#حسین گفت:

خب چیزای زیادین در واقع اونایی که میتونم بگم و قابل بیانه به این شرح هستند:
۱ طوری زندگی کنم که بعد مرگم نامم رو به عنوان شخصی تاثیر گذار و مفید عنوان کنن
۲ تمامی مکاتب فلسفی که حرفی برای گفتن دارن مطالعه کنم و به یک اندیشه خاص خودم برسم و با تمام اعماق وجودم به اون اندیشه باور داشته باشم
۳ شرکتی داشته باشم با برند جهانی معتبر که دنیا منو با اون برند بشناسن
۴ یک دیتا ساینتیست بزرگ بشم طوری که بتونم از پس تمامی مسائل از این دست بر بیام
۵ عشق واقعی رو پیدا کنم این عشق میتونه خدا باشه اگه وجود داره میتونه یک شخص باشه و یا میتونه حتی یک کانسپت باشع مثل دیتا ساینس یا برنامه نویسی تمام زندگیمو در راه این عشق بدم چیزی باشه که منو از خود بی خود کنه و باعث بشه که دیگه اصلا به خودم فکر نکنم
و .....
فعلا همینا به ذهنم رسید.

۴

#ناشناس گفت:
‌ ‌ ‌‌‌ ‌
قبولی دکتری تو رشته و دانشگاهی که جز اهدافمه حتی فکرکردن بهش هم لذت بخشه هم ترسناک که نکنه نشه چون هدف بزرگیه

ازدواج با مرد رویاهام و خوشبختی که هیچ وقت ازش کم نمیشه و یا عادی نمیشه

و قشنگ تر از همش مادر شدن و به آغوش کشیدن بچم

الان اینا به ذهنم رسید😇

۵

#ناشناس گفت:
‌ ‌ ‌‌‌ ‌
یک سوالی برای من پیش اومد. گفتید که مثلا دوست دارید شرکتی داشته باشید که 300 نفر از کنارش نون بخورن. یا توی دنیا اثرگذاری خوب داشته باشید. ینی انگار وقتی اتفاق خوبی برای یک تعدادی از مردم بیفته اون شادی قشنگ رو تجربه خواهید کرد. حالا اگر این اتفاق قشنگ, مثل شرکتی که 300 نفر ازش نون بخورن یا شبیه این, توسط کسی دیگه ای غیر از خودتون بیفته با همون جزییات, ایا باز هم همون احساس قشنگ رو دارید؟
فقط سواله
من خودم دوست دارم روزی بیاد که هیچ کسی گشنه باشه. همه خونه ای برای زندگی داشته باشن. به عبارت دیگه, توی هرم نیازهای انسان ها, همه مردم دنیا اون نیاز های اساسیشون رو بتونن برطرف کنن. اما اگر واقع نگرانه نگاه کنم, نهایت بتونم زندگی یکی دو نفر رو عوض کنم. مثلا دو نفر بچه بی سرپرست رو سرپرستی کنم.

۷

برای من خوشحالی این یکی دو برابره. چون احساس میکنم خودم رد پای مثبتی داشتم تو زندگی. یاسر رو نمی‌دونم خودش اگه خوند جواب بده😅

#مصطفی

#یاسر گفت:

واقعیتش اینه که رویای من در این زمینه ته نداره
یعنی شما حتی اگه به من بگی همه مردم دارن توی دنیا با رفاه زندگی میکنن، بازم من میرم دنبال یه استاندارد جدید‌تر که رفاه‌شون رو بیشتر کنه و سعی میکنم در اون مسیر اثر بذارم.
ولی خب دو تا چالش هست
یکی اینکه آیا رفاه معیار درستیه برای سنجش کیفیت زندگی و سعادت مردم
و دوم اینکه آیا به همین خوشگلی که داریم اینجا صحبت میکنیم میشه در اون سطح اثرگذار بود یا نه:)

🎞زبان چگونه شیوۀ تفکر ما را شکل می‌دهد؟

لیرا برودیتسکی، استادیار علوم شناختی دانشگاه یو.سی.اس.دی، به این سؤال پاسخ می‌دهد. برودیتسکی در استنفورد در رشتۀ روان‌شناسی شناختی درس خوانده و در همان جا در سمت دانشیار کار کرده. مدتی هم دانشیار گروه مغز و علوم شناختی ام.آی.تی بوده. پژوهش‌های او در زمینۀ زبان و شناخت است. آنچه در این ویدیو آمده تنها بخش کوچکی از رابطۀ زبان و تفکر را نشان می‌دهد.
#زبان‌شناسی_شناختی #فلسفۀ_زبان
@zabanshenasik

هر دو مطلب بالا رو توصیه میکنم بخونید عزیزانم. به زودی چند خط هم در این زمینه خواهم نوشت❤️

#مصطفی

ما هیچ گاه
‏به امروز برنمی گردیم،
‏هرچه را لازم است بردارید!

