منتظر نباش که کسی برایت گل بیاورد؛ خاک را زیر و رو کن، بذر را بکار و از آن مراقبت کن؛ گل خواهد داد.

لوییس بورخس





@towardinside

آدم نباید بگذارد کس دیگری به جای خودش تصمیم بگیرد، ولو اینکه به او اعتماد داشته باشد و باور کند که او بهتر میداند.

دیوانگی در بروکلین
پل استر






@towardinside

http://tarjomaan.com/report/9306/

مدرنیته چگونه خوابمان را ربود؟
خواب را آن‌گونه که هست در آغوش بکشیم: پدیده‌ای ناشناخته و نماد همیشگی رابطۀ بشر با جهان طبیعی


از‌‌ همان زمان که مخالف سرسخت خواب، توماس ادیسون، کلید اولین لامپ برقیِ موجود در بازار را زد، روندی آغاز شد که طی آن تاریکیِ زمانِ خواب به‌شکلی نظام‌مند در هم شکست و به روشنی تبدیل شد. حالا بیشتر ما در شهرهایی بی‌خواب با آسمان‌هایی بی‌ستاره زندگی می‌کنیم، آسمان‌هایی که پُرند از علائم نئونی رنگارنگ و وسایل چشمک‌زنی که می‌خواهند بیشتر و بیشتر بیدارمان نگه دارند. آیا زندگی در این دنیای جدید می‌خواهد خواب را از چرخۀ ۲۴ساعتۀ زندگی ما حذف کند؟


@towardinside

دفتر من در وسط باد
ورق ميزند
برگي از آن ميكند
نام تو در باغها ورد زبان ميشود..

عمران صلاحي






@towardinside

«گفت وگو و اعتماد» در هفتمین گردهمایی سالانه کانون گفت وگو

گردهمایی امسال کانون گفت وگو با حضور و سخنرانی استاد مصطفی ملکیان و دکتر محمدمهدی مجاهدی برگزار می شود.

حضور در این نشست برای علاقه مندان آزاد است.

زمان: شنبه ۴ اسفند ۱۳۹۷،/ ساعت ۱۶ تا ۲۰

مکان: تهران، بزرگراه جلال اآل احمد، ابتدای بزرگراه کردستان، تالار شمس





@towardinside

https://www.instagram.com/p/BuOLlfmnn5y/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=id5oorl3wwi3
@towardinside



اگر شنونده‌ی خوبی برای حرف‌های دیگران نباشید،
پس از مدتی
دیگران هم دیگر شنونده‌ی حرف‌های شما نخواهند بود.
حتی اگر در مورد جذاب‌ترین مسایل دنیا حرف بزنید!

علی اشکان نژاد

ما را به اين زمين خسته مي آوري
رهايمان مي کني تا خود را به گناه بيالاييم
آن گاه مي گذاري پشيماني بکشيم
يک آن لغزش و يک عمر اندوه..

يوهان ولفگانگ گوته




@towardinside

این دنیا مـعنای عالی تری دارد که از آشـفتـگی هایش برتر است، برای زندگی والاتری؛ باید با زمان زیست و با آن مـرد.

آلبر کامو





@towardinside

https://www.instagram.com/p/BuO_nyun1_W/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=1p5w5byy9mdx1
@towardinside




یک آدمِ بداخلاق مثل من، همیشه با یک اصل مهم در ذهنش مواجه می‌شود.
و آن این است:

اصلاً دلم نمی‌خواهد به بداخلاق‌هایی شبیه باشم که قِلِق دارند. یعنی داراى سلیقه و خوی خاصی هستند که مثلاً یکی از نزدیکان هم می‌داند و موقع بدعنقی و پرخاشگری، با اعتماد به نفس زیادی به دیگران می گوید: اجازه بدهید! من بلدم نظرش را جلب کنم تا همه چیز رو به راه شود.

من هرگز اجازه نمی‌دهم چنین کسی اطرافم یافت شود. نه خواهر و برادر، نه از فامیل و دوست و آشنا.

حالا هم از این عمر طولانی شاکرم که این خواسته‌ام به دقت انجام شده و وقتی روی صندلی چرخ‌دار شروع می‌کنم به بی‌قراری، حتی همسرم آنجلا هم بساط‌اش را جمع می‌کند و پا می گذارد به فرار.

علی اشکان نژاد

حقیقت دارد 
تو را دوست دارم
در این باران
می خواستم تو 
در انتهای خیابان نشسته باشی
من عبور کنم 
سلام کنم 
لبخند تو را در باران می خواستم 

احمدرضا احمدی






@towardinside

https://www.aparat.com/v/Cn83Y?fbclid=IwAR2v5Y6-Vp849UO44QPrWxA_jqyT0IzUfc-KKbP671yotkuj7R9prqRiQxI

اسلاوی ژیژک
از خیریه می گوید

سرمایه داریِ فرهنگی!

با زیرنویس فارسی



@towardinside

http://tarjomaan.com/neveshtar/9307/


دکمه‌ها برای که به کار می‌افتند؟
دکمه‌ها کارها را آسان‌تر کرده‌اند، اما در ازای آن چه چیزی از بشریت گرفته‌اند؟

ریچل پلاتنیک
ترجمه‌ی:میترا دانشور مرجع: aeon

حدود دویست‌سالی می‌شود که بین انسان و کارهایش شکافی عمیق افتاده. اما اندازۀ این شکاف به‌قدر یک دکمه است. پیش‌تر، انسان‌ها بی‌واسطه در متن کارشان حضور داشتند و با لمس اشیای اطراف جهان را تغییر می‌دادند. اما حالا چه؟ به کارهای روزمره‌تان نگاه کنید: در آسانسور، دکمه‌ای می‌زنیم و بالا می‌رویم. دکمه‌های کیبورد را فشار می‌دهیم و متنی نوشته می‌شود. حتی برای ابراز علاقه و نفرت هم به دکمه محتاجیم: لایک‌ها دکمه‌اند و بمب‌های اتم با دکمه پرتاب می‌شوند. دکمه‌ها چگونه معنای زندگی‌مان را تغییر داده‌اند؟


@towardinside

فکر کردن به گذشته مث دویدن به دنبال باد میمونه
از نو شروع كن






@towardinside

https://www.instagram.com/p/BuQkw0Qn6SR/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=z05pgk5rl5v1
@towardinside


پیش‌فرضِ
"من که کاری به کسی ندارم"
در این جهان امکان وقوع ندارد.

