تأملات

وسطای زمستون بود و حتما هوا سرد تر از همیشه،
چرا حتما؟ چون توی خلسه عجیبی بودم، ازون وقتایی که هیچ حسی نداری ، به گشنگی ، تشنگی، سرما ،
غم شادی ، امید ، شکست
و تنها حسی که توی بدنت میپیچه اینه که : مگر فرقی هم داره؟
کاپشنم رو بالاتر کشیدم و دستم رو توی جیبم تکون دادم ، یه اشکی توی چشمم حلقه زده بود که لعنتی نمی شکست و فقط طبل رسوایی ام رو انگار توی تموم شهر می‌زد، به تکونی به سرم دادم و آروم به شونه هاش تکیه دادم و سعی کردم یه نوای یکنواختی از حسش توی وجودم بپیجه، بدون اینکه هیچ فکر لعنتی باز بیاد و توی وجودم گر بگیره
بهش یاد داده بودم خودم رو ، که باید سکوت کنه ، باید بگذره از درد هام چون هر کلمه ای که به زبونم میومد درد رو درمن تشدید می‌کرد ، اما نمیدونم چرا اون روز خواستم یکم بهش بفهمونم خودم رو ،پس سرمو بالا آوردم چند ثانیه بهش زل زدم ، اتقدر که بهم گفتم جانم ، تا زبونم باز بشه و بعد بهش گفتم
_تو میدونی ، گرگا چجوری زندگی میکنن؟
خندید ، خیلی بلند ، آنقدر که خواه ناخواه لبام کش اومدن ، بعد کم کم میون خنده هاش گفت همش خراب میکنن ، میدرن، بی رحمن ...
_نه ، اشتباه همه همین‌جاست، گرگا همیشه نمی درن ، همیشه زوزه نمی کشن، همیشه همه چی رو خراب و زخمی روی زمین نمیذارن
گرگا گاهی که خوشحالن شعر میخونن، گاهی که عصبانی میشن زوزه می کشن
گاهی که که حس خوبی دارن با همون پنجه هاشون نوازشت میکنن تا آروم شی
گاهی که ناراحتن روحت رو تیکه تیکه میکنن و می درن تا باز آروم شن
گاهی که حوصله دارن به درد و دلات گوش میدن
گاهی که ماه کامل میشه حتی با همون حرفا زخمی و خرابت میکنن و جات میذارن روی زمین
نه جون من ، گرگا همیشه زخم نمیزنن ، گاهی حتی مرهم میذارن که جای زخمای قبلی آروم بگیره
میدونی چیه، شاید تقصیر از اونا نیست، اونا گرگن، وحشی گری و درندگی توی خونشونه ، مثل ما که نفس نیاز داریم اونا به شکستن و درد گذاشتن عادت دارن ،حتی شاید نفهمن چیکار میکنن، مثل ما آدما که نمی‌فهمیم داریم زندگی میکنیم

#گرگ_زاده_ها
#قسمت_اول

@tmlat { تأملات }
🌱

472 viewsedited 20:52