‎زخم من قبل از خود من وجود داشته است.

‎ژیل دولوز





@towardinside

نقد روش شناسی مخالفان لیبرالیسم


از اشتباهات مخالفان لیبرالیسم این است که صرفا واکنشی اند و اغلب به نقد جامعه لیبرالیستی اکتفا می کنند. این گروه ها باید توانشان را تقسیم کنند به دو چیز:

نخست افشای حقیقت فریبکار روش های لیبرالیستی و وعده های پوچی که داده و باطنش روز به روز بیشتر معلوم می شود.

و دوم، همت برای نشان دادن موهبت های روش خود و چرایی مزیت آنها بر روش های لیبرالیستی.

متاسفانه اکنون اغلب گروه های مخالف لیبرالیسم بر وظیفه نخست متمرکز اند و از وظیفه دوم به کلی غفلت می ورزند.

نقد شیوه های لیبرالیستی حاکم و افشای پشت پرده و نتایج آنها بسیار مهم و ضروری است اما در کنار آن باید در زمینه ارائه روش های جایگزین و تحلیل نقاط قوت آنها نیز به همان میزان تلاش کرد.

اگرچه نقد وضعیت موجود خود آغازگر بحث و نیمی از راه است و اگرچه در بسیاری از نقدها راه حل هایی نیز به نحو ضمنی مطرح می شوند اما نمی توان از نیمه دیگر راه که ارائه دقیق بدیل ها و دفاع از شیوه های جایگزین است غفلت ورزید.

گروه های مخالف لیبرالیسم باید نیمی از توان خود را صرف توضیح، مفهوم پردازی و تبیین وضعیت مطلوب خویش کنند و در راه رسیدن به این وضعیت راهکارهای عینی و مشخص ارائه نمایند.


رضا تسلیمی طهرانی






@taslimi_tehrani

https://www.instagram.com/p/BuT73pDHp3A/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=1j6h56rybpfsk
@towardinside



پلیکانِ عطار، شاگردش دُرنای جوان را به دلیل تنبلی و دروغگویی از دکان انداخت بیرون.

درنا چند روزی رفت پیِ ولگردی و وقت‌گذرانی در مرداب. اما دیگر حوصله‌اش سر رفت و تصمیم گرفت خودش دکان عطاری باز کند. از گیاهانی که یادش بود، مجموعه‌ای درست کرد و در شیشه‌های یکسانی ریخت و گذاشت روی قفسه‌ها. یک شاگرد هم برای خودش استخدام کرد تا مجبور نباشد مُدام بلند شود و بنشیند.

مشتری اول که آمد، از سردرد شکایت داشت. درنا به شاگردش گفت که مقداری علف هرز به او بدهد تا دم کند و بنوشد.

مشتری بعدی که آمد درنا مقداری نعنا تجویز کرد. و همین طور چند هفته گذشت.

شاگرد به نسخه های درنا مشکوک شد. پرسید: آقای درنا مطمئنید که در تجویزها اشتباه نمی کنید؟
درنا همین‌طور که روی صندلی گهواره‌ای تکان‌تکان می‌خورد زد زیر خنده و گفت: اغلبِ بیماری‌های ما پرندگان، با گذشت زمان خود‌به‌خود درمان می‌شوند. اصلا مهم نیست ما رازیانه در کیسه مشتری بریزیم یا کاسنی.

علی اشکان نژاد

رسيد مژده كه ايامِ غم نخواهد ماند

چنين نماند و چنان نيز هم نخواهد ماند.

حافظ





@towardinside

اسکار وایلد نویسنده معروف ایرلندی در یکی از یادداشت هایش می گوید:«افرادی که کارهای عام المنفعه و خیریه می کنند برای خودشان فرصتِ اعمال بد و گناهکارانه ایجاد می کنند»





@towardinside

https://www.aparat.com/v/rXI8w


اسلاوی ژیژک از بدبینی خودش می گوید...


