет по законам пропаганды — она зависит от рынков, логистики, инвестиций и реальных межгосударственных отношений.

Последние восемь лет показали, что нынешние экономические риски возникли не случайно. Диверсификация эффективна лишь тогда, когда она расширяет возможности, а не разрушает существующие связи.

И чем дольше будет продолжаться политический курс Никола Пашиняна, начатый еще в 2018 году, тем выше вероятность того, что через год гражданам Армении придется думать уже не о диверсификации экспорта, а о диверсификации собственных способов выживания.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՃԱԿԱՏԱԳՐԻ ՀԵԳՆԱՆՔԸ. ՀԱՂԹԱՆԱԿ՝ ԿԱՊԻՏՈՒԼՅԱՑԻԱՅԻՑ ՀԵՏՈ

Արևմտյան մամուլի հրապարակումները երբեմն բացահայտում են ժամանակակից քաղաքական իրականության ամենամեծ հակասությունները։ Հատկապես, երբ խոսքը Հայաստանի մասին է։ Այդ ժամանակ պարզվում է, որ պարտությունը կարելի է ներկայացնել որպես հաղթանակ, ազգային ողբերգությունը՝ որպես անհրաժեշտ քայլ, իսկ այն քաղաքական գործիչը, որի իշխանության տարիներին Հայաստանը կորցրեց Արցախը, կարող է ներկայացվել որպես բարեփոխիչ և խաղաղության ճարտարապետ։ Սակայն առավել ուշագրավը ոչ թե այդ գնահատականներն են, այլ այն, որ հենց Հայաստանում շատերը կարծես դադարում են նկատել տեղի ունեցած արժեքային փոփոխության իրական չափերը։

Քաղաքականությունը գնահատվում է ոչ թե գեղեցիկ ձևակերպումներով, այլ հետևանքներով։ Իսկ հետևանքները Հայաստանի համար ակնհայտ են՝ Արցախի կորուստ, հասարակական խոր պառակտում, անվտանգության նոր մարտահրավերներ և ազգային ինքնության ճգնաժամ։ «Արցախը Հայաստան է, և վերջ» արտահայտության և «հակամարտության թակարդից ազատագրվելու» մասին հայտարարության միջև ամփոփվել է ոչ միայն մեկ մարդու քաղաքական էվոլյուցիան, այլ նաև ժամանակակից Հայաստանի ամբողջ գաղափարական դրաման։

Եվ այս դրաման ունի նոր ազգային ողբերգություն դառնալու բոլոր հնարավորությունները։
Ժամանակն է, որ հայ ժողովուրդը սթափվի։
Քանի դեռ ուշ չէ։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ПРЕВРАТНОСТИ СУДЬБЫ: ПОБЕДА ПОСЛЕ КАПИТУЛЯЦИИ

Западные публикации иногда раскрывают самые глубокие противоречия современной политической реальности. Особенно когда речь идет об Армении. Тогда оказывается, что поражение можно представить как победу, национальную трагедию — как необходимый шаг, а политика, при котором Армения потеряла Арцах, — как реформатора и архитектора мира. Однако примечательны не сами эти оценки, а то, что именно в Армении многие, кажется, перестают замечать истинный масштаб произошедшего ценностного перелома.

Политика оценивается не красивыми формулировками, а последствиями. А последствия для Армении очевидны: потеря Арцаха, глубокий общественный раскол, новые вызовы безопасности и кризис национальной идентичности. Между фразой «Арцах — это Армения, и точка» и заявлением об «освобождении от ловушки конфликта» уместилась не только политическая эволюция одного человека, но и вся идеологическая драма современной Армении.

