🚀 چالش اصلی استارتاپ‌ها در ۲۰۲۵: پول، رشد یا بقا؟

💡اسلاش (Slush) به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین رویدادهای استارتاپی جهان، تازه گزارش Startup Struggle Survey 2025 رو منتشر کرده. این گزارش بر اساس تجربه‌ی بیش از ۶۰۰ بنیان‌گذار استارتاپ اروپایی جمع‌آوری شده و نتایجش خیلی روشنه:

📊 تنها ۱۸٪ از بنیان‌گذاران معتقدن که الان می‌تونن راحت جذب سرمایه کنن، در حالی که ۵۷٪ صریحاً مخالفن. این یعنی جذب سرمایه در ۲۰۲۵ سخت‌تر از هر زمان دیگه‌ای شده.

📌 برخی از یافته‌های کلیدی این گزارش:

▫️جذب سرمایه همچنان چالش اصلیه. ۵۸.۱٪ از بنیان‌گذاران می‌گن بزرگ‌ترین مشکلشون پیدا کردن سرمایه است. نسبت به ۲۰۲۴، ۷.۶٪ بیشتر معتقدن تأمین سرمایه سخت‌تر شده.

▫️انتظارات سرمایه‌گذاران بالاتر رفته. بنیان‌گذاران می‌گن سرمایه‌گذارها روی رشد و سودآوری پافشاری می‌کنن، اما همین رشد پایدار چیزی‌ست که به‌سختی به دست میاد.

▫️کسب مشتری به بن‌بست می‌رسه. ۶۸٪ می‌تونن مشتری بالقوه شناسایی کنن، اما فقط ۳۰٪ قادرن اون‌ها رو به مشتری واقعی تبدیل کنن.

▫️کمبود استعداد همچنان ادامه داره. یک پنجم بنیان‌گذاران برای جذب نیروی فنی مشکل دارن، مخصوصاً در حوزه هوش مصنوعی که رقابت با غول‌های تکنولوژی شدیده.

▫️با وجود همه‌ی فشارها، انگیزه قویه. ۸۱٪ می‌گن حتی اگر دوباره برگردن عقب، باز هم تصمیم می‌گیرن شرکت خودشون رو راه بندازن.

🔍 تصویر روشنه: در سال ۲۰۲۵، جذب سرمایه سخت‌تر، کندتر و انتخابی‌تر از هر زمان دیگه‌ست. بنیان‌گذاران باید کارایی سرمایه و مسیر سوددهی رو ثابت کنن، اما خودِ فرآیند جذب سرمایه ماه‌ها زمان و انرژی ازشون می‌گیره.

✍️ و این دقیقاً دلیلی بود که ما Evalyze رو راه انداختم. چون این سختی رو لمس کردیم. می‌خواستیم ابزاری بسازم که استارتاپ‌ها بتونن سریع‌تر و هوشمندتر سرمایه جذب کنن، به سرمایه‌گذار درست وصل بشن، و به‌جای ماه‌ها دویدن دنبال سرمایه، فقط در چند هفته بتونن مسیرشون رو جلو ببرن. هدف ما ساده‌ست: کمک کنیم بنیان‌گذاران وقت و انرژی‌شون رو صرف ساختن و رشد کسب‌وکارشون کنن، نه فقط جنگیدن برای بقا.
🔗 لینک گزارش.

@investingfund

این روزا بحث شاهنامه خیلی ترند شده سر کلیپ خانم امپراطور کوزکو :)
قشنگیش اینه که ملت ما یک دهم این کتاب جذاب رو هم ورق نزدن، یه چالش دارم که خیلی جذابه ،
به من بگید غمگین ترین داستان های شاهنامه کدومن ؟ 3 مورد
تابعدش منم پیشنهاداتم رو بهتون بدم.

