یه کندل سبز بلند می‌زنه بالا...
گروه‌ها پر می‌شن از پیام:
«دیدی زِد زد؟!»
«پرید! جا نمونی!»
و تو…
نه چارتو دیدی، نه تحلیل داشتی، ولی حس می‌کنی باید بزنی وارد شی!
به این می‌گن FOMO – ترس از جا موندن از فرصت.
و اگه حواست نباشه، یکی از قاتل‌های بزرگ حساب تریده.

وارد معامله می‌شی فقط چون بقیه وارد شدن
تردیدی داشتی ولی حس کردی «نکنه این یکیو از دست بدم»
تارگت و استاپ نداری، فقط عجله داری
بعدش هم که وارد شدی، می‌بینی دقیقاً همون‌جا قیمت برگشت!

❗️چون فکر می‌کنیم بازار همیشه فرصتای خاصی داره که فقط یه بار میان
چون می‌ترسیم از اینکه بقیه سود کنن و ما نه
چون کنترل ذهن نداریم و تصمیم‌گیری‌مون وابسته به اخبار، هیجان و دیگرانه

✔️ به خودت یادآوری کن: فرصت همیشه هست.
بازار هر روز هست. اگه امروز یه تریدو از دست دادی، فردا یه بهترش میاد.

✔️ هیچ تریدی، فرصت آخر نیست.
هیچ معامله‌ای به تنهایی قراره تو رو میلیونر نکنه… یا ورشکسته.

✔️ ورود فقط با پلن!
اگه تحلیلی نکردی و پلنی نداری، وارد نشو. حتی اگه همه‌ی دنیا وارد شدن.

✔️ فاصله بگیر از محیط هیجانی.
گروه‌های پر از سیگنال یا افرادی که همیشه در حال فخر فروختن سودشونن، می‌تونن محرک فوموی تو باشن.

✔️ ژورنال بنویس.
هربار که از رو فومو وارد شدی، یادداشتش کن. نتایجشو ببین. تکرار این کار بهت یاد می‌ده چقدر بی‌فایده‌ست.

🗣آخرین باری که با فومو وارد معامله شدی رو بنویس.
🗣 چی باعث شد تصمیم بگیری بزنی وارد شی؟
🗣 نتیجه چی شد؟
🗣 دفعه بعد چطوری می‌تونی بهتر عمل کنی؟

فومو شبیه یه توهمه. انگار اگه الآن وارد نشی، دنیا تموم میشه…
ولی واقعیت اینه که یه تریدر واقعی هیچ‌وقت عجله نمی‌کنه.
فرصت همیشه هست، ولی حساب تو همیشه نیست!

📚 بخاطر همینه من براتون کلی زحمت کشیدم و آموزش روانشناسی آماده کردم که همرو بخونید عشقای من، حتما بهشون توجه کنید