И эта драма имеет все шансы превратиться в новую национальную трагедию.
Армянскому народу пора очнуться.
Пока не стало слишком поздно.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ԲՌՆԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆԸ․ ՀԵՏԱՊՆՆԴՈՒՄՆԵՐԸ՝ «ԿՐՃԱՏՄԱՆ» ՔՈՂԻ ՏԱԿ

Փաստաբան Տաթևիկ Սողոյանի մոր աշխատանքից ազատման պատմությունը չափազանց տարօրինակ է, որպեսզի այն պարզապես զուգադիպություն համարվի։ Նիկոլ Փաշինյանի հետ հրապարակային բանավեճից հետո Սողոյանը տեղեկացրեց, որ իր մայրը, որը ավելի քան երկու տասնամյակ աշխատել է առողջապահական համակարգում և ղեկավարել կանանց խորհրդատվական բաժանմունքը, զրկվել է աշխատանքից։ Պաշտոնական հիմնավորումը՝ հաստիքի կրճատում։

Այստեղ միանգամայն բնական հարց է առաջանում․ եթե բաժանմունքը շարունակում է գործել, ապա ինչո՞ւ է վերացվել դրա ղեկավարի պաշտոնը։ Առավել ևս այն պայմաններում, երբ իշխանությունները մշտապես խոսում են ֆինանսական միջոցների սղության մասին, բայց դա չի խանգարում պետական բյուջեից միլիարդավոր դրամներ հատկացնել տոնակատարությունների, համերգների և ամենատարբեր ցուցադրական միջոցառումների համար։ Այդ պատճառով էլ «խնայողության» մասին վարկածը, մեղմ ասած, այնքան էլ համոզիչ չի թվում։

Սակայն խնդիրը միայն մեկ պաշտոնանկությունը չէ։ Շատ ավելի կարևոր է այն մթնոլորտը, որը ձևավորվել է երկրում։ Ավելի ու ավելի հաճախ տպավորություն է ստեղծվում, որ իշխանության հասցեին հնչող ցանկացած քննադատություն ընկալվում է որպես անձնական մարտահրավեր, իսկ անհամաձայնությունը՝ որպես պատժելու առիթ։ «Թավշյա հեղափոխությունը» Հայաստանին խոստանում էր ժողովրդավարություն, խոսքի ազատություն և օրենքի գերակայություն։ Նման պատմություններից հետո ակամա հռետորական հարց է ծագում․ Փաշինյանի Հայաստանը ժողովրդավարության բաստիո՞ն է, թե՞ ժողովրդավարական կարգախոսներով քողարկված բռնապետություն։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ДИКТАТУРА ПАШИНЯНА: РЕПРЕССИИ ПОД ПРИКРЫТИЕМ «СОКРАЩЕНИЯ»

История с увольнением матери адвоката Татевик Согоян выглядит слишком странной, чтобы считать её простым совпадением. После публичной полемики с Николом Пашиняном Согоян сообщила, что её мать, более двадцати лет проработавшая в системе здравоохранения и возглавлявшая отделение женской консультации, лишилась работы. Официальное основание — сокращение должности.

Однако здесь возникает вполне закономерный вопрос: если отделение продолжает функционировать, то почему была упразднена должность его руководителя? Тем более в условиях, когда власти постоянно говорят о нехватке финансовых средств, но это не мешает выделять из государственного бюджета миллиарды драмов на праздники, концерты и всевозможные показательные мероприятия. Поэтому версия об «экономии», мягко говоря, выглядит не слишком убедительно.

Но проблема заключается не только в одном увольнении. Гораздо важнее атмосфера, которая сложилась в стране. Всё чаще создаётся впечатление, что любая критика в адрес власти воспринимается как личный вызов, а несогласие — как повод для наказания. «Бархатная революция» обещала Армении демократию, свободу слова и верховенство закона. После подобных историй невольно возникает риторический вопрос: Армения Пашиняна — это оплот демократии или диктатура, скрытая за демократическими лозунгами?