وقتی دوستانم سعی می کنن خوش بین باشن، بهم می گن: نگران نباش! ما توی یک تونل تاریک هستیم. ولی تهش یه نور می بینیم.

می دونید چی جواب میدم؟ میگم بله: ولی اون نور یه قطار دیگه اس که داره میاد توی صورتمون!





@towardinside

عشق چيره نمي شود
عشق مي پرورد
عشق توان آن دارد
که در يک لحظه آن کند
که به رنج به سختي مي تواند در يک عمر فراهم آورد!
جهان تا کجا زيباست

يوهان ولفگانگ گوته




@towardinside

http://tarjomaan.com/sound/9319/


وقتی با فرزند‌ت هستی، آن گوشی لعنتی را بگذار کنار
وسایل دیجیتال ما را گرفتار بدترین نوعِ تربیت فرزند کرده‌اند، اما راه نجات چیست؟

اریکا کریستاکیس
ترجمه‌ی:علی برزگر مرجع:Atlantic

کودکانِ امروزی می‌توانند از چهارماهگی منظماً از وسایل دیجیتال استفاده کنند. پدر و مادرها هم طبیعتاً از این بابت نگران و ناراحت‌اند؛ حق هم دارند، اما تهدید بزرگتر، نه اعتیاد کودکان به گوشی‌های هوشمند، بلکه دلمشغولی پدر و مادرها به این وسایل است. بررسی‌ها نشان می‌دهند هر چه استفادۀ والدین از گوشی‌ها بیشتر می‌شود، به همان میزان، کودکانِ بیشتری راهیِ اورژانس بیمارستان‌ها می‌شوند یا آسیبِ روحی و شناختی می‌بینند.


@towardinside

گاهی پیش خودم میگم ای کاش آدمهای کاری هم میتونستند کار رو همونقدر پیشبینی کنند که آدم‌های بیکار بیکاری رو پیشبینی میکنند.

گور به گور
ویلیام فالکنر





@towardinside

https://www.instagram.com/p/BuVxPs0Hyj0/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=qyyp7v0f172r
@towardinside



در سوژه‌ی انسان، هیچ تصویر و متنی نیستند که اگر کنار هم به پیوست و ضمیمه قرار بگیرند، یکسره از معنا "بی‌ارتباط" باشند. و این انتظار صرفا از سر عادت است.

به زبان دیگر، شما به عنوان یک صفحه‌آرایِ روزنامه هر تصویر و متنی را می‌توانید کنار هم بگذارید، حتی اگر در نگاه اول، به هم مربوط نباشند.

علی اشکان نژاد

یکی از فرمول‌های شوپنهاور که خیلی به من کمک کرد، این بود که شادی نسبی از سه منبع سرچشمه می‌گیره: آنچه هستی، آنچه داری و آنچه در چشم مردم جلوه می‌کنی. اون اصرار داره که ما باید فقط بر اولی تمرکز کنیم و بر دومی و سومی - بر داشته‌ها و بر وجهه‌مان - سرمایه‌گذاری نکنیم چون کنترلی بر اون دو تا نداریم؛ چون از ما گرفته می‌شن - درست مثل پیری گریزناپذیر که داره زیبایی تو رو ازت می‌گیره. در واقع، شوپنهاور گفته “داشتن” معکوس می‌شه: آنچه داریم، اغلب صاحبمان می‌شود.

اروین یالوم




@towardinside

روحی که در فردوس تقدیس اش باید کرد
تنها در آن چه از آن منع شده لذت می‌جوید
و در گذرگاه خاردار آن که مانع خوشبختی است
سرگشته گام می‌زند.

سوگ‌نمایش اسپانیایی
توماس کید




@towardinside

فراموش کردنِ آن‌چیزی که خود را هم از غیاب و هم از حضور متمایز می‌سازد، و با این حال هم حضور و هم غیاب را وا‌ می‌دارد تا از طریق ضرورت فراموشی پیش‌رسد؛این همان حرکت گسستیست که ما می‌خواهیم تحقق بخشیم.

