http://www.thesis11.com/Article.aspx?Id=6468



مصاحبه با وندی براون: به راه انداختن مجدد دموس
ترجمه: فرید دبیرمقدم


مصاحبه زیر با وندی براون، فیلسوف و نظریه‌پرداز سیاسی، در پی آن است تا نظرات جنجالی و مهم وی را در بستر رویدادها و مسائل سیاسی اخیر بررسی کند، به ویژه با تمرکز بر دو کتابش «از کار انداختن دموس: انقلاب بی‌سر و صدای نولیبرالیسم» (2015) و «سیاست بیرون از تاریخ» (2001). سباستین رضا این مصاحبه را در 23 مه 2017 از طریق اسکایپ با براون انجام داده که با بسط برخی پاسخ‌ها در ژورنال «نظریه، فرهنگ و جامعه» (دسامبر 2017) منتشر شد.

در کتاب‌ «از کار انداختن دموس» به ناممکن‌بودن سیاست رادیکال یا رهایی‌بخش در زمانه‌ای می‌پردازید که در آن بازار یگانه منبع «اثبات حقیقت» است و انسان اقتصادی[i] تنها شخصیت خیالی پابرجاست. شما برای درک این مساله فضای سه‌وجهی جذابی میان فوکو، مارکس و دموکراسی ترسیم می‌کنید که سودمند است اما در هر رأسش مخالفت‌هایی نیز برمی‌انگیزد. ممکن است این فضای نظری را بیشتر بسط دهید؟ چرا این مثلث نظری مهم است و چگونه می‌توانیم به بهترین نحو از پس نقدهایی که به هر رأس آن وارد می‌شود برآییم؟

از مارکس می‌آموزیم درباره اقتصاد سیاسی و به طور خاص درباره سرمایه‌داری فکر کنیم که نقشی بنیادین در تکوین هستی و حیات انسان معاصر دارد. مسلم است که باید مارکس را به‌روز‌رسانی کنیم تا ابتدا سرمایه‌داری کینزی و سپس سرمایه‌داری نولیبرال و سرمایه‌داری مالی را بفهمیم. اما از مارکس می‌آموزیم درباره جهان‌مان از نظر سازماندهی وجه تولید و آنچه امروزه برخی «وجه پیش‌بینی» (mode of prediction) می‌نامند (یعنی سرمایه مالی) فکر کنیم. می‌آموزیم به اقتصاد سیاسی در وسیع‌ترین و عمیق‌ترین معنای آن بیندیشیم، یعنی به عنوان محل قدرت، سلطه، استثمار و همچنین نقاط مقاومت.

...





@towardinside

http://tarjomaan.com/neveshtar/9464/


وقتی یک استاد فلسفه پدر می‌شود
همزمان با تولد فرزندمان در ذهن من نیز اندیشه‌هایی تازه به دنیا آمد


الدار ساراجلیچ
ترجمۀ: آرش رضاپور مرجع: NYTimes

یک نویسنده گفته است تولد بچه مثل انفجار یک بمب در زندگی است. روالی که همیشه در خانه حاکم بوده، ناگهان دود می‌شود و قواعد تازه‌ای شکل می‌گیرد. ساعت‌های طولانی بی‌خوابی و نگرانی دربارۀ سلامت، تغذیه و تربیت نوزاد پدر و مادر را به آدم‌هایی تبدیل می‌کند که قبل از بچه‌دار شدن، برای خودشان هم باورنکردنی به نظر می‌رسیده است. یک فیلسوف بوسنیایی تعریف می‌کند که چطور تولد دخترش حتی مسائل فلسفی ذهن او را نیز عوض کرد.

- آزادی، نزد آرنت، به معنای ظرفیتی است برای آغازی دوباره. این ظرفیت برآمده از ظرفیتِ عمل است؛ یعنی ویژگی‌ای که تمامی انسان‌ها با آن زاده می‌شوند.

- ممانعت فرزندان از اقدام براساس دلایلی که می‌یابند، بدون آنکه صحت دلایل‌شان را بسنجیم، خیانتی است به ارزش و معنای رابطۀ والد و فرزندی.





@towardinside

مردم از انگیزه‌های شما و صداقت شما و اهمیت رنج‌هایتان جز با مرگ شما متقاعد نمی‌شوند.
تا وقتی که زنده‌اید، وضع شما برایشان مشکوک است و فقط شایسته ‌ی تردید آنها هستید.

آلبر كامو
سقوط






@towardinside

جهان آینده آرمانشهری عملی است که نه بهترین و نه بدترین دنیای ممکن بلکه دنیایی است
تحقق پذیر و بهتر از دنیایی که پشت سر گذاشتیم.