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՇՈՒՇԻ-2026. ԻՆՉՊԵՍ ԱԼԻԵՎԸ ՓԼՈՒԶԵՑ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ԳԼԽԱՎՈՐ ԱՌԱՍՊԵԼԸ ԱՐՑԱԽԻ ՄԱՍԻՆ։

Շուշի-2026 ֆորումը դարձավ Նիկոլ Փաշինյանի՝ Արցախի վերաբերյալ գլխավոր քաղաքական կեղծիքի հրապարակային մերկացում։ Մի քանի տարի շարունակ հայ հասարակությանը համոզում էին, թե Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականության ճանաչումն ու Արցախի համար պայքարից հրաժարվելը խաղաղության և արցախահայության անվտանգության ապահովման համար վճարվող անհրաժեշտ գինն են։ Սակայն Իլհամ Ալիևի ելույթները բացահայտեցին բոլորովին այլ իրականություն. այն «խաղաղությունը», որի մասին խոսում է Բաքուն, հաստատվել է ոչ թե փոխզիջման արդյունքում, այլ Արցախում հայկական ներկայության լիակատար վերացումից հետո։

Ոչ պակաս կարևոր էին Ալիևի հայտարարությունները նախկին բանակցային գործընթացի վերաբերյալ։ Ադրբեջանի նախագահը փաստացի ընդունեց, որ մինչև 2020 թվականը քննարկվում էին Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակը, Լաչինի միջանցքի ճակատագիրը և քաղաքական կարգավորման տարբեր մեխանիզմներ։ Այդպիսով նա ակամայից հերքեց Փաշինյանի առանցքային թեզերից մեկը, ըստ որի՝ Արցախի հարցը վերջնականապես որոշված էր դեռևս 2018 թվականից շատ առաջ, և Հայաստանը այլևս չուներ դիվանագիտական մանևրի հնարավորություն։

Ֆորումը ցույց տվեց նաև մեկ այլ կարևոր հանգամանք. Բաքուն գնալով ավելի վստահ է իրեն ներկայացնում որպես տարածաշրջանային նոր ուժային կենտրոն։ Սակայն Հարավային Կովկասում Մեծ խաղը դեռևս ավարտված չէ․ ավելի շուտ այն թևակոխում է նոր փուլ։ Հետևաբար Ադրբեջանի այսօրվա հաղթարշավը կարող է ընդամենը շարունակվող աշխարհաքաղաքական պայքարի միայն մեկ դրվագը լինել, որի վերջնական արդյունքը դեռևս հեռու է կանխորոշված լինելուց։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ШУШИ-2026: КАК АЛИЕВ РАЗРУШИЛ ГЛАВНЫЙ МИФ ПАШИНЯНА ОБ АРЦАХЕ

Шушинский форум 2026 года стал публичным разоблачением главной политической лжи Никола Пашиняна об Арцахе. На протяжении нескольких лет армянскому обществу внушали, что признание территориальной целостности Азербайджана и отказ от борьбы за Арцах являются необходимой ценой за мир и безопасность арцахских армян. Однако выступление Ильхама Алиева показало иную реальность: мир, о котором говорит Баку, наступил не после компромисса, а после полного исчезновения армянского присутствия в Арцахе.

Не менее важными стали заявления Алиева о прежнем переговорном процессе. Азербайджанский лидер фактически признал, что до 2020 года обсуждались статус Нагорного Карабаха, судьба Лачинского коридора и различные механизмы политического урегулирования. Тем самым он невольно опроверг один из ключевых тезисов армянских властей о том, что вопрос Арцаха был окончательно проигран задолго до 2018 года и у Армении не оставалось пространства для дипломатического маневра.

Форум показал и другое: Баку все увереннее позиционирует себя в роли нового регионального центра силы. Однако Большая игра на Южном Кавказе не завершена — скорее, она вступает в новую фазу. Поэтому нынешний триумф Азербайджана может оказаться лишь одним из эпизодов продолжающейся геополитической борьбы, исход которой еще далеко не предрешен.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՓԱՇԻՆՅԱՆԸ ԽՈՒՍՏՈՒՓԻ ԳԱԳԱԹԻՆ. ԱՐՑԱԽԻՑ ՀԵՏՈ՝ ՉԱՐԱԳՈՒՅԺ ՆԱԽԱՆՇԱ՞Ն

