@literature9

امروزه فقط حرف‌های احمقانه بی‌خطرند:
اخم بر چهره نداشتن،
از بی احساسی خبر می‌دهد.
و آنکه می‌خندد،
هنوز خبر هولناک را نشنيده است.

#برتولت_برشت (۱۸۹۸-۱۹۵۶)
شاعر و نويسنده آلمانی

دنیایتان را سیل خواهد برد،
از گریه‌های مادران در باد.

سرعت عمل قضایی‌تون وقتی ۱۷۶نفر پرپر شدن کجا بود؟

آن‌ها برایم نوشته‌اند شوهرتان بی‌گناه بود، او را اشتباهی کشتیم. ما آدم‌های زیادی را اشتباهی کشته‌ایم، اما حالا همه چیز سر و سامان گرفته است، ما پوزش می‌خواهیم و قول می‌دهیم که دیگر چنین اشتباه‌هایی تکرار نشود. آن‌ها می‌کشند و اعاده حیثیت می‌کنند.

آن‌ها معذرت می‌خواهند ولی توماس مرده! می‌توانند دوباره او را زنده کنند؟ می‌توانند آن شبی را پاک کنند که همه موهام سفید شد، شبی که دیوانه شدم؟

آگوتا کریستف
از کتاب دفتر بزرگ
ترجمه اصغر نوری

چشمامو میبندم. اون تو دنیا قشنگتره.

تاثیر یادگیری بر مغز ،ساختن باورهای جدید
(نورو پلاستیسیتی)
با یک مثال جالب و آموزنده

‏➣᪣ @KetabTOpdf

برای این جهان مثل میلیاردها روز قبل و میلیاردها روز بعد است. صبحی شب میشود و شبی صبح. برای خیلی از ما ابنای بشر جز این نیست که به عوامانه‌ترین حالت ممکن این تکرار را در حالی که خیره به آن هستیم زیسته ایم.
ما از پاسخ دادن به سوال "چقدر عمر کردی؟" فرار میکنیم. جواب این پرسش "عمرت چقدره؟" را با تکنیک لطیف و متداول به زمین منتقل میکنیم. "من سی سال دارم" به این معناست که از وقتی من متولد شده ام زمین ۳۰ بار دور خورشید چرخیده است. از مجموعه میلیاردها بار چرخش دور خورشید، سهم من ۳۰ بار است. این که عمر زمین است. این روتین زمین است. خب به ما چه؟

این حقیقتا جواب متناسب با سوال "چقدر عمر کردی؟" نیست. اما چون این پاسخ متداول است بی توجه سر تکان میدهیم از آن عبور میکنیم. بیست سال دارم، سی سال دارم... اما آیا ممکن است به جز زمین، ما هم نقشی در عمر داشته باشیم؟

برای پاسخ به این سوال باید در معنای واژه ی عمر تامل کنیم. به چه کسی میگوییم مهندس عمران؟ تعمیر به چه معناست؟ به چه سازه‌ای اشاره میکنیم و عمارت میگوییم؟ آیا جز این است که مهندس عمران دانش ساختن و بر پا کردن یک بنا را می‌آموزد؟ آیا جز این است که ما به یک ساختمان برپا و ایستاده عمارت میگوییم؟ آیا این نیست که وقتی وسیله ای از کارکرد طبیعی خودش خارج شود آن را تعمیر میکنیم؛ یعنی آن را به عمر برمیگردانیم؟

به نظر میرسد هر جا این سه حرف ع-م-ر کنار هم قرار بگیرند در درونش یک ساختن و یک آبادانی و برپایی هست. درنهایت: اگر مبنای عمر هر کسی ساختنی هایش باشد؛ "من چقدر عمر کردم؟"

وَلَيتَ الَّذي بَيني وَبَينَكَ عامِرٌ
وَبَيني وَبَينَ العالَمينَ خَرابُ

https://t.me/+cxul35eDUC4zZDU0


دوستان فروشگاه مطمئن کتونی استوک.
با خیال راحت خرید کنید.
از دوستان عزیز و نزدیک منه❤️

https://www.instagram.com/p/CpH6ePdg1Oo/?igshid=YmMyMTA2M2Y=


این هم پیج کتابفروشی یکی از همراهان کانال تأملاته.
این روزا باید کنار هم باشیم ❤️❤️

قلب به همه‌تون❤️

#مصطفی

تنهایی میتونه ترسناک باشه یا آرامش‌بخش، خسته کننده یا الهام‌بخش!
ولی کنار کسی بودن، که آرامش و روزمرگی تو جایی در اعماق ناخودآگاهش رنجهای التیام‌نیافته روزگارانش رو یادآوریش میکنه و آزارش میده، یک رو بیشتر نداره…
دنیا جای ترسناکیه.

