درگ به شکلی از هنر اشاره داره که در اون افراد، معمولاً با پوشیدن لباس‌ها و آرایش‌های اغراق‌آمیز، جنسیت خود را به‌طور نمایشی و اغلب به‌صورت طنزآمیز یا هنری بازسازی میکنن. این هنر اغلب با جامعه LGBTQ+ مرتبطه و به‌عنوان یک فرم بیان هنری و فرهنگی شناخته میشه. درگ می‌تواند توسط هر فردی، صرف نظر از هویت جنسیتی یا گرایش جنسی، اجرا بشه

-drag queen
معمولاً مردانی که با پوشیدن لباس‌های زنانه و آرایش غلیظ، نقش زنان را به‌صورت اغراق‌آمیز اجرا می‌کن.
-drag king
معمولاً زنانی هستن که با پوشیدن لباس‌های مردانه و تغییر ظاهر، نقش مردان را به‌صورت اغراق‌آمیز اجرا می‌کنن.
-non binary drag

که خب درگ کویین از همه‌ی فرم های دیگه ی درگ رایج تره و ما نود درصد مواقع در مدیا و همه جا درگ کویین هارو میبینیم و خیلیا از وجود درگ کینگ ها و افراد ان بی توی اجرا ها خبر ندارن.

-هنر نمایشی:
درگ یه هنر نمایشیه. این شامل پوشیدن لباس و رفتار به گونه‌ایه که هنجارهای جنسیتی را اغراق می‌کند، اغلب برای تأثیرات کمدی یا نمایشی.
این میتونه شامل لباس‌های مفصل، آرایش، کلاه‌گیس‌ها و اجراهایی مانند لب‌خوانی، رقص و کمدی باشه.

-بیان جنسیتی:
درگ مفاهیم سنتی جنسیت را بررسی و به چالش می‌کشه. این مفهوم جنسیت رو به عنوان یک ساختار اجتماعی نشون میده و ماهیت نمایشی آن را برجسته میکنه.

-سرگرمی:
اجراهای درگ نوعی سرگرمی هستند که اغلب در کلوپ‌های شبانه، تئاترها و سایر مکان‌ها پیدا میشن.

-جامعه و هویت:
درگ نقش مهمی تچب تقویت جامعه و فراهم کردن فضایی برای بیان خود، به ویژه در جامعه LGBTQ+ درست کرده

ریشه‌های درگ رو میشه در سنت‌های نمایشی باستانی پیدا کرد، جایی که مردان اغلب نقش‌های زنانه را بازی میکردند. نمونه‌هایی از آن تئاتر یونان باستان و نمایشنامه‌های شکسپیره.
در این زمینه‌های تاریخی، این عمل اغلب به دلیل محدودیت‌های اجتماعی در مورد اجرای زنان روی صحنه انجام می‌شد.

قرن نوزدهم و بیستم:
در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، درگ در وودویل، بورلسک و نمایش‌های مینستر برجسته‌تر شد.

اولین درگ کویین شناخته شده در تاریخ ویلیام دارسی سوان (William Dorsey Swann) بود. او در دهه 1880 در واشنگتن دی سی زندگی میکرد و یک فرد آزاد شده از بردگی بود.
ویلیام دارسی سوان نه تنها اولین کسی بود که خودش رو درگ کویین نامید، بلکه اولین فردی بود که یک گروه مقاومت برای افراد کوییر رو رهبری کرد. او به خاطر برگزاری مهمانی‌های درگ معروف بود که در آن افراد لباس‌های زنانه می‌پوشیدند و به رقص و پایکوبی می‌پرداختند.
توی سال 1888، پلیس به یکی از مهمانی‌های سوان حمله کرد و اون رو دستگیر کرد. سوان در دادگاه از خودش دفاع کرد و استدلال کرد که اون و دوستاش فقط در حال تفریح بودن و هیچ جرمی مرتکب نشدن. این اولین باری بود که یکی در آمریکا به طور علنی از حق خود برای پوشیدن لباس‌های مخالف جنسیت خود دفاع می‌کرد.

