http://tarjomaan.com/neveshtar/9309/

آدم‌ها در لحظۀ مرگ خود چه چیزهایی می‌گویند؟
آغازشدنِ زبان در کودکان شگفت‌انگیز است، اما رویداد جالب‌تری وجود دارد: پایان زبان در انسان‌های در انتظارِ مرگ


دیوید ایرارد
ترجمۀ: آرش رضاپور مرجع: Atlantic

آخرین کلماتی که آدم‌ها پیش از مرگ خود می‌گویند بسیار رمزآلود و دردناک است: کلماتی که انگار دربارۀ جایی ماورای دنیاست. محتضران از آدم‌هایی می‌گویند که ما نمی‌بینیم یا داستان‌هایی روایت می‌کنند که هیچ چفت‌وبستی ندارند. گاهی می‌گویند احساس می‌کنند در فضا معلق‌اند، با آنکه محکم توی تخت‌شان دراز کشیده‌اند، یا می‌خواهند بروند سفر، وقتی نمی‌توانند از جایشان برخیزند. چند پژوهشگر به‌دنبال آن بوده‌اند که این حرف‌ها چه چیزهایی دربارۀ ماهیت زبان بشری می‌گویند؟





@towardinside

دانایی آغاز تباهی‌ست؛
تو برای هر شناخت تازه‌ای باید گوشه‌ای از خودت را قربانی کنی!

خانه ادریسی‌ها
غزاله علیزاده







@towardinside

هگل در جایی می گوید تراژدی تعارض حق و باطل نیست؛ تعارض حق با حق است.

مواجهه با مرگ
برايان مگی





@towardinside

تنها واقعیت موجود، همین لحظه است.

کارل یاسپرس





@towardinside

هیچ‌وقت نمی‌توانی چیزی را که قرار است از دست بدهی، نگه داری. تو فقط قادر هستی چیزی را که داری، قبل از آن‌که از دستت برود، عاشقانه دوست داشته باشی!

کیت دی‌ كاملو





@towardinside

https://www.instagram.com/p/BubDDmLH2xX/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=1s50efqo0zgdu
@towardinside



در کنار ارزش‌ها و فضیلت‌های فردی، که در باور ما شكل گرفته‌اند،
مردم هم غالباً ويژگى‌هايى را به عنوان نوعى از ارزش،
از ما مطالبه می‌کنند.

مثلاً "ماندن بر سر حرف" ممکن است اساساً ارزش نباشد.
هر کس ممکن است ده‌ها بار نظر و حرفش را اشتباه ببیند و تغييرش دهد و چه بسا كه اين روند، اتفاق خوبى هم هست.

یا ممكن است همچنان بر نظر خودش باشد اما اظهار نکند تا از آزار دیگران در امان بماند.

امّا با اين وجود، کماکان مردم به دلایلی علاقه دارند شما بر سر حرف خود بمانید و تا ته خط هم بروید.

علی اشکان نژاد



Neben den eigenen Werten und Tugenden eines jeden Einzelnen fordert das menschliche Umfeld weitere Werte von einer Person.

Zum Beispiel muss das Beharren auf die eigene Meinung nicht unbedingt eine positive Eigenschaft sein.

Jeder kann dutzende Male seine eigenen Entscheidungen oder seine Meinung überdenken und diese ändern. Diese Prozedur kann eventuell positiv sein.
Es kann durchaus auch sein, dass der Mensch nach Außen seinen Standpunkt aufgibt, um sich vor Ärger zu schützen.

Nichtsdestotrotz befürwortet die Gesellschaft diejenigen, die ihre Meinung oder Entscheidung nicht ändern.

Ali Ashkannejad

نمی شود بدون دوست داشتن
کسی زنده ماند...
تجربه کهنه ام را باور کنید!


زندگی در پیش رو
رومن_گاری





@towardinside

جهان الهی است چون غیر منطقی است. از همین رو تنها هنر، که آن هم غیر منطقی است، از عهده‌ی درک جهان بر‌می‌آید.

آلبر کامو




@towardinside

عشق تنها احساس نیست و توسط عشق، امری شناخته نمی‌شود؛ بلکه عشق ارزشی را در می‌یابد که قبلا عرضه نشده است. عاشق به همین دلیل قادر نیست بیان کند که بخاطر چه ارزشی انسانی را دوست دارد. او هر چه هم بکوشد که برای آن دلیلی بیاورد، آن دلیل با آنچه او بخاطر آن، به معشوق عشق میورزد، انطباق ندارد.

فلسفه ماکس شلر
صفحه 57




@towardinside

جهان سراسر پاک امروز!


