#نزدیک
نگاه

در من جا هست. جا برای اندوهت، کُفرت، شادی ات...

#بیوهای_معرکه

ما می‌ترسیم
خاموشیم
نگاهت می‌کنیم،
و دیگر کسی از میان ما
به سنگچین روشن رویا نمی‌اندیشد،
به کبوتر و کبریت
به ارغوان و آینه نمی‌اندیشد.
برمی‌خیزیم، می‌رویم، برمی‌گردیم
و باز بعد از هزار سال تمام
ترا و دریا را می‌شناسیم.
برایت بوسه و باران آورده‌ایم
نترس عزیزم، نترس

سید علی صالحی

تو کلاس گفتم شماره ی ماماناتون رو بدین، آخر کلاس یکی از پسرا که ده سالشه این کاغذو آورده شمارشو نوشته میگه خانوم اگه با خودم کار داشتین!
یکی از دخترا هم رو کاغذ واسم اونو نوشته بود گفت بذار تو کیفت *-*.

امروز تو خیابون سه نفر نسبت به جورابم تمسخر و تأسف نشون دادن.

«درد می‌کنه»
- و أشارت الی قلبها -

فیلمایی که به بررسی اختلال های شخصیتی میپردازن جذابن.
و بازی این آقای جیمز مکوی رو خیلی میپسندم.
Split
Glass
#فیلم

خواب دیدم در زمان سفر کرده بودم و رفتم آینده داشتم یه جایی راه میرفتم که یه ماشینی رو تو کوچه دیدم،
ماشین واستاد و یه خانوم پیاده شد،
و میان سالی خودم بود!!!
رفتیم خونه‌ش (خونم) بزرگ و عجیب بود.
و سه تا بچه داشت دو تا دخترش رو دیدم هم سن خودم بودن!
شوهرش اومد اما نشد ببینمش من طبقه بالا بودم از بین نرده های چوبی دیدم که با همدیگه حرف زدن(خیلی با احترام صحبت میکردن)
بعد با میان سالی خودم حرف زدم گفت من ازدواج کردم اگه تو ازدواج نکنی و فلان کار رو بکنی(نمیتونم بگم چه کاری)
آینده ت یه طور دیگه میشه!
اینجا من انگار تصمیم گرفتم اون کار رو بکنم و آینده ی که دیدم تغییر کنه.
بقیه ی خواب رو یادم نمیاد

و خواب دیدم تو جنگل یه عده گرگ و آدم میخواستن بگیرنم من خون‌آشام وار میدویدم ولی گرفتن!
تفنگ رو گذاشت رو پیشونیم بعد برش داشت
تفنگ رو گذاشت رو شقیقه ی خودش و خودشو کشت
و من در ابهام حرکتش بیدار شدم!

ارنست همینگوی پس از بازگشت از آفریقا در سال ۱۹۳۴، به بروکلین در شهر نیویورک رفت و برای خودش قایقی خرید و اسمش را «پیلار» گذاشت.[۶]

ارنست همینگوی به مدت یازده سال گربه‌ای به نام «عمو ویلی» داشت. او در تاریخ ۲۲ فوریه ۱۹۵۳ در نامه‌ای خطاب به یکی از دوستانش به نام جیانفرانکو ایوانچیک، توضیح می‌دهد که دو پای گربه‌اش بر اثر تصادف با یک ماشینِ سواری شکسته‌است. یک نفر به او پیشنهاد می‌کند که او کار حیوان را بسازد، اما همینگوی قبول نمی‌کند: «نمی‌توانستم ریسک کنم که ویل متوجه شود کسی قرار است او را بکشد…» نهایتاً وی ناگزیر تفنگش را این‌بار رو به سوی عمو ویلی گرفته و در خانه‌اش به او شلیک می‌کند.[۷]

فیلم های مرتبط با اختلالات روحی روانی:

