‌ ‌ ‌‌‌ ‌
See you soon!

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
فاتحه بخون الکی پیس پیس نکن

اینجا خانه سبز و ابدی کسی است که همه آرزو و تلاشش این بود تا دنیا جای بهتری برای زندگی باشد...
و تو ای رهگذر، اکنون که به این خانه سر زده‌ای برایش فاتحه‌ای بفرست تا آن جهانش جای بهتری برای زندگی باشد...

مادر بوووود

شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ
زین گونه بسی آمد و زین گونه بسی رفت

به سراغ من اگر می آیید
نرم و آهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من...

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
بنویسن
ریدم تو شما و دنیاتون

اگر در زمان زندگی برام گل نیاوردی، لطفا الان هم برام گریه نکن

من که دیگه مردم ولی شما هنوز دلخوش به همین مقدار نباشید :))

اگر مجرد بودم
بنویسید گفته بودم شاید اون روز که رفتم یاد تنهایی کنی
من همان تنهاییم یادت نره یادم کنی

و اگر متاهل بودم
میخوام اینجور نوشته بشه
مادری که همه ی تلاششو کرد و فرزندانی موفق و انسان دوست👌 تحویل جامعه داد.

پ.ن: تو وصیت نامم هم مینویسم فرزندانم اگه باباتون فکر ازدواج مجدد به سرش زد بفرستیدش پیش خودم❤️😂
#تورا_من_چشم_درراهم😎☺️

https://t.me/tmlat/397

برای مراسم ختم و چهلم و سالگرد و اینا هم اگر امری دارید بفرمایید. اصلا تعارف نکنید :))

چون عهده نمی‌شود کسی فردا را/حالی خوش دار این دل پر سودا را
می نوش به نور ماه، ای ماه، که ماه/بسیار بتابد و نیابد ما را

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
این بهتره

قلمرو گرگ محل عبور هر توله سگی نیست 🐺

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
من الآن روحم بهتر از خودمه

امیرالمومنین (علیه السلام ) : بدترین دوست آن است که براى او به رنج و زحمت افتى

گروه تأملات تاسیس شد و از این به بعد پای هر پست کانال می‌تونید کامنت بذارید رفقا. امیدوارم رضایت بیشتری حاصل بشه.

#مصطفی

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
سلام..
ممکنه اینو بزارین چنل اگ صلاح دونستین؟
#انسولین

اپ TTAC زیر نظر وزارته بخش داروهای کمیاب.. اسم و و نوع انسولین رو اگ سرچ کنن خیلی راحت کمکشون میکنه توی پروسه ی پیدا کردنش

ظرف بیست سال دو نفری ۲ میلیون اصله درخت کاشتن. دو میلیون اصله درخت کاشتنه اونقدر عجیب غریب نیست که دست انداختن گردن هم و خوشبخت بودن بعد بیست سال زندگی مشترک عجیب هست. رابطه‌ای که هدف داشته باشه و دوتایی برای رسیدن بهش تلاش بشه، همینقدر دلچسب و لذت بخش و عمیق و پایدار میشه. نیازی به تشت شیر و نمک دریایی و بنز کادو دادن نیست. خیلی دم دستی‌تر و لذیذتر و ساده‌تر ازین حرفاس.

@benevisamkebekhooni

🔶 با نام بدیع الزمان فروزانفر، اولین نوبت به واسطه کتاب "سخن و سخنوران" آشنا شدم و بعدتر هم "تصحیح کلیات شمس" جنابش را دیدم و با آنکه در آن روز، شانه‌ام اصلا تحمل بار چنان مطالبی را ابداً نداشت و تماشا هم برایش زیاده بود، اما بازی‌گوشی مخلص، اسم فروزانفر را در خاطرش پررنگ می‌کرد. از سر مرور خاطرات مرحوم علامه محمدقزوینی دوباره به همان اسم برخوردم که حالا علاوه بر رنگ، برجسته و خوش‌خط هم گشته بود و از پس آن برخورد، شیفتگی همان و سرگشتگیِ پشت‌بندش همان.
اساتیدش نادره‌های دوران و اسم و رسم و عددِ شاگردانش، سخت موجب حیرتم می‌شد. این چه معدنی بود که از دلش،یاقوت و فیروزه سر ریز می‌شود؟

در دهه بیستم و سی و چهل -که به گمان این خام، مهمترین دوره‌ی فرهیخته‌سازی ایران می‌نماید- دنباله‌ی هر اسم پر کبکبه و دبدبه‌ای را اگر بگیرید، گوشه‌ای از سفره پر ناز و نعمت مرحوم فروزانفر خودنمایی می‌کند.

محمدحسین بُشرویه، همان جناب استاد بدیع الزمان، از دهات بشرویه به آغوش درس مرحوم ادیب نیشابوری مشهد کشانده شد و بعد از ماجراجویی‌های فراوان، به تهران و مراکز آن روز آمد و بر طبل ادب و فلسفه و منطق و عرفان می‌کوبید و خوش هم می‌خواند که از رعشه‌های آن، پی در پی کسان دیگر زاده شدند.

دانشگاه آن روز را اگر کنار کتاب‌مالی‌های دانشگاه امروز بگذاریم، به واقع جز چند متر فضای سبز، در و دیوار کهنه و زخم خورده، عیش و چشم‌چرانی بی‌زحمت، باقی نمی‌ماند که این آخری لااقل، برای اهلش لطف و فایده دارد و ای‌کاش دست کم به همان وفا کند، چه اینکه همین فقره هم احیانا خشک و بی مزه شده‌است. (زبان در کام گیر که؛ أسنادُ الأَمر الیٰ أهلِه)

نسل وامانده‌ی ما که حالا، جز از قصه و خیال آن مردانِ فروزان فر! که به مثال فانوس، در دل تاریکِ دریا بودند، سهم و ارثی نداریم اما همین یادشان هم، خوش است و رهنما.

خدایش غرق رحمت کند...


@Halwaei