این که ناگهان می ریزند در یک قبیله و رسم و رسوم هزاران ساله ی آن را با حقوق بشر فعلی خودشان مقایسه می کنند و طبل تقبیح و تحقیر می نوازند،
فقط برای این است که ساختار فعلی را بی نقص و کامل و جامع جلوه دهند.
تمسخر قواعد و هنجارهای اجتماعی گذشته و بی توجهی به زمینه های اجتماعی و فرهنگی آنها و ترویج قواعد و هنجارهای بشر امروز به نام نظام متعالی انسانی فرآیندی فریبکارانه است تا اینگونه وانمود کند که گویی انسان تنها در دوران معاصر از ارج و منزلت برخوردار گشته است.

این در حالی است که ساختار فعلی خود پر عیب و ایراد است و نشانه ای از انسان و حقوق آن باقی نگذاشته است.
اگر در گذشته برده داری بود، حالا با برده داریِ مدرن و فراگیر مواجه ایم. اگر در گذشته اعدام و شکنجه بدنی بود امروز زندان و شکنجه روانی و اجتماعی جایگزین آن شده است و اگر در گذشته آزادی های اجتماعی محدود می شد اکنون رسانه ها چیزی از آزادی باقی نگذاشته اند.

کمی صبر کنید. جهانِ فردا و پس فردا به شما نشان خواهد داد که رسوم قبایل گذشته مستوجب وهن بیشتری بوده اند، یا نظم و اداره فعلی جهان. به زودی مشخص خواهد شد که در کدام جامعه به بشر و حقوق آن بیشتر بها داده شده است.


رضا تسلیمی طهرانی






@taslimi_tehrani

https://www.instagram.com/p/Bub6UJgH3Zd/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=1961154bwbupw
@towardinside




واروواکیس، مثل اغلب کسانی که پا به سن می گذارند، به حذف لوازمی که در طول زندگی جمع کرده بود، روی آورد. جوان‌ها خیلی فریب فروشنده‌ها و کاسب‌های بازار را می‌خورند و تا می‌توانند می‌خرند. اما آدم به فرزانگی بیشتر که برسد، متوجه این موضوع می‌شود که حضور هر وسیله‌ی اضافی در خانه، چقدر می‌تواند مضر باشد. رسیدگی می‌خواهد و حوصله که دیگر کهنسالی اجازه‌ی توجه به آن را به آدم نمی‌دهد.

در عین حال، واروواکیس می‌دانست که فروشنده همیشه مغبون و زیانکار است. پس تصمیم گرفت بچه‌هایش را جمع کند تا هر که هر چه می‌خواهد از وسایل او بردارد. اما فکر کرد که آن قدرنشناس‌ها هم نخواهند فهمید که این‌ها چه ارزشی دارند. حال آن که یادش افتاد در یک مهمانی دخترش به دخترخاله‌اش گفته بود: خانه‌ی پدرم پر از "خرت و پرت" است.

خدمتکار امینِ خانه‌زاد، صاحب تمامی وسایل شد. این‌جور خدمتکارها از هر فرزندی به آدم نزدیک‌ترند.

علی اشکان نژاد

چه نماز باشد آن را که تو در خیال باشی
تو صنم نمی‌گذاری که مرا نماز باشد

سعدی






@towardinside

در خانهٔ خاله لاوینیا پیانویی وجود دارد. نت هایی که از آن بیرون می‌ریزند مانند گلبرگ‌های شکوفهٔ گیلاس اند: ذراتی نورانی که دل و هوا را شاداب می‌کنند.

بانوی سپید
کریستین بوبن


(عکس حتما باز شود)



@towardinside

https://www.instagram.com/p/BudBchynBaV/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=1wagt3bkpzv8i
@towardinside



دقت کردید؟
هر چند وقت یک‌بار یکی توی مهمونی، پرهیجان می‌گه: مصرف فلان گیاه "معجزه" می‌کنه!

فرداش توی عطاری‌ها می‌بینید همون گیاه رو از پَستو آوردن گذاشتن جلوی ویترین.

مدتی همه می‌خرن. معجزه‌ای هم در کار نیست. و گیاه بیچاره دوباره راهشو می‌گیره می‌ره گوشه پستو.

علی اشکان نژاد

خوشحالم که به حرفم گوش نمی کنی،
این رفتارت را می پسندم،
نشانه ی خوبی است، خوب بزرگت کرده ایم،
کوچولو؛ به تو یاد داده ایم که فقط حرفهای دلت را گوش کنی و بس راه درست برای بچه ها،
هیچ وقت راه پدر و مادرشان نیست،
هیچ وقت..

کریستین بوبن
دیوانه وار




@towardinside

شعبده‌باز، پرنده را در قفس باقفس غیب می‌کند. اما پرنده لای سیمهای فروخفته‌ی قفس غیب می‌شود و برای آزادی دیگر پرنده در دستان شعبده‌باز شاد می‌شویم.






