Sometimes, the only way to truly move forward is to burn the path that leads back.

سال ۷۱۱ میلادی طارق بن زیاد، فرمانده‌ای که زیر فرمان موسی بن نصیر بود، همراه سپاهش از شمال آفریقا از تنگه عبور کرد و وارد شبه‌جزیرهٔ ایبری شد؛ جایی که بعدها بخش بزرگی از آن به نام اندلس شناخته شد.
طبق روایت مشهور، وقتی طارق و سربازانش به ساحل رسیدند، دستور داد کشتی‌هایی را که با آن‌ها آمده بودند بسوزانند.
سربازان حالا در سرزمینی ناآشنا بودند.
پشت سرشان دریا و روبه‌رویشان دشمن
و دیگر راهی برای برگشت وجود نداشت.
ایدهٔ اصلی این کار این بود که سربازان بفهمند دیگر راهی برای فرار یا عقب‌نشینی ندارند یا باید پیش می‌رفتند و پیروز می شدند یا می‌مردند.
برای همین اصطلاح burn the ships به وجود اومد به این معنی که خودت را در موقعیتی قرار بده که دیگه نتونی عقب نشینی کنی تا مجبور شی برای رسیدن به هدفت به جلو بری‌.
اما نکته ای که هست اینه که خودِ داستان سوزاندن کشتی‌ها از نظر تاریخی قطعی نیست. بسیاری از تاریخ‌پژوهان معتقدند منابع اولیه این اتفاق را ذکر نکرده‌اند و احتمال دارد این بخش بعدها برای نمادین‌تر کردن داستان ساخته شده باشد. با این حال، این روایت آن‌قدر مشهور شده که معنای نمادینش مستقل از صحت تاریخی‌اش باقی مانده است.

Prompt:
Fill the bag with things that resemble me

اگه همینطوری به فکر و خیال کردن راجع به همه چیز ادامه بدم دوباره میرم توی فاز افسردگی
فقط باید تا جایی که میتونم ذهنم رو مشغول چیزای دیگه نگه دارم