رو به درون
1.93K subscribers
8.86K photos
931 videos
45 files
6.96K links
Download Telegram
اگر زیادی یا عوضی تماشای‌مان کنند دچار ترس می شویم. اگر زیادی تماشا کنیم توان بالقوه‌ی کنش را از کف می دهیم. با خوب تماشا کردن، با خوب تماشا شدن، با تعیین مرز برای هر یک، می‌بالیم، با هم نیز می بالیم.

وودراف،
ضرورت تئاتر







@towardinside
آزادی ممکن است جزء ذاتی و اساسی سبک‌هایی از زندگی باشد که دست زدن به انتخاب را می‌ستایند. این سبک‌های زندگی بیانگر و تجسم‌بخش آرمان‌های انسانی خاصی هستند؛ اما چه چیزی به ما از نظر عقلانی اجازه می‌دهد که چنین آرمان‌هایی را در مقام اجزاء حیاتی رفاه و سعادت بشری بنشانیم؟

فلسفۀ سیاسی جان استیوارت میل
جان گری
ترجمۀ خشایار دیهیمی



@towardinside
هرگز مگذار که اشتباهی تو را به عرصه ی استدلال بکشاند؛ خردمند آن است که در بحث با نادان خود را به نادانی بزند.

گوته





@towardinside
https://www.instagram.com/p/B0DYL-uBB53/?igshid=11dtoritao8mp
@towardinside



در‌ كتاب‌ها فقط متن نیست که حامل پند و پیام است؛ کاغذشان هم دارد با روح و روان ما بازی می‌کند.

بوی مطبوع و دلپذیر کتابخانه‌ها و کتابفروشی‌های قدیمی، از مطالب کتاب‌ها نیست، بوی همین کاغذ است.

و یکی از مهم‌ترین کاغذها در بستر زیستیِ من، کاغذی است که تعدادی نان بستنی سنتی را توی آن می‌پیچند.

این روش باید ادامه پیدا کند. چه کسی مى‌تواند مخالفت كند که این کاغذِ نان بستنی، پا به پای کاغذِ کتاب‌های مرجع، از سنت‌های معنوی و فکری ما نگهداری کرده است؟

علی اشکان نژاد
یاد بگیر که توی زندگی به موقع دست بکشی و رها کنی ...!
Gravity





@towardinside
سرنوشت وضع بادآورده ی کنونی


وضع جدیدی نیست. همیشه در دوره هایی از تاریخ پیش می آمده که عده ای از فرصت های بادآورده استفاده می کنند و ناگهان به مال و منال، و بعضا به جایگاه و مقامی می رسند.

این وضع به محض آن که مدتی زیست شود، به مرحله تغییر می رسد. با چه استدلالی؟ زیرا تازه به دوران رسیده ها برایشان ثابت می شود که نمی توانند مدیریت کار را بر عهده بگیرند و باید ولو برای حفظ همین موقعیت و ثروت و رتبه، مدیرانی فرهیخته و کاربلد استخدام کنند.
آنها به تدریج مطیع آن مدیران می شوند زیرا می دانند که در غیر اینصورت در طرفه العینی بحران فرا خواهد رسید و تمام آورده را با خویش خواهد برد.

مدتی که گذشت همین مدیران، عرصه را بر حضور آن «متمولین یک شبه» تنگ می کنند، کنارشان می زنند و دوباره دوره نخبه پروری از راه می رسد.

در اینجا است که اهل اندیشه باید بلافاصله پس از به دست آوردن کنترل، به سرعت سختگیری را آغاز کنند و اتفاق های خوب را از اندیشکده ها و دانشگاه ها انتظار بکشند. استادانِ جدی و سختگیر، نسل های قابل اعتماد و دلسوز تربیت می کنند و دوباره روند شکوفایی آغاز می شود.

تاریخ همواره در چرخش است و هیچ وضع و حالتی تا همیشه ثابت نخواهد بود. آنچه اهمیت دارد شناخت موقعیت ها و استفاده صحیح از آنها است.



