تأملات

2/2 : آزاردیده - حین واقعه - موقع آزار چه اتفاقی در ذهن اینا میفته؟ - چطور میشه از اون موقعیت زودتر خلاص شد؟ 1️⃣ اتفاقاتی که در ذهن آزاردیده میفته: اولین و مبتلابه‌ترین مسأله، شوکه شدنه. وقتی فرد روحشم خبر نداره که همچین چیزهایی هم در جامعه هست، یا میدونه…

2️⃣ چطور میشه آسیب‌ها رو کاهش داد؟

فرآیندی که آزاردیده طی می‌کنه، اینطوریه در اغلب موارد:
شوکه شدن ⬅️ ترس ⬅️ نفرت ⬅️ خشم
این فرآیند تو ذهنتون باشه برای باقی حرفام.

کاهش آسیب‌ها از دو جهت قابل بررسیه:
⏺ از طرف فرد آزاردیده
⏺ از طرف اطرافیانش

⏺ اگر خودتون آزاردیده هستید:

✅ مرحلۀ اول تخلیۀ خشمه.
حرف زدن و گریه کردن و برون ریزی خشم پیش یه دوست مطمئن، یا یه روانشناس همجنس.
این تخلیه خشم باید به دفعات انجام بشه نه فقط یکبار؛ چون خشم پنهان خیلی زیادی در آدم انباشته شده.
باید یه جور تخلیه‌ی روانی طوفانی انجام داد.

اگر نتونستیم پیش روانشناس بریم چی؟
⬅️ یه دوست مطمئن پیدا کن و براش حرف بزن.

اگر کسی رو نداشتیم که بهش اعتماد کنیم چی؟
⬅️ پیام ناشناس بده بهم و هرچی دلت خواست بگو.

اگر دلمون نخواست به کسی بگیم چی؟
⬅️ دیوانه‌وار بنویس و حرف بزن با خودت. لم بده، چشماتو ببند، صدای خودتو ضبط کن و هرچی تو ذهنته بریز بیرون. هرچی که با «چرا» شروع میشه. هرچی که با «کاش» شروع میشه. هرچی که با «متنفرم از» شروع میشه. حرف بزن و حرف بزن تا حسابی خالی بشه دلت.

✅ مرحلۀ دوم تبدیل نفرت به دلسوزیه.

یه اصل اساسی در مورد روان آدمیزاد وجود داره. اونم اینکه احساس قابل حذف نیست بلکه باید مثل انرژی تبدیل بشه به یه احساس دیگه. فرو خوردن خشم یا انکار ماجرا یا دفن کردنش هیچی رو حل نمیکنه و در درازمدت، بدتر هم میشه.

اما تبدیل احساس شدنیه. سخته میدونم 🙃 ولی شدنیه.

صدها بار با خودتون شخصیت ناتوان فرد آزاردهنده رو مرور کنید. اون آدم بیش از اونکه لایق خشم باشه، لایق دلسوزی و نگاه تحقیرآمیز شماست.

نمیشه؟ یه جور دیگه بگم پس:
خشم فقط شما رو از بین می‌بره. و در نهایت فقط شمایید که میتونید به خودتون - به اون کودک درونی که آسیب دیده و بی‌پناهه - کمک کنید. راهش اینه عزیز من:
ببخش. نه بخاطر اینکه اون آدم سزاوار بخشوده شدنه؛ بلکه بخاطر اینکه تو سزاوار آرامشی 🙃

چطوری ببخشم وقتی انقدر زخم زده به من؟
نفرت و خشم رو تبدیل کن به دلسوزی و نگاه تحقیرآمیز.

با خودت بگو: چقدر حقیر بود. چقدر بدبخت بود که این کار رو کرد.
و با خودت تمرین کن: می‌بخشمت؛ چون نمی‌خوام دیگه باهام باشی. نمی‌خوام دیگه تو ذهنم حمل کنم تو رو. چون قرار نیست تا ابد بتونی منو آزار بدی. چون منم که تعیین می‌کنم شرایط رو، نه تو.

✅ مرحلۀ سوم خودآگاهیه.

یه ساختمون خراب شده، اول باید خاکروبه‌هاش جمع بشه. بعد باید تمیز بشه. بعد که تمیز شد، باید یواش یواش نقشۀ جدید براش کشید و زیربنا ساخت و آجر روی آجر چید تا بشه یه ساختمون خوشگل و جدید و دوست داشتنی.

نقشۀ جدید کشیدن چطوریه؟
اول باید اندازه‌گیری کرد. بعد باید خط‌کشی کرد. بعد اجرا.

خودتو بشناس. کتابای روانشناسی فردی (از اون زردها نه؛ از اون خوباش که تو بخش نظرات پیشنهاد میدیم به همدیگه) بخون. یاد بگیر که روان آدمیزاد چطوری کار میکنه. یاد بگیر که تو کی هستی و توانایی‌های منحصر به فردت چیان.

بعد هم یواش یواش قدم بردار برای ساختن کسی که رویاشو داری. عجله نکن. آسیب دیدی و خیلی خیلی خیلی طبیعیه که از همه چی متنفر و دلزده باشی. اما هربار یک قدم کوچیک میشه برداری. خیلی کوچیک. هر قدر انرژی داری.

✅ مرحلۀ چهارم آگاهی دادن به دیگرانه.

آدمای مهم زندگی تو، باید بدونن که حالت خوب نیست و نیاز به همراهی داری. باید بدونن که تجربۀ تلخ داشتی و اون آدم قبل نیستی. لازم نیست جزئیات ماجرا رو برای هرکسی بگی. اما مثلا برای همسر یا پارتنر خودت باید بگی که حوصله کنه. یادش بده که انتظار یه آدم عادی رو ازت نداشته باشه.

خیلی از آدما اگر بدونن نیاز به همراهی داریم، دریغ نمیکنن. حداقلش اینه که مدارا میکنن اگر نتونن کمکی بکنن. اما اگر نگی، کسی بلد نیست ذهن تو رو بخونه. پس بگو. ساده بگو: من حالم خوب نیست و نیاز دارم باهام مدارا کنید تا کم کم خودمو پیدا کنم و بسازم.

⏺ اگر یکی از اطرافیان شما آسیب دیده:

تقریباً با خوندن مطالبی که گفتم، باید بدونید که چیکار میشه/باید کرد: همراهی و مدارا.

دیوار اعتمادی که ریخته شده رو نمیشه یکدفعه ساخت. صبر داشته باشید.
ترس از رابطۀ جنسی رو نمیشه یکدفعه از بین برد. صبر داشته باشید.
ترس از حضور در شلوغی رو نمیشه یکدفعه بهش غلبه کرد. صبر داشته باشید.

خودتون می‌فهمید منظورم از صبر چیه. فقط شونه خالی نکنید. رفیق باشید. تکیه‌گاه باشید. بخونید و یاد بگیرید که چه آسیب‌هایی دیده اون عزیزتون.

اگر براتون درد دل کرد، قضاوت نکنید. کنایه نزنید. راه حل هم ندید! بشنوید و بشنوید و بشنوید. همدردی کنید و همدردی کنید و همدردی کنید. بذارید این زخم عمیق یواش یواش التیام پیدا کنه.

ادامه دارد...

@tmlat { تأملات }
🌱

491 viewsمصطفی ناصحی, edited 21:26