‏⁧ #آلبرت_هوبارد
@yehooyy

با خودم فکر کردم اگر امروز قرار باشه به مدت یک هفته به یک جزیره سفر کنم که هیچ امکانات تکنولوژیک (مثل برق و اینترنت و...) نداره، و بهم این جمله رو بگن:

هر چی لازمه بردار!

چی بر می‌دارم؟

تا دارم فکرامو میکنم، شما هم بگید! باید لیست ضروریات آدما چیز جالب و خوندنی‌ای باشه!

لینک شناسا:
@mostafaonline
لینک ناشناس:
https://t.me/BChatBot?start=sc-14343-nudjYpF

#ناشناس گفت:

کتاب
انواع خوراکی و مواد غذایی
انواع لباس گرم و خنک
یه عالمه کاموا و میل بافتنی
شمع و چراغ قوه و فندک و گاز فندک و گازمسافرتی و کبریت
یه عالمه ورق و خودکار برای نوشتن هرچی فکر میکنم و حس میکنم
عینک آفتابی
کرم ضدآفتاب و لیف و شامپو و صابون
متکا و پتو و ملحفه و حوله
اسپری بدن و مرطوب کننده
طناب ورزشی


یه جور لیست نوشتم که انگار باید جدی جدی جمع کنم😂

۱

#متین گفت:

مقدار زیادی سیگار، کیسه خواب و چادر و جعبه کمک های اولیه و یه دست لباس اضافه و به اندازه ی نصف وعده های اونجا، غذا ی خشک🚶‍♂

۲

#محمد گفت:

یه دفتر
چندتا خودکار و مداد
۳

امیدوارم محمد توانایی هضم کاغذ داشته باشه!

#خودم میگم:

راستش خوراکی بر نمیدارم. ترجیح میدم درگیر هیجان "یافتن غذا در جزیره" باشم. بنظرم یه چاقوی تیز کافی باشه. آب اما بر میدارم چون شوخی بردار نیست و پیدا کردن آب یکمی مسأله داره احتمالا. لوازم استراحت و اینا هم که هیچ. باید یه فرقی بکنه اون یک هفته با بقیه زندگی! حالا شاید برای اینکه از سرما نمیرم (ممکنه نتونم شب اول آتیش روشن کنم) پتو میبرم. یه کتاب منتخب شعر هم میبرم. جنگ و صلح #صالح رو هم ازش میدزدم میبرم چون خیلی سبُکه و خوندنش کلاس داره 😁😁😁

۴

صالح امیدوارم ورقه های کتاب جنگ و صلح ات خوشمزه باشن!

#سعید گفت:

ها در جواب اونی که چی برمیدارم 4 5 تا ادم مثل خودم
نگفتی تنها و نگفتی ادم مجاز نیست 😀

۵

خانم bahartp گفت:

من آب نمی‌برم، آب دریا رو تقطیر می‌کنم :)

غذا هم نمی‌برم، تواون جزیره حتما گیاها و دونه‌های خوراکی هست
تازه میشه از دریا ماهی و میگو و صدف گرفت :)
انشالله قایق هست که بشه باش بری وسطای دریا
قلاب و تور ماهیگیری می‌برم
ماهیتابه و روغن و پیاز و رب می‌برم برای آشپزی.

چند تا دفتر و خودکار می‌برم برای نوشتن،
یه رمان کلاسیک می‌برم مثل غرور و تعصب یا جین ایر

لباس برای شنا، دمپایی لا انگشتی :)
عینک آفتابی و کرم ضد آفتاب و شامپو و ماسک مو
همین .

۶

در همین راستا جناب #صائب تبریزی فرموده‌اند که:

دلبستگی است مادر هر ماتمی که هست
می زاید از تعلق ما، هر غمی که هست

و در این راستا هم فرموده‌اند که:

زخم تو بی نیاز ز مرهم نمی شود
تا صرف دیگران نکنی مرهمی که هست

#صائب_تبریزی