چون یکی از دوستان خیلی نزدیک شد، مجبورم بگم، تراژدی ترین و غم انگیز ترین داستان شاهنامه به نظرم، داستان فرود، برادرکیخسرو و پسر سیاوش و جریره ست،
زمانی که کیخسرو به ایران برمیگرده، بر تخت پادشاهی مینشینه و مملکت رو از دست کیکاووس پیر و خرفت نجات میده، لشکر آماده میکنه که بره به سمت توران و دهان افراسیاب رو آسفالت کنه، اما بزرگان میگن خودت نرو ، و بگذار توس و گستهم (نوذریان که قبلا پادشاهی از دودمانشون گرفته شده) برن.
کیخسرو میگه باشه ، ولی به یک شرط، دو راه هست، کوتاه و بلند، کوتاه به دژ فرود برادرم میخوره، از این مسیر نباید برید و راه دیگه رو باید برید.
اما توس که به "خیره سری" معروف بوده، اولش میگه باشه، و بعد دوباره میره سمت فرود و میشه آنچه نباید بشه
اولین باری که این داستان رو خوندم، طوری متاثر شدم که گفتنی نیست ...
چرا اینو کسی نشنیده ؟ چون ما به قول محمدرضا شعبانعلی عزیزم، دنبال یادگیری پازلی هستیم، یه تیکه از این ور، یه تیکه از اون ، یه فیلم یه داستان از کتاب درسی و ... اینکه واقعا همت کنیم و وقت بگذاریم و عاشقانه بخونیم شاهنامه رو کمی با کاهلیت ما جور در نمیاد، یا شایدم به قول یکی از بچه ها "بار اون سمتی بهمون نخورده تا حالا"
چون داستان بعد از سلطنت کیخسرو و عموم مردم داستان های تا قبل از این رو خوندن و دیدن و شنیدن، به این بخش های بعدی کم توجهی میشه.

دوست داشتید میتونید این نمایش رادیویی هم گوش کنید که بر اساس همین داغ نامه نوشته شده :
https://book.iranseda.ir/detailsalbum/?VALID=TRUE&g=100543

اطلاعات بدردنخور: شاید برای خیلیاتون خنده دار باشه، ولی من از 4-5 سالگی کتابهای شاهنامه رو به صورت داستانی میخوندم.

ترمیم شکاف : محصول و مهندسی

رفرنس ها :
1- Bottleneck #03: Product v Engineering
2- Break silos and build cross-functional bridges
3- Breaking Down Silos in Product Teams & Organization-Wide
4- No Handoff: close the gap between product and engineering
5- Silos hurt innovation but here’s how to stop them

این جلسه رو هم با میلاد جان، چندسال پیش برگزار کردیم از سلسله رویداد های #teamSync
https://www.youtube.com/watch?v=5-5nk2FWB_k&t=2664s

هادی عزیز توسعه دهنده فول استک با php و react هست، یکی از دوستان خوبم معرفیشون کرده. اگر فرصت شغلی دارید که مناسبشونه خوشحال و ممنون میشم که رزومه شو ببینید.

«نمی‌شود موج‌ها را متوقف کرد؛ اما می‌شود موج‌سواری را آموخت.»
جان کبات‌زین

این روزها همه ما صبح‌به‌صبح که گوشی را چک میکنیم ، با موجی از خبر و نگرانی از اتفاقات فاجعه آمیز و انواع بی‌ثباتی روبه‌رو می‌شویم. این «التهابِ بیرون» کم‌کم به درون هم سرایت می‌کند: دل‌تنگی بی‌دلیل، حوصله‌ی کم، خوابِ به‌هم‌ریخته و مهی که روی فکرمان می‌نشیند. پژوهش‌های تازه می‌گویند یکی از متهمانِ اصلی، «التهابِ مزمنِ درجه پایین» است؛ آتشی آرام که سال‌ها زیر خاکستر بدن می‌سوزد و به قلب و متابولیسم ضربه می‌زندو از راه‌های گوناگون روی مغز و خلق‌وخو هم اثر می‌گذارد. خبر خوب: خیلی از اهرم‌های ضدالتهاب و خاموش کننده هادر دستِ خود ماست. چند قدم ساده و قابل‌اجرا:

۱.از جا بلند شو. نشستنِ طولانی، آتشِ پنهانِ بدن را تیز می‌کند. هر ۳۰–۴۵ دقیقه چند دقیقه راه برو. اگر پشت میز می‌مانی، آلارم موبایل بگذار. پیاده‌روی عصرانه، پله به‌جای آسانسور، یا چند حرکت کششیِ کوتاه در خانه؛ همین‌ها معجزه می‌کند.
۲.بشقابِ آرام‌بخش بچین. بیشتر سبزی و میوه، حبوبات (مثل عدس و نخود)، نان و برنجِ سبوس‌دار، مغزها (گردو، بادام)، ماهی و روغن زیتون. کم‌تر غذای فراوری شده و سرخ‌کرده و شیرینیِ در این روزها. کنار خورش، «سبزی‌خوردن»، سالاد شیرازی و یک کاسه ماست ساده را فراموش نکن.
۳.خواب را جدی بگیر. ساعت خواب و بیداری را ثابت نگه دار. یک ساعت قبلِ خواب از خبر و شبکه‌های اجتماعی فاصله بگیر، نور صفحه را کم کن، چراغ اتاق را ملایم کن. خوابِ خوب، بزرگ‌ترین آتش‌نشانِ بدن و ذهن است.
۴.خبر کم‌تر، حضور بیش‌تر. اخبار را به یک یا دو «پنجرهٔ مشخص» در روز محدود کن. در باقی روز، به کار و خانواده و دل‌مشغولی‌های کوچک برس: گپ با دوست، قدم‌زدن در پارک، چند نفسِ آهسته و عمیق، دعا یا مدیتیشن، هرچه به تو آرامش می‌دهد.
۵.بدن و دل را قوی کن. اگر اضافه‌وزن اذیت می‌کند، با همین تغییراتِ کوچک، ذره‌ذره سبک شو. کمی آفتاب، یک لیوان آب بیشتر، و کارِ دستی یا هنری که دوست داری، حالِ ذهن را روشن می‌کند.
۶.کمک خواستن نشانهٔ ضعف نیست. اگر غم یا بی‌انرژی‌بودن طول کشید، با پزشک یا مشاور حرف بزن. درمان و راه‌حل هست.

دنیا شاید دیر آرام شود؛ اما ما می‌توانیم آتش‌های کوچکِ درون را آرام کنیم. با همین عادت‌های ساده، مهِ ذهنی کمرنگ می‌شود و جا برای فکرِ روشن و دلِ قرص بلز می‌شود حتی وسطِ این روزهای سخت.

#توسعه_شخصی #ذهن‌_آگاهی #آرامش #تابآوری #نیوساینیست #سپندارند

هرکس، هرجا هست چند قدم از قند، نوشابه و دیابت دور بشه..

🌐 میلی | خرید و فروش طلا

📊 گزارش سالانه ۱۴۰۴
🔗 سایت


📡 پرسپکتیو دیتا | رسانه داده و گزارش کسب‌و‌کارها

این توییت اشکان جان رو باید طلا گرفت
https://x.com/ans_ashkan/status/1963656005625020700?s=19

🌐 دیجی‌کالا | خرده‌فروشی آنلاین

📊 گزارش سالانه ۱۴۰۳
🔗 سایت

📋 لیست همه گزارش‌های دیجی‌کالا


📡 پرسپکتیو دیتا | رسانه داده و گزارش کسب‌و‌کارها

https://algorithm-visualizer.org/divide-and-conquer/quicksort
این سایت خوبیه که به صورت بصری هم ببینید الگوریتم های مختلف چطوری کار میکنن، من quicksort ش رو براتون لینک کردم، ولی توش بچرخین جالبه

طاهر عزیز رو از زمان همکاری در #مهبانگ میشناسم، دانش آموخته اقتصاد از شیکاگو و جزو معدود آدم های رشته اقتصاده که بهش ایمان دارم.
خوندن این پستش خالی از لطف نیست
https://www.linkedin.com/feed/update/urn:li:activity:7370915972280557569/

هرکس هرجا هست، یه قدم به طاهر نزدیک بشه ❤️

اگه دوست دارید خودتونم بنویسیدش، این مقاله برای شروع خوبه :
https://martinfowler.com/articles/build-own-coding-agent.html

خیلی تصادفی این رزومه رو دیدم توی لینکدین ، طرف برداشته رزومه شو در قالب ویندوز xp طراحی کرده، جذاب بود ایده ش :
https://mitchivin.com/

جریان‌های کاریِ معیوب و چگونگی درست کردنشان

اگر صبح‌ها احساس می‌کنید کار از لحظه‌ی اول «گیر» می‌کند یا هر پیام کاری «فوری»‌تر از قبلی میشود و یا هر جلسه برای حل جلسه‌ی قبل است احتمالاً مسئله شما تنبلی یا چیزهایی از این جنس نیست؛ «جریان کار»تان خراب است. خبر خوب؟ درست‌کردنش پیچیده و گران نیست؛ فقط نیاز به نگاه کردنِ درست دارد.
کتاب‌ها و تجربه‌ها یک نکته‌ی طلایی می‌گویند: بروید و ببینید کار واقعاً چگونه انجام می‌شود. پشت داشبوردها همه‌چیز مرتب است، اما کفِ کار، گره‌های کوچک، کوه می‌شوند. یک استاد مدیریت تعریف می‌کرد که چرا عمل‌های پیوند دیر شروع می‌شدند؛ همه دنبال «دکتر مقصر» بودند، اما با کمی مشاهده معلوم شد گره اصلی «پارکینگ» است! یک اصلاح ساده، کل برنامه را روان کرد.

مشکل رایج بعدی، برچسب “فوری” است. وقتی هر چیزی «اولویت یک» می‌شود، هیچ‌چیز اولویت ندارد. راه‌حل: یک صفِ مشترک و شفاف بسازید؛ کارها را رتبه‌بندی کنید و قبل از شروع مورد بعدی، مورد فعلی را ببندید. یک بانک بین‌المللی با همین کارو یک جلسه‌ی هفتگی که همه‌ی ذی‌نفعان در آن روی یک فهرست مشترک تصمیم می‌گرفتند—میانگینِ زمانِ تأیید پروژه‌ها را از ۱۲۰ روز به ۲۰ روز رساند.

نکته‌ی غیر شهودی اما حیاتی: استفاده‌ی ۱۰۰٪ از آدم‌ها، خروجی را بیشتر نمی‌کند؛ گلوگاه می‌سازد. کمی فضای خالی برای فکر و اصلاح بگذارید. هر جا حس کردید تیم برای عبور از یک پیچ، «میان‌بُر» می‌زند، بدانید سیستم دارد سیگنال می‌دهد: فرایند را ترمیم کنید، نه آدم‌ها را فرسوده.

برای راه‌انداختنِ جریان، از همین چند حرکت ساده شروع کنید:
•تعریف «تمام‌شدن» را برای هر کار بنویسید (چه تحویلی، با چه معیار).
•کارهای هم‌زمان را محدود کنید؛ به‌جای ۱۰ کار نیمه‌تمام، ۳ کار کامل.
•تابلوی دیداری بزنید (فیزیکی یا دیجیتال): «در صف / در حال انجام / تمام».
•جلسه‌ی هفتگیِ یک‌ساعته‌ی بین‌وظیفه‌ای برگزار کنید؛ یک فهرست مشترک، تصمیمِ واحد.
•بازخوردِ کفِ کار بگیرید؛ اگر از آنچه می‌بینید خجالت‌زده نمی‌شوید، کافی دقیق نشده‌اید.
•اندازه بگیرید: زمانِ انتظار، زمانِ انجام، و نرخ بازگشت کار برای اصلاح. فقط همین سه تا.

فلسفه‌اش ساده است: کارخانه‌ی خوب، «قهرمان» ندارد؛ جریانِ خوب دارد. هر جا کار گیر کرد، به‌جای فشار بیشتر، اصطکاک را کم کنید. با شفاف‌سازی، محدودکردن کارِ در جریان، و دیدن واقعیتِ کفِ کار، شلوغیِ بی‌حاصل به ثباتِ سودمند بدل می‌شود و ناگهان می‌بینید بدون اضافه‌کاری، خروجی بیشتر شده است
#مدیریت #رهبری #جریان_کار #گلوگاه #بهبود_فرایند #اکونومیست #سپندارند⁩⁩