الوین تافلر
موج سوم



@towardinside

حریم سلبریتی؛ در گفتگو با
مصطفی ملکیان و طناز طباطبایی

با باد کردن فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی، سلبریتی های هنری، ورزشی، سیاسی و .... ایرانی گرچه از این فضاهای تازه برای هر چه بیشتر دیده شدن بهره گرفته‌اند در همان حال از این‌که مخاطبان، طرفداران و کاربران این شبکه‌ها حد و حدود حریم خصوصی آن‌ها را مراعات نمی‌کنند گله و انتقاد دارند؛ روسری یکی را باد برده و فیلمی منتشر شده؛ از عروسی آن‌یکی فیلمی درآمده؛ چت‌های یکی دیگر علنی شده و ... پس تصمیم گرفتیم ماجرا را با یک سلبریتی در میان بگذاریم و نظرات‌اش را بشنویم و البته برای این‌که به وادی تکرار نیفتیم، هنرمند شناخته‌شده را در کنار مصطفی ملکیان نظریه‌پرداز اخلاق بنشانیم. ملکیان درباره حریم خصوصی هر جا گفته و نوشته، بر این موضع پای فشرده که مدام حریم خصوصی ما با منافع اجتماعی در برخورد است؛ می‌شد حدس زد میان دغدغه‌های هنرمندان درباره حریم خصوصی‌شان با ایده‌های ملکیان یک گفت‌وگو درگیرد... «طناز طباطبایی» بازیگر نقش حنا در خشم و هیاهو خودش هنرمندی است اگرچه در سینما خیلی گزیده کار کرده، اما این سال‌ها از پرطرفدارترین بازیگران زن بوده ولی جالب است که او می‌گوید از چالش سلبریتی‌ها و حریم خصوصی‌شان در امان مانده؛ حتی می‌گوید در 15سال کارنامه هنری‌اش، از سوی مخاطبان و مردم با نگاه‌ها و آزارهای جنسی و جنسیتی روبه‌رو نشده، اما چطور؟ طباطبایی با دغدغه نگرش ویژه‌اش درباره حریم خصوصی سلبریتی‌ها در کنار مصطفی ملکیان نشست تا درباره حریم خصوصی یک سلبریتی حرف بزنند؛ گفت‌وگویی در مرز تجربه زیسته یک هنرمند، ایده‌های اخلاقی و نکته‌های حقوقی ....

3danet.ir/jpvGP

@towardinside

https://www.instagram.com/p/B0Irv3GBcdk/?igshid=y7mdwye0274n
@towardinside


آن‌هایی که مورد خشونت، فشار، و آزار و اذیتِ بيشترى قرار گرفته‌اند،
ناگزير باید ساز و کار دفاعیِ متفاوت، غیرمتعارف، و شگفت‌انگیزی کشف کنند برای ادامه زندگی؛ روش‌هايى كه از عهده فهم دیگران خارج بوده است.

حالا اگر این ساز و کار دفاعیِ خارق‌العاده، تبدیل به هنر شود...
آری... هنرمندان طراز اول، اين طور به ظهور رسيده‌اند.

علی اشکان نژاد

اسپیلبرگ یک داستان‌گوی بزرگ است. این را فراموش نکنید. این را نادیده نگیرید. او لیاقت جایگاه کنونی‌اش را دارد، چون چیزی را فهمیده که خیلی از علاقمندان پرزرق‌وبرق جلوه‌های ویژه بویی از آن نبرده‌اند؛ او جلوه‌های ویژه را در باقت داستان‌هایی بسیار خوب و بسیار منسجم می‌تند. او بیش از هرکس دیگری داستان‌گویی می‌داند و ما در سینمای امروز با فقدان داستان‌گویی مواجهیم.

ورنر هرتسوگ




@towardinside

«باید تأمین مسکن را از حالت کالایی خارج کنیم. به لحاظ تاریخی، این کار با ایجاد مسکن اجتماعی صورت گرفت که مردم از حق مسکن خارج از بازار برخوردار بودند، یعنی حق داشتن یک خانه بدون داشتن حق خرید یا فروش آن.»
نولیبرالیسم به ما می‌گوید این ناکارآمد است. اما حالا می‌دانیم وقتی از قواعد نولیبرالی پیروی می‌کنیم، چه اتفاقی می‌افتد.

مجله ژاکوبن: گفتگو با دیوید هاروی






@towardinside

ردیابِ متصل بر انسان و حیوان


تکنولوژی همه ما را به بند کشیده و اسیر کرده است. اکنون با کمک تکنولوژی های ردیاب، انسان ها به مانند حیوانات هر لحظه ردیابی می شوند و تحت کنترل هستند.
به همان نحو که انسان حیوانات را اسیر کرده و با قلاده های ردیابی که به گردنشان انداخته آنها را کنترل می کند خود نیز به وسیله گوشی های همراه و سیستم های ردیاب کنترل می شود.
اکنون هم سگ ها و فلامینگوها به وسیله ردیاب ها تحت نظارت هستند و هم انسانها به وسیله ردیاب های الکترونیک کنترل می شوند.
گوشی های هوشمند که اکنون در دستان هر انسانی دیده می شوند موقعیت جغرافیایی او را به سرعت گزارش می دهند.
همچنین عضویت در شبکه های مجازی موجب شده تا تصاویر، سلایق، افکار و سبک زندگی انسانها به راحتی در دسترس همگان قرار بگیرد و هیچ اطلاعاتی پوشیده نباشد.

