درباره این رقابت، صادقانه بگویم، به بازیکنانم گفتم که این جام در آینده ارزشی به اندازه لیگ قهرمانان یا حتی مهم‌تر از آن خواهد داشت.

پیام قبل از بازی کاملاً واضح بود. ما بازی را در ۱۰ دقیقه اول بردیم و پیام پیش از بازی این بود که بگذارید بفهمند ما برای برد آمده‌ایم، این پیام فضای بازی را تعیین کرد.

پاری‌سن‌ژرمن سه هافبک داشت و دو نفر از آن‌ها مسئول مهار ریس جیمز و موی کایسدو بودند و ویتینیا مسئول انزو بود، ما فکر کردیم این فرصت خوبی است تا از فضاها با کول پالمر و مالو گوستو استفاده کنیم، این برنامه بازی بود.

بازنده؟ من بازنده نیستم، من نایب‌قهرمانم. در فوتبال سطح بالا بازنده وجود ندارد بلکه بازنده کسی است که از تختش برای کار کردن بلند نشود.

فکر میکنم این تورنمنت برای مشخص کردن بهترین تیم جهان ایجاد شده است. فرمتی جذاب دارد و می‌تواند به یک رقابت واقعی در سطح بالا تبدیل شود. فقط مشکل پیدا کردن فضا برای آن در تقویم فعلی است اما ما فرصت بردنش را داشتیم و تیمی دیگر در فینال به‌ سادگی از ما بهتر بود.

همان‌طور که گفتم، سعی می‌کردم بازیکنانم را متوقف کنم. تنش زیادی وجود داشت و فشار زیادی وارد شد. این موقعیت در حالت منطقی قابل اجتناب بود، دیگر چیزی برای گفتن ندارم.

بازی از همان دقیقه اول دشوار بود، چلسی انرژی بیشتری داشت و کول پالمر خیلی خوب بود.