Հանրային Տրիբունալը բազմիցս գրել է, որ Հարավային Կովկասում ձևավորվող նոր աշխարհաքաղաքական իրողությունները Հայաստանի համար լրջագույն մարտահրավերներ են ստեղծում։ Այսօր արդեն ակնհայտ է, որ Սյունիքը դարձել է տարածաշրջանային և գերտերությունների շահերի բախման առանցքային կետերից մեկը։ Այդ ֆոնին ուշագրավ էր Նիկոլ Փաշինյանի որոշումը՝ արձակուրդն անցկացնել Սյունիքում և բարձրանալ Խուստուփ։ Սակայն Խուստուփը պարզապես լեռ չէ. այն Նժդեհի, Սյունիքի պաշտպանության և ազգային արժանապատվության խորհրդանիշն է։

Ինքնին այդ քայլը կարելի էր ընկալել որպես հարգանքի տուրք Գարեգին Նժդեհի հիշատակին, եթե չլիներ մի կարևոր հանգամանք։ Նժդեհը պատմության մեջ մնաց որպես հայկական հողերի պաշտպան, մինչդեռ Փաշինյանի կառավարման տարիներին Հայաստանը կորցրեց Արցախը։ Առավել ևս, որ 2020 թվականին նա և իր տիկինը նույնպիսի ցուցադրականությամբ այցելում էին Արցախ՝ վստահություն և հաղթանակ խոստանալով, իսկ ամիսներ անց սկսվեց 44-օրյա պատերազմը։ Բավական է հիշել 2023 թվականի հուլիսին Աննա Հակոբյանի սոցցանցերում հրապարակած հայտնի լուսանկարը՝ «Փախստականն իր հետ նոր երկիր է բերում ոչ միայն իրերի կապոցը» գրությամբ շապիկով ։ Երկու ամիս անց Արցախի էթնիկ զտման արդյունքում տասնյակ հազարավոր հայեր դարձան փախստականներ ։

Իհարկե, խոսքը միստիկայի մասին չէ։ Սակայն վերջին ութ տարիների ընթացքում չափազանց շատ խորհրդանշական դրվագներ հետագայում ստացել են ողբերգական իմաստ։ Հենց այդ պատճառով էլ այսօր Խուստուփից արված լուսանկարներին նայում ենք անհանգստությամբ։ Տա Աստված, որ այս անգամ այդ մտահոգությունները չարդարանան։ Բայց Արցախի կորստից հետո ոչ ոք իրավունք չունի ասել, թե Սյունիքի շուրջ հնչող ահազանգերը չափազանցված են։ Ոչինչ բացառել չի կարելի։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ПАШИНЯН НА ВЕРШИНЕ ХУСТУПА: ЗЛОВЕЩЕЕ ПРЕДЗНАМЕНОВАНИЕ ПОСЛЕ АРЦАХА

Общественный Трибунал неоднократно писал о том, что новые геополитические реалии на Южном Кавказе несут для Армении серьезнейшие вызовы. Сегодня уже очевидно, что Сюник стал одной из ключевых точек столкновения интересов региональных и мировых держав. На этом фоне особое внимание привлекло решение Никола Пашиняна провести отпуск в Сюнике и подняться на Хуступ. Однако Хуступ — не просто гора. Это символ Гарегина Нжде, защиты Сюника и национального достоинства армянского народа.

Сам по себе этот шаг можно было бы воспринять как дань памяти Нжде, если бы не одно обстоятельство. Нжде вошел в историю как защитник армянских земель, тогда как в годы правления Пашиняна Армения потеряла Арцах. Тем более что весной и летом 2020 года он вместе с супругой столь же демонстративно посещал Арцах, звучали заявления о победе и уверенности, а спустя несколько месяцев началась 44-дневная война. Достаточно вспомнить широко обсуждавшуюся фотографию, опубликованную Анной Акопян в социальных сетях в июле 2023 года. На ней она была в футболке с надписью: «Беженец привозит с собой в новую страну не только узелок вещей». Спустя два месяца в результате этнической чистки Арцаха десятки тысяч армян стали беженцами.