جامعه LGBTQ+:
درگ نقش مهمی در تاریخ و فرهنگ جامعه LGBTQ+ داره.
درگ فضایی برای ایجاد ارتباطات اجتماعی، حمایت از یکدیگر و ابراز هویت رو فراهم کرد.
درگ به عنوان یک شکل از مقاومت در برابر تبعیض و نابرابری، برای بسیاری از افراد جامعه LGBTQ+ اهمیت داره.

انتقاد اجتماعی:
برخی از اجراکنندگان درگ از این هنر برای انتقاد از مسائل اجتماعی و سیاسی استفاده میکنن.
اونا با استفاده از طنز و اغراق، به موضوعاتی مانند نژادپرستی، تبعیض جنسیتی و نابرابری می‌پردازن.
به طور خلاصه، درگ به دلایل مختلفی از جمله تئاتر، بیان جنسیتی، سرگرمی، جامعه LGBTQ+ و انتقاد اجتماعی به وجود آمده و تکامل یافته.

سیاه‌نمایی زنان به تصویرسازی منفی، کلیشه‌ای و نادرست از زنان در رسانه‌ها، فرهنگ عامه یا ادبیات اشاره داره. این پدیده معمولاً زنان را به‌عنوان شخصیت‌های شرور، ضعیف، وابسته یا فاقد عمق روانی نشان می‌دهد و نقش‌های محدود و کلیشه‌ای به آن‌ها اختصاص مده. این نوع بازنمایی می‌تونه به نگرش جامعه نسبت به زنان تأثیر به شدت منفی بذاره و تبعیض و نابرابری جنسیتی را تقویت کنه.

-کلیشه‌های منفی:
زنان به‌عنوان موجوداتی ضعیف، وابسته یا فریب‌کار نشون داده می‌شوند.

-شخصیت‌های تک‌بعدی:
زنان اغلب فاقد پیچیدگی روانی و شخصیتی هستن و تنها در نقش‌های محدودی مانند همسر، مادر یا معشوقه ظاهر میشن.

-شیء‌انگاری:
زنان به‌عنوان ابزار های جنسی یا زیبایی تصویر می‌شوند و ارزش آن‌ها تنها به ظاهرشون محدود میشود.

-تقویت تبعیض:
این تصویرسازی‌ها می‌تواند نابرابری جنسیتی را تقویت کرده و زنان را در موقعیت‌های نابرابر اجتماعی قرار دهند.

-کلیشه‌سازی:
برخی افراد معتقدند که درگ با تأکید بر جنبه‌های اغراق‌آمیز زنانگی، کلیشه‌هایی را تقویت می‌کند که می‌تواند برای زنان مضر باشد. این کلیشه‌ها ممکن است شامل تأکید بیش از حد بر ظاهر، رفتارهای خاص، و نقش‌های سنتی زنان باشد. مخصوصا الان که تبعیض علیه زنان ترنس به شدت زیاد شده و با ساخت این کلیشه های ظاهری و ساختن ذهنیت اشتباه از زنانگی اسیب جدی ای به این قشر از جامعه زده میشه.

-مردسالاری:
خیلیا براین باورند که درگ در نهایت توسط مردان اجرا می شود و به همین دلیل در چهارچوب مردسالاری قرار دارد. ما به ژور معمول توی اجراها و جامعه درگ کینگ ها و ان بی درگ ها رو مشاهده نمیکنیم و هنرشون به شدت نادیده گرفته میشه که علتش رو هم جلوتر توضیح میدم.

-بیان هنری:
بسیاری از طرفداران درگ، آن را به عنوان یک شکل از بیان هنری می‌بینند که هدف آن به چالش کشیدن هنجارهای جنسیتی است، نه تحقیر زنان.

-تجلیل از زنانگی:
برخی از اجراکنندگان درگ و طرفداران آن معتقدند که درگ در واقع تجلیلی از زنانگی است و نه تحقیر آن. آن‌ها استدلال می‌کنند که درگ با اغراق در جنبه‌های زنانگی، قدرت و زیبایی آن را برجسته می‌کند.