موریس بلانشو





@towardinside

از هیچ اندیشه جدیدی بدون فهم آن حمایت نکنید.
بلکه با شک و تردید در آن وارد شده و حقیقت را کشف کنید.

رنه دکارت





@towardinside

برندها ناجیان زمین


بازار اکنون بر تمام حوزه ها و زیر حوزه های گوناگون مسلط شده است. حتی اغلب ژانرهای هنری نیز به نحوی با فعالیت های بازار هم راستا گشته اند. مستندهای مشهوری که با عنوان دفاع از محیط زیست تولید می شوند نیز از این قاعده مستثنا نیستند.

مستند مشهوری در مورد کره زمین و محیط زیست آن ساخته شده است. در این مستند ابتدا فجایع زیست محیطی به نحو گسترده به نمایش در می آیند و نتایج وخیم فرآیندهای صنعتی و تجاری به تصویر کشیده می شوند.
در ادامه این مستند، این امیدواری ایجاد می شود که انسان می تواند فجایع ایجاد شده را جبران کند و زمین را از دست بحران های زیست محیطی نجات دهد و در نهایت نیز فهرستی از برندهای مشهور ورزشی و تجاری به نمایش در می آید که آنها را به عنوان حامی محیط زیست و ناجی زمین به تصویر می کشد.

در نتیجه، در جایی که قرار است یکی از اساسی ترین نقدها به مدرنیته، صنعت و بازار در زمینه تخریب محیط زیست مستند شود ناگهان برندهای تجاری گوناگون به عنوان حامی زمین و زندگی ظهور می کنند و انسان باید در برابر آنها سپاسگزار باشد.


رضا تسلیمی طهرانی





@taslimi_tehrani

https://www.instagram.com/p/BuWaAV1nZtk/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=1hvi2cfnkkity
@towardinside



برای این‌که یک خرسِ سیاه مثل من بتواند در میان‌سالی تغییر رویه بدهد، اشتیاق درونیِ بسیار زیادی لازم است.

اما دو سالی می‌شود که افکار خشکِ قبلی را کنار گذاشته‌ و آزادمنشی را پیشه کردم.

یک خرسِ سیاهِ اهل مدارا، باید این انضباط را از خودش شروع کند.

مثلاً من تمام ناخن‌هایم را مثل هم و یک جور کوتاه نمی‌کنم. از هر کدام تک‌تک می‌پرسم چقدر می‌خواهند کوتاه شوند و بی‌درنگ همان اندازه کوتاه‌شان می‌كنم.

موهای سَرم را هم از محل رویش به شش قسمت تقسیم کرده‌ام. موهای هر قسمت بین خودشان رأی می‌گیرند و از شش شماره‌ی شانه‌ی ماشین اصلاح، یکی را انتخاب می‌کنند. نظرشان را که به من گفتند، با همان شانه، قسمت مورد نظر را کوتاه می‌کنم.

علی اشکان نژاد

بی تو بودن هم
شبیه با تو بودن مشکل است..