@towardinside

از این دو حال کدامین بهتر است:
بهتر آن است که بیش دوستِ‌مان بدارند تا از ما بترسند یا آن‌که بیش بترسند تا دوستِ‌مان بدارند؟
پاسخ این است که هر دو.
اما از آن‌جا که داشتن این هر دو حال با هم دشوار است، اگر می‌باید یکی از آن دو را برگزید همان بِه که بیش بترسند تا دوست بدارند. زیرا در باب آدمیان، بر روی هم، می‌توان گفت که ناسپاس‌اند و زبان‌باز و فریبکار و ترسو و سودجو.

نیکولو ماکیاولی
شهریار
داریوش آشوری




@towardinside

نيامدي و دير شد!

هوشنگ ابتهاج





@towardinside

سینما برای من حرفه‌ای برای ارتزاق نبوده است؛ زمانی که تمایل داشته و در ذهنم فیلم تازه‌ای بوده، کار کرده‌ام.

ناصر تقوايي






@towardinside

تردمیل‌های بی صاحب


کسی که عاشق کوه پیمایی است، هرگز به داشتن لوازم کوهنوردی خود را متوقف نمی کند و به هر نحو که هست خود را به کوه می رساند. در برابر، بسیاری افراد که تمایل واقعی به کوه رفتن ندارند، لوازم کوهنوردی را خریداری می کند اما هرگز روز کوه رفتن برای آنها فرا نمی رسد.

بازارها همیشه دنبال تنبل های بی عرضه ای هستند که تمایل واقعی به ورزش ندارند، اما بدشان هم نمی آید در زمره اهل ورزش قلمداد شوند.

اشتهای ساختگی و مسخره ی مردم به خرید تردمیل های خانگی یادتان هست؟ به راحتی می شد در کوچه های صبحگاهان و در پارک ها دوید. بازار اما به نادانیِ عامه یِ تن پروران آگاه تر بود. موج بزرگی به راه افتاد مبنی بر اینکه هر کس باید این وسیله را خریداری کند. پول های بسیاری هزینه شد و هر یک از کاهلان و بی حالان و متظاهران یک تردمیل خریدند. و حالا مدت هاست که گوشه بسیاری از خانه ها، این کالای از اول ناخجسته بی کار افتاده است.

کمتر کسی است که با تظاهر به ورزشکار بودن و خرید لوازم گران قیمت ورزشی از اضافه‌وزن خلاص شده باشد. اما در نتیجه ترفندهای بازار و جهل و کاهلی مردم جیب های بسیاری روز به روز از غفلت خالی تر شده است.


رضا تسلیمی طهرانی






@taslimi_tehrani

https://www.instagram.com/p/BueI31Ln0SP/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=1v8vdxd73an0d
@towardinside




الف- به نظر من، قاتلِ ویلی آدامز، کارول است. شک ندارم.
او به شدت از ویلی بدش می آمد.

ب- چرا تا این اندازه قطعی و بی تردید حرف می زنید؟ مگر شواهدی دارید که ما از آن بی اطلاعیم؟

الف- نه آن طور که باید. اما ویلی همیشه مجری برنامه ها بود. کارول از مجری ها به شدت متنفر بود. بارها به من می‌گفت که این‌ها حتی اساساً نمی دانند برنامه راجع به چیست. فقط کافی است بگویی فضا غمگین است یا شاد. و آن ها ناگهان شروع می کنند به لفاظی. از برنامه آخری هم که در آن به عنوان مهمانِ ویلی شرکت کرد با عصبانیت بیرون آمد.

ب- البته خود شما هم متهم هستید آقای سینتو. درباره آن درگیریِ یک سال پیشِ خودتان با مجری همایش ادبی بگویید. و این که آیا شما هم زاویه ای با مجری ها دارید؟

الف- راستش مجری آن مراسم پشت سر هم از تماشاگران می خواست با هورا کشیدن و کف زدن مجلس او را گرم کنند. مرتب می گفت شما پرانرژی هستید که تماشاچی هیجان زده بشود و ذوق و شوق نشان بدهد تا در نهایت بعدها همه بگویند محفل "فلانی" پر انرژی است. همین شد که از او خواستم آرام بنشیند و شلوغ کاری را بگذارد کنار. اما همه می دانند که آزار من به یک مورچه هم نمی رسد.

ب- لطفا از این به بعد جواب های کوتاه تر بدهید.

الف- حتما. عذرخواهی می کنم.

ب- در سوابق تان هست که شما خودتان هم مدتی مجری گری کرده اید. برای چه این کار را کنار گذاشتید؟

الف- درست در یک اتفاق مشابه. با کسی مصاحبه می کردم. پس از فیلمبرداری با خنده درِگوشی به من گفت: جواب های سر بالا به تو دادم، مى دانى چرا؟ چون مصاحبه شونده هر چقدر هم طنازی کند و از افتخارات و معلوماتش حرف بزند، در نهایت، برنامه ی مجری را آب و تاب داده است!

ب- متشکرم. بیرون بایستید تا رأی نهایی صادر شود.

علی اشکان نژاد