جامعه معاصر هر به روز بیشتر به جامعه ای کنترل شده تبدیل می شود و ابعاد این قفس هر روز وسیعتر می شود.
هر کدام از ما در جهانی که نام آزادی مدرن را یدک می کشد به شدت کنترل می شویم و کار به جایی رسیده که به نام پاسداری از حوزه خصوصی، هیچ امر خصوصی ای وجود ندارد.


رضا تسلیمی طهرانی





@taslimi_tehrani

https://www.instagram.com/p/B0JT0O1ht53/?igshid=1mvw99za80ahl
@towardinside




مورچه‌ها از فرمانرواییِ جیرجیرک‌ها بر خودشان خسته شدند. مجبور بودند صبح تا شام برای‌شان میوه و غذا ببرند.

یک روز طاقت‌شان تمام شد. جیرجیرک‌ها را کشان‌کشان بردند و انداختند توی رودخانه.

جشن و شادی برپا شد. فردای آن روز، نشستند دور هم برای تصویب قوانین جدیدی که شهر مطابق آن‌ اداره شود.

همه مورچه‌ها جمع شدند. لوکاس نیامد. آندری پرسید: پس چرا نمی‌آیی؟ لوکاس گفت: قانون باید بر اساس اخلاق طرح‌ریزی شود. اخلاق هم که با تغییری دگرگون می‌شود. آندری با تعجب پرسید: چه تحولی؟ لوکاس گفت: مثلا تواضع و فروتنی در مقابل جیرجیرک‌ها اخلاقی بود که معلم‌ها در مدارس به ما آموزش می‌دادند. حال آن‌که در شرایط فعلی، این کار ضداخلاق است و نوعی چاپلوسی.

آندری خوشش آمد. گفت: موافقم. البته نظری افراطی‌تر دارم. باید از پیشوایان جدید بخواهیم حالا که ما سال‌ها اخلاق را رعایت کرده‌ایم، از این به بعد ما مدتی زندگی‌مان را بکنیم و آن‌ها اخلاق را رعایت کنند.

علی اشکان نژاد

گفتم هوای میکده غم می‌برد ز دل
گفتا خوش آن کسان که دلی شادمان کنند.

حافظ






@towardinside

و عاقبت،
قايق به ثقلش غرق مى شود.

آرتور رمبو






@towardinside

بشر امروز که نسبت به سرنوشت خود آگاهی و بیداری به هم زده است، نمی‌تواند مدّت درازی با اندیشه‌های پراکنده، امیدهای واهی، و «شِبه دموکراسی» زندگی کند.

محمّد‌علی اسلامی‌نُدوشن






@towardinside

http://tarjomaan.com/neveshtar/9465/

آیا کسی می‌تواند علم را از دست صنعت انتشار مقاله نجات  دهد؟
اگر در برابر این مقالات مهمل کاری نکنیم، روزی می‌رسد که دیگر کسی به علم اعتماد نخواهد کرد.
 
الکس گیلیس
ترجمۀ: محمد معماریان مرجع:Walrus
 
پیش از آنکه هر استاد دانشگاهی مجبور باشد ده‌ها مقالۀ علمی-پژوهشی در رزومه‌اش ردیف کند، انتشار مقالۀ علمی، فرایندی طولانی و هزینه‌بر بود.علاوه‌براین، تقریباً همۀ ژورنال‌های اصلی در اختیار چند ناشر غربی بود و استادان دیگر مناطق دنیا، در وضعیتی «شبه‌استعماری»، از چاپ مقاله در آن‌ها محروم می‌ماندند. از قرن جدید این روند عوض شد. مجلات «دسترسی باز» و «آنلاین» فراگیر شدند. دیگر همه می‌توانستند مقاله چاپ کنند، اما خیلی زود سر و کلۀ آدم‌های تازه‌ای هم پیدا شد: سودجوها، متقلب‌ها و فریب‌کارها.
 
 
@towardinside

من دوست دارم جایی باشم که گاهی آدم چشمش به چند تا دختر هم بیفتد.

ناطور دشت
جروم دیوید سالینجر






@towardinside

کسانی که می رقصند
دیوانه به نظر می آیند
نزد کسانی که موسیقی را نمی شنوند.