حسین دهلوی







@towardinside

http://thesis11.com/Article.aspx?Id=6447


عادت می‌کنیم به سیاهی - درباره کتاب «سیاه: درخشش یک نا‌‌- رنگ»
آرش روحی



در تاریخ تمدن و بشریت، نام‌گذاری روی پدیده‌ها برای فرار از ترس امری شناخته‌شده است. انسان در برابر هر چیز عجیبی تمایل به طبقه‌بندی و دسته‌بندی آن دارد. ریشه بسیاری از نام‌گذاری‌ها در اضطراب قدیمی مواجه‌شدن با ناشناخته‌ها قرار دارد. آلن بدیو مؤلف کتاب‌هایی چون «وجود و رخداد» و «نظریه سوژه» در کتاب «سیاه: درخشش یک نا‌‌- رنگ» به نسبت همین نام‌گذاری و رنگ سیاه می‌پردازد. این کتاب مجموعه قطعاتی است که به رنگ سیاه و نسبت آن در تاریخ از سیاست و زیباشناسی تا خاطرات شخصی بدیو می‌پردازد. این اثر در بین سایر آثار بدیو منحصر‌به‌فرد و قابل توجه است. همانطورکه در مقدمه مترجم در ابتدای کتاب آمده است این اثر بدیو از چند حیث با سایر کتاب‌های کم‌حجم او که پیش از این به فارسی ترجمه شده‌اند متفاوت است. این کتاب نه همچون «در ستایش تئاتر» و «در ستایش عشق» مجموعه مصاحبه است و نه همچون «زخم‌مان چندان تازه نیست» و «زندگی حقیقی» متن پیاده‌شده سمینار و درسگفتارهای او است. بدیو در این کتاب بر خلاف غالب آثارش به دنبال ساختن یک دستگاه و نظام فکری نیست. او به فرم قطعه‌نویسی روی می‌آورد و همین فرم جدید امکان بی‌سابقه‌ای در نوشتن به او می‌دهد. اثری که نوعی اعاده حیثیت از رنگ سیاه به حساب می‌آید و بدیو با طنزی ظریف آن را نوشته است. کتاب در چهار بخش و مجموعا بیست و یک قطعه نوشته شده که رنگ سیاه عنصر مشترک تمامی این فصل‌هاست.



@towardinside

روشنفکر تنهاست زیرا هیچ کس وظیفه ای به گردن او نگذاشته است. باری – این خود یکی از همان تناقض هاست – او نمی تواند خودش را آزاد كند، بی آنکه ديگران هم آزاد شده باشند. زيرا هر فردی اهداف خاص خودش را دارد كه نظام حاكم آنها را از او ربوده است و بی خويشتنی تا طبقه حاكم نيز ادامه پيدا كرده است و اعضای اين طبقه نيز برای اهداف غيرانسانی كار می كنند كه متعلق به خودشان نيست، يعنی به طور بنيادی براي كسب سود بيشتر. بدينسان روشنفكر كه تناقض خاص خود را به عنوان بيان فردی تناقض های عينی تلقی مي كند، همبسته هر فردی است كه برای شخص خود و براي ديگران بر ضد اين تناقض ها مبارزه می كند.

ژان پل سارتر




@towardinside

https://www.instagram.com/p/BuYJmKdnFxH/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=irka74x7ewh
@towardinside



آمار را هم که علمى مفید برای گردآوری و تحلیلِ داده‌ها بود، به اسارت درآوردند.

حالا
آمارها را به ارائه‌ی از پیش مشخص، ملزم می‌کنند.
معنایی در ذهن‌ها شکل می‌گیرد.
بازارها می‌فروشند.

علی اشکان نژاد

http://tarjomaan.com/barresi_ketab/9308/

خودخواهی بشر از کدام نقطه‌ی تاریخ شروع شد؟
ووتن معتقد است روان‌شناسی مدرن طبیعت انسان را دگرگون کرده و بازاری جدید به وجود آورده
است.

دیوید ووتن
ترجمه:حسين رحماني مرجع:Vox

به جهان اطراف نگاه کنید. رقابت در این جهان موج می‌زند، رقابت برای مقام بالاتر، لذایذ بیشتر، و سودهای خیره‌کننده. اگر می‌خواهی پیشرفت کنی، نباید به فکر دیگران باشی، فقط خودت را ببین که در مرکز عالمی. اما دیوید ووتن معتقد است انسان‌ها همیشه این‌قدر بی‌رحم و خودخواه نبوده‌اند. تاریخ خودخواهی حدوداً از قرن هجدهم و با تفسیری خاص از طبیعت انسان شروع می‌شود: با نظریۀ سیاسی نیکولو ماکیاوللی، ایدۀ اقتصادی آدام اسمیت، و نگاه اخلاقی تامس هابز.

@towardinside