«هرگاه یک پادشاه، با از دست دادن کارکرد معنویِ خود، به مطلق‌گرائی و تمرکزگرائیِ سیاسی و مادی روی اورد، خود را از هرگونه پیوند با اقتدار مقدس رها کند، اشرافیت فئودال را تحقیر نماید و قدرت‌هائی را که پیش‌تر میان اشراف توزیع شده بود، تصاحب کند، چنین پادشاهی گورِ خود را کنده است و پیامدهای شومی را برای خود رقم زده است. مطلق‌گرائی، توهمی زودگذر است؛ یکسان‌سازیِ اجباری، راه را برای عوام‌فریبی و صعود مردم به تخت پادشاهیِ بی‌حرمت‌شده هموار می‌کند»

«ژولیوس ایوولا»

مرد برای خودش زندگی می‌کنه، نه برای جلب توجه. کار، ورزش و پیشرفتش برای رضایت درونی و ساختن ارزش شخصیه. زن براش مکمل زندگیه، نه منبع اصلی خوشبختی. توجه دیگران نتیجه‌ی ارزششه، نه هدفش.