رضا تسلیمی طهرانی






@taslimi_tehrani
https://www.instagram.com/p/B0ELCO0h17r/?igshid=1vns62tucnkf8
@towardinside



خط ۲۶۹ اتوبوس از مبدأ خیابان رادویل تا میدان مرکزی میوه و تره‌بار، همیشه مورد استقبال خانم‌ها و آقایان میانسال و بعضاً کهنسالی است که زنبیل به دست، قصد خرید روزانه دارند. خیلی از آن‌ها هم حالا دیگر همدیگر را می‌شناسند و همین موضوع، این خط اتوبوس‌رانی را به "خط پر سر و صدا" شهرت داده است.

امروز خانم مالفی با نگرانی به اطرافیانش گفت: هوا که گرم می‌شود، زمین هم گرم می‌شود. و زمین که گرم شود، زلزله می‌آید. همه از شنیدن این جمله ناراحت شدند و سر و صدایشان درآمد.

خانم پاتوسکه چاق بود. با شنیدن این حرف، با آرنج به بازوی خانم اوپ زد و به خنده گفت: یک وقت حرف‌هایش را باور نکنی.

خانم اوپ، اما اصلاً حواسش به اتفاقات توی اتوبوس نبود. او دیروز در گنجه‌ی انبار، دستبند عتیقه‌ای پیدا کرده بود و داشت مدام فکر می‌کرد با چه ترفندى آن را بفروشد که متهم به دزدیدنش نشود.

آقای جریک هم تمام مدت دعا می‌کرد زیر قابلمه را موقع بیرون آمدن از خانه، خاموش کرده باشد.
او به نیت هر گدایی که در راه دید، نذری کرد، به اين اميد كه خانه‌اش آتش نگرفته باشد.
به خانه که رسید، اما حیران و سرگردان شد. نمی‌دانست کدام نذر، راهگشا بوده است.

علی اشکان نژاد
بیست هزار آرزو بود مرا پیش از این
در هوسش خود نماند هیچ امانی مرا

مولانا





@towardinside
http://problematicaa.com/kropotkin-and-revolutionary-change/


میدان‌های دید: کروپتکین و تغییر انقلابی
نویسنده: راث کینا/ ترجمه‌ی هومن کاسبی


ظهور جنبش اعتراض ضدسرمایه‌داری جهانی، وسیعا نشانه‌ی تجدیدحیات آنارشیسم به شمار می‌رود. تنوع پیچیده‌ی جنبش اعتراضی، برای برخی از افراد به اصول ذاتا آنارشیستی سازمان‌دهی اشاره دارد. همان‌طور که نائومی کلاین ادعا می‌کند، این جنبش دارای «ساختار غیرمتمرکز و غیرسلسله‌مراتبی» است. به جای «تشکیل یک هرم… با رهبران در رأس و پیروان در پایین»، «مسیرهای ارگانیک، غیرمتمرکز و درهم‌تنیده‌ی اینترنت را بازتاب می‌دهد… شبکه‌ای از قطب‌ها[۱] و اقمار[۲]… صدها، شاید هزاران «گروه وابستگی»…» (چشم‌انداز). اکتیویست‌های آنارشیست، ادعای قوی‌تری دارند: مهم نیست که معترضین چه توصیفی از قرابت‌های خود ارائه می‌دهند؛ این جنبش در کل به درستی آنارشیستی قلمداد می‌شود. به ادعای دیوید گریبر[۳]، آنارشیسم «قلب و روح جنبش است؛ منبع بخش اعظم آن‌چه که در این باره تازه و امیدبخش است» (ص. ۶۱). سایر اکتیویست‌های مردمی[۴]، این ادعا را به گرمی پذیرا می‌شوند، و جنبش اعتراض جهانی را روشن‌ترین و قوی‌ترین عرض‌اندام آنارشیسم عملی از ۱۹۶۸ تلقی می‌کنند. پس از اعتراض در سیاتل -«دورهمی» جنبش (کلاین، ص. ۸۱)- تیتر نشریه‌ی رکن پنجم[۵] چنین بود: «بسیار بیشتر از چند پنجره‌ی شکسته». این گزارش در ادامه بیان کرد که کنش مستقیم جمعی «و ائتلاف‌های جدیدی که در خیابان‌ها و در سراسر مرزهای بین‌المللی شکل گرفته‌اند، نشانگر اوج‌گیری امیدبخش جنبش جهانی و نوظهور مقاومت در برابر سرمایه و جهانی‌شدن شرکت‌ها است» (ص ۱). در بحثی کلی‌تر درمورد شبکه‌ها و اعتراضات اجلاس سران، اندرو فلود[۶] مدعی شده است:

با ظهور جنبش اعتراض اجلاس سران در پیش چشمان عموم مردم پس از جی-۸ و سیاتل، آنارشیسم به نفوذی بسیار فراسوی آن‌چه که می‌توانستید با توجه به شمار آنارشیست‌ها و سطح سازمان‌دهی آنارشیستی پیش‌بینی کنید، دست یافت. آنارشیسم در دنیای انگلیسی‌زبان با سرعت تمام از انتقادی نسبتا مبهم و تاریخی راجع به جناح چپ به یکی از قطب‌های اصلی در جنبش جهانی‌سازی تبدیل شد (منبع آنلاین).

...





@towardinside
مردم هیچ گونه احترامی برای هیچ چیز قائل نیستند. من هر روز شاهد این مطلبم.

ظرافت جوجه‌تیغی
موریل باربری







@towardinside
وقتی جوان بودیم، خیال می‌کردیم پاکی ما را از شرارت نجات می‌دهد. خبر نداشتیم ممکن است شرارتی در پاکی وجود داشته باشد که از پاکی شرارت تغذیه کند.

سر هیدرا
کارلوس فوئنتس







@towardinside
https://www.instagram.com/p/B0F0IaDBMfW/?igshid=180zxb9lekyxi
@towardinside



وقتی با تولیدات هنریِ عجیب، پیشرو و هراس‌انگیز، روبرو می‌شیم،
به سرعت می‌شه به این نتیجه برسیم که: این برخاسته از تجربه‌ی خاص و واقعی خود هنرمند بوده.
چون اگر نبود، نمی‌تونست به این دقت و غلظت، اون فضاى نامتعارف و تجربه نشده رو نشون بده و تو ذهن مخاطب ماندگارش كنه.

و طنز ماجرا اینجاست که: اگر مثلاً فیلمی ببینیم که بازیگرش داره شامپوی سر رو مزه می‌کنه، می‌شه نتیجه گرفت که این کار قبلا آزمایشِ خودِ کارگردان بوده!

علی اشکان نژاد
زندگی کردن؛
نایاب ترین چیز
در دنیاست.
بیشتر مردم
فقط وجود دارند، همین...!

اسکار وایلد





@towardinside
پروردگارا!
نشانه‌ای به من ارزانی کن
که اینک چه باید بکنم!!!

😄


@towardinside
https://www.instagram.com/p/B0G6tX1hODU/?igshid=i4l3xer5hzcj
@towardinside




اینگِه‌بُرگ، احتمالاً از همان خردسالی که به زیبایی‌اش تحسین شده، خود را نظر کرده‌ی خدایان یافته است.

تراکمِ همین موضوع می تواند دلیلی باشد برای این که در طرف دیگر، اخلاق در آدم به شدت تضعیف شود. اینگه‌بُرگ واقعاً در کل، تحمل‌ناپذیر است.

ناگفته نماند که هر زنی مطیع آرایشی است که روی صورتش پياده مى‌كند. دوشنبه‌ی گذشته، او آرایشی ملیح کرد، و سپس مهربان شد. چشمانش از محبت، سرشار شدند و عشق به زندگی را می‌شد به وضوح در آرامش پلک‌های او دید. و پرسش بزرگ این جاست که چه می‌شود زنی که این همه می‌تواند خطوط کنار چشمش، مهربانی را به وسعت تمام هستی منتشر کند، ناگهان از این آرایش صورت خسته می‌شود و چهره آرایی‌اش مثلاً به شمایل انتقام گیران تغییر می‌کند؟

به محض تغییر آرایش، بلافاصله اخلاق او هم، به آرایشی شبيه مى‌شود که روی صورت دارد.

حالا او مرا ترک کرده است. خیلی‌ها که او را با آرایش‌های روشن و لطيف دیده اند، دارند جوسازی می‌کنند که اینگه‌بُرگ فداکار بوده و مُحق!

علی اشکان نژاد
گفت لیلی را خلیفه کان توی
کز تو مجنون شد پریشان و غوی
از دگر خوبان تو افزون نیستی
گفت خامش چون تو مجنون نیستی

مولانا





@towardinside
http://www.thesis11.com/Article.aspx?Id=6468



مصاحبه با وندی براون: به راه انداختن مجدد دموس
ترجمه: فرید دبیرمقدم


مصاحبه زیر با وندی براون، فیلسوف و نظریه‌پرداز سیاسی، در پی آن است تا نظرات جنجالی و مهم وی را در بستر رویدادها و مسائل سیاسی اخیر بررسی کند، به ویژه با تمرکز بر دو کتابش «از کار انداختن دموس: انقلاب بی‌سر و صدای نولیبرالیسم» (2015) و «سیاست بیرون از تاریخ» (2001). سباستین رضا این مصاحبه را در 23 مه 2017 از طریق اسکایپ با براون انجام داده که با بسط برخی پاسخ‌ها در ژورنال «نظریه، فرهنگ و جامعه» (دسامبر 2017) منتشر شد.

در کتاب‌ «از کار انداختن دموس» به ناممکن‌بودن سیاست رادیکال یا رهایی‌بخش در زمانه‌ای می‌پردازید که در آن بازار یگانه منبع «اثبات حقیقت» است و انسان اقتصادی[i] تنها شخصیت خیالی پابرجاست. شما برای درک این مساله فضای سه‌وجهی جذابی میان فوکو، مارکس و دموکراسی ترسیم می‌کنید که سودمند است اما در هر رأسش مخالفت‌هایی نیز برمی‌انگیزد. ممکن است این فضای نظری را بیشتر بسط دهید؟ چرا این مثلث نظری مهم است و چگونه می‌توانیم به بهترین نحو از پس نقدهایی که به هر رأس آن وارد می‌شود برآییم؟

از مارکس می‌آموزیم درباره اقتصاد سیاسی و به طور خاص درباره سرمایه‌داری فکر کنیم که نقشی بنیادین در تکوین هستی و حیات انسان معاصر دارد. مسلم است که باید مارکس را به‌روز‌رسانی کنیم تا ابتدا سرمایه‌داری کینزی و سپس سرمایه‌داری نولیبرال و سرمایه‌داری مالی را بفهمیم. اما از مارکس می‌آموزیم درباره جهان‌مان از نظر سازماندهی وجه تولید و آنچه امروزه برخی «وجه پیش‌بینی» (mode of prediction) می‌نامند (یعنی سرمایه مالی) فکر کنیم. می‌آموزیم به اقتصاد سیاسی در وسیع‌ترین و عمیق‌ترین معنای آن بیندیشیم، یعنی به عنوان محل قدرت، سلطه، استثمار و همچنین نقاط مقاومت.

...





@towardinside
http://tarjomaan.com/neveshtar/9464/


وقتی یک استاد فلسفه پدر می‌شود
همزمان با تولد فرزندمان در ذهن من نیز اندیشه‌هایی تازه به دنیا آمد


الدار ساراجلیچ
ترجمۀ: آرش رضاپور مرجع: NYTimes

یک نویسنده گفته است تولد بچه مثل انفجار یک بمب در زندگی است. روالی که همیشه در خانه حاکم بوده، ناگهان دود می‌شود و قواعد تازه‌ای شکل می‌گیرد. ساعت‌های طولانی بی‌خوابی و نگرانی دربارۀ سلامت، تغذیه و تربیت نوزاد پدر و مادر را به آدم‌هایی تبدیل می‌کند که قبل از بچه‌دار شدن، برای خودشان هم باورنکردنی به نظر می‌رسیده است. یک فیلسوف بوسنیایی تعریف می‌کند که چطور تولد دخترش حتی مسائل فلسفی ذهن او را نیز عوض کرد.