یک جایی شنیدم یکی میگفت یه نوزاد که به دنیا میاد، اگ ابتدای زندگیش برای چند روز، حدود یک ماه، چشماشو ببندید طوری که مطلقا هیچ نوری دریافت نکنه، اعصاب بیناییش توانایی تشخیص و دریافت محرکای نوری رو از دست میدن و اون بچه برای ادامه عمرش کور میشه.

‍ کتاب The body keeps the score تموم شد. نویسنده خیلی خوب هم تروما رو توضیح میده، و هم راهکارهای فعلی رو بیان می‌کنه. هدف کتاب حل مشکل تروما نیست و تمرینی برای خواننده نداره. هدفش آگاهی رسانیه، که این کار رو به بهترین شکل انجام میده.
به نظرم ارزش خوندن داره. من بهش پنج ستاره در Goodreads میدم.


شما میتونید با دنبال کردن هشتگ #خلاصه‌هایی_از_کتاب و یا با استفاده از لینک های زیر به پست خلاصه‌ی هر فصل کتاب در کانال مراجعه و مطالعه کنید:

خلاصه فصل اول - شناخت دوباره تروما

‏خلاصه فصل دوم - تحولات بزرگ در درک ذهن و مغز

‏خلاصه فصل سوم - تحول بزرگ نوروساینس در درک تروما

خلاصه فصل چهارم - تلاش برای بقا

خلاصه فصل پنجم - ارتباط بدن و مغز

خلاصه فصل ششم - از دست دادن بدن، از دست دادن خود

خلاصه فصل هفتم - توجه و دلبستگی

خلاصه فصل هشتم - گیر کردن در روابط، هزینه‌ی آزار و بی‌توجهی

خلاصه فصل نهم - عشق (یا نبود اون) چه کار می‌کنه؟

خلاصه فصل دهم - اپیدمی مخفی

خلاصه فصل یازدهم - مشکلات خاطرات تروما

خلاصه فصل دوازدهم سیزدهم - راههای بهبود

خلاصه فصل چهاردهم - زبان؛ معجزه و سرکوبگر

خلاصه فصل پانزدهم - رها کردن گذشته EMDR

خلاصه فصل شانزدهم - یوگا

خلاصه فصل هفدهم - مدیریت خود

خلاصه فصل هجدهم - ایجاد ساختار و پر کردن حفره‌های ذهن

خلاصه فصل نوزدهم - تنظیم مدارهای مغز

خلاصه فصل بیستم - تئاتر و ریتم گروهی


_مــتـیـن_


@uttweet

۶۰۵.

همراهان عزیز تأملات، سلام.
ممنون که با زیر و بم روزگار و تعدد رسانه‌ها، هنوز با ما هستید.

مایلید که یک پروندهٔ دیگه رو باهم بررسی کنیم؟
ترجیح میدم موضوعشو خودتون پیشنهاد بدید.

طبق معمول، میتونید موضوعتون رو ناشناس بگید:
https://t.me/BChatBot?start=sc-14343-nudjYpF

یا اینکه در کامنت‌ها موضوع پیشنهادی‌تونو بفرمایید.

اگر پیشنهادی نرسید و موافق بودید اکثرتون، مثل قبل خودم یه موضوع پیش می‌کشم.
اگر مایل نبودید هم میتونید همین پست رو دیسلایک کنید.

#مصطفی_ناصحی

@tmlat { تأملات }
🌱

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
سوال پیشنهادی تاملات:
به چی امید داری؟

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
مفهوم امید دیگه برام مثل قبل نیست
واقع‌بینی داره جای همه چی رو تو زندگیم میگیره
حس عجیبیه.‌‌ و ترسناک...انگار امید داشتن هم فریب بوده، مثل خیلی مفاهیم دیگه

.
دوست داشتید می‌تونید نظرتونو کامنت کنید براش.
ناشناس هم بگید میذارم تو کامنتاش.

#مصطفی

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
https://t.me/tmlat/1027

از ما طلبِ یأس کن ای خواجه، نه اُمّید
کآن جنس متاعی‌ست که در کشور ما نیست

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
من هر چند وقت یبار امیدم ب چیزای متفاوتیه
ب ایده هام
ب مغزم
ب احساس عشق
ب دوست داشتن ادما
ب برنامه ریزیام
ینی ب یچیز ثابت مدت طولانی امید ندارم
و بعضی وقتا حس میکنم دلیل ناامیدیام همین امیدای تیکه تیکه است.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
به خدا امید قطعی دارم و خدا اصلاحگر امور است...

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
سلام مصطفی
برای تاملات

موضوع پیشنهادی من پذیرفتن دیکتاتوریه
چه دیکتاتوری‌های کوچک مثل اشخاص
چه بزرگ مثل حکومت ها