Разумеется, речь не идет о мистике. Однако за последние восемь лет слишком многие символические эпизоды впоследствии приобретали трагический смысл. Именно поэтому сегодня фотографии с Хуступа вызывают тревогу. Дай Бог, чтобы эти опасения не оправдались. Но после потери Арцаха никто не вправе утверждать, что тревога за судьбу Сюника является преувеличением. Ничего исключать нельзя.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal

🇦🇲ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ՝ ԱՆԴՈՒՆԴԻ ԵԶՐԻՆ. ԻՆՉՈ՞Ւ Է ՍՅՈՒՆԻՔԸ ՀԱՅՏՆՎԵԼ ՄԵԾ ԽԱՂԻ ԿԵՆՏՐՈՆՈՒՄ

Վերջին ամիսներին Հայաստանի ներսում ակտիվորեն իրականացվում է տեղեկատվական արշավ, որի շրջանակներում իշխանամերձ և արևմտամետ շրջանակները հասարակությանը համոզում են, թե Ռուսաստանի պարտությունը ուկրաինական ճակատում ժամանակի հարց է։ Հանրությանը ներկայացվում է մի պատկեր, ըստ որի՝ Մոսկվային սպասում են տնտեսական ճգնաժամ, ներքաղաքական անկայունություն և ազդեցության կորուստ հետխորհրդային տարածքում։

Այս քարոզչական գծի հիմնական նպատակը, ըստ ամենայնի, հասարակական կարծիքը նախապատրաստելն է հակառուսական նոր քայլերի համար։ Քաղաքացիներին ներշնչվում է, որ Հայաստանը պետք է հնարավորինս արագ հեռանա ռուսական ազդեցության գոտուց և փնտրի նոր արտաքին հենարաններ՝ այդ գործընթացը ներկայացնելով որպես «պատմական անհրաժեշտություն»։

Նման պատկեր արդեն եղել է 2022 թվականին, երբ ռուսական բանակի առանձին անհաջողություններից հետո սկսվեց Ռուսաստանի դերի թուլացման մասին ակտիվ քարոզչությունը։ Հենց այդ ժամանակ էլ Արցախի շուրջ բանակցային գործընթացը ռուսական հարթակից տեղափոխվեց եվրոպական միջնորդության դաշտ։ Արդյունքը հայտնի է բոլորին․ Արցախը կորցչեցինք, իսկ արևմտյան միջնորդների խոստումները ողբերգությունը չկանխեցին։

Այժմ նույն ծխածածկույթի ներքո պատրաստվում են հանձնել Սյունիքը։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺АРМЕНИЮ НАД ПРОПАСТЬЮ: ПОЧЕМУ СЮНИК ОКАЗАЛСЯ В ЦЕНТРЕ БОЛЬШОЙ ИГРЫ

В последние месяцы внутри Армении активно разворачивается информационная кампания, в рамках которой околовластные и прозападные круги убеждают общество, что поражение России на украинском фронте является лишь вопросом времени. Гражданам внушается, что Москву ожидают экономический кризис, внутриполитическая нестабильность и утрата влияния на постсоветском пространстве.

Главная цель подобной риторики, по всей видимости, заключается в подготовке общественного мнения к новым антироссийским шагам. Обществу предлагают принять мысль о том, что Армения должна как можно быстрее дистанцироваться от России и искать новых внешних покровителей, представляя этот курс как «историческую необходимость».

Нечто подобное уже происходило в 2022 году, когда после отдельных неудач российской армии началась активная кампания о якобы неизбежном ослаблении Москвы. Именно тогда переговорный процесс по Арцаху был перенесен с российской площадки в европейскую. Итог известен всем: Арцах был утрачен, а обещания западных посредников не смогли предотвратить трагическое развитие событий.

Теперь под прикрытием той же дымовой завесы готовятся сдать Сюник.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal