رو به درون
1.93K subscribers
8.86K photos
931 videos
45 files
6.96K links
Download Telegram
جهان سراسر پاک امروز!


این که ناگهان می ریزند در یک قبیله و رسم و رسوم هزاران ساله ی آن را با حقوق بشر فعلی خودشان مقایسه می کنند و طبل تقبیح و تحقیر می نوازند،
فقط برای این است که ساختار فعلی را بی نقص و کامل و جامع جلوه دهند.
تمسخر قواعد و هنجارهای اجتماعی گذشته و بی توجهی به زمینه های اجتماعی و فرهنگی آنها و ترویج قواعد و هنجارهای بشر امروز به نام نظام متعالی انسانی فرآیندی فریبکارانه است تا اینگونه وانمود کند که گویی انسان تنها در دوران معاصر از ارج و منزلت برخوردار گشته است.

این در حالی است که ساختار فعلی خود پر عیب و ایراد است و نشانه ای از انسان و حقوق آن باقی نگذاشته است.
اگر در گذشته برده داری بود، حالا با برده داریِ مدرن و فراگیر مواجه ایم. اگر در گذشته اعدام و شکنجه بدنی بود امروز زندان و شکنجه روانی و اجتماعی جایگزین آن شده است و اگر در گذشته آزادی های اجتماعی محدود می شد اکنون رسانه ها چیزی از آزادی باقی نگذاشته اند.

کمی صبر کنید. جهانِ فردا و پس فردا به شما نشان خواهد داد که رسوم قبایل گذشته مستوجب وهن بیشتری بوده اند، یا نظم و اداره فعلی جهان. به زودی مشخص خواهد شد که در کدام جامعه به بشر و حقوق آن بیشتر بها داده شده است.


رضا تسلیمی طهرانی






@taslimi_tehrani
https://www.instagram.com/p/Bub6UJgH3Zd/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=1961154bwbupw
@towardinside




واروواکیس، مثل اغلب کسانی که پا به سن می گذارند، به حذف لوازمی که در طول زندگی جمع کرده بود، روی آورد. جوان‌ها خیلی فریب فروشنده‌ها و کاسب‌های بازار را می‌خورند و تا می‌توانند می‌خرند. اما آدم به فرزانگی بیشتر که برسد، متوجه این موضوع می‌شود که حضور هر وسیله‌ی اضافی در خانه، چقدر می‌تواند مضر باشد. رسیدگی می‌خواهد و حوصله که دیگر کهنسالی اجازه‌ی توجه به آن را به آدم نمی‌دهد.

در عین حال، واروواکیس می‌دانست که فروشنده همیشه مغبون و زیانکار است. پس تصمیم گرفت بچه‌هایش را جمع کند تا هر که هر چه می‌خواهد از وسایل او بردارد. اما فکر کرد که آن قدرنشناس‌ها هم نخواهند فهمید که این‌ها چه ارزشی دارند. حال آن که یادش افتاد در یک مهمانی دخترش به دخترخاله‌اش گفته بود: خانه‌ی پدرم پر از "خرت و پرت" است.

خدمتکار امینِ خانه‌زاد، صاحب تمامی وسایل شد. این‌جور خدمتکارها از هر فرزندی به آدم نزدیک‌ترند.

علی اشکان نژاد
چه نماز باشد آن را که تو در خیال باشی
تو صنم نمی‌گذاری که مرا نماز باشد

سعدی






@towardinside
در خانهٔ خاله لاوینیا پیانویی وجود دارد. نت هایی که از آن بیرون می‌ریزند مانند گلبرگ‌های شکوفهٔ گیلاس اند: ذراتی نورانی که دل و هوا را شاداب می‌کنند.

بانوی سپید
کریستین بوبن


(عکس حتما باز شود)



@towardinside
https://www.instagram.com/p/BudBchynBaV/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=1wagt3bkpzv8i
@towardinside



دقت کردید؟
هر چند وقت یک‌بار یکی توی مهمونی، پرهیجان می‌گه: مصرف فلان گیاه "معجزه" می‌کنه!

فرداش توی عطاری‌ها می‌بینید همون گیاه رو از پَستو آوردن گذاشتن جلوی ویترین.

مدتی همه می‌خرن. معجزه‌ای هم در کار نیست. و گیاه بیچاره دوباره راهشو می‌گیره می‌ره گوشه پستو.

علی اشکان نژاد
خوشحالم که به حرفم گوش نمی کنی،
این رفتارت را می پسندم،
نشانه ی خوبی است، خوب بزرگت کرده ایم،
کوچولو؛ به تو یاد داده ایم که فقط حرفهای دلت را گوش کنی و بس راه درست برای بچه ها،
هیچ وقت راه پدر و مادرشان نیست،
هیچ وقت..

کریستین بوبن
دیوانه وار




@towardinside
شعبده‌باز، پرنده را در قفس باقفس غیب می‌کند. اما پرنده لای سیمهای فروخفته‌ی قفس غیب می‌شود و برای آزادی دیگر پرنده در دستان شعبده‌باز شاد می‌شویم.






@towardinside
از این دو حال کدامین بهتر است:
بهتر آن است که بیش دوستِ‌مان بدارند تا از ما بترسند یا آن‌که بیش بترسند تا دوستِ‌مان بدارند؟
پاسخ این است که هر دو.
اما از آن‌جا که داشتن این هر دو حال با هم دشوار است، اگر می‌باید یکی از آن دو را برگزید همان بِه که بیش بترسند تا دوست بدارند. زیرا در باب آدمیان، بر روی هم، می‌توان گفت که ناسپاس‌اند و زبان‌باز و فریبکار و ترسو و سودجو.

نیکولو ماکیاولی
شهریار
داریوش آشوری




@towardinside
نيامدي و دير شد!

هوشنگ ابتهاج





@towardinside
سینما برای من حرفه‌ای برای ارتزاق نبوده است؛ زمانی که تمایل داشته و در ذهنم فیلم تازه‌ای بوده، کار کرده‌ام.

ناصر تقوايي






@towardinside
تردمیل‌های بی صاحب


کسی که عاشق کوه پیمایی است، هرگز به داشتن لوازم کوهنوردی خود را متوقف نمی کند و به هر نحو که هست خود را به کوه می رساند. در برابر، بسیاری افراد که تمایل واقعی به کوه رفتن ندارند، لوازم کوهنوردی را خریداری می کند اما هرگز روز کوه رفتن برای آنها فرا نمی رسد.

بازارها همیشه دنبال تنبل های بی عرضه ای هستند که تمایل واقعی به ورزش ندارند، اما بدشان هم نمی آید در زمره اهل ورزش قلمداد شوند.

اشتهای ساختگی و مسخره ی مردم به خرید تردمیل های خانگی یادتان هست؟ به راحتی می شد در کوچه های صبحگاهان و در پارک ها دوید. بازار اما به نادانیِ عامه یِ تن پروران آگاه تر بود. موج بزرگی به راه افتاد مبنی بر اینکه هر کس باید این وسیله را خریداری کند. پول های بسیاری هزینه شد و هر یک از کاهلان و بی حالان و متظاهران یک تردمیل خریدند. و حالا مدت هاست که گوشه بسیاری از خانه ها، این کالای از اول ناخجسته بی کار افتاده است.

کمتر کسی است که با تظاهر به ورزشکار بودن و خرید لوازم گران قیمت ورزشی از اضافه‌وزن خلاص شده باشد. اما در نتیجه ترفندهای بازار و جهل و کاهلی مردم جیب های بسیاری روز به روز از غفلت خالی تر شده است.


رضا تسلیمی طهرانی






@taslimi_tehrani
https://www.instagram.com/p/BueI31Ln0SP/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=1v8vdxd73an0d
@towardinside




الف- به نظر من، قاتلِ ویلی آدامز، کارول است. شک ندارم.
او به شدت از ویلی بدش می آمد.

ب- چرا تا این اندازه قطعی و بی تردید حرف می زنید؟ مگر شواهدی دارید که ما از آن بی اطلاعیم؟

الف- نه آن طور که باید. اما ویلی همیشه مجری برنامه ها بود. کارول از مجری ها به شدت متنفر بود. بارها به من می‌گفت که این‌ها حتی اساساً نمی دانند برنامه راجع به چیست. فقط کافی است بگویی فضا غمگین است یا شاد. و آن ها ناگهان شروع می کنند به لفاظی. از برنامه آخری هم که در آن به عنوان مهمانِ ویلی شرکت کرد با عصبانیت بیرون آمد.

ب- البته خود شما هم متهم هستید آقای سینتو. درباره آن درگیریِ یک سال پیشِ خودتان با مجری همایش ادبی بگویید. و این که آیا شما هم زاویه ای با مجری ها دارید؟

الف- راستش مجری آن مراسم پشت سر هم از تماشاگران می خواست با هورا کشیدن و کف زدن مجلس او را گرم کنند. مرتب می گفت شما پرانرژی هستید که تماشاچی هیجان زده بشود و ذوق و شوق نشان بدهد تا در نهایت بعدها همه بگویند محفل "فلانی" پر انرژی است. همین شد که از او خواستم آرام بنشیند و شلوغ کاری را بگذارد کنار. اما همه می دانند که آزار من به یک مورچه هم نمی رسد.

ب- لطفا از این به بعد جواب های کوتاه تر بدهید.

الف- حتما. عذرخواهی می کنم.

ب- در سوابق تان هست که شما خودتان هم مدتی مجری گری کرده اید. برای چه این کار را کنار گذاشتید؟

الف- درست در یک اتفاق مشابه. با کسی مصاحبه می کردم. پس از فیلمبرداری با خنده درِگوشی به من گفت: جواب های سر بالا به تو دادم، مى دانى چرا؟ چون مصاحبه شونده هر چقدر هم طنازی کند و از افتخارات و معلوماتش حرف بزند، در نهایت، برنامه ی مجری را آب و تاب داده است!

ب- متشکرم. بیرون بایستید تا رأی نهایی صادر شود.

علی اشکان نژاد
گفتیم که عقل از همه کاری به درآید
بیچاره فروماند چو عشقش به سر افتاد

سعدی






@towardinside
http://tarjomaan.com/neveshtar/9291/

دل را بزن به دریا؛ هنر تصمیم‌گیری‌های دشوار
یکی از رازهای هستی تصمیم‌های بزرگی‌اند که به‌راحتی گرفته می‌شوند


جاشوا راتمن
ترجمۀ: آرش رضاپور مرجع: NewYorker

جست‌وجوهای طولانی برای خرید یک لپ‌تاپ،‌ اما تصمیمی عشقی برای ازدواج؛ بالا و پایین‌کردن متفکرانۀ هزینه‌های سفر،‌ اما انتخاب بی‌پروا و یک‌شبۀ رشتۀ‌ دانشگاه. یکی از پارادکس‌های عجیب زندگی این است که برای تصمیم‌های ناچیز بیش‌ازحد حساب‌وکتاب می‌کنیم، ولی برای انتخاب‌های سرنوشت‌سازِ زندگی نه. دل را می‌زنیم به دریا و لقمه‌های بزرگ‌تر از دهانمان برمی‌داریم، اما برسرِ کوچک‌ترین چیزها دست‌به‌دامن معادلات پیچیده می‌شویم. هرودت می‌گفت ایرانیان باستان دو بار عزمشان را جزم می‌کردند: یک بار در مستی، و‌ بار دیگر به‌وقت هوشیاری.



@towardinside
هر آنچه قصد انجامش را داشتی، همین حالا انجام بده. شرایط همیشه غیرممکن خواهند ماند.

دوریس لسینگ
ترجمه: مریم طهماسبی





@towardinside
https://www.instagram.com/p/BufiyT_niWC/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=1fokegk6c4dmi
@towardinside



دیگر از پیشرفت خسته شده‌ایم. اگر واپس‌گرا باشیم، لذت بیشتری عایدمان می‌شود.

هر از چندی برویم از جایی مطمئن، شیرِ خام بخریم. خودمان همت کنیم ماست بزنیم.

در این صورت به وضوح خواهیم دید که مزه، طعم، و حتی ظاهر ماستِ ما زمین تا آسمان با ماست‌هایی که می‌فروشند، فرق دارد.

علی اشکان نژاد
هر آنچه گُذرا است
خيالي بيش نيست!

گوته




@towardinside
توانِ دوست‌داشتن و دوست‌داشته‌شدن
توانِ شنفتن
توانِ دیدن و گفتن

توانِ اندُهگین و شادمان‌شدن
توانِ خندیدن به وسعتِ دل،
توانِ گریستن از سُویدای جان

توانِ گردن به غرور برافراشتن در ارتفاعِ شُکوهناکِ فروتنی
توانِ جلیلِ به دوش بردنِ بارِ امانت

و توانِ غمناکِ تحملِ تنهایی
تنهایی
تنهایی
تنهایی عریان.

انسان
دشواری وظیفه است..

در آستانه
احمد شاملو




@towardinside
خیلی سخته که یه روزی بفهمی هیچ هدفی نداری...


📽 The Passion of Anna





@towardinside
استنلی کوبریک در باب اهمیت ابهام در خلق هنر گفته:
چه‌طور می‌توانستیم از مونالیزا لذت ببریم اگر لئوناردو زیر تابلویش می‌نوشت: «بانو در حال لبخند زدن است چون دارد رازی را از عاشقش مخفی می‌کند.»







@towardinside
بوفه‌ها، ویترین‌های زندگی


کارکرد بوفه در اتاق پذیرایی خانه ها با ظرف های گران قیمتی که در درون آن قرار می دهند چیست؟
آیا بوفه جایی است برای نگهداری ظرف های گران قیمت؟ اگر این طور است آیا این ظرف ها در کابینت یا کمدهای دربسته بهتر نگهداری نمی شوند؟ و جایگاه امن تری ندارند؟
آیا بوفه های ویترین دار یا غیر ویترین دار مکانی برای نمایش ظرف های تزئینی و تجملی است؟ و هدف از وجود آن در سالن پذیرایی منازل تظاهر به ثروتمندی و دارایی است؟
یا بوفه ها و ظروف داخل آن نوعی کارکرد روانی دارند تا به ما اطمینان دهند که ما به طبقه دارا تعلق داریم و هیچ گاه به فقر و نداری نخواهیم افتاد؟

حقیقت آن است که ظروف داخل بوفه بسیار به ندرت مصرف می شوند و برخی از آنها ممکن است هیچ گاه برای سرو غذا یا نوشیدنی به کار نیایند. در نتیجه در تحلیل بوفه و محتوایات آن باید بیش از آنکه به «مصرف مادی» توجه شود به «مصرف نمایشی» توجه کرد.
بوفه وسیله ای تزئینی است که کارکرد اصلی آن «تظاهر» است. در واقع بوفه نماد منش مبتنی بر تظاهر طبقه متوسط است تا برخورداری از مکنت و توانایی را به دیگران نشان دهد و خیال خود را از بابت اطمینان به در اختیار داشتن وسایل زندگی راحت کند.


رضا تسلیمی طهرانی





@taslimi_tehrani