فردریش نیچه






@towardinside

https://www.instagram.com/p/B0LRF0tByL2/?igshid=1aeqypdnd8k7g
@towardinside



انگار از تکنولوژی، ما را سودِ شایسته‌‌ای نمی‌رسد.

نه از آن حیث که بهره‌اش به جز اندکی، در اختیار عامه نیست و به گروهی كم شمار در جهان می‌رسد؛

و نه از آن حیث که در کنار فایده‌اش، زیان‌های زیادی هم دارد که در تریبون‌ها از آن زیان‌ها معمولاً نامى برده نمی‌شود.

از آن حیث که "آهستگی" در آن نیست. هنوز لذتی نصیب نشده، به سرعت کالای جدید جایگزین می‌شود؛ حال آن كه لذت، همیشه در آهستگی است.

علی اشکان نژاد

انتقاد استاد حسین علیزاده به سیاست های فرهنگی صدا و سیما که به نظر میرسد بیشتر به برنامه استعدادیابی عصر جدید مربوط میباشد.این برنامه با درخشش "پارسا خائف" خواننده نوجوان موسیقی سنتی همراه بود.

حسین علیزاده در افتتاحیه جشنواره موسیقی جوان گفت: کسی که در سنین پایین مطرح می شود در معرض خطر قرار می‌گیرد دیگر کار را ادامه نمی‌دهد. صدا و سیما هم از منظری به این جشنواره توجه می‌کند که باز هم توجه مناسبی نیست و ضربه به پیشرفت این جوانان و نوجوانان می زند. قطعا تا به حال جشنواره تا کنون به این موضوع ها فکر نکرده بود.

وی ادامه داد: این موضوعی جدید است. ما درباره اش فکر کرده ایم و باز هم درباره اش صحبت می‌کنیم. باید در نظر بگیریم که آیا بچه ای به سن بلوغ رسیده که بخواهد خودش برای خودش تصمیم بگیرد. به نظرم جشنواره با این موضوع جدید باید برخورد جدیدی داشته باشد. اگر برنامه های تلویزیونی درست و سالمی می داشتیم، از مطرح کردن بچه ها در آن برنامه استفاده می‌کردیم. ما نمی توانیم جلوی هیچ شرکت کننده یا هیچ خانواده ای را بگیریم. اما قطعا برخورد جشنواره از این به بعد با این مسئله جدی‌تر خواهد بود.

ما صبح تا شب علیه کشورهای غربی و آمریکا شعار می‌دهیم اما می بینیم که تمام برنامه هایمان تقلیدی از برنامه های آنهاست. همین برنامه تلویزیونی همه چیزش تقلیدی از برنامه‌های امریکایی است. در برنامه تلویزیونی ما تبلیغات در بالاترین سطح اهمیت است.

جریانات تبلیغاتی و سرمایه گذاری در کشورهایی مانند امریکا بسیار مافیا دارد و پیچیده است.تمام کار جشنواره در سیزده دوره را نمی توان فقط به یک خواننده نسبت داد. نوازندگانی در جشنواره بوده اند که در جهان نابغه هستند.

همین جشنواره موسیقی جوان جنبه تقلیدی ندارد و به طور ناب از فرهنگ ماست. من گاهی خجالت می‌کشم که شکل ظاهری تلویزیون ما شبیه به تلویزیون غربی هاست.





@towardinside

از منظر زیبایی‌شناختی تعدادِ انواع آدم‌ها چنان محدود است که هر کجا ممکن است مدام مفتخر به ملاقات کسانی شویم که می‌شناسیم‌شان.

مارسل پروست





@towardinside

دو راهی!!




كارگردان
نسيم تيمورپور

تصویربردار
حمیدرضا زمزم

تهیه کننده
علی اشکان نژاد

مجری
استودیو خلاقیت مارتیا

https://www.instagram.com/p/B0L0_82hRhx/?igshid=wr97gfqwn16p
@towardinside



پذیرش مسوولیت، در حد و توانِ شوایلر، به عنوان یک لاک‌پشت نیست.
و چاره‌ای ندارد از این که دست به هر کاری بزند اما عهده‌دار و پاسخگو نشود.

باز هم فريبم بده،
یک تکرارِ شیرینِ مازوخیستی است،
جاری بر زبانِ شوایلر.

خرگوشِ کاسب فریبش بدهد. شترمرغِ تبلیغات‌چی اغوایش کند، خرسِ داروغه، حیله بر او سوار کند، گوزنِ کاندیدا اغفالش کند رای بگیرد برای ورود به سندیکا، و خارپشت ماده بر او عشوه‌گری کند تا در مال او شریک شود.

شایلر فریب می‌خورد، از آن جهت که همواره مغبون و زیان دیده بماند. که همین جایگاه خسران، در واقع همان موضع امنیت است.

علی اشکان نژاد