اسکیزوفرنی:
A beatiful mind
Shutter island
A wakenings

اختلال وسواسی_جبری:
Matchestick men

خواب و رویا:
Inception

تاریخچه قوانین هم جنس گرایی:
Milk

هم جنس گرایی:
Kiss me
Cracks
Little ashes
Brokeback mountain


سادیسم جنسی:
Killer inside me

مازوخيسم جنسی:
The piano teacher

اختلال شخصیت تجزیه ای:
Psycho
Sibel
Hide & seek

هیپنوتیزم و کوری هیستریک:
Fourth kind

الکلیسم:
Flight

لکنت زبان و گفتار درمانی:
Kings speech

اختلالات حافظه:
Memento

فرار روان زاد(فیوگ):
Machinist

هیستری:
A dangerous method

اوتيسم:
rain man

اختلالات نافذ رشد:

Stoker
Marry & max
Orphan
8Th day

دنیای معلولین:
Intouchables
Scent of a woman

دنیای کودکان:
Ink
The kid
Martin child
Kite runner

اختلال شخصیت ضداجتماعی:
Silence of lamps
Hannibal rising
Hannibal
Red dragon

آلزایمر:
Still alise

عبور از موانع ذهنی:
Truman show

نیروهای فراطبیعی:
Red lights
The fourth kind
Fountain
Gift
The sixth sense
Bird man
اختلال شخصیت اسکیزوئید:
Professional

تو این لیست فیلم هایی که من شدیداً دوستشون دارم جزیره شاتر ،کوهستان بروکبک ،معلم پیانو ،روانی ،سخنرانی پادشاه، مری و مکس ،سکوت بره و نمایش ترومن و چشمه است .

حالا من خیلی اطلاع خاصی ندارم ها ولی فکر میکنم فیلم های فایت کلاب و اسپیلیت در مورد اختلال شخصیتی هستن ( چند شخصیتی!؟)
Call me by your name هم که در مورد هم‌جنس‌گراییه
فیلم «سرگیجه» هم با ارفاق می‌تونه تو این لیست قرار بگیره ( فوبیای ارتفاع)

در مورد اختلالات حافظه هم یه کتابی هست به اسم « پیش از آنکه بخوابم» فیلمی هم از روش اقتباس شده . شدیداً کتاب جذابیه.
پرتقال کوکی و شاینینگ هم باید باشن تو لیست ،ولی دقیق نمیدونم تحت چه عنوانی😅😅

کلا فیلم های کوبریک رو ببینید تا متوجه شید وسواس یعنی چی . قاب‌هایی که بسته ،جوری قرینه و کاملن که انگار نه یک انسان جایزالخطا، که یه ماشین مکانیکی فوق پیشرفته این فیلم ها رو ساخته

برای آگوا☝️
چون که گفت فیلمهایی که در مورد بررسی اختلال های شخصیتی هستش رو دوست داره

*-*
داشتن این مدل لیستا خیلی عالیه آدم احساس امنیت فیلمی میکنه :d
خیلی ممنونم^^

Mood

آدم غمگین که میشه حواسش پرت تر میشه،
امروز دیدم گلم خشک شده بود، زرد بی روح.
چند روز بود بهش آب ندادم، اصلا ندیده بودمش‌‌.
احساس میکنم روز به روز توانم کمتر میشه
انرژیم گاهی وسط روز تموم میشه نقاشی رو رها میکنم
کتاب رو ،نوشتن رو ،حرف زدن رو.
یه نقطه ی خالی هست
میشینم به انتظار اتفاق خوب
از اینکه فقط کمی دوستم داشته باشن کلافه میشم
از اینکه از همه چیز فقط کمی داشته باشم.
حس میکنم انرژی این روزهام رو قبل ترا استفاده کردم،
میدونم این روزام عبور میکنن مثل باقی روز ها و حس ها و من از این فکر که (شایدم خوب باشه به گلت، به خودت چند روز آب ندی تا اگه لازمه بمیره بذار خشک بشه) میام بیرون.
میدونم که بعدا شاید دست خودم رو بگیرم باز، بتونم به نور برگردم.
ولی حالا سخته
شبیه شخصیت رها شده‌ی داستانی‌ام که نویسنده تصمیم گرفته دیگه ننویسه.

تنها تا فردا صبح، کافی بود تنها یک‌بار تا فردا صبح دوام بیاوری تا ببینی نور، زهر ماجرا را می‌شورد. و مصیبت را کودکانه جلوه می‌دهد.