حضورِ صرفِ هر پدیداری در این عالم، خود، اثربخش و نافذ است.

علی اشکان نژاد

انسان آرزومندِ جهانی است که در آن خیر و شر آشکارا تشخیص دادنی باشد؛ زیرا در او تمایلِ ذاتی و سرکشِ داوری کردن، بیش از فهمیدن وجود دارد.

کریستین بوبن





@towardinside

من هنوز در به درِ طُرّه ی اون زلف سیاتم
من هنوزم سبزِ سبزم، ریشه دارم
یکی از پاپتیاتم

آقای کوچیک نوازِ بنده‌پرور
من هنوزم صله‌گیر چشم بارونی و اون
ابر نگاتم

منو کشتی، منو کشتی، منو کشتی
کشته باشی
خوش به حالم
من هنوزم که هنوزه یکی از اون کشته هاتم..

محمدصالح علا





@towardinside

گاهي پر شورترين كلمات چقدر غمگين اند!






@towardinside

چالش های اخلاقی سیطره بازار بر پزشکی


ظاهرا اخلاق در مورد رسیدگی به بیماری فرزند، نظرش این خواهد بود که "تا جای ممکن" از پیشرفته ترین روش ها برای درمان او بهره بگیریم.
و ظاهرا در حال حاضر پیشرفته ترین روش های درمانی در اختیار پزشکی مدرن است.
پس اکنون به منظور درمان فرزند، پدر و مادر وظیفه اخلاقی دارند تا او را به دست زبردست ترین و به روزترین پزشکان بسپارند و از روش هایی استفاده کنند که مورد اجتهاد عامه پزشکان فعلی است.

اما از سوی دیگر، بازار در جهان امروز در حوزه پزشکی دخل و تصرف جدی دارد. بازار آمار و ارقام را جابه جا می کند و بسیاری از روش های ناکارآمد را صرفا به دلیل پول ساز بودن رواج می دهد. بازار برخی از عمل های جراحی را تنها به دلایل تجاری بر مصرف داروها ترجیح می دهد و در بین داروها نیز، برخی را تبلیغ می کند و گروه خاصی از داروها را مورد حمایت قرار نمی دهد. همچنین بازار روایت های بهتری که ممکن است پزشکان متعهد و نخبه ارائه کنند ولی به مذاقش خوش نیاید را کم اهمیت جلوه می دهد و در زیر تبلیغات گسترده به سود داروها و جراحی های پر درآمد پنهان می کند.

اکنون پرسش اینجاست که در وضعیت فعلی، وظایف اخلاقی والدین در قبال بیماری فرزند نیز بایستی از نو تعریف شوند؟ به بیان دیگر، در دوران تسلط بازار بر پزشکی و در هنگامی که نمی توان آرای عامه پزشکان را حجت دانست، وظیفه اخلاقی والدین در قبال بیماری فرزند چگونه مشخص می شود؟


رضا تسلیمی طهرانی





@taslimi_tehrani

https://www.instagram.com/p/BuRR4hVHCHr/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=1ty81698r7yij
@towardinside



مدادرنگیِ قهوه‌ای، وقتی روش مسواک‌زدنِ نابهنجار و بی‌دقت بعضی مدادرنگی‌های دیگر را می‌دید، حالش به هم می‌خورد.

تقاضایی نوشت و در شورای عالی مطرح کرد که هیچ مدادرنگی‌‌ای حق ندارد جوری مسواک بزند که دور دهان و لباس‌هایش کَفی بشوند. بر اساس طرح او در صورت رویت، خاطی با مدادتراش مجازات سختی خواهد شد.

مدادرنگیِ سبزِ یشمی، با شنیدن این تقاضا به شدت برآشفت و اعتراض کرد که نباید مانع آزادی روش مسواک‌زدن شد.
آخر او هر شب پنهانی می‌نشست به مسواک‌زدنِ پر هیجان و بی‌ملاحظه‌ی نامزدش، مدادرنگیِ صورتی، خیره می‌شد و دلش قنج می‌زد.

علی اشکان نژاد

چشمی که تو را بیند و در قدرت بی چون
مدهوش نماند نتوان گفت که بیناست

سعدی





@towardinside

https://philosophyar.net/the-fallacy-of-the-vague-words/


مغالطه واژه های مبهم

مغالطه واژه های مبهم در جایی است که گوینده یا نویسنده از لغات و واژه هایی استفاده کند شرایطی بتواند ادعا کند سخن او هنوز صحیح و پابرجاست و به این وسیله خود را از هر اعتراض و انتقادی مصون بدارد؛ مثلاً وقتی شخصی اعلام می کند که «من در رابطه دونفره شما مداخله تمام عیار نمی کنم، ولی در شرایط خاص، مداخله محدود را می پذیریم»، می گوییم این سخن مبهم و مغالطه آمیز است، زیرا اگر دامنه دخالت به هر میزان گسترش یابد، بازهم آن شخص ادعا می کنند که این یک مداخله محدود است.




@towardinside