- آزادی، نزد آرنت، به معنای ظرفیتی است برای آغازی دوباره. این ظرفیت برآمده از ظرفیتِ عمل است؛ یعنی ویژگی‌ای که تمامی انسان‌ها با آن زاده می‌شوند.

- ممانعت فرزندان از اقدام براساس دلایلی که می‌یابند، بدون آنکه صحت دلایل‌شان را بسنجیم، خیانتی است به ارزش و معنای رابطۀ والد و فرزندی.





@towardinside
مردم از انگیزه‌های شما و صداقت شما و اهمیت رنج‌هایتان جز با مرگ شما متقاعد نمی‌شوند.
تا وقتی که زنده‌اید، وضع شما برایشان مشکوک است و فقط شایسته ‌ی تردید آنها هستید.

آلبر كامو
سقوط






@towardinside
جهان آینده آرمانشهری عملی است که نه بهترین و نه بدترین دنیای ممکن بلکه دنیایی است
تحقق پذیر و بهتر از دنیایی که پشت سر گذاشتیم.

الوین تافلر
موج سوم



@towardinside
حریم سلبریتی؛ در گفتگو با
مصطفی ملکیان و طناز طباطبایی

با باد کردن فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی، سلبریتی های هنری، ورزشی، سیاسی و .... ایرانی گرچه از این فضاهای تازه برای هر چه بیشتر دیده شدن بهره گرفته‌اند در همان حال از این‌که مخاطبان، طرفداران و کاربران این شبکه‌ها حد و حدود حریم خصوصی آن‌ها را مراعات نمی‌کنند گله و انتقاد دارند؛ روسری یکی را باد برده و فیلمی منتشر شده؛ از عروسی آن‌یکی فیلمی درآمده؛ چت‌های یکی دیگر علنی شده و ... پس تصمیم گرفتیم ماجرا را با یک سلبریتی در میان بگذاریم و نظرات‌اش را بشنویم و البته برای این‌که به وادی تکرار نیفتیم، هنرمند شناخته‌شده را در کنار مصطفی ملکیان نظریه‌پرداز اخلاق بنشانیم. ملکیان درباره حریم خصوصی هر جا گفته و نوشته، بر این موضع پای فشرده که مدام حریم خصوصی ما با منافع اجتماعی در برخورد است؛ می‌شد حدس زد میان دغدغه‌های هنرمندان درباره حریم خصوصی‌شان با ایده‌های ملکیان یک گفت‌وگو درگیرد... «طناز طباطبایی» بازیگر نقش حنا در خشم و هیاهو خودش هنرمندی است اگرچه در سینما خیلی گزیده کار کرده، اما این سال‌ها از پرطرفدارترین بازیگران زن بوده ولی جالب است که او می‌گوید از چالش سلبریتی‌ها و حریم خصوصی‌شان در امان مانده؛ حتی می‌گوید در 15سال کارنامه هنری‌اش، از سوی مخاطبان و مردم با نگاه‌ها و آزارهای جنسی و جنسیتی روبه‌رو نشده، اما چطور؟ طباطبایی با دغدغه نگرش ویژه‌اش درباره حریم خصوصی سلبریتی‌ها در کنار مصطفی ملکیان نشست تا درباره حریم خصوصی یک سلبریتی حرف بزنند؛ گفت‌وگویی در مرز تجربه زیسته یک هنرمند، ایده‌های اخلاقی و نکته‌های حقوقی ....

3danet.